0114-KDIP4-2.4012.428.2026.4.MC

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

20 maja 2026 r. wpłynął Pani wniosek z 20 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełniła go Pani pismem z 29 czerwca 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawczyni posiada tytuł magistra logopedii, jest pedagożką specjalną oraz terapeutką miofunkcjonalną (diagnozuje wady i prowadzi proces przywracania prawidłowego funkcjonowania mięśni twarzy, warg, języka oraz podniebienia, w celu poprawy wymowy i zgryzu), wiceprzewodniczącą (…) oraz członkinią (…).

W związku z posiadanymi kwalifikacjami, Wnioskodawczyni świadczy – w ramach prowadzonej przez siebie jednoosobowej działalności gospodarczej – usługi szkoleniowe dla logopedów, obejmujące doskonalenie zawodowe poprzez uzupełnianie i rozwijanie ich wiedzy, umiejętności i kwalifikacji zawodowych.

Część ww. usług Wnioskodawczyni wykonuje w ramach współpracy z podmiotami, które te szkolenia organizują, czyli formalnie rzecz biorąc występuje w roli podwykonawcy organizatora, choć jej faktyczna rola polega na bezpośrednim przekazywaniu wiedzy i rozwijaniu umiejętności logopedycznych uczestników, odpowiadając za całość szkolenia od strony merytorycznej.

Prowadzone przez Wnioskodawczynię szkolenia, formalnie oferowane i świadczone przez ww. organizatorów, korzystają u tych organizatorów ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a lub art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. b ustawy o VAT, jako że są jednostkami objętymi systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (np. placówkami kształcenia ustawicznego działającymi na podstawie rozporządzenia Ministra Edukacji i Nauki z dnia z dnia 6 października 2023 r. w sprawie kształcenia ustawicznego w formach pozaszkolnych) lub uzyskali na te szkolenia akredytację w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe.

Wnioskodawczyni nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe, uczelnią, jednostką naukową Polskiej Akademii Nauk ani instytutem badawczym, nie posiada akredytacji w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe, a prowadzone przez Panią szkolenia nie są finansowane w całości ani w co najmniej 70% ze środków publicznych.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu stanu faktycznego

W uzupełnieniu wniosku, w odpowiedzi na poszczególne pytania, wskazała Pani następujące informacje.

W odpowiedzi na pytanie nr 1: czy przedmiotem Pani zapytania są wyłącznie usługi szkoleniowe realizowane przez Panią jako podwykonawca organizatora, czy też Pani zapytanie dotyczy również usług szkoleniowych dla logopedów świadczonych przez Panią samodzielnie (bez udziału organizatora), wskazała Pani:

„Przedmiotem zapytania są wyłącznie usługi szkoleniowe realizowane przez Wnioskodawczynię jako podwykonawczynię organizatora.”

W odpowiedzi na pytanie nr 2: czy podpisała Pani z organizatorem szkolenia umowę, w ramach której świadczy Pani usługi szkoleniowe, czy też podpisuje Pani umowy bezpośrednio z uczestnikami biorącymi udział w szkoleniach, wskazała Pani:

„Wnioskodawczyni ma podpisane umowy z organizatorami szkoleń, w ramach których świadczy usługi szkoleniowe. Wnioskodawczyni nie zawiera umów bezpośrednio z uczestnikami biorącymi udział w szkoleniach.”

W odpowiedzi na pytanie nr 3: od kogo otrzymuje Pani wynagrodzenie za szkolenia – bezpośrednio od organizatora szkoleń, czy od uczestników szkoleń, wskazała Pani:

„Wnioskodawczyni otrzymuje wynagrodzenie bezpośrednio od organizatora szkoleń (nie od uczestników szkoleń).”

W odpowiedzi na pytanie nr 4: na czym polegają realizowane przez Panią usługi szkoleniowe – proszę krótko opisać jaki jest zakres oferowanych przez Panią szkoleń, jakiej tematyki dotyczą prowadzone przez Panią zajęcia w ramach tych szkoleń, jakie umiejętności nabywają/rozwijają ich uczestnicy, wskazała Pani:

„Prowