0113-KDIPT1-1.4012.453.2026.3.AK

Interpretacja indywidualna

– stanowisko w części prawidłowe w części nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest:

• prawidłowe w zakresie zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy usług wygłaszania przygotowanych referatów i wykładów świadczonych na rzecz lekarzy, pielęgniarek, farmaceutów,
• nieprawidłowe w zakresie:
• zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. a ustawy usług w postaci innych działań edukacyjnych (skierowanych do osób niebędących lekarzami lub osób wykonujących zawody medyczne),
• zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy usług wygłaszania przygotowanych referatów i wykładów świadczonych na rzecz lekarzy, pielęgniarek, farmaceutów oraz studentów medycyny na podstawie umów zawieranych z podmiotami publicznymi działającymi w obszarze medycyny.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

8 maja 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 8 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie

• zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy usług wygłaszania przygotowanych referatów i wykładów świadczonych na rzecz lekarzy, pielęgniarek, farmaceutów,
• zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. a ustawy usług w postaci innych działań edukacyjnych (skierowanych do osób niebędących lekarzami lub osób wykonujących zawody medyczne),
• zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy usług wygłaszania przygotowanych referatów i wykładów świadczonych na rzecz lekarzy, pielęgniarek, farmaceutów oraz studentów medycyny na podstawie umów zawieranych z podmiotami publicznymi działającymi w obszarze medycyny.

Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwania - pismem z 22 czerwca 2026 r. (data wpływu 22 czerwca 2026 r.) oraz 20 lipca 2026 r. (data wpływu 20 lipca 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

… (zwana dalej „Podatnikiem”) prowadzi jednoosobową działalność gospodarczą zarejestrowaną w CEIDG pod firmą …. W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Podatnika (zgodnie z nomenklaturą PKD 2025) przedmiotem przeważającej działalności jest (86.21.Z) Praktyka lekarska ogólna. Pozostałe przedmioty działalności stanowią: (18.13.Z) Działalność usługowa związana z przygotowywaniem do druku; (72.10.Z) Badania naukowe i prace rozwojowe w dziedzinie pozostałych nauk przyrodniczych i technicznych; (74.30.Z) Działalność związana z tłumaczeniami; (85.59.B) Kursy i szkolenia związane ze zdobywaniem wiedzy, umiejętności i kwalifikacji zawodowych w formach pozaszkolnych; (85.59.D) Pozostałe pozaszkolne formy edukacji, gdzie indziej niesklasyfikowane.

Podatnik:

• nie jest zarejestrowany jako czynny podatnik podatku VAT;
• nie jest objęty systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14.12.2016 r. Prawo oświatowe, jak też nie posiada akredytacji, o której mowa w tych przepisach;
• nie posiada statusu uczelni ani jednostki naukowej Polskiej Akademii Nauk oraz instytutu badawczego.

1. W ramach jednoosobowej działalności gospodarczej oprócz usług w zakresie opieki medycznej nad pacjentami (zwolnionych z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19) lit. a) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o VAT (Dz. U. 2025 poz. 775) dalej jako uVAT), Podatnik świadczy usługi na podstawie umów zawieranych z firmami działającymi w obszarze medycyny, usługi przygotowywania i wygłaszania referatów na konferencjach, szkoleniach, sympozjach itp. skierowanych do lekarzy, świadczy usługi nadzoru merytorycznego nad szkoleniem lekarzy. Są to usługi w zakresie kształcenia i wychowania.

W zakresie świadczenia tych usług Podatnik korzysta z posiadanej wiedzy medycznej, naukowej oraz doświadczenia praktycznego i - niejednokrotnie występuje jako twórca, przekazując podmiotowi zlecającemu prawa autorskie. Wykłady i referaty mają charakter naukowy i służą pogłębianiu wiedzy lekarzy na różnym poziomie kwalifikacji zawodowych. Wygłaszane referaty/wykłady dotyczą wyłącznie tematów z zakresu medycyny (w szczególności specjalizacji z zakresu leczenia nadwagi i otyłości), poszerzających i uzupełniających wiedzę medyczną uczestniczących w nich osób.

Należy w tym miejscu zaznaczyć, że specyfika specjalizacji wskazuje na to, że pacjenci leczeni w ramach ww. dolegliwości pozostają głównie pod opieką lekarza POZ, co sprawia, że prowadzone szkolenia w rzeczywistości mają zakres wybiegający dalej, aniżeli ograniczając się tylko do zagadnień związanych z nadwagą i otyłością, mowa tu o szkoleniach z zakresu medycyny rodzinnej, gdyż zaburzenia związane z nadwagą i otyłością pociągają za sobą szereg zróżnicowanych negatywnych następstw i dolegliwości.

Tym samym, działalność ta stanowi usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego. Treść wykładów obejmuje prezentowanie, omawianie i wyjaśnianie (dla głębszego zrozumienia) treści związanych z metodami diagnozowania i leczenia pacjentów. Przyczynia się to do poszerzenia wiedzy fachowej uczestników wydarzeń. Prowadzą one do ugruntowania i aktualizacji wiedzy zgodnie z najnowszymi zaleceniami towarzystw naukowych.

Tematyka wykładów i szkoleń dotyczy poszerzania wiedzy personelu medycznego w zakresie świadczonych przez nich usług medycznych, opieki nad pacjentem, ochrony i profilaktyki zdrowia. Prowadzone wykłady nie są finansowane ze środków publicznych. Usługi świadczone przez Podatnika, kierowane są – co do zasady – dla szeroko rozumianej kadry medycznej.

Wszystkie działania edukacyjne na rzecz kadry medycznej odbywają się w związku z realizacją obowiązku podnoszenia kwalifikacji medyków, wynikającego z art. 18 Ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty (dalej jako "u.z.l.l.d.") oraz z art. 64 Kodeksu Etyki Lekarskiej. Obowiązek taki może wynikać również z umowy o pracę oraz z autonomicznych źródeł prawa pracy, np. z układów pracy. Warunki prowadzenia kształcenia w zakresie ustawicznego rozwoju zawodowego definiuje art. 19 u.z.l.l.d.

2. Dodatkowo, w ramach prowadzonej działalności gospodarczej oprócz usług w zakresie opieki medycznej nad pacjentami (zwolnionych z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19) lit. a) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o VAT (Dz.U. 2025 poz. 775) dalej jako uVAT) oraz ww. w pkt 1) usług, Podatnik świadczy usługi w postaci innych działań edukacyjnych (niezwiązane ze szkoleniem lekarzy lub podmiotów wykonujących zawody medyczne), m.in. w zakresie edukacji prozdrowotnej, promocji zdrowia i profilaktyki na rzecz pacjentów. Działania te ukierunkowane są na wsparcie w budowaniu świadomości dot. chorób z zakresu nadwagi i otyłości oraz dalszych wywodzących się z lub związanych z powyższymi dolegliwościami zdrowotnymi, w szczególności przyczyn zachorowalności, wpływu otyłości i nadwagi na zdrowie oraz ich możliwych dalszych następstw, metod zapobiegania lub leczenia otyłości i nadwagi.

3. Ponadto, w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej oprócz usług w zakresie opieki medycznej nad pacjentami (zwolnionych z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19) lit. a) ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o VAT (Dz.U. 2025 poz. 775) dalej jako uVAT), Podatnik świadczy usługi na podstawie umów zawieranych z podmiotami publicznymi działającymi w obszarze medycyny (np. uczelniami medycznymi lub instytucjami w rodzaju Narodowego Instytutu Kardiologii), usługi przygotowywania i wygłaszania referatów na konferencjach, szkoleniach, sympozjach itp. skierowanych do lekarzy lub studentów medycyny. Są to usługi w zakresie kształcenia i wychowania.

W zakresie świadczenia tych usług Podatnik korzysta z posiadanej wiedzy medycznej, naukowej oraz doświadczenia praktycznego i – niejednokrotnie występuje jako twórca, przekazując podmiotowi zlecającemu prawa autorskie. Wykłady i referaty mają charakter naukowy i służą pogłębianiu wiedzy studentów medycyny lub lekarzy na różnym poziomie kwalifikacji zawodowych. Wygłaszane referaty/wykłady dotyczą wyłącznie tematów z zakresu medycyny (w szczególności specjalizacji z zakresu leczenia nadwagi i otyłości), poszerzających i uzupełniających wiedzę medyczną uczestniczących w nich osób. Należy w tym miejscu zaznaczyć, że specyfika specjalizacji wskazuje na to, że pacjenci leczeni w ramach ww. dolegliwości pozostają głównie pod opieką lekarza POZ, co sprawia, że prowadzone szkolenia w rzeczywistości mają zakres wybiegający dalej, aniżeli ograniczając się tylko do zagadnień związanych z nadwagą i otyłością, mowa tu o szkoleniach z zakresu medycyny rodzinnej, gdyż zaburzenia związane z nadwagą i otyłością pociągają za sobą szereg zróżnicowanych negatywnych następstw i dolegliwości.

Tym samym, działalność ta stanowi usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego. Treść wykładów obejmuje prezentowanie, omawianie i wyjaśnianie (dla głębszego zrozumienia) treści związanych z metodami diagnozowania i leczenia pacjentów. Przyczynia się to do poszerzenia wiedzy fachowej uczestników wydarzeń. Prowadzą one do ugruntowania i aktualizacji wiedzy zgodnie z najnowszymi zaleceniami towarzystw naukowych.

Tematyka wykładów i szkoleń dotyczy poszerzania wiedzy personelu medycznego w zakresie świadczonych przez nich usług medycznych, opieki nad pacjentem, ochrony i profilaktyki zdrowia. Prowadzone wykłady są finansowane ze środków publicznych.

W uzupełnieniu wniosku z 22 czerwca 2026 r. na pytania z wezwania:

1. Czy usługi wygłaszania przygotowanych referatów i wykładów objęte zakresem pytania nr 1 i nr 3 (poza źródłem finansowania usług wskazanych w pytaniu nr 3 oraz wskazania w pytaniu nr 3 grupy studentów medycyny) są tożsame w zakresie pozostałych grup zawodowych?

2. Proszę jednoznacznie wskazać grupę osób wykonujących zawody medyczne, dla których świadczy Pani usługi wygłaszania przygotowanych referatów i wykładów objęte zakresem pytania nr 1 i nr 3.

3. Czy ww. usługi wygłaszania przygotowanych referatów i wykładów objęte zakresem pytania nr 1 i nr 3, prowadzone są w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach? Jeśli tak, to proszę wskazać dokładną podstawę, tj. konkretne przepisy (artykuł, paragraf) wraz z nazwą aktu prawnego, z których te formy i zasady wynikają?

Podkreślam, że nie chodzi o przepisy, z których wynika ogólny obowiązek przeprowadzenia szkolenia; czy też posiadania przez daną osobę konkretnych umiejętności lub uaktualnienie wiedzy czy uprawnień, lecz o przepisy określające konkretne formy i zasady, na podstawie których Pani przeprowadza te szkolenia (odrębne przepisy określające formy i zasady to takie przepisy, z których wynika np. program szkolenia, ilość godzin szkolenia, tematyka, krąg osób objętych szkoleniem, warunki jakie musi spełnić organizator kształcenia, itp.)?

Odpowiedzi na pytanie nr 3 należy udzielić osobno do poszczególnych uczestników (grup zawodowych) objętych zakresem pytania nr 1 i nr 3.

4. W związku ze wskazaniem, iż ww. usługi wygłaszania przygotowanych referatów i wykładów wykonywane na rzecz lekarzy, osób wykonujących zawody medyczne oraz studentów medycyny, objęte zakresem pytania nr 3, są finansowane ze środków publicznych, proszę wskazać:

a)czy ww. usługi są finansowane w 100% ze środków publicznych?

b)czy ww. usługi są finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych?

c)czy posiada Pani stosowną dokumentację potwierdzającą, że źródłem finansowania ww. usług są środki publiczne?

5. Jakiej specjalizacji jest Pani lekarzem?

6. Czy objęte zakresem pytania nr 2 usługi wykonuje Pani w ramach poniżej wymienionych zawodów:

a)lekarza i lekarza dentysty, lub

b)pielęgniarki i położnej, lub

c)medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej lub

d)psychologa?

Jeśli tak, to którego?

7. Jeżeli ww. usługi objęte zakresem pytania nr 2 wykonuje Pani w ramach wykonywania zawodów medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy o działalności leczniczej, to proszę wskazać przepisy, na podstawie których jest Pani uprawniona do udzielania świadczeń zdrowotnych?

8. Na czym dokładnie polegają usługi w postaci „innych działań edukacyjnych (niezwiązane ze szkoleniem lekarzy lub podmiotów wykonujących zawody medyczne)” objęte zakresem pytania nr 2 świadczone na rzecz pacjentów, w szczególności proszę wskazać, jaki jest dokładnie zakres tych usług, jakie czynności są przez Panią wykonywane, jaki jest charakter tych czynności – należy wymienić te czynności i krótko je opisać.

9. Czy usługi w postaci innych działań edukacyjnych objętych zakresem pytania nr 2 stanowią usługi w zakresie opieki medycznej służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu lub poprawie zdrowia? Jeżeli tak, to proszę wskazać w czym przejawia się profilaktyka, zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawa zdrowia tych usług?

10. Jaki jest główny cel świadczonych przez Panią usług objętych zakresem pytania nr 2, czy celem tych usług jest poprawa zdrowia osób zmagających się z problemami zdrowotnymi, jaki wpływ na poprawę zdrowia pacjentów mają świadczone przez Panią usługi?

11. Czy w ramach wykonywania danej usługi, objętej zakresem pytania nr 2 dokonuje Pani weryfikacji stanu zdrowia konkretnego pacjenta (np. przeprowadzenie wywiadu medycznego, przedstawienie aktualnych wyników badań pacjenta)?

12. Czy usługi w postaci innych działań edukacyjnych objętych zakresem pytania nr 2 świadczy Pani dla konkretnego pacjenta, czy dla grupy osób zainteresowanych uzyskaniem wiedzy z zakresu profilaktyki nadwagi i otyłości?

13. Czy celem świadczonych przez Panią usług objętych zakresem pytania nr 2 jest w każdym przypadku diagnozowanie i leczenie chorób lub przywracanie zdrowia konkretnych pacjentów? Proszę uzasadnić odpowiedź.

14. Czy usługi oferowane przez Pani objęte zakresem pytania nr 2, są świadczone przez Panią:

a) dla osób chorych ze zdiagnozowaną chorobą i/lub

b) dla osób, które nie mają jeszcze zdiagnozowanej choroby, ale mają problemy zdrowotne?

15. Czy świadczy Pani również ww. usługi objęte zakresem pytania nr 2 dla osób zdrowych w celu profilaktyki zachorowań? Jeśli tak, to proszę wskazać na czym dokładnie polegają ww. usługi świadczone dla osób zdrowych, w szczególności proszę wskazać:

a) jaki jest dokładnie zakres tych usług, jakie czynności są przez Panią wykonywane, jaki jest charakter tych czynności – należy wymienić te czynności i krótko je opisać,

b) jaki jest główny cel świadczonych usług, czy celem tych usług jest profilaktyka zachorowań,

c) czy ww. usługi, są świadczone dla osób chcących wyrobić pewne nawyki żywieniowe (nauczyć się zdrowego sposobu odżywiania), poprawić lub zachować zdrowie i nie będą to działania skierowane na leczenie choroby?

wskazała Pani:

1. Tak, usługi wskazane w pytaniu 1 i 3 poza różnicami wskazanymi we wniosku i powołanymi w treści pytania przez Organ są tożsame w zakresie pozostałych grup zawodowych.

2. Zawody to: Lekarze, pielęgniarki, farmaceuci.

3. Tak, usługi wygłaszania przygotowywanych referatów i wykładów objęte zakresem pytania nr 1 i 3 wygłaszane są w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, a to:

• w przypadku zawodu lekarza, art. 19 – 19n ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty tj. z dnia 4 grudnia 2025 r. (Dz.U. z 2026 r. poz. 37) oraz wszystkie przepisy Rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie sposobu dopełnienia obowiązku doskonalenia zawodowego lekarzy i lekarzy dentystów z dnia 21 lutego 2022 r. (Dz.U. z 2022 r. poz. 464),
• w przypadku zawodu pielęgniarki art. 66 – 83 ustawy z dnia 15 lipca 2011 o zawodach pielęgniarki i położnej tj. z dnia 4 grudnia 2025 r. (Dz.U. z 2026 r. poz. 15),
• w przypadku zawodu farmaceuty art. 44 – art. 78 ustawy z dnia 10 grudnia 2020 r. o zawodzie farmaceuty tj. z dnia 10 kwietnia 2025 r. (Dz.U. z 2025 r. poz. 608) oraz wszystkie przepisy rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie punktów edukacyjnych uzyskiwanych w ramach ustawicznego rozwoju zawodowego oraz wzoru karty rozwoju zawodowego farmaceuty z dnia 28 grudnia 2021 r. (Dz.U. z 2021 r. poz. 2494).

4. Usługi są finansowane w co najmniej 70 % ze środków publicznych. Wnioskodawczyni nie posiada dokumentacji potwierdzającej, że źródłem finansowania są środki publiczne, posiadają ją podmioty organizujące kampanie, do których Wnioskodawczyni na bazie swojej wiedzy buduje wraz z innymi ekspertami program edukacyjny.

5. Medycyna rodzinna.

6. Usługi są wykonywane w ramach zawodu lekarza.

7. Wnioskodawczyni wykonuje działalność leczniczą jako lekarz w formie jednoosobowej działalności gospodarczej jako indywidualna praktyka lekarska na zasadzie art. 5 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej, tj. z dnia 5 lutego 2026 r. (Dz.U. z 2026 r. poz. 156).

8. Wnioskodawczyni jako lekarz edukuje pacjentów w ten sposób, iż tłumaczy patogenezę chorób, próbuje wyjaśnić to, z czego choroba wynika, edukuje o formach i możliwościach leczenia niefarmakologicznego i farmakologicznego. Jest to edukacja zdrowotna i promocja zdrowia prowadzona w formie wykładów, podcastów lub wywiadów.

9. Tak, usługi objęte pytaniem nr 2 stanowią usługi w zakresie opieki medycznej służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu lub poprawie zdrowia. Wnioskodawczyni edukuje pacjentów w sposób opisany w pkt 8 powyżej w jaki sposób mają poprawić swój stan zdrowia - edukacja o formach i możliwościach leczenia niefarmakologicznego i farmakologicznego oraz w jaki sposób dbać o to by stan ich zdrowia się nie pogorszył - edukacja o przyczynach chorób. Należy w tym miejscu podkreślić, iż edukacja zdrowotna bezpośrednio służy poprawie zdrowia np. uczy profilaktyki chorób cywilizacyjnych w tym w szczególności otyłości, pomaga w budowaniu zdrowiej diety oraz wdrażaniu aktywności fizycznej, poprawia również stan psychiczny pacjentów borykających się z chorobą co jest jednym z kluczowych elementów w procesie przywracania zdrowia.

10. Głównym celem świadczenia usług objętych pytaniem nr 2 jest poprawa stanu zdrowia osób borykających się z problemami zdrowotnymi. Wnioskodawczyni w ramach świadczonych usług przekazuje pacjentom narzędzia niefarmakologiczne - np. gotowe rekomendacje celem poprawy stanu zdrowia, pacjenci są edukowani co zrobić by poprawić swój stan zdrowia, jak prowadzić swój proces leczenia we współpracy z lekarzami i personelem medycznym, jak zapobiegać pogorszeniu stanu zdrowia.

11. Wnioskodawczyni w ramach usług objętych pytaniem nr 2 nie dokonuje weryfikacji stanu zdrowia konkretnego pacjenta, gdyż są to działania edukacyjne, a nie konsultacje lekarskie.

12. Usługi objęte pytaniem nr 2 świadczone są dla grup pacjentów na przykład organizacji pacjenckich obejmujących grupę osób borykających się z danym rodzajem chorób np. dotkniętych otyłością.

13. Celem usług objętych pytaniem nr 2 jest poprawa stanu zdrowia grup pacjentów uczestniczących w działaniach edukacyjnych. Dla przykładu należy wskazać, iż na wykład organizacja pacjencka zgłasza grupę pacjentów borykających się z konkretnym schorzeniem np. otyłością. W ramach działań edukacyjnych pacjenci dowiadują się o możliwych przyczynach swojej choroby i otrzymują rekomendację jak poprawić swój stan zdrowia np. poprzez zmianę nawyków żywieniowych, jak będzie przebiegał ich proces leczenia oraz jak zapobiegać chorobom towarzyszącym otyłości. W ten sposób działalność służy przywracaniu stanu zdrowia grupom pacjentów biorących udział w działalności edukacyjnej, a także profilaktyce zdrowotnej tych grup.

14. Usługi objęte pytaniem nr 2 świadczone są dla osób chorych ze zdiagnozowaną chorobą.

15. Wnioskodawczyni nie świadczy usług objętych pytaniem nr 2 dla osób zdrowych, edukacja zdrowotna i zmiana nawyków żywieniowych jest istotna dla osób już chorych celem odzyskania zdrowia.

W uzupełnieniu wniosku z 20 lipca 2026 r. na pytania z wezwania:

1. Należy jednoznacznie wskazać, z jakimi instytucjami zawiera Pani umowy na świadczenie usług szkoleniowych objętych zakresem pytania nr 3? Zaznaczam, że nie jestem uprawniony do odnoszenia się do niedookreślonych stanów sprawy.

2. Czy świadczone przez Panią ww. usługi objęte zakresem pytania nr 1 i nr 3, będą usługami podstawowymi czy usługami ściśle związanymi z usługą podstawową (usługą szkoleniową) świadczoną przez firmy działające w obszarze medycyny/uczelnie medyczne/inne instytucje (wskazane w odpowiedzi na pytanie nr 1)?

3. Czy usługi wygłaszania przygotowanych referatów i wykładów objęte zakresem pytania nr 1 i nr 3 będzie Pani świadczyła jako podwykonawca?

4. Jeśli usługi szkoleniowe objęte zakresem pytania nr 1 i nr 3, świadczone przez Panią na rzecz firm działających w obszarze medycyny/uczelni medycznych/innych instytucji (wskazanych w odpowiedzi na pytanie nr 1) będą usługami ściśle związanymi z usługą podstawową (usługą szkoleniową świadczoną przez te podmioty), to prosimy o wskazanie:

a) z jaką usługą podstawową świadczoną przez ww. podmioty będą one związane?

b) czy usługi szkoleniowe świadczone przez firmy działające w obszarze medycyny/uczelnie medyczne/inne instytucje (wskazane w odpowiedzi na pytanie nr 1), na rzecz których świadczy Pani usługi objęte zakresem pytań nr 1 i nr 3, korzystają ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie przepisów art. 43 ust. 1 pkt 26 lub pkt 29 ustawy o VAT lub § 3 ust. 1 pkt 13 lub 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień?

c) czy świadczone przez Panią usługi wygłaszania przygotowanych referatów i wykładów objęte zakresem pytania nr 1 i nr 3 na rzecz ww. podmiotów są niezbędne do świadczenia usług podstawowych, wykonywanych przez ww. podmioty i w czym ta niezbędność się przejawia?

d) czy głównym celem świadczonych przez Panią ww. usług objętych zakresem pytania nr 1 i nr 3, będzie osiągnięcie dodatkowego dochodu poprzez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do działalności przedsiębiorstw wykonujących działalność gospodarczą, objętą podatkiem VAT?

5. Czy świadczy Pani w ramach innych stosunków prawnych usługi korzystające ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 lub pkt 29 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) lub § 3 ust. 1 pkt 13 lub 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień?

wskazała Pani:

1. Podmioty publiczne działające w obszarze medycyny, z którymi Wnioskodawczyni zawiera umowy:(...)

2. Usługi świadczone przez Wnioskodawczynię, objęte pytaniami 1 i 3 są usługami podstawowymi.

3. Nie, usługi objęte pytaniem 1 i 3 nie są świadczone przez Wnioskodawczynię jako podwykonawcę. Odpowiedź na to pytanie wymaga przy tym kilku słów wyjaśnienia. Instytucja podwykonawcy w polskim prawie cywilnym występuję jedynie w regulacji umowy o roboty budowlane (art. 6471 i nast. k.c.). W przypadku umowy zlecenia i pokrewnych umów o świadczenie usług przewidują jedynie instytucję zastępcy wykonującego zlecenie (art. 738 k.c. i art. 750 k.c.). Tym samym, w przypadku Wnioskodawczyni, która świadczy usługi edukacyjne w oparciu o umowę zawartą bezpośrednio z organizatorem usług nikogo nie zastępując nie sposób mówić o podwykonawstwie.

4. Usługi świadczone przez Wnioskodawczynię objęte pytaniami 1 i 3 są, jak zaznaczono wyżej, usługami podstawowym, a tym samym nie ma potrzeby odpowiadać na pytania a – d.

5. Wnioskodawczyni nie świadczy usług na podstawie innych stosunków prawnych niż opisane we wniosku i dotychczasowych pismach.

Ponadto, prostuje Pani wcześniejszą odpowiedź na pytanie nr 4 zawarte w piśmie Organu z dnia 3 czerwca 2026 r. – usługi objęte pytaniem 3 finansowane są w 100% ze środków publicznych.

Pytania

1. Czy świadczone przez Podatnika usługi wygłaszania przygotowanych referatów i wykładów (wykonywane na rzecz lekarzy oraz osób wykonujących zawody medyczne) są zwolnione od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29) lit. a) ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług?

2. Czy świadczone przez Podatnika usługi w postaci innych działań edukacyjnych (skierowane do osób niebędących lekarzami lub osób wykonujących zawody medyczne) są zwolnione od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19) lit. a) ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług?

3. Czy świadczone przez Podatnika usługi wygłaszania przygotowanych referatów i wykładów (wykonywane na rzecz lekarzy, osób wykonujących zawody medyczne oraz studentów medycyny) są zwolnione od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29) lit. c) ustawy z dnia 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług?

Pani stanowisko w sprawie

Ad. 1 (doprecyzowane w uzupełnieniach wniosku)

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29) lit. a) uVAT, zwalnia się od podatku VAT usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego (inne niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26) prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.

Przyjmuje się, że zwolnienie to obejmuje m.in. usługi szkoleń medycznych dla lekarzy. Wielokrotnie potwierdzał to Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej. Stanowisko to potwierdzone zostało m.in. w treści interpretacji indywidualnych z:

1. 11.07.2017 r. (znak: 0114-KDIP1-1.4012.244.2017.1.KBR),

2. 16.06.2021 r. (znak: 0112-KDIL1-2.4012.154.2021.2.PG),

3. 27.07.2021 r. (znak: 0112-KDIL1-1.4012.311.2021.2.JKU),

4. 23.12.2025 r. (znak: 0111-KDIB3-2.4012.796.2025.2.MGO).

W treści ostatniej z przywołanych interpretacji Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wskazał, że: […] doskonalenie zawodowe jest obowiązkiem lekarzy. A zatem wygłaszane dla nich referaty i wykłady na konferencjach, seminariach, i sympozjach uznać należy jako jedną z możliwych form realizacji tego obowiązku, tj. za kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe, którego zasady i formy prowadzenia zawarte są w odrębnych niż ustawa o podatku od towarów i usług przepisach. Ponadto, jak wynika z okoliczności sprawy, jest Pani podmiotem uprawnionym do przeprowadzania szkoleń w zakresie kształcenia i przekwalifikowania osób wykonujących zawody lekarza. Wskazała Pani również, że w zakresie świadczonych przez Panią usług obejmujących wygłaszanie referatów i wykładów na konferencjach, seminariach, i sympozjach, które mają charakter naukowy i służą pogłębianiu wiedzy medycznej, ma Pani obowiązek dostosowania treści wykładu do otrzymanego od organizatora programu [...]. W odniesieniu do realizacji usług nie ma Pani dowolności w kształtowaniu zasad swojego działania. Referaty i wykłady na konferencjach, seminariach, szkoleniach i sympozjach zawsze wymagają akceptacji właściwych instytucji. […] W świetle powyższego uznać należy, że świadczone […] usługi kształcenia zawodowego obejmujące wygłaszanie referatów i wykładów na konferencjach, seminariach, szkoleniach i sympozjach, które mają charakter naukowy i służą pogłębianiu wiedzy medycznej, korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy. Wiedza i umiejętności pozyskane podczas ww. wydarzeń mają bezpośredni związek z zawodem lekarza oraz prowadzone są w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.

Podstawę prawną tworzącą obowiązek kształcenia lekarzy jest art. 18 ust. 1 i 2, art. 19 ust. 1 pkt 3, art. 19 ust. 2 i 3 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty oraz rozporządzenie Ministra Zdrowia z dn. 6.10.2004 r. w sprawie sposobów dopełnienia obowiązku doskonalenia zawodowego lekarzy i lekarzy dentystów, to będą korzystały ze zwolnienia od VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy".

Świadczone przez Podatnika usługi są usługami kształcenia zawodowego, które są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, tj. w przepisach rozporządzenia Ministra Zdrowia z dn. 6.10.2004 r. w sprawie sposobów dopełnienia obowiązku doskonalenia zawodowego lekarzy i lekarzy dentystów (Dz.U. 2022 poz. 464).

Zgodnie z art. 44 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dn. 15.03.2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.U.UE.L.2011.77.1 z dn. 23.03.2011) przez usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania rozumie się nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnianie wiedzy co do celów zawodowych, a czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania nie ma w tym przypadku znaczenia.

Nie ulega zatem wątpliwości, że w przytoczonej sytuacji mamy do czynienia z usługą kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego w rozumieniu art. 43 ust. 1 pkt 29) uVAT.

Drugim warunkiem jaki musi spełnić usługa szkoleniowa, aby korzystać ze zwolnienia z VAT, jest wymóg prowadzenia szkoleń w formie i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.

Zgodnie z art. 18 ustawy z dn. 5.12.1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty:

1. Lekarz, z zastrzeżeniem ust. 3, ma prawo i obowiązek doskonalenia zawodowego.

2. Dopełnienia obowiązku doskonalenia zawodowego lekarza okręgowa rada lekarska potwierdza przez dokonanie wpisu w rejestrze, o którym mowa w art. 49 ustawy z dn. 2.12.2009 r. o izbach lekarskich. Potwierdzenia dokonuje okręgowa rada lekarska na podstawie przedłożonej przez lekarza dokumentacji potwierdzającej odbycie określonych form doskonalenia zawodowego, z zastrzeżeniem art. 19 ust. 4.

3. Dopełnienie obowiązku doskonalenia zawodowego nie dotyczy lekarza:

1. odbywającego staż podyplomowy albo

2. przebywającego na urlopie macierzyńskim, albo

3. będącego na zwolnieniu lekarskim z powodu choroby przekraczającej łącznie 50% okresu rozliczeniowego.

4. Lekarz realizuje obowiązek doskonalenia zawodowego przez uzyskanie odpowiedniej liczby punktów edukacyjnych obliczonych w okresach rozliczeniowych.

5. Lekarzowi zatrudnionemu na podstawie stosunku pracy, który nie realizuje w danym roku kalendarzowym szkolenia specjalizacyjnego, na jego wniosek przysługuje, w celu realizacji doskonalenia zawodowego, urlop szkoleniowy w wymiarze do 6 dni rocznie, płatny według zasad obowiązujących przy obliczaniu wynagrodzenia za urlop wypoczynkowy. Termin urlopu szkoleniowego jest uzgadniany każdorazowo z kierownikiem jednostki organizacyjnej. Lekarz i lekarz dentysta mają obowiązek przedstawić kierownikowi jednostki organizacyjnej dokument poświadczający ich udział w doskonaleniu zawodowym.

6. Okręgowa rada lekarska powiadamia lekarza, za pomocą SMK, o braku dopełnienia obowiązku doskonalenia zawodowego.

7. Koszty doskonalenia zawodowego może pokrywać lekarz, podmiot leczniczy, w którym lekarz wykonuje zawodów, okręgowa izba lekarska, Naczelna Izba Lekarska, Wojskowa Izba Lekarska lub podmiot organizujący szkolenie z zakresu doskonalenia zawodowego.

8. Kierownik podmiotu leczniczego, w którym lekarz wykonuje zawód, ma obowiązek umożliwić lekarzowi realizację doskonalenia zawodowego.

9. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Lekarskiej, określi, w drodze rozporządzenia, sposób dopełnienia obowiązku, o którym mowa w ust. 1, biorąc pod uwagę konieczność określenia zakresu stałej aktywności lekarzy w ramach samokształcenia lub w zorganizowanych formach kształcenia.

Zgodnie z art. 3 ust. 1b pkt 2) u.z.l.l.d. dopełnienie obowiązku doskonalenia zawodowego lekarza polega na stałej aktywności zawodowej. Lekarz potwierdza aktywność zawodową poprzez uzyskiwanie odpowiedniej liczby punktów edukacyjnych, obliczonych w ustalonych okresach rozliczeniowych.

Formy realizacji obowiązku doskonalenia zawodowego lekarzy i lekarzy dentystów określone zostały w §1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dn. 21.02.2022 r. w sprawie sposobu dopełnienia obowiązku doskonalenia zawodowego lekarzy i lekarzy dentystów (Dz.U. 2022 poz. 464). Lekarz realizuje obowiązek doskonalenia zawodowego m.in. poprzez: udział w krajowym lub zagranicznym kongresie, zjeździe, konferencji lub sympozjum naukowym (§1 ust. 1 pkt 3) lub wykład lub doniesienie w formie ustnej lub plakatowej na kursie medycznym, kongresie, zjeździe, konferencji lub sympozjum naukowym krajowym lub zagranicznym (§1 ust. 1 pkt 7).

Szkolenia podyplomowe dla lekarzy i lekarzy dentystów nie mogą odbywać się w zupełnie dowolnej formie. Szczegółowe zasady organizacji i przeprowadzania szkoleń z tego zakresu określone zostały w ww. rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dn. 21.02.2022 r. w sprawie sposobów dopełnienia obowiązku doskonalenia zawodowego lekarzy i lekarzy dentystów.

Z przepisów tego rozporządzenia wynika, że lekarz realizuje obowiązek doskonalenia zawodowego poprzez m.in.:

• udział w kursie medycznym nieobjętym programem odbywanej specjalizacji lub nabywanej umiejętności;
• udział w krajowym lub zagranicznym kongresie lub zjeździe, konferencji lub sympozjum naukowym.

Pismem z dn. 9.03.2018 r. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, znak: 0113-KDIPT1 1.4012.90.2018.1.AK stwierdził:

Z uregulowań zawartych w wyżej cytowanym art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy wynika, że zwolnienie od podatku od towarów i usług obejmuje usługi w zakresie kształcenia i wychowania świadczone przez jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów Prawo oświatowe oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane. Zatem, aby możliwe było skorzystanie ze zwolnienia, przewidzianego w przywołanym przepisie ustawy, dany podmiot musi być jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów Prawo oświatowe oraz musi świadczyć usługi w zakresie kształcenia. Natomiast jeśli chodzi o kwestię wychowania, należy wskazać, że jest ona przypisana podmiotom, do których uczęszczanie jest obowiązkowe i regulowane przepisami. Zatem to szkoły obowiązkowe mają za zadanie realizować program wychowywania. Nie jest przy tym konieczne, by usługa w zakresie kształcenia była jednocześnie usługą w zakresie wychowania. Na podstawie przedmiotowego przepisu zwolnienie od podatku mogą być objęte zarówno usługi w zakresie kształcenia, jak i usługi w zakresie wychowania.

Co więcej, pismem z 26.01.2022 r. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o znaku: 0114-KDIP4-2.4012.813.2021.2.MŻA podkreślone zostało, że: „Biorąc zatem pod uwagę przedstawione we wniosku okoliczności sprawy stwierdzić należy, że świadczone przez Pana usługi przygotowania i wygłoszenia referatów stanowią usługi kształcenia zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, gdyż pozostają w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem osób biorących udział w szkoleniu i mają na celu uaktualnienie i poszerzenie wiedzy do celów zawodowych. W konsekwencji świadczone przez Pana usługi przygotowania i wygłoszenia referatów, korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy”.

W świetle powyższego, świadczone przez Podatnika usługi wygłaszania przygotowanych w tym celu wykładów i referatów na wydarzeniach organizowanych przez inne podmioty (w tym przez firmy farmaceutyczne) dla lekarzy są zwolnione przedmiotowo od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a) uVAT.

Wnioskodawczyni pragnie jedynie podkreślić, iż całokształt zawartej we wniosku argumentacji prawnej dot. usług świadczonych w formie przygotowywanych referatów i wykładów wygłaszanych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, opisanej na przykładzie kształcenia ustawicznego lekarzy dotyczy także pielęgniarek i farmaceutów z tym zastrzeżeniem, iż konkretne zasady szkoleń uregulowane są dla poszczególnych zawodów medycznych w odrębnych aktach prawnych, opisanych w treści odpowiedzi na pytanie nr 3.

Ad. 2:

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 19) lit. a) uVAT zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone w ramach wykonywania zawodów lekarza i lekarza dentysty.

Podatnik w ramach świadczonych przez siebie usług oprócz działalności i usług opisanych w pkt 1), trudni się prowadzeniem szkoleń, wykładów oraz innych działań edukacyjnych na rzecz pacjentów. Realizowane szkolenia dotyczą problematyki otyłości i nadwagi - jej przyczyn i źródeł, jednostek chorobowych towarzyszących otyłości i nadwadze, metod przeciwdziałania oraz metod leczenia. Działania te pozostają w bezpośrednim związku z udzielaniem świadczeń medycznych, stanowiąc ich uzupełnienie, odpowiednio: budowanie świadomości społecznej dot. przyczyn, profilaktyki i leczenia otyłości i nadwagi oraz wspieranie działalności leczniczej w zakresie otyłości i nadwagi, a także innymi świadczeniami służącymi zachowaniu lub poprawie zdrowia, które pacjenci mogą uzyskać korzystają z opieki lekarza POZ.

Należy wskazać, że w żadnym aktualnie obowiązującym akcie prawnym dot. prawa medycznego jak też prawa podatkowego nie wydzielono definicji legalnej pojęcia "usługa medyczna" (usługi w zakresie opieki medycznej).

Zgodnie z treścią art. 43 ust. 1 pkt 19 uVAT usługi w zakresie opieki medycznej służą m.in. profilaktyce lub zachowaniu zdrowia. Zgodnie z definicją językową SJP PWN "profilaktyka" oznacza "działania mające na celu zapobieganie niekorzystnym zjawiskom, zwłaszcza chorobom" (tak: https://sjp.pwn.pl/slowniki/proflaktyka.html).

Z kolei zgodnie z opublikowanym na stronie Ministerstwa Edukacji Narodowej w zakładce Profilaktyka wskazano następującą definicję: "Profilaktyka to podejmowanie działań, skierowanych do różnych grup, we współpracy z różnymi środowiskami i instytucjami które mają na celu zapobieganie pojawieniu się lub rozwojowi zaburzeń, chorób lub innych niekorzystnych zjawisk społecznych" (https://www.gov.pl/web/edukacja/ profilaktyka).

Tym samym należy przyjąć, że działania edukacyjne realizowane przez Podatnika będącego lekarzem, skierowane do pacjentów i ukierunkowane na budowanie świadomości społecznej w zakresie narastającej choroby cywilizacyjnej za jaką uważa się otyłość i nadwagę, stanowi działanie o charakterze profilaktycznym, służące zachowaniu zdrowia.

Mając na uwadze powyższe za uzasadnione uznać należy zaprezentowane stanowisko, a działania realizowane w tym zakresie korzystać będą ze zwolnienia od podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. a) uVAT.

Ad. 3:

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29) lit. 3) uVAT, zwalnia się od podatku VAT usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego (inne niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26) finansowane w całości ze środków publicznych.

Podatnik świadczy usługi o tożsamym charakterze jak opisane w części dot. pytania 1 na zlecenie podmiotów finansowanych ze środków publicznych, tj. w postaci uczelni medycznych na terenie Polski, jak też m.in. instytutów badawczych, np. w postaci Narodowego Instytutu Kardiologii.

Wszystkie wygłaszane szkolenia, referaty czy wykłady podlegają sporządzane są w oparciu o zagadnienia (związane z opisanym zakresem specjalizacji) wskazane przez podmiot zlecający. Ponadto, przygotowywane treści podlegają kontroli merytorycznej oraz akceptacji ze strony właściwych organów; dopiero po wydaniu takiego zatwierdzenia i uzyskaniu akceptacji przedstawionego planu wystąpienia oraz jego treści, Podatnik przystępuje do świadczenia usług. Powyższe gwarantuje właściwy poziom merytoryczny wygłaszanych treści.

W świetle powyższego, świadczone przez Podatnika usługi wygłaszania przygotowanych w tym celu wykładów i referatów na wydarzeniach organizowanych przez podmiot finansowane ze środków publicznych dla lekarzy oraz studentów medycyny są zwolnione przedmiotowo od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c) uVAT.

Stanowisko własne Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej opisu sprawy przedstawione we wniosku pozostaje w pełni aktualne również w świetle stanu faktycznego uzupełnionego poprzez odpowiedzi na zadane pytania i nadal koresponduje ono z opisem sprawy i zakresem zadanych pytań.

Wnioskodawczyni pragnie jedynie dodać, iż w jej ocenie usługi objęte pytaniem nr 3 niezależnie od tego, iż są objęte zwolnieniem z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit c ustawy o podatku od towarów i usług, w zakresie w jakim dotyczą tzw. kształcenia ustawicznego, tj. wykonywane są na rzecz lekarzy, pielęgniarek i farmaceutów podlegają zwolnieniu z podatku od towarów i usług również w oparciu o art. 43 ust. 1 pkt 29 lit a ustawy o podatku od towarów i usług.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku w zakresie podatku od towarów i usług, jest:

• prawidłowe w zakresie zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy usług wygłaszania przygotowanych referatów i wykładów świadczonych na rzecz lekarzy, pielęgniarek, farmaceutów
• nieprawidłowe w zakresie:
• zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. a ustawy usług w postaci innych działań edukacyjnych (skierowanych do osób niebędących lekarzami lub osób wykonujących zawody medyczne),
• zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy usług wygłaszania przygotowanych referatów i wykładów świadczonych na rzecz lekarzy, pielęgniarek, farmaceutów oraz studentów medycynyna podstawie umów zawieranych z podmiotami publicznymi działającymi w obszarze medycyny.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

W celu zachowania przejrzystości interpretacji, w pierwszej kolejności udzielono odpowiedzi na pytania oznaczone nr 1 i nr 3, a następie na pytanie oznaczone nr 2.

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r., poz. 775, ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Na podstawie art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzeń wykonawczych do tej ustawy przewidują dla niektórych towarów i usług zwolnienie od podatku.

Zastosowanie zwolnienia od podatku jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

Na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy:

Zwalnia się od podatku usługi świadczone przez:

a. jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania,

b. uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, w zakresie kształcenia oraz

- dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

Ograniczenie wynikające z art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy, umożliwiające skorzystanie ze zwolnienia ma charakter przedmiotowo-podmiotowy. Aby możliwe było skorzystanie z niniejszego zwolnienia nie wystarczy, by dany podmiot był jednostką objętą systemem oświaty, podmiot ten musi świadczyć usługi w zakresie kształcenia i wychowania.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy:

Zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26:

a. prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub

b. świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe - wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub

c. finansowane w całości ze środków publicznych

- oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Powołany przepis art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, przewiduje zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. Dla zastosowania przedmiotowego zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, istotne jest uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu, tj. prowadzenie danego szkolenia w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.

Wskazane wyżej regulacje stanowią implementację prawa unijnego, gdyż w świetle art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r., str. 1, z późn. zm.), zwanej dalej Dyrektywą 2006/112/WE Rady,

Państwa członkowskie zwalniają kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.

W tym kontekście wskazania wymaga – co wielokrotnie podkreślał Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej – że zakres zwolnień przewidzianych w Dyrektywie 2006/112/WE Rady nie może być interpretowany w sposób rozszerzający. Czynności zwolnione zgodnie z Dyrektywą 2006/112/WE Rady, stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, a ich ujednolicona interpretacja ma służyć unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu podatku od wartości dodanej w poszczególnych państwach członkowskich. Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem „pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 Szóstej Dyrektywy 2006/112/WE Rady powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika” (wyrok TSUE z dnia 19 listopada 2009 r. C-461/08 w sprawie Don Bosco Onroerend Goed BV).

Ponadto 1 lipca 2011 r. weszły w życie przepisy rozporządzenia Rady (UE) Nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE Rady w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 77/1 ze zm.). Rozporządzenie to wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio.

Pojęcie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zostało zdefiniowane w art. 44 ww. rozporządzenia Rady (UE) Nr 282/2011 z 15 marca 2011 r. Zgodnie z tym przepisem:

Usługi w zakresie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zapewniane na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i dyrektywy 2006/112/WE, obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego bądź przekwalifikowania nie ma w tym przypadku znaczenia.

Dla oceny czy usługi wygłaszania przygotowanych referatów i wykładów świadczone przez Panią na rzecz lekarzy, pielęgniarek, farmaceutów są zwolnione od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, konieczne jest m.in. stwierdzenie:

• czy są to usługi w zakresie kształcenia i wychowania świadczone przez jednostkę objętą systemem oświaty lub
• czy są to usługi w zakresie kształcenia świadczone przez uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze,
• czy są to usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego oraz
• czy są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.

Jak wynika z wniosku, nie jest Pani jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów o systemie oświaty. Ponadto, z okoliczności sprawy wynika, że nie będzie świadczyć Pani ww. usług jako uczelnia, jednostka naukowa Polskiej Akademii Nauk, ani instytut badawczy. Nie jest zatem Pani podmiotem świadczącym usługi, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy.

Tym samym, świadczone przez Panią usługi wygłaszania przygotowanych referatów i wykładów świadczone przez Panią na rzecz lekarzy, pielęgniarek, farmaceutów nie korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, ponieważ nie są spełnione przesłanki wynikające z powołanego przepisu.

W konsekwencji, należy przeanalizować możliwość skorzystania ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy dla ww. usług.

Powołany wyżej przepis art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy przewiduje zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. Dla zastosowania ww. zwolnienia istotne jest uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego inną niż wymienione w pkt 26, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu, tj. prowadzenie danego szkolenia w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.

Wskazała Pani, że wykłady i referaty mają charakter naukowy i służą pogłębianiu wiedzy lekarzy na różnym poziomie kwalifikacji zawodowych. Wygłaszane referaty/wykłady dotyczą wyłącznie tematów z zakresu medycyny (w szczególności specjalizacji z zakresu leczenia nadwagi i otyłości), poszerzających i uzupełniających wiedzę medyczną uczestniczących w nich osób. Tym samym działalność ta stanowi usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego. Treść wykładów obejmuje prezentowanie, omawianie i wyjaśnianie (dla głębszego zrozumienia) treści związanych z metodami diagnozowania i leczenia pacjentów. Przyczynia się to do poszerzenia wiedzy fachowej uczestników wydarzeń. Prowadzą one do ugruntowania i aktualizacji wiedzy zgodnie z najnowszymi zaleceniami towarzystw naukowych. Grupa osób wykonujących zawody medyczne, dla których świadczy Pani usługi wygłaszania przygotowanych referatów i wykładów objęte zakresem pytania nr 1 i nr 3 to lekarze, pielęgniarki, farmaceuci.

Zatem ww. usługi wygłaszania przygotowanych referatów i wykładów świadczone przez Panią na rzecz lekarzy, pielęgniarek, farmaceutów, spełniają definicję usług kształcenia zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy. Tym samym, jest spełniony pierwszy z warunków uprawniający do zwolnienia od podatku VAT świadczonych usług zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy.

Przechodząc zaś do pozostałych przesłanek warunkujących zastosowanie zwolnienia od podatku od towarów i usług wskazania wymaga, że odesłanie w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy do „odrębnych przepisów” odnosić się może wyłącznie do przepisów, które określają formy i zasady usług szkoleniowych w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego. Odrębne przepisy określające formy i zasady to przepisy, z których wynika np. program szkolenia, ilość godzin szkolenia, tematyka, krąg osób objętych szkoleniem, warunki, jakie musi spełnić organizator kształcenia.

W opisie sprawy wskazała Pani, iż usługi wygłaszania przygotowywanych referatów i wykładów objęte zakresem pytania nr 1 i 3 prowadzone są w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach:

• w przypadku zawodu lekarza, art. 19 – 19n ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty oraz wszystkie przepisy Rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie sposobu dopełnienia obowiązku doskonalenia zawodowego lekarzy i lekarzy dentystów z dnia 21 lutego 2022 r.,
• w przypadku zawodu pielęgniarki art. 66 – 83 ustawy z dnia 15 lipca 2011 o zawodach pielęgniarki i położnej,
• w przypadku zawodu farmaceuty art. 44 – art. 78 ustawy z dnia 10 grudnia 2020 r. o zawodzie farmaceuty oraz wszystkie przepisy rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie punktów edukacyjnych uzyskiwanych w ramach ustawicznego rozwoju zawodowego oraz wzoru karty rozwoju zawodowego farmaceuty z dnia 28 grudnia 2021 r.

Zatem, odnosząc się w pierwszej kolejności do usług wygłaszania przygotowanych referatów i wykładów świadczonych przez Panią dla lekarzy, wskazania wymaga, że w myśl art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 37 ze zm.):

Lekarz, z zastrzeżeniem ust. 3, ma prawo i obowiązek doskonalenia zawodowego.

Stosownie do art. 18 ust. 2 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty:

Dopełnienie obowiązku doskonalenia zawodowego lekarzy okręgowa rada lekarska potwierdza przez dokonanie wpisu w rejestrze, o którym mowa w art. 49 ustawy z dnia 2 grudnia 2009 r. o izbach lekarskich. Potwierdzenia dokonuje okręgowa rada lekarska na podstawie przedłożonej przez lekarza dokumentacji potwierdzającej odbycie określonych form doskonalenia zawodowego, z zastrzeżeniem art. 19 ust. 4.

W myśl art. 18 ust. 3 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty:

Dopełnienie obowiązku doskonalenia zawodowego nie dotyczy lekarza:

1. odbywającego staż podyplomowy albo

2. przebywającego na urlopie macierzyńskim, albo

3. będącego na zwolnieniu lekarskim z powodu choroby przekraczającej łącznie 50% okresu rozliczeniowego.

Zgodnie z art. 18 ust. 4 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty:

Lekarz realizuje obowiązek doskonalenia zawodowego przez uzyskanie odpowiedniej liczby punktów edukacyjnych obliczonych w okresach rozliczeniowych.

Natomiast na podstawie art. 18 ust. 9 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty:

Minister właściwy do spraw zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Lekarskiej, określi, w drodze rozporządzenia, sposób dopełnienia obowiązku, o którym mowa w ust. 1, biorąc pod uwagę konieczność określenia zakresu stałej aktywności lekarzy w ramach samokształcenia lub w zorganizowanych formach kształcenia.

W myśl art. 19 ust. 1 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty:

Ustawiczny rozwój zawodowy, z wyłączeniem stażu podyplomowego, mogą prowadzić:

1. podmioty uprawnione do prowadzenia szkolenia specjalizacyjnego;

2. inne podmioty niż wymienione w pkt 1 uprawnione do kształcenia na podstawie odrębnych przepisów, w tym uczelnie medyczne, inne uczelnie prowadzące działalność dydaktyczną lub badawczą w dziedzinie nauk medycznych i nauk o zdrowiu i instytuty badawcze;

3. inne podmioty niż wymienione w pkt 1 i 2 po uzyskaniu wpisu w rejestrze podmiotów prowadzących ustawiczny rozwój zawodowy lekarzy i lekarzy dentystów, zwane dalej "organizatorami kształcenia".

