II SAB/Wa 792/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: asesor WSA Anna Pośpiech-Kłak po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] stycznia 2023 r. o wydanie zaświadczenia postanawia: odrzucić skargę. U Z A S A D N I E N I E Pismem z dnia 9 sierpnia 2025 r. Krzysztof Jaworski skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 30 stycznia 2023 r. o wydanie zaświadczenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując, że jest to kolejna skarga skarżącego na bezczynność tego organu polegająca na nierozpoznaniu wniosku z 30 stycznia 2023 r. Na skutek skargi skarżącego z dnia 17 grudnia 2023 r. na bezczynność, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 29 sierpnia 2024 r. sygn. akt II SAB/Wa 19/24 zobowiązał Komendanta Głównego Policji do rozpatrzenia wniosku z dnia 30 stycznia 2023 r., a następnie Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 11 kwietnia 2025 r. sygn. akt III OSK 2819/24 oddalił skargę kasacyjną Komendanta od tego wyroku. W dniu 9 czerwca 2025 r. skarżący złożył kolejną skargę na bezczynność Komendanta Głównego Policji. WSA w Warszawie postanowieniem z dnia 30 lipca 2025 r. sygn. akt II SAB/Wa 618/25 odrzucił tę skargę. (czy prawomocne?). Natomiast na dzień 9 sierpnia 2025 r., tj. na dzień złożenia niniejszej skargi, Komendant doręczył skarżącemu postanowienie z dnia 6 sierpnia 2025 r. nr 316 stanowiące sposób załatwienia wniosku z dnia 30 stycznia 2023 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Merytoryczne rozpoznanie zasadności skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), zw. dalej "p.p.s.a.". Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Naczelny Sąd Administracyjny w dniu 22 czerwca 2020 r. sygn. akt II OPS 5/19 podjął uchwałę, w której wskazał, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu uchwały Naczelny Sąd Administracyjny zaznaczył, że zasadniczym celem skargi na bezczynność organu administracji publicznej jest doprowadzenie do usunięcia stanu bezczynności. Stąd też za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. Jak wynika z akt administracyjnych sprawy Komendant Główny Policji rozstrzygnął kwestię wniosku skarżącego z dnia 30 stycznia 2023 r. postanowieniem z dnia 6 sierpnia 2025 r. nr 316. Skarga na bezczynność Komendanta Głównego Policji w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 30 stycznia 2023 r. w świetle powołanej wyżej uchwały NSA jest zatem niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.