Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku prawa do odliczenia podatku VAT, w związku z realizacją operacji pn. „…”. Uzupełnili go Państwo pismem z 12 czerwca (wpływ) oraz z 13 lipca 2026 r. (wpływ).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Gmina … złożyła wniosek o przyznaniu pomocy w ramach interwencji I.13.1WDR LEADER/Rozwój Lokalny Kierowany przez Społeczność - Wdrażanie LSR z wyłączeniem projektów grantowych w ramach programu Plan Strategiczny dla Wspólnej Polityki Rolnej na lata 2023-2027 (PS WPR 2023-2027).

Planowana operacja pn. „… w ramach I.13.1 w zakresie „Poprawa dostępu do infrastruktury kulturalnej, integracyjnej i rekreacyjnej”, prowadzi do osiągnięcia celu: Poprawa dostępu do małej infrastruktury publicznej poprzez modernizację sali widowiskowej Miejsko-Gminnego Ośrodka Kultury w … poprzez kompleksową modernizację sali widowiskowej MGOK w tym: wymiany całej instalacji elektrycznej, zakupu nowego nagłośnienia oraz oświetlenia scenicznego, zakupu i montażu nowej sceny z podestów wraz z modułowymi schodami, pracami remontowymi w zakresie ścian, sufitu oraz podłogi. Operacja będzie realizowana przy udziale wkładu własnego Gminy … w kwocie niezbędnej do pokrycia wszystkich kosztów związanych z realizacją zadania. Szacowana wartość operacji zgodnie z wnioskiem o dofinansowanie to … zł, w tym wnioskowana kwota pomocy … zł, co stanowi ok. 65,43 % całkowitej wartości operacji. Pomoc będzie mogła być przyznana na podstawie złożonego wniosku do wysokości 75 % kosztów kwalifikowalnych operacji.

Zakończenie realizacji operacji zgodnie ze złożonym wnioskiem o dofinansowanie, zaplanowano do dnia 30 listopada 2028 r. Operacja będzie realizowana pod warunkiem otrzymania przez Gminę dofinansowania na podstawie złożonego wniosku. Przedmiotowa operacja jest planowana w związku z działalnością statutową Miejsko-Gminnego Ośrodka Kultury w … i należy do jego zadań. Wszystkie wydarzenia organizowane z udziałem zakupionego sprzętu w zmodernizowanej sali widowiskowej w ramach pomocy będą bezpłatne dla wszystkich uczestników. Planowana operacja nie będzie wykorzystywana do jakichkolwiek czynności opodatkowanych.

Miejsko-Gminny Ośrodek Kultury w … zwany dalej MGOK jest samorządową instytucją kultury utworzoną Uchwałą Miejsko-Gminnej Rady Narodowej Nr 63 z dnia 9 lipca 1982 r. i wpisany jest do rejestru instytucji kultury Miasta i Gminy … pod pozycją nr 1. Jego statutowym celem jest realizacja polityki kulturalnej w Gminie …, w celu rozwoju i zaspokajania społecznych i indywidualnych potrzeb kulturalnych, sportowych i rekreacyjnych mieszkańców oraz osób przebywających na terenie gminy oraz upowszechnianie i promocja kultury lokalnej w kraju i za granicą.

MGOK nie jest zarejestrowany przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w … jako podatnik VAT. Dnia … r. otrzymał decyzję w sprawie nadania Numeru Identyfikacji Podatkowej.

Budynek, w którym mieści się Miejsko-Gminny Ośrodek Kultury jest własnością Gminy.

Wnioskodawca Gmina … jest samodzielną jednostką samorządu terytorialnego posiadającą osobowość prawną, powołaną do organizacji życia publicznego na swoim terytorium oraz do realizacji zbiorowych potrzeb wspólnoty należących do jej zakresu działania. Gmina w myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządach gminnych we własnym imieniu i na własną odpowiedzialność wykonuje zadania publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. W szczególności zadania własne obejmują sprawy m.in. kultury, promocji gminy, utrzymania gminnych obiektów i urządzeń użyteczności publicznej, wspierania i upowszechniania idei samorządowej, w tym tworzenia warunków do działania i rozwoju jednostek pomocniczych i wdrażania programów pobudzania aktywności obywatelskiej.

Gmina … jest zarejestrowanym, czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: VAT) i składa deklaracje VAT za miesięczne okresy rozliczeniowe. W sytuacji, gdy dokonywane zakupy towarów i usług służą wyłącznie działalności opodatkowanej podatkiem od towarów i usług, i jest możliwe bezpośrednie ich przyporządkowanie do tego rodzaju działalności, Wnioskodawca dokonuje odliczenia podatku naliczonego w całości. W sytuacji, gdy dokonywane zakupy towarów i usług służą działalności opodatkowanej i zwolnionej oraz pozostającej poza VAT, i nie jest możliwe bezpośrednie ich przyporządkowanie do konkretnego rodzaju działalności, podatek naliczony do odliczenia ustala się z wykorzystaniem prewspółczynnika na podstawie art. 86 ust. 2a-2 h ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jedn.: Dz. U. z 2024 r. poz. 361 z późn. zm.) oraz rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określenia zakresu wykorzystania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podatników dz. U. z 2015 r. poz. 2193) oraz współczynnika stanowiącego proporcjonalny udział obrotu opodatkowanego w obrocie ogólnym, z tytułu którego przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego na podstawie art. 90 ustawy o podatku od towarów i usług.

Wydatki ponoszone w związku z realizacją operacji będą dokumentowane fakturami VAT wystawianymi na Gminę …. Modernizowany obiekt nie jest wykorzystywany przez Gminę do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Ze zmodernizowanej infrastruktury będzie korzystać nieodpłatnie MGOK oraz społeczność lokalna Gminy. Towary i usługi nabywane w związku z realizacją ww. operacji nie będą wykorzystywane przez Gminę do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT.

Pytanie

Czy Gmina … może odliczyć VAT od wydatków w ramach realizowanej operacji?

Państwa stanowisko w sprawie

W ocenie podatnika nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją przedmiotowej operacji. W wyniku realizacji projektu zmodernizowana przez Gminę sala widowiskowa Miejsko- Gminnego Ośrodka Kultury w … nie będzie wykorzystywana przez Gminę do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Gmina … nie będzie osiągała żadnych obrotów z powyższej inwestycji.

Zasada związku odliczenia z czynnościami opodatkowanymi (art. 86 ust. 1 ustawy o VAT) Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi VAT przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego. Konstrukcyjnie prawo do odliczenia stanowi realizację zasady neutralności VAT, co znajduje potwierdzenie w orzecznictwie TSUE i NSA (wyrok NSA z 25.02.2021 r., I FSK 1991/19, wyrok NSA z 20.12.2022 r., I FSK 1190/19). Sądy administracyjne konsekwentnie podkreślają, że:

1. sam fakt ponoszenia wydatków przez podatnika VAT nie wystarcza do odliczenia – konieczny jest realny, choćby pośredni związek między wydatkiem a czynnościami opodatkowanymi tego podatnika;

2. wydatki, które służą wyłącznie działalności nieodpłatnej, realizowanej poza zakresem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT, nie dają prawa do odliczenia (wyrok NSA z 25.05.2022 r., I FSK 2202/18, wyrok WSA w Olsztynie z 08.11.2012 r., I SA/Ol 421/12).

W sprawie MGOK Gmina wskazuje, że:

1. zmodernizowana sala widowiskowa nie będzie wykorzystywana przez Gminę do wykonywania jakichkolwiek czynności opodatkowanych VAT,

2. Gmina nie będzie osiągała żadnych obrotów z tytułu tej inwestycji.

Tym samym nie jest spełniona podstawowa materialnoprawna przesłanka z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, co wyklucza odliczenie podatku naliczonego. Charakter działalności MGOK a status Gminy jako podatnika VAT (art. 15 ustawy o VAT, art. 13 dyrektywy 2006/112/WE)

1. Działalność organów władzy publicznej (art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, art. 13 dyrektywy 2006/112/ WE) Art. 13 dyrektywy 2006/112/WE stanowi, że organy władzy publicznej nie są podatnikami w zakresie działań wykonywanych jako władza publiczna, chyba że ich wyłączenie prowadziłoby do znaczących zakłóceń konkurencji. Przepis ten został implementowany w art. 15 ust. 6 ustawy o VAT.

W orzecznictwie przyjmuje się, że gmina działa jako podatnik VAT tylko wtedy, gdy wykonuje czynności na podstawie stosunków cywilnoprawnych, w sposób charakterystyczny dla podmiotów prywatnych

8. Natomiast w zakresie zadań własnych z art. 7 ustawy o samorządzie gminnym – co do zasady – działa jako organ władzy publicznej, a nie jako podatnik VAT (wyrok WSA w Szczecinie z 13.03.2024 r., I SA/Sz 646/23, wyrok NSA z 21.06.2022 r., I FSK 1983/18).

W analizowanym stanie faktycznym realizacja inwestycji (modernizacja sali widowiskowej) służy zadaniom własnym Gminy w zakresie kultury i utrzymania gminnych obiektów użyteczności publicznej. Z opisu wynika, że:

1. MGOK organizuje wydarzenia bezpłatne, służące zaspokajaniu potrzeb kulturalnych\społeczności,

2. brak jest jakichkolwiek świadczeń odpłatnych, brak biletowania, najmu czy dzierżawy o charakterze komercyjnym.

Takie działania – jako realizacja zadań publicznych w sferze kultury, bez odpłatnego charakteru – pozostają poza zakresem działalności gospodarczej w rozumieniu art. 9 dyrektywy 2006/112/WE i art. 15 ust. 2 ustawy o VAT 6 10.

2. Samorządowa instytucja kultury a działalność gospodarcza

Orzecznictwo NSA dotyczące instytucji kultury (muzea, teatry, domy kultury) rozróżnia:

1. sytuacje, gdy podstawowa działalność ma charakter gospodarczy, a nieodpłatne świadczenia mają charakter pomocniczy (promocyjny, marketingowy); wówczas całość działalności może być uznana za działalność gospodarczą (wyrok NSA z 08.01.2026 r., I FSK 490/23),

2. od sytuacji, gdy działalność zasadnicza jest nieodpłatna, statutowa, a czynności odpłatne mają charakter dodatkowy; wtedy nieodpłatna sfera jest traktowana jako „cele inne niż działalność gospodarcza” i wprawdzie może uzasadniać stosowanie prewspółczynnika, ale tylko wtedy, gdy istnieje również realna działalność opodatkowana (wyrok NSA z 25.05.2022 r., I FSK 2202/18, wyrok NSA z 22.06.2023 r., I FSK 1157/19, wyrok NSA z 22.06.2023 r., I FSK 1157/19).

W sprawie MGOK mamy do czynienia z sytuacją jeszcze bardziej jednoznaczną: z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że cała aktywność w zmodernizowanej sali ma charakter nieodpłatny, brak jest jakichkolwiek świadczeń opodatkowanych. Nie ma zatem pola do kwalifikowania części działalności jako gospodarczej, w ramach której inwestycja byłaby wykorzystywana. Taki stan odróżnia niniejszą sprawę od tych, w których NSA dopuszczał pełne odliczenie (np. muzeum, którego cała działalność jest jednolicie gospodarcza, a nieodpłatne świadczenia mają charakter promocyjny.

Brak podstaw do stosowania prewspółczynnika i proporcji (art. 86 ust. 2a–2h, art. 90 ustawy o VAT).

1. Prewspółczynnik (art. 86 ust. 2a–2h ustawy o VAT, rozporządzenie MF z 17.12.2015 r.). Instytucja prewspółczynnika ma zastosowanie wyłącznie wtedy, gdy te same wydatki służą jednocześnie:

1. działalności gospodarczej (w rozumieniu art. 15 ustawy o VAT, tj. czynnościom opodatkowanym lub zwolnionym), oraz

2. celom innym niż działalność gospodarcza (sfera niegospodarcza, statutowa, władcza) (wyrok NSA z 20.12.2022 r., I FSK 1190/19, wyrok NSA z 25.05.2022 r., I FSK 2202/18, wyrok WSA w Łodzi z 25.10.2017 r., I SA/Łd 818/17).

NSA wskazuje, że gdy całość wydatków dotyczy wyłącznie czynności niepodlegających VAT, w ogóle nie dochodzi do zastosowania art. 86 ust. 2a–2h, a podatnikowi nie przysługuje w tym zakresie prawo do odliczenia VAT naliczonego 5. Podobnie: gdy zakupy służą wyłącznie działalności statutowej instytucji kultury niepowiązanej z czynnościami opodatkowanymi, brak jest prawa do odliczenia (wyrok WSA w Olsztynie z 08.11.2012 r., I SA/Ol 421/12).

W komentowanej sprawie Gmina wskazuje, że:

1. modernizowany obiekt nie jest wykorzystywany przez Gminę do czynności opodatkowanych,

2. towary i usługi nabywane w związku z operacją „nie będą wykorzystywane przez Gminę do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT”,

3. wszystkie wydarzenia w sali widowiskowej będą bezpłatne.

W takim układzie inwestycja nie ma żadnej funkcji w sferze działalności gospodarczej Gminy, co wyklucza zastosowanie prewspółczynnika – brak jest bowiem „części gospodarczej”, do której prewspółczynnik mógłby zostać odniesiony (wyrok NSA z 20.12.2022 r., I FSK 1190/19, wyrok WSA w Olsztynie z 06.03.2024 r., I SA/Ol 47/24).

2. Proporcja sprzedaży (art. 90 ustawy o VAT).

Również przepisy o współczynniku proporcji (art. 90 ust. 2–3 ustawy o VAT) dotyczą wyłącznie sytuacji, w których podatnik ponosi wydatki związane z działalnością opodatkowaną i zwolnioną, przy czym obie te aktywności pozostają w ramach działalności gospodarczej (wyrok NSA z 20.12.2022 r., I FSK 1190/19, wyrok NSA z 21.06.2022 r., I FSK 1983/18).

W przypadku, gdy wydatki dotyczą wyłącznie czynności niepodlegających VAT, tj. pozostających poza działalnością gospodarczą, art. 90 w ogóle nie ma zastosowania (wyrok WSA w Olsztynie z 08.11.2012 r., I SA/Ol 421/12, wyrok NSA z 21.06.2022 r., I FSK 1983/18). Tak jest w niniejszej sprawie: modernizowana sala służy działalności statutowej MGOK, niegenerującej po stronie Gminy obrotów opodatkowanych ani zwolnionych. Znaczenie centralizacji rozliczeń VAT w JST (TSUE C‑276/14, uchwały NSA, wyrok NSA I FSK 199/16).

Po wyroku TSUE w sprawie C‑276/14 Gmina Wrocław oraz uchwałach NSA (m.in. I FPS 4/15) przyjęto model centralizacji rozliczeń VAT, w którym podatnikiem jest wyłącznie gmina, a nie jej jednostki organizacyjne. Z tego wynika, że czynności między gminą a jej jednostkami mają charakter wewnętrzny i pozostają poza VAT, niezależnie od tego, czy przyjmują formę odpłatną czy nieodpłatną (np. umowy użyczenia, dzierżawy) (wyrok NSA z 03.03.2020 r., I FSK 199/16).

Konsekwencją centralizacji jest jednak również to, że:

1. to Gmina rozlicza VAT od czynności gospodarczych wykonywanych przez jednostki (gdy takie występują),

2. ale prawo do odliczenia przysługuje tylko wtedy, gdy wydatki służą czynnościom opodatkowanym wykonywanym przez Gminę jako jedynego podatnika. NSA wskazał, że jeśli jednostka kultury (np. ośrodek kultury) wykonuje czynności opodatkowane, możliwe jest skorygowanie uprzednio nieodliczonego podatku naliczonego od inwestycji, pod warunkiem że w momencie realizacji inwestycji gmina nie wykluczyła wykorzystania tej inwestycji w przyszłości do działalności gospodarczej. Jednak w komentowanej sprawie Gmina sama wskazuje, że:

3. planowana operacja „nie będzie wykorzystywana do jakichkolwiek czynności opodatkowanych”,

4. nie przewiduje się w ogóle odpłatnych form wykorzystania infrastruktury (biletów, najmu, dzierżawy itp.).

Takie jednoznaczne zdefiniowanie celu inwestycji jako czysto niegospodarczego sprawia, że centralizacja nie tworzy po stronie Gminy żadnego tytułu do odliczenia VAT. Innymi słowy, nawet po centralizacji:

1. czynności MGOK pozostają w analizowanym zakresie czynnościami nieopodatkowanymi,

2. Gmina planuje potencjalnego przyszłego wykorzystania inwestycji do działalności opodatkowanej we wniosku wykluczając taką możliwość. Analogiczne orzecznictwo dotyczące inwestycji kulturalnych i działalności nieodpłatnej.

1. Instytucje kultury – działalność nieodpłatna

NSA wielokrotnie wskazywał, że zakupy związane wyłącznie z działalnością statutową instytucji kultury, polegającą na nieodpłatnym realizowaniu zadań kulturalnych, nie dają prawa do odliczenia VAT naliczonego (wyrok NSA z 25.05.2022 r., I FSK 2202/18, wyrok NSA z 22.06.2023 r., I FSK 1157/19).

Dotyczy to w szczególności:

1. wydatków na obiekty (świetlice, domy kultury) wykorzystywane wyłącznie do działalności statutowej, niepowiązanej z czynnościami opodatkowanymi,

2. wydatków na działania kulturalne o charakterze promocyjnym i informacyjnym, jeżeli są one elementem zadań własnych gminy, a nie marketingiem wspierającym realną sprzedaż opodatkowaną.

W wyroku WSA w Olsztynie z 8.11.2012 r., I SA/Ol 421/12, sąd podtrzymał stanowisko organu, że w przypadku świetlic wiejskich, w których prowadzono wyłącznie działalność statutową zwolnioną/poza VAT, brak było prawa do odliczenia VAT od wydatków dotyczących tych obiektów.

2. Przypadki mieszane – znaczenie wyodrębnienia części gospodarczej.

W innych sprawach dotyczących modernizacji obiektów kultury (kino, dom kultury, muzeum) sądy wskazywały na możliwość stosowania prewspółczynnika lub pełnego odliczenia, ale wyłącznie wtedy, gdy:

1. obiekt jest wykorzystywany zarówno do działalności opodatkowanej, jak i nieopodatkowanej,

2. podatnik jest w stanie wykazać obiektywny związek wydatków z działalnością gospodarczą (np. powierzchnie wynajmowane odpłatnie, biletowane wydarzenia kulturalno‑rozrywkowe) (wyrok WSA w Szczecinie z 13.03.2024 r., I SA/Sz 646/23).

W stanie faktycznym niniejszej sprawy takie wykorzystanie obiektu nie występuje i nie jest nawet potencjalnie przewidywane. Stąd orzecznictwo dotyczące stosowania prewspółczynnika (np. modernizacja kina, muzeum z działalnością mieszaną) nie może być przetransponowane na korzyść Gminy – brak jest komponentu działalności opodatkowanej.

Konkluzja.

1. Brak związku wydatków z czynnościami opodatkowanymi

Wydatki ponoszone przez Gminę na modernizację sali widowiskowej MGOK służą wyłącznie realizacji zadań własnych Gminy w zakresie kultury, realizowanych w formie nieodpłatnych wydarzeń kulturalnych, bez jakichkolwiek świadczeń odpłatnych i bez generowania obrotów opodatkowanych VAT po stronie Gminy.

Tym samym nie jest spełniona podstawowa przesłanka z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, tj. wykorzystanie towarów i usług do wykonywania czynności opodatkowanych. Orzecznictwo NSA i WSA potwierdza, że w takich przypadkach podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego.

2. Działalność w sferze zadań publicznych, poza zakresem działalności gospodarczej

Gmina, realizując zadania własne w zakresie kultury, działa w sferze imperium, w rozumieniu art. 15 ust. 6 ustawy o VAT oraz art. 13 dyrektywy 2006/112/WE 9. Nieodpłatne udostępnianie infrastruktury kulturalnej społeczności lokalnej nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, co wyklucza traktowanie tych czynności jako podstawy prawa do odliczenia.

3. Brak podstaw do stosowania prewspółczynnika i proporcji

Skoro modernizowana infrastruktura będzie wykorzystywana wyłącznie do czynności niepodlegających VAT, nie zachodzą przesłanki do stosowania art. 86 ust. 2a–2h (prewspółczynnik) ani art. 90 ustawy o VAT (proporcja sprzedaży). Instytucje te znajdują zastosowanie jedynie w sytuacjach, gdy wydatki służą łącznie działalności gospodarczej i innym celom – co w niniejszym stanie faktycznym nie występuje.

4. Centralizacja rozliczeń VAT nie zmienia oceny.

Centralizacja rozliczeń VAT w jednostkach samorządu terytorialnego, ukształtowana m.in. przez wyrok TSUE w sprawie C‑276/14 oraz uchwały NSA, powoduje, że podatnikiem jest Gmina 16. Nie oznacza to jednak automatycznie prawa do odliczenia VAT od wszystkich inwestycji – nadal konieczny jest związek wydatków z czynnościami opodatkowanymi Gminy. W analizowanej sprawie takie czynności nie występują ani obecnie, ani w przewidywanej perspektywie, co Gmina sama podkreśla.

W konsekwencji centralizacja nie tworzy żadnej podstawy do prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków na modernizację sali MGOK.

Na gruncie przedstawionego stanu faktycznego oraz przywołanych przepisów i orzecznictwa należy uznać, że Gminie … nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków ponoszonych w ramach operacji „…”. Brak jest zarówno podstaw do pełnego odliczenia, jak i do stosowania prewspółczynnika lub proporcji, gdyż inwestycja służy wyłącznie działalności nieodpłatnej pozostającej poza zakresem opodatkowania VAT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”:

W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o VAT:

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z art. 87 ust. 1 ustawy o VAT wynika, że:

W przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone zostały w art. 87 ust. 2 – ust. 6 ustawy o VAT.

W świetle art. 88 ust. 4 ustawy o VAT:

Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy o VAT:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy o VAT:

Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE.L. Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, ze zm.), zgodnie z którym:

Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych działań sprawia, że mogą być one pominięte.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 662 ze zm.):

Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Jak stanowi art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:

Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Katalog zadań własnych gminy został określony w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W omawianej sprawie warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie jest spełniony, ponieważ – jak Państwo wskazali – modernizowany obiekt nie jest wykorzystywany przez Gminę do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Ze zmodernizowanej infrastruktury będzie korzystać nieodpłatnie MGOK oraz społeczność lokalna Gminy. Towary i usługi nabywane w związku z realizacją ww. operacji nie będą wykorzystywane przez Gminę do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem VAT. W związku z powyższym, nie będą mieli Państwo prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków ponoszonych z tytułu realizacji ww. zadania. Tym samym, z tego tytułu nie będzie przysługiwało Państwu prawo do zwrotu różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy o VAT.

Podsumowując, stwierdzam, że nie będą mieli Państwo prawa do odliczenia podatku VAT w związku z realizacją operacji pn. „…”.

Tym samym uznałem Państwa stanowisko za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli: Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;

2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.