Stosownie do art. 19 ust. 2 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty:

Warunkami prowadzenia kształcenia w zakresie ustawicznego rozwoju zawodowego są:

1. posiadanie planu kształcenia realizowanego w określonym czasie zawierającego w szczególności:

a) cel (cele) kształcenia,

b) przedmiot i zakres kształcenia, zgodny z aktualną wiedzą medyczną,

c) formę (formy) kształcenia,

d) wymagane kwalifikacje uczestników,

e) sposób (sposoby) weryfikacji wyników kształcenia,

f) sposób potwierdzania uczestnictwa i ukończenia kształcenia;

2. zapewnienie kadry dydaktycznej o kwalifikacjach odpowiednich dla danego rodzaju kształcenia;

3. zapewnienie odpowiedniej do realizacji programu kształcenia bazy dydaktycznej, w tym dla szkolenia praktycznego;

4. posiadanie wewnętrznego systemu oceny jakości kształcenia, uwzględniającego narzędzia oceny jakości kształcenia oraz metody tej oceny;

5. zapewnienie udzielania świadczeń zdrowotnych wchodzących w zakres kształcenia przez uprawnione podmioty i osoby posiadające uprawnienia oraz właściwe kwalifikacje do ich wykonywania.

W świetle art. 19 ust. 3 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty:

Spełnienie warunków prowadzenia kształcenia określonych w ust. 2 przez podmioty, o których mowa w ust. 1 pkt 3, potwierdza okręgowa rada lekarska właściwa ze względu na miejsce prowadzenia kształcenia lub Naczelna Rada Lekarska w odniesieniu do okręgowej izby lekarskiej będącej organizatorem kształcenia oraz organizatora kształcenia zamierzającego prowadzić kształcenie na terenie całego kraju.

W myśl art. 19a ww. ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty:

Kształcenie w zakresie ustawicznego rozwoju zawodowego wykonywane przez przedsiębiorcę jest działalnością regulowaną w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (Dz.U. z 2025 r. poz. 1480).

Zgodnie z art. 19b ust. 1 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty:

Podmioty zamierzające wykonywać działalność w zakresie ustawicznego rozwoju zawodowego, z wyłączeniem podmiotów, o których mowa w art. 19 ust. 1 pkt 1 i 2, przedstawiają dane potwierdzające spełnienie warunków, o których mowa w art. 19 ust. 2, oraz składają do właściwej okręgowej rady lekarskiej wniosek o wpis do rejestru podmiotów prowadzących ustawiczny rozwój zawodowy, zwanego dalej "rejestrem", zawierający dane, o których mowa w art. 19c ust. 3 pkt 1-6.

Stosownie do art. 19c ust. 1 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty:

Organem prowadzącym rejestr jest okręgowa rada lekarska właściwa dla siedziby organizatora prowadzenia kształcenia, a w przypadku okręgowej izby lekarskiej będącej organizatorem kształcenia Naczelna Rada Lekarska.

Szkolenia w zakresie doskonalenia zawodowego dla lekarzy i lekarzy dentystów nie mogą odbywać się w zupełnie dowolnej formie. Na podstawie delegacji zawartej w art. 18 ust. 9 ustawy o zawodach lekarza i lekarza dentysty wydane zostało rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 21 lutego 2022 r. w sprawie sposobu dopełnienia obowiązku doskonalenia zawodowego lekarzy i lekarzy dentystów (Dz. U. z 2022 r. poz. 464).

Jak stanowi § 1 tego rozporządzenia:

Doskonalenie zawodowe lekarza i lekarza dentysty jest realizowane przez:

1. udział w kursie medycznym krajowym lub zagranicznym nieobjętym programem odbywanej specjalizacji;

2. udział w kursie medycznym prowadzonym za pośrednictwem środków przekazu telewizyjnego lub sieci internetowej z ograniczonym dostępem:

a) krajowym, który uzyskał akceptację Naczelnej Rady Lekarskiej,

b) zagranicznym, którego organizatorem jest uczelnia medyczna, lekarskie towarzystwo naukowe, międzynarodowa organizacja lekarska lub podmiot, którego działalność w zakresie kształcenia podyplomowego lekarzy lub lekarzy dentystów uzyskała akredytację właściwego organu w państwie, w którym działalność ta jest prowadzona;

3. udział w krajowym lub zagranicznym kongresie lub zjeździe, krajowej lub zagranicznej konferencji lub krajowym lub zagranicznym sympozjum naukowym;

4. odbycie praktyki klinicznej w krajowym lub zagranicznym ośrodku specjalistycznym;

5. udział w posiedzeniu oddziału stowarzyszenia działającego jako kolegium specjalistów albo towarzystwo naukowe w danej dziedzinie medycyny, zwane dalej „towarzystwem naukowym”, lub udział w posiedzeniu sekcji albo koła tego stowarzyszenia;

6. udział w szkoleniu wewnętrznym organizowanym przez podmiot leczniczy, w którym lekarz lub lekarz dentysta udziela świadczeń zdrowotnych, lub organizowanym przez grupę lekarzy lub lekarzy dentystów;

7. wykład lub doniesienie w formie ustnej lub plakatowej na kursie medycznym, kongresie, zjeździe, konferencji lub sympozjum naukowym krajowym lub zagranicznym;

8. udział w programie edukacyjnym udostępnianym za pośrednictwem środków przekazu telewizyjnego, sieci internetowej lub innych mediów, które umożliwiają wiarygodne sprawdzenie uzyskanej przez uczestnika wiedzy lub umiejętności i potwierdzenie jego tożsamości:

a) który uzyskał akceptację Naczelnej Rady Lekarskiej,

b) zagranicznym, którego organizatorem jest uczelnia medyczna, lekarskie towarzystwo naukowe, międzynarodowa organizacja lekarska lub podmiot, którego działalność w zakresie kształcenia podyplomowego lekarzy lub lekarzy dentystów uzyskała akredytację właściwego organu w państwie, w którym działalność ta jest prowadzona;

9. uzyskanie w zakresie nauk medycznych stopnia naukowego doktora, doktora habilitowanego lub tytułu profesora;

10. napisanie i opublikowanie fachowej książki medycznej, rozdziału w takiej książce lub medycznego edukacyjnego programu multimedialnego;

11. napisanie i opublikowanie książki o charakterze medycznym, rozdziału w takiej książce lub edukacyjnego programu multimedialnego o takim charakterze;

12. przetłumaczenie i opublikowanie fachowej książki medycznej, rozdziału w takiej książce lub medycznego edukacyjnego programu multimedialnego;

13. autorstwo lub współautorstwo artykułu opublikowanego w fachowym czasopiśmie medycznym wymienionym w aktualnym w dniu opublikowania publikacji naukowej wykazie czasopism sporządzonym zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 267 ust. 2 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2021 r. poz. 478, 619, 1630, 2141 i 2232);

14. napisanie i opublikowanie artykułu w recenzowanym, fachowym czasopiśmie medycznym innym niż czasopismo wymienione w wykazie czasopism sporządzonym zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 267 ust. 2 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce;

15. przetłumaczenie i opublikowanie artykułu w fachowym czasopiśmie medycznym, o którym mowa w pkt 13 i 14;

16. sprawowanie funkcji opiekuna stażu podyplomowego;

17. kierowanie specjalizacją lekarzy lub lekarzy dentystów;

18. indywidualną prenumeratę czasopisma medycznego wymienionego w aktualnym wykazie czasopism sporządzonym zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie art. 267 ust. 2 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce;

19. przynależność do kolegium specjalistów lub towarzystwa naukowego, o którym mowa w pkt 5;

20. posiadanie aktywnego indywidualnego konta na internetowych edukacyjnych platformach medycznych wskazanych przez Naczelną Radę Lekarską.

Z wniosku wynika, że usługi wygłaszania przygotowanych referatów i wykładów świadczone są także na rzecz pielęgniarek. Formy i zasady prowadzenia szkoleń dla pielęgniarek wynikają z przepisów regulujących zawód pielęgniarki, czyli ustawy z dnia 15 lipca 2011 r. o zawodach pielęgniarki i położnej (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 15 ze zm.):

Stosownie do art. 1 ust. 1 ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej:

Ustawa określa zasady:

1. wykonywania zawodów pielęgniarki i położnej;

2. uzyskiwania prawa wykonywania zawodów pielęgniarki i położnej;

3. kształcenia zawodowego pielęgniarki i położnej;

4. kształcenia podyplomowego pielęgniarki i położnej.

Na podstawie art. 52 ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej:

1. Pielęgniarka uzyskuje kwalifikacje zawodowe po ukończeniu szkoły pielęgniarskiej.

2. Szkołą pielęgniarską jest uczelnia prowadząca kształcenie na kierunku pielęgniarstwo na poziomie:

1. studiów pierwszego stopnia;

2. studiów drugiego stopnia.

3. Kształcenie w szkole pielęgniarskiej, o której mowa w ust. 2 pkt 1:

1. trwa co najmniej 3 lata i obejmuje co najmniej 4600 godzin kształcenia zawodowego, w tym kształcenie kliniczne stanowi co najmniej 1/2, a kształcenie teoretyczne co najmniej 1/3 wymiaru kształcenia;

2. może trwać krócej niż 3 lata - w przypadku pielęgniarek, które posiadają świadectwo dojrzałości i ukończyły liceum medyczne lub szkołę policealną albo szkołę pomaturalną, kształcącą w zawodzie pielęgniarki, jeżeli po ich ukończeniu pielęgniarka uzyska wiedzę, kwalifikacje i umiejętności odpowiadające wiedzy, kwalifikacjom i umiejętnościom uzyskiwanym po ukończeniu studiów, o których mowa w ust. 2 pkt 1.

Zgodnie z art. 54 ust. 1-3 ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej:

1. W trakcie kształcenia teoretycznego student zdobywa wiedzę zawodową, doświadczenie i umiejętności niezbędne do planowania, organizowania i sprawowania opieki zdrowotnej oraz oceny działań z tym związanych.

2. W trakcie kształcenia klinicznego student uczy się sprawowania kompleksowej opieki zdrowotnej jako członek zespołu, w bezpośrednim kontakcie z osobami zdrowymi i chorymi.

3. Kształcenie kliniczne odbywa się w podmiotach leczniczych, pod kierunkiem wykładowców pielęgniarstwa lub położnictwa oraz przy pomocy innych specjalistów, w szczególności pielęgniarek i położnych. Kształcenie kliniczne jest praktyką zawodową w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2024 r. poz. 1571, z późn. zm.).

Jak stanowi art. 61 ust. 1 ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej:

Pielęgniarka i położna mają obowiązek stałego aktualizowania swojej wiedzy i umiejętności zawodowych oraz prawo do doskonalenia zawodowego w różnych rodzajach kształcenia podyplomowego.

W art. 66 ust. 1 tej ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej:

Ustala się następujące rodzaje kształcenia podyplomowego:

1. szkolenie specjalizacyjne, zwane dalej „specjalizacją”;

2. kurs kwalifikacyjny;

3. kurs specjalistyczny;

4. kurs dokształcający.

Stosownie do art. 72 ust. 1 ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej:

Kurs specjalistyczny ma na celu uzyskanie przez pielęgniarkę lub położną wiedzy i umiejętności do wykonywania określonych czynności zawodowych przy udzielaniu świadczeń pielęgnacyjnych, zapobiegawczych, diagnostycznych, leczniczych lub rehabilitacyjnych.

W myśl art. 73 ust. 2 cyt. ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej:

Do kursu dokształcającego mogą przystąpić pielęgniarka lub położna, które:

1. posiadają prawo wykonywania zawodu;

2. zostały zakwalifikowane do odbycia kursu dokształcającego przez organizatora kształcenia za pośrednictwem SMK.

Zgodnie z art. 75 ust. 1 ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej:

Organizatorami kształcenia mogą być:

1. uczelnie posiadające akredytację, o której mowa w art. 59;

2. instytuty badawcze, dla których ministrem nadzorującym jest minister właściwy do spraw zdrowia, minister właściwy do spraw wewnętrznych albo Minister Obrony Narodowej;

3. okręgowe izby pielęgniarek i położnych;

4. podmioty lecznicze;

5. inne podmioty;

6. CMKP.

Zgodnie z art. 78 ust. 1 ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej:

Kształcenie podyplomowe, z wyjątkiem kursów dokształcających, jest prowadzone na podstawie programów kształcenia sporządzanych dla danego rodzaju i danej dziedziny lub zakresu przez zespoły programowe powołane przez dyrektora CMKP w celu ich opracowania. Programy kształcenia, z wyjątkiem programów kursów dokształcających, są opracowywane we współpracy z Naczelną Radą Pielęgniarek i Położnych, która na wniosek CMKP wyznacza przedstawiciela posiadającego tytuł specjalisty w danej dziedzinie lub dorobek naukowy lub zawodowy w tej dziedzinie. Programy te zatwierdza minister właściwy do spraw zdrowia.

Ponadto w związku z art. 78 ust. 3 ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej:

Program kształcenia powinien zawierać treści programowe zgodne z aktualnym stanem wiedzy medycznej.

Na mocy art. 78 ust. 4 ustawy o zawodach pielęgniarki i położnej:

Program kształcenia zawiera w szczególności:

1. założenia organizacyjno-programowe określające rodzaj, cel i system kształcenia, czas jego trwania, sposób organizacji, sposób sprawdzania efektów kształcenia, wykaz umiejętności zawodowych stanowiących przedmiot kształcenia;

2. plan nauczania określający moduły kształcenia teoretycznego i wymiar godzinowy zajęć teoretycznych oraz placówki szkolenia praktycznego i wymiar godzinowy szkolenia praktycznego;

3. programy poszczególnych modułów kształcenia zawierające:

a) wykaz umiejętności, które powinny zostać nabyte w wyniku kształcenia,

b) treści nauczania,

c) kwalifikacje kadry dydaktycznej,

d) wskazówki metodyczne.

Ponadto, w odniesieniu do farmaceutów, będących także odbiorcami świadczonych przez Panią usług, należy odwołać się do przepisów ustawy z dnia 10 grudnia 2020 r. o zawodzie farmaceuty (t. j. Dz.U. z 2025 r. poz. 608 ze zm.), zwanej dalej ustawą o zawodzie farmaceuty.

Zgodnie z art. 77 ust. 1-4 ustawy o zawodzie farmaceuty:

1. Farmaceuta ma obowiązek doskonalenia zawodowego przez samokształcenie oraz udział w kursach realizowanych:

1. metodą wykładów, seminariów, warsztatów oraz ćwiczeń;

2. za pośrednictwem sieci internetowej z ograniczonym dostępem, zakończonych testem.

2. Kursy, o których mowa w ust. 1, organizują jednostki szkolące, NIA oraz okręgowe izby aptekarskie.

3. Zakres doskonalenia zawodowego obejmuje wiedzę i umiejętności niezbędne do realizacji zadań, o których mowa w art. 4.

4. Farmaceuta w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia zakończenia danego okresu rozliczeniowego przekazuje właściwej okręgowej izbie aptekarskiej kartę rozwoju zawodowego w celu potwierdzenia przez nią dopełnienia obowiązku ustawicznego rozwoju zawodowego przez farmaceutę.

Stosownie do art. 78 ust. 1-4 ustawy o zawodzie farmaceuty:

1. Ustawiczny rozwój zawodowy odbywa się w pięcioletnim okresie rozliczeniowym. Za udział w poszczególnych formach doskonalenia zawodowego i kształcenia podyplomowego przysługują farmaceucie punkty edukacyjne.

2. Farmaceuta dokumentuje ustawiczny rozwój zawodowy w karcie rozwoju zawodowego.

3. Farmaceucie, o którym mowa w art. 36 ust. 1 pkt 1 i 6, realizującemu ustawiczny rozwój zawodowy przysługuje na jego wniosek urlop szkoleniowy w wymiarze do 6 dni roboczych rocznie, płatny według zasad obowiązujących przy obliczaniu wynagrodzenia za urlop wypoczynkowy. Termin urlopu szkoleniowego jest uzgadniany każdorazowo z pracodawcą. Farmaceuta ma obowiązek niezwłocznie przedstawić pracodawcy dokument poświadczający jego udział w formach podnoszenia kwalifikacji zawodowych, o których mowa w art. 43 ust. 2.

4. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia:

1. wzór karty rozwoju zawodowego farmaceuty,

2. liczbę punktów edukacyjnych za poszczególne formy ustawicznego rozwoju zawodowego oraz liczbę punktów niezbędnych do zaliczenia obowiązku doskonalenia zawodowego

- mając na celu zapewnienie właściwej jakości ustawicznego rozwoju zawodowego oraz rzetelnego sposobu dokumentowania jego przebiegu.

Jednocześnie zgodnie z § 1 rozporządzenie Ministra Zdrowia w sprawie punktów edukacyjnych uzyskiwanych w ramach ustawicznego rozwoju zawodowego oraz wzoru karty rozwoju zawodowego farmaceuty z dnia 28 grudnia 2021 r. (Dz.U. z 2021 r. poz. 2494):

Rozporządzenie określa_:_

1. wzór karty rozwoju zawodowego farmaceuty;

2. liczbę punktów edukacyjnych za poszczególne formy ustawicznego rozwoju zawodowego oraz liczbę punktów niezbędnych do zaliczenia obowiązku doskonalenia zawodowego.

Załącznik nr 2 do ww. rozporządzenia wskazuje liczbę punktów edukacyjnych za poszczególne formy ustawicznego rozwoju zawodowego.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że doskonalenie zawodowe jest obowiązkiem lekarzy, pielęgniarek, farmaceutów. A zatem usługi wygłaszania przygotowanych referatów i wykładów świadczone przez Panią na rzecz lekarzy, pielęgniarek, farmaceutów uznać należy jako jedną z możliwych form realizacji tego obowiązku, tj. za kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe, którego zasady i formy prowadzenia zawarte są w odrębnych niż ustawa o podatku od towarów i usług przepisach.

W konsekwencji świadczone przez Panią usługi wygłaszania przygotowanych referatów i wykładów świadczone na rzecz lekarzy, pielęgniarek, farmaceutów korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, bowiem wiedza i umiejętności pozyskane podczas wygłaszanych przez Panią referatów i wykładów mają bezpośredni związek z zawodem lekarza, pielęgniarki oraz farmaceuty i są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.

Tym samym, Pani stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

W opisie sprawy wskazała Pani, iż usługi wygłaszania przygotowanych referatów i wykładów objęte zakresem pytania nr 1 i nr 3 (poza źródłem finansowania usług wskazanych w pytaniu nr 3 oraz wskazania w pytaniu nr 3 grupy studentów medycyny) są tożsame w zakresie pozostałych grup zawodowych.

Jak wyżej wskazano, świadczone przez Panią usługi wygłaszania przygotowanych referatów i wykładów świadczone na rzecz lekarzy, pielęgniarek, farmaceutów korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy.

Natomiast, zwolnienie od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, nie będzie odnosiło się jednak do usług wygłaszania przygotowanych referatów i wykładów wykonywanych na rzecz studentów medycyny.

Jak wskazano powyżej, wykonywane przez Panią usługi wygłaszania przygotowanych referatów i wykładów stanowią usługi kształcenia zawodowego, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy. Nie oznacza to jednak, że szkolenia te w zakresie, w jakim są skierowane do studentów medycyny, mogą korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie wskazanego przepisu ustawy. Zgodnie bowiem z normą wyrażoną w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, zwolnieniem objęte są usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzone w formach i na zasadach określonych w odrębnych przepisach. Tak więc, ustawodawca przewidział zastosowanie zwolnienia przedmiotowego dla ww. usług, ale wyłącznie w sytuacji, gdy warunki ich świadczenia, w szczególności forma i zasady wynikają z odrębnych od podatkowych aktów prawnych.

A zatem, mimo że świadczone usługi dla studentów medycyny będą usługami kształcenia zawodowego, jednak nie jest to jedyna, a zarazem wystarczająca przesłanka dla objęcia ich zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy.

Warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie ww. przepisu jest nie tylko uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego inną niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, ale również spełnienie dodatkowych przesłanek wynikających z treści art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy. Mianowicie usługi te muszą być prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. Spełnienie jednakże ww. warunku określonego w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy jest możliwe tylko wtedy, gdy istnieją przepisy prawa regulujące formy i zasady kształcenia zawodowego – co w odniesieniu do usług szkoleniowych świadczonych dla studentów medycyny nie ma miejsca.

W rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 156):

Użyte w ustawie określenia oznaczają: osoba wykonująca zawód medyczny – osobę uprawnioną na podstawie odrębnych przepisów do udzielania świadczeń zdrowotnych oraz osobę legitymującą się nabyciem fachowych kwalifikacji do udzielania świadczeń zdrowotnych w określonym zakresie lub w określonej dziedzinie medycyny.

Stosownie do art. 5 ust. 1 ustawy z 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej:

Lekarze, pielęgniarki, fizjoterapeuci i diagności laboratoryjni mogą wykonywać swój zawód w ramach działalności leczniczej na zasadach określonych w ustawie oraz w przepisach odrębnych po wpisaniu do rejestru podmiotów wykonujących działalność leczniczą, o którym mowa w art. 100.

Z kolei w myśl art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm.):

Minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki określi, w drodze rozporządzenia, klasyfikację dziedzin nauki i dyscyplin naukowych oraz dyscyplin artystycznych, mając na uwadze systematykę dziedzin i dyscyplin przyjętą przez Organizację Współpracy Gospodarczej i Rozwoju (OECD), bezpieczeństwo państwa, konieczność dochowania zobowiązań międzynarodowych Rzeczypospolitej Polskiej oraz cele, których realizacji służy klasyfikacja.

Stosownie do art. 68 ust. 1 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:

W programach studiów przygotowujących do wykonywania zawodów:

1. lekarza,

2. lekarza dentysty,

3. farmaceuty,

4. pielęgniarki,

5. położnej,

6. diagnosty laboratoryjnego,

7. fizjoterapeuty,

8. ratownika medycznego,

9. lekarza weterynarii,

10. architekta,

11. nauczyciela

– uwzględnia się standardy kształcenia.

Z kolei na mocy art. 68 ust. 2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:

Standard kształcenia jest zbiorem reguł i wymagań w zakresie kształcenia dotyczących sposobu organizacji kształcenia, osób prowadzących to kształcenie, ogólnych i szczegółowych efektów uczenia się, a także sposobu weryfikacji osiągniętych efektów uczenia się.

Natomiast stosownie do art. 68 ust. 3 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:

Standardy kształcenia przygotowującego do wykonywania zawodów, o których mowa w ust. 1:

1. pkt 1-8 - określi, w drodze rozporządzenia, minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw zdrowia,

2. pkt 9 - określi, w drodze rozporządzenia, minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw rolnictwa,

3. pkt 10 - określi, w drodze rozporządzenia, minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw budownictwa, planowania i zagospodarowania przestrzennego oraz mieszkalnictwa,

4. pkt 11 - określi, w drodze rozporządzenia, minister właściwy do spraw szkolnictwa wyższego i nauki w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw oświaty i wychowania

– mając na uwadze konieczność zapewnienia wysokiej jakości kształcenia i właściwego doboru efektów uczenia się w celu odpowiedniego przygotowania do wykonywania zawodu z uwzględnieniem jego specyfiki, a w przypadku kształcenia przygotowującego do wykonywania zawodu nauczyciela - również czas trwania i właściwy dobór efektów uczenia się na studiach podyplomowych.

W myśl art. 75 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:

1. Organizację studiów oraz związane z nimi prawa i obowiązki studenta określa regulamin studiów.

2. Regulamin studiów jest uchwalany co najmniej na 5 miesięcy przed rozpoczęciem roku akademickiego.

3. Regulamin studiów wymaga uzgodnienia z samorządem studenckim. Jeżeli w ciągu 3 miesięcy od uchwalenia regulaminu senat i samorząd studencki nie dojdą do porozumienia w sprawie jego treści, regulamin wchodzi w życie na mocy ponownej uchwały senatu podjętej większością co najmniej 2/3 głosów jego statutowego składu.

4. Regulamin studiów wchodzi w życie z początkiem roku akademickiego.

5. Do zmiany regulaminu studiów stosuje się odpowiednio przepisy ust. 2-4.

Z kolei zgodnie z art. 464 ust. 1-2 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce:

1. Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania, po zawiadomieniu ministra oraz po zasięgnięciu opinii senatu, może zlecić uczelni wykonanie określonego zadania w zakresie nauczania lub kształcenia kadr naukowych, zapewniając odpowiednie środki na jego realizację.

2. Minister właściwy do spraw oświaty i wychowania, po zasięgnięciu opinii ministra nadzorującego uczelnię, może zlecić uczelni wojskowej, uczelni służb państwowych, uczelni artystycznej, uczelni medycznej, uczelni morskiej oraz CMKP wykonanie zadania, o którym mowa w ust. 1.

Jak wyżej wskazano, odesłanie w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy do „odrębnych przepisów” odnosić się może wyłącznie do przepisów, które określają formy i zasady usług szkoleniowych w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego. Odrębne przepisy określające formy i zasady to przepisy, z których wynika np. program szkolenia, ilość godzin szkolenia, tematyka, krąg osób objętych szkoleniem, warunki jakie musi spełnić organizator kształcenia.

Zatem, ww. usługi wygłaszania przygotowanych referatów i wykładów wykonywanych na rzecz studentów medycyny nie są objęte zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, ponieważ warunek określony w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, dotyczący istnienia przepisów regulujących formy i zasady kształcenia zawodowego do usług szkoleniowych świadczonych dla studentów medycyny nie jest spełniony.

W tym miejscu należy wskazać, iż skoro świadczone przez Panią usługi wygłaszania przygotowanych referatów i wykładów świadczone na rzecz lekarzy, pielęgniarek, farmaceutów korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy, to niezasadne jest rozpatrywanie innych zwolnień, bowiem wykonywana usługa nie może równocześnie korzystać ze zwolnienia z dwóch różnych przepisów. Jednak czyniąc zadość postawionemu pytaniu nr 3 dotyczącemu zwolnienia świadczonych przez Panią usług wygłaszania przygotowanych referatów i wykładów świadczonych na rzecz lekarzy, pielęgniarek, farmaceutów oraz studentów medycyny na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy wskazuję, iż przewidziany w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy wymóg finansowania usług w określonej wysokości ze środków publicznych jest spełniony w przypadku, gdy rzeczywistym (w znaczeniu ekonomicznym) źródłem finansowania tej usługi są środki publiczne.

W myśl art. 5 ust. 1 ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2025 r. poz. 1483 ze zm.):

Środkami publicznymi są:

1. dochody publiczne;

2. środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz niepodlegające zwrotowi środki z pomocy udzielanej przez państwa członkowskie Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA);

2a) środki, o których mowa w art. 3b ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz.U. z 2025 r. poz. 198);

2b) środki, o których mowa w art. 202 ust. 4;

2c) środki finansowe, odsetki i inne przychody, a także zyski, o których mowa w art. 50d ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz.U. z 2023 r. poz. 2298 oraz z 2026 r. poz. 680);

3. środki pochodzące ze źródeł zagranicznych niepodlegające zwrotowi, inne niż wymienione w pkt 2;

4. przychody budżetu państwa i budżetów jednostek samorządu terytorialnego oraz innych jednostek sektora finansów publicznych pochodzące:

a) ze sprzedaży papierów wartościowych,

b) z prywatyzacji majątku Skarbu Państwa oraz majątku jednostek samorządu terytorialnego,

c) ze spłat pożyczek i kredytów udzielonych ze środków publicznych,

d) z otrzymanych pożyczek i kredytów,

e) z innych operacji finansowych;

5. przychody jednostek sektora finansów publicznych pochodzące z prowadzonej przez nie działalności oraz pochodzące z innych źródeł.

Z art. 4 ust. 1 ww. ustawy o finansach publicznych wynika, że:

Przepisy ustawy stosuje się do:

1. jednostek sektora finansów publicznych;

2. innych podmiotów w zakresie, w jakim wykorzystują środki publiczne lub dysponują tymi środkami.

Ustawa o finansach publicznych wymienia wprost, co należy uznać za środki publiczne. Przepisy zaliczają do środków publicznych dochody publiczne, środki pochodzące z budżetu Unii Europejskiej oraz wskazane przychody budżetu państwa, budżetu jednostek samorządu terytorialnego oraz przychody jednostek sektora finansów publicznych pochodzące z różnych źródeł. Środkami publicznymi są również środki pochodzące z funduszy strukturalnych.

Jak Pani podała w opisie sprawy świadczy Pani także usługi wygłaszania przygotowanych referatów i wykładów wykonywane na rzecz lekarzy, pielęgniarek, farmaceutów oraz studentów medycyny na podstawie umów zawieranych z podmiotami publicznymi działającymi w obszarze medycyny, tj. ….. Wykłady i referaty mają charakter naukowy i służą pogłębianiu wiedzy studentów medycyny lub lekarzy na różnym poziomie kwalifikacji zawodowych. Wygłaszane referaty/wykłady dotyczą wyłącznie tematów z zakresu medycyny (w szczególności specjalizacji z zakresu leczenia nadwagi i otyłości), poszerzających i uzupełniających wiedzę medyczną uczestniczących w nich osób. Działalność ta stanowi usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego. Tematyka wykładów i szkoleń dotyczy poszerzania wiedzy personelu medycznego w zakresie świadczonych przez nich usług medycznych, opieki nad pacjentem, ochrony i profilaktyki zdrowia. Prowadzone wykłady są finansowane ze środków publicznych. Usługi świadczone przez Panią, objęte pytaniem 3 są usługami podstawowymi i nie są świadczone przez Panią jako podwykonawcę. Usługi objęte pytaniem 3 finansowane są w 100% ze środków publicznych. Nie posiada Pani dokumentacji potwierdzającej, że źródłem finansowania są środki publiczne, posiadają ją podmioty organizujące kampanie, do których Pani na bazie swojej wiedzy buduje wraz z innymi ekspertami program edukacyjny.

Jak wskazałem wyżej, usługi finansowane w całości ze środków publicznych, korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy, pod warunkiem, że z posiadanych dokumentów jednoznacznie wynika, że szkolenie jest finansowane ze środków publicznych. Przy czym, aby korzystać z ww. zwolnienia, istotna jest dokumentacja potwierdzająca, że źródłem finansowania tej usługi są środki publiczne. Usługi te muszą być faktycznie finansowane ze środków publicznych, a Pani musi posiadać stosowną dokumentację potwierdzającą takie źródło finansowania tych usług.

W związku z powyższym w sytuacji, gdy nie posiada Pani dokumentacji potwierdzającej finansowanie w całości ze środków publicznych usług wygłaszania przygotowanych referatów i wykładów wykonywanych na rzecz lekarzy, pielęgniarek, farmaceutów oraz studentów medycyny na podstawie umów zawieranych z podmiotami publicznymi działającymi w obszarze medycyny warunek objęty zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c nie został spełniony. Jak wyżej wskazano, zwolnienie od podatku uwarunkowane jest obowiązkiem posiadania stosownej dokumentacji potwierdzającej źródło finansowania tych usług.

W konsekwencji, usługi wygłaszania przygotowanych referatów i wykładów wykonywane na rzecz lekarzy, pielęgniarek, farmaceutów oraz studentów medycyny na podstawie umów zawieranych z podmiotami publicznymi działającymi w obszarze medycyny, dla których nie posiada Pani ww. dokumentacji, nie korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy.

Tym samym Pani stanowisko w zakresie pytania nr 3 jest nieprawidłowe.

Przechodząc natomiast do kwestii zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. a ustawy usług w postaci innych działań edukacyjnych (skierowanych do osób niebędących lekarzami lub osób wykonujących zawody medyczne), wskazania wymaga, iż:

w myśl art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy:

Zwalnia się od podatku usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, świadczone w ramach wykonywania zawodów:

a) lekarza i lekarza dentysty,

b) pielęgniarki i położnej,

c) medycznych, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej (Dz.U. z 2025 r. poz. 450, 620 i 637),

d) psychologa.

Z powołanego powyżej przepisu jednoznacznie wynika, że zwolnieniu od podatku od towarów i usług podlegają usługi w zakresie opieki medycznej, które spełniają określone warunki: służą profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, a także świadczone są przez konkretne, wymienione przez ustawodawcę wprost podmioty. Zwolnienie powyższe ma zatem charakter podmiotowo-przedmiotowy, co oznacza, że zwolnieniu od podatku podlega określony rodzaj usług wykonywanych przez ściśle zdefiniowany krąg podmiotów, wykonujących te usługi.

Zatem warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy jest spełnienie łącznie dwóch przesłanek:

• przesłanki o charakterze przedmiotowym, dotyczącej rodzaju świadczonych usług, tj. usług w zakresie opieki medycznej, służących profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia,
• przesłanki o charakterze podmiotowym, odnoszącej się do usługodawcy, który musi być osobą wykonującą zawód lekarza, lekarza dentysty, pielęgniarki, położnej, psychologalub inny zawód medyczny w rozumieniu art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o działalności leczniczej.

Niespełnienie chociażby jednej z ww. przesłanek powoduje, że zwolnienie to nie ma zastosowania.

Zauważenia jednocześnie wymaga, że ww. przepisy art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy zwalniają od podatku wyłącznie usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia, nie zwalniają zatem wszystkich świadczeń, które można wykonać w ramach zawodów medycznych, ale tylko te które służą określonemu celowi.

Dla zastosowania zwolnienia istotne jest zatem aby usługa była usługą w zakresie opieki medycznej. Definicja opieki medycznej nie została zawarta ani w krajowych ani we wspólnotowych przepisach podatkowych. W tym zakresie należy szukać wyjaśnienia tych pojęć w dorobku orzecznictwa wspólnotowego.

I tak, w wyroku w sprawie C-106/05 L.u.P GmbH (pkt 27) Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej stwierdził, że „pojęcia „opieki medycznej” oraz „świadczeń opieki medycznej” (…) odnoszą się do świadczeń, które służą diagnozie, opiece oraz, w miarę możliwości, leczeniu chorób lub zaburzeń zdrowia”.

Pojęcie to zdefiniowano również w wyroku w sprawie C-307/01 Peter d´Ambrumenil (pkt 57), gdzie podkreślono, że pojęcia świadczenia opieki medycznej nie można interpretować w sposób, który obejmuje świadczenia medyczne realizowane w innym celu niż postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w zakresie, w jakim to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych.

Analizując przedstawione regulacje zauważenia wymaga, że użyte w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy pojęcie „usługi w zakresie opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia” odpowiada określeniom używanym przez TSUE „postawienie diagnozy, udzielenie pomocy medycznej oraz w zakresie, w jakim jest to możliwe, leczenie chorób lub zaburzeń zdrowotnych”. W pojęciu tym zawierają się również usługi medyczne realizowane w celach profilaktycznych (wyrok w sprawie C-212/01 Margarete Unterpertinger, pkt 40).

Podkreślenia wymaga, że ani powołane powyżej przepisy Dyrektywy VAT, ani orzecznictwo TSUE nie dają podstaw do tego, aby zakresem opieki medycznej podlegającej zwolnieniu objąć wszystkie działania medyczne wynikające z procesu leczenia. Zatem czynności, których celem nie jest ochrona zdrowia nie mogą być uznane za świadczenia opieki medycznej i nie mogą podlegać zwolnieniu od podatku VAT. Stanowisko takie wynika z wyroku w sprawie C-212/01.

Ponadto, w przedmiotowym wyroku Trybunał stwierdził, że „(…) to cel usługi medycznej decyduje o tym, czy powinna ona być zwolniona z podatku VAT. Dlatego też, jeśli kontekst, w jakim taka usługa jest wykonywana, pozwala ustalić, że jej głównym celem nie jest ochrona zdrowia, włączając w to utrzymanie lub przywrócenie zdrowia, lecz udzielanie porad wymaganych przed podjęciem decyzji wywołujących skutki prawne, zwolnienie nie ma zastosowania do takiej usługi”.

Wyrażenie „opieka medyczna” dotyczy działalności mającej na celu ochronę zdrowia ludzkiego i obejmuje opiekę nad pacjentem. Celem zwolnienia jest ułatwienie ochrony zdrowia ludzkiego, która obejmuje diagnozę i badania w celu sprawdzenia czy osoba cierpi na jakąś chorobę i jeżeli to możliwe zapewnia jej leczenie. Nie obejmuje diagnozy i badania w innym celu. Aby podlegać zwolnieniu świadczenie powinno mieć cel terapeutyczny, tym samym liczy się nie charakter usługi, ale jej cel. Jeżeli podstawowym celem danego świadczenia nie są diagnoza, opieka bądź leczenie chorób lub zaburzeń zdrowia, świadczenie takie nie podlega zwolnieniu z VAT.

Ponadto, jak zauważył Rzecznik Generalny w sprawie C-262/08 CopyGene A/S, „Cel usługi medycznej określa, czy powinna ona korzystać ze zwolnienia; jeżeli z kontekstu wynika, że jej głównym celem nie jest ochrona, utrzymanie bądź przywrócenie zdrowia, lecz inny cel, to wówczas zwolnienie nie będzie miało zastosowania”.

Zatem, zwolnieniem od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy, objęte są wyłącznie te usługi w zakresie opieki medycznej, które realizują cel związany z profilaktyką, zachowaniem, ratowaniem, przywracaniem i poprawą zdrowia. Usługi, które tych celów nie realizują nie mogą korzystać z ww. zwolnienia. W związku z tym każdorazowo należy poddawać analizie, jaki cel przyświecał danej usłudze świadczonej na rzecz pacjenta.

Nie w każdym przypadku działania podejmowane na rzecz pacjenta mają na celu zachowanie, ratowanie, przywracanie i poprawę jego zdrowia. W przypadku, gdy świadczone usługi nie będą związane z ochroną zdrowia i takiego celu nie będą realizować, nie mogą korzystać ze zwolnienia.

Tym samym, wszędzie tam, gdzie nie ma bezpośredniego związku z leczeniem – nie ma prawa do zastosowania zwolnienia od podatku VAT. Świadczenie usług, dokonywane w ramach wykonywania zawodu medycznego, podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, jeśli nie odpowiadają one koncepcji opieki medycznej. Natomiast jeśli głównym celem usług medycznych nie jest ochrona, w tym zachowanie lub odtworzenie zdrowia, ale raczej udzielanie np. pewnych porad, nie będzie miało zastosowanie zwolnienie od podatku.

Artykuł 132 Dyrektywy VAT przewiduje zwolnienia, które mają na celu wspieranie niektórych rodzajów działalności w interesie publicznym. Zwolnienia te nie obejmują jednak wszystkich czynności wykonywanych w interesie publicznym, a jedynie te wymienione w tym przepisie.

Zgodnie z art. 132 ust. 1 lit. b) oraz lit. c) Dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. U. UE L Nr 347, str. 1, ze zm.):

Państwa członkowskie zwalniają następujące transakcje:

• opieka szpitalna i medyczna oraz ściśle z nimi związane czynności podejmowane przez podmioty prawa publicznego lub, na warunkach socjalnych porównywalnych do stosowanych w odniesieniu do instytucji prawa publicznego, przez szpitale, ośrodki medyczne i diagnostyczne oraz inne odpowiednio uznane placówki o podobnym charakterze;
• świadczenie opieki medycznej w ramach zawodów medycznych i paramedycznych, określonych przez zainteresowane państwo członkowskie.

Zgodnie z orzecznictwem TSUE, zwolnienia z VAT należy interpretować w sposób ścisły ponieważ stanowią one wyjątek od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatek VAT należy nakładać na wszystkie usługi świadczone odpłatnie przez podatnika.

Przykładowo w wyroku z 13 marca 2014 r. w sprawie C-366/12, Klinikum Dortmund gGmbH, pkt 26, TSUE wskazał: Należy przypomnieć na wstępie, jak podnosi rząd niemiecki, że zwolnienia, o których mowa w art. 13 szóstej dyrektywy, powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ zwolnienia te stanowią odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika (zob. w szczególności wyroki: z dnia 5 czerwca 1997 r. w sprawie C 2/95 SDC, Rec. s. I 3017, pkt 20; z dnia 10 września 2002 r. w sprawie C 141/00 Kügler, Rec. s. I 6833, pkt 28; z dnia 6 listopada 2003 r. w sprawie C 45/01 Dornier, Rec. s. I 12911, pkt 42). Niemniej wykładnia pojęć zawartych w tym przepisie powinna być zgodna z celami, którym służą te zwolnienia, a także winna pozostawać w zgodzie z wymogami zasady neutralności podatkowej, na której zasadza się wspólny system podatku VAT (zob. ww. wyroki: w sprawie Kügler, pkt 29; w sprawie Dornier, pkt 42).

Pojęcie „opieki szpitalnej i medycznej” oraz pojęcie „świadczenia opieki medycznej” obejmują świadczenia służące diagnozowaniu i leczeniu chorób lub zaburzeń zdrowia lub ochronie, utrzymywaniu i przywracaniu dobrego stanu zdrowia osób. Czynnikiem decydującym o tym, czy usługi powinny być zwolnione z VAT, jest zatem ich cel terapeutyczny.

I tak, w wyroku z 21 marca 2013 r. w sprawie C-91/12, PFC Clinic, Trybunał stwierdził: „w związku z tym pojęcie „opieka medyczna” zawarte w art. 132 ust. 1 lit. b) dyrektywy VAT oraz pojęcie „świadczenie opieki medycznej” znajdujące się w tym samym ustępie pod lit. c) odnoszą się do świadczeń, które służą diagnozowaniu i w miarę możliwości leczeniu chorób lub zaburzeń zdrowia (zob. ww. wyrok w sprawie Future Health Technologies, pkt 37, 38).” – pkt 25.

„W związku z tym, jak wynika z orzecznictwa Trybunału, usługi medyczne, które zostały wykonane w celu ochrony zdrowia, w tym również w celu utrzymania bądź przywrócenia dobrego stanu zdrowia osób, korzystają ze zwolnienia przewidzianego w art. 132 ust. 1 lit. b) i c) dyrektywy VAT (zob. ww. wyrok w sprawie Future Health Technologies, pkt 41, 42 i przytoczone tam orzecznictwo).” – pkt 27.

Zatem cel świadczeń tego rodzaju jak w sprawie głównej ma znaczenie dla ustalenia, czy podlegają one zwolnieniom ustanowionym w art. 132 ust. 1 lit. b) i c) dyrektywy VAT. Zwolnienia te znajdują bowiem zastosowanie do świadczeń służących diagnozowaniu i leczeniu chorób lub zaburzeń zdrowia lub ochronie, utrzymywaniu i przywracaniu dobrego stanu zdrowia osób (zob. podobnie ww. wyrok w sprawie Future Health Technologies, pkt 43). – pkt 28.

Z kolei w wyroku z 4 marca 2021 r. w sprawie C-581/19 Frenetikexito– Unipessoal Lda, pkt 30, TSUE stwierdził, że: „(…) bezsporne jest, że usługa coachingu żywieniowego świadczona w placówce sportowej może, w perspektywie średnio- i długoterminowej lub bardzo szeroko rozumianej, być instrumentem zapobiegania pewnym chorobom, takim jak otyłość. Należy jednak stwierdzić, że to samo odnosi się do samego uprawiania sportu, którego rolę uznaje się, tytułem przykładu, za ograniczającą występowanie chorób układu krążenia. Usługa taka ma zatem zasadniczo cel zdrowotny, ale nie ma lub nie musi mieć celu terapeutycznego.”

W ww. wyroku wskazano również, że brak jakiejkolwiek wskazówki, że usługa ta jest świadczona w celu zapobiegania chorobie, jej diagnozowania i leczenia oraz przywracania zdrowia, a zatem w celu terapeutycznym, prowadzi do stwierdzenia, że nie spełnia ona kryterium działalności w interesie publicznym i tym samym nie jest objęta zwolnieniem dotyczącym opieki medycznej i co do zasady podlega opodatkowaniu VAT (patrz pkt 31, wyrok C-581/19).

W powołanym powyżej wyroku C-581/19, pkt. 33, Trybunał stwierdził również, że: „(…) Każda usługa świadczona w ramach wykonywania zawodu medycznego lub paramedycznego, skutkująca – nawet w sposób bardzo pośredni lub odległy – zapobieżeniem pewnym chorobom, byłaby bowiem objęta zwolnieniem przewidzianym w tym przepisie, co nie odpowiada zamiarowi prawodawcy Unii i wymogowi ścisłej wykładni takiego zwolnienia, przypomnianemu w pkt 22 niniejszego wyroku. Jak zauważyła rzecznik generalna w pkt 61 opinii, sam niepewny związek z chorobą, bez konkretnego ryzyka negatywnego wpływu na zdrowie, nie jest wystarczający w tym względzie.”

Przedmiotem Pani wątpliwości jest także możliwość korzystania ze zwolnienia z opodatkowania podatkiem VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. a ustawy dla świadczonych przez Panią usług w postaci innych działań edukacyjnych m.in. w zakresie edukacji prozdrowotnej, promocji zdrowia i profilaktyki na rzecz pacjentów. Działania te ukierunkowane są na wsparcie w budowaniu świadomości dot. chorób z zakresu nadwagi i otyłości oraz dalszych wywodzących się z lub związanych z powyższymi dolegliwościami zdrowotnymi, w szczególności przyczyn zachorowalności, wpływu otyłości i nadwagi na zdrowie oraz ich możliwych dalszych następstw, metod zapobiegania lub leczenia otyłości i nadwagi.

Odnosząc się do kwestii korzystania ze zwolnienia wynikającego z art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. a ustawy należy zauważyć, że nie ma możliwości zastosowania ww. zwolnienia do usług, których cel nie ma bezpośredniego związku z leczeniem, opieką medyczną.

Analiza przedstawionych okoliczności sprawy w kontekście powołanych przepisów prawa prowadzi do wniosku, że usług w postaci innych działań edukacyjnych w zakresie edukacji prozdrowotnej, promocji zdrowia i profilaktyki na rzecz pacjentów nie mają na celu leczenia. Świadczone przez Panią usługi objęte pytaniem nr 2 we wniosku, ukierunkowane są na wsparcie w budowaniu świadomości dot. chorób z zakresu nadwagi i otyłości.

Wskazała Pani bowiem, że usługi objęte pytaniem nr 2 świadczone są dla grup pacjentów na przykład organizacji pacjenckich obejmujących grupę osób borykających się z danym rodzajem chorób np. dotkniętych otyłością. Celem usług objętych pytaniem nr 2 jest poprawa stanu zdrowia grup pacjentów uczestniczących w działaniach edukacyjnych. Jako lekarz edukuje Pani pacjentów w ten sposób, iż tłumaczy patogenezę chorób, próbuje wyjaśnić to, z czego choroba wynika, edukuje o formach i możliwościach leczenia niefarmakologicznego i farmakologicznego. Jest to edukacja zdrowotna i promocja zdrowia prowadzona w formie wykładów, podcastów lub wywiadów. W ramach świadczonych usług przekazuje Pani pacjentom narzędzia niefarmakologiczne - np. gotowe rekomendacje celem poprawy stanu zdrowia, pacjenci są edukowani co zrobić by poprawić swój stan zdrowia, jak prowadzić swój proces leczenia we współpracy z lekarzami i personelem medycznym, jak zapobiegać pogorszeniu stanu zdrowia.

Z opisu sprawy wynika, iż wprawdzie wskazała Pani, że usługi objęte pytaniem nr 2 stanowią usługi w zakresie opieki medycznej służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu lub poprawie zdrowia, a ich głównym celem jest poprawa stanu zdrowia osób borykających się z problemami zdrowotnymi, jednak wskazała Pani również, że nie dokonuje Pani weryfikacji stanu zdrowia konkretnego pacjenta, gdyż są to działania edukacyjne, a nie konsultacje lekarskie.

W przedstawionych okolicznościach sprawy, nie można więc twierdzić, że dochodzi do zatrzymania trwającego już procesu chorowania, skoro nie ustalono, że taki proces w ogóle występuje. Należy mieć również na uwadze, że aby mówić o zatrzymaniu procesu chorobowego, konieczne byłoby rozpoznanie choroby, określenie jej stadium i dostosowanie terapii do konkretnego przypadku - pacjenta.

Natomiast usługi w postaci innych działań edukacyjnych w zakresie edukacji prozdrowotnej, promocji zdrowia i profilaktyki nadwagi i otyłości nie przewidują żadnego z tych elementów, więc nie ma podstaw, by przypisywać im skutek właściwy dla leczenia. Użycie przez Panią pojęcia „gotowe rekomendacje celem poprawy stanu zdrowia” sztucznie nadaje tym działaniom charakter terapeutyczny, którego w rzeczywistości nie mają, gdyż nie dotyczą indywidualnego zdiagnozowanego przypadku.

Mając zatem na uwadze całokształt przedstawionych okoliczności stwierdzenia wymaga, że usługi w postaci innych działań edukacyjnych (skierowanych do osób niebędących lekarzami lub osób wykonujących zawody medyczne nie korzystają ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. a ustawy. W opisywanej sprawie nie są spełnione warunki wymagane dla uznania wykonywanych czynności za usługi w zakresie opieki medycznej w rozumieniu zakreślonym przez orzecznictwo TSUE, gdyż nie dochodzi tutaj do diagnozy, weryfikacji i oceny stanu zdrowia konkretnego pacjenta ani nie są podejmowane działania spełniające cel terapeutyczny, bowiem usługi są skierowane do grupy pacjentów, a nie do indywidualnego pacjenta. Usługi w postaci innych działań edukacyjnych m.in. w zakresie edukacji prozdrowotnej, promocji zdrowia i profilaktyki nadwagi i otyłości, choć dotyczą zagadnień zdrowia, nie realizują celu terapeutycznego rozumianego jako diagnoza, leczenie lub opieka nad konkretnym pacjentem. Mają one charakter ogólny, edukacyjny i informacyjny. Jak Pani wskazała działania te ukierunkowane są na wsparcie w budowaniu świadomości dot. chorób z zakresu nadwagi i otyłości. Nie dochodzi tu również do nawiązania relacji właściwej dla świadczeń zdrowotnych, czyli relacji specjalista-pacjent, w ramach której podejmowane są konkretne działania terapeutyczne. Tym samym, nie są to działania skierowane bezpośrednio na poprawienie stanu zdrowia konkretnego pacjenta, ze względu na brak bezpośredniego i rzeczywistego celu polegającego na diagnozie, opiece oraz leczeniu chorób czy zaburzeń zdrowia.

W konsekwencji, usługi świadczone przez Panią w postaci innych działań edukacyjnych w zakresie edukacji prozdrowotnej, promocji zdrowia i profilaktyki nadwagi i otyłości, nie mają żadnego bezpośredniego związku z leczeniem, nie stanowią opieki medycznej nad konkretnym pacjentem. Sam fakt, że poruszają one tematykę zdrowia, nie jest wystarczający do objęcia ich zwolnieniem z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 ustawy lit. a ustawy.

Tym samym, usług w postaci innych działań edukacyjnych w zakresie edukacji prozdrowotnej, promocji zdrowia i profilaktyki nadwagi i otyłości, objętych zakresem pytania nr 2, nie można uznać za usługi opieki medycznej, służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu i poprawie zdrowia. W związku z czym nie została spełniona przesłanka przedmiotowa określona w art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. a ustawy.

Nie mogą bowiem korzystać ze zwolnienia jakiekolwiek usługi świadczone przez lekarza, lecz muszą to być usługi w zakresie opieki medycznej.

Tym samym, usługi świadczone przez Panią w postaci innych działań edukacyjnych w zakresie edukacji prozdrowotnej, promocji zdrowia i profilaktyki nadwagi i otyłości, z uwagi na niespełnienie przesłanki przedmiotowej, nie mogą być objęte zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 19 lit. a ustawy.

Zatem, Pani stanowisko w zakresie pytania nr 2 jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku. Inne kwestie, które nie zostały objęte pytaniami wskazanymi we wniosku – nie mogą być zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Zaznaczam, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Jestem ściśle związany z przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Ponosi Pani ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Panią w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Odnosząc się do powołanych przez Panią interpretacji wskazuję, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622, ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;

2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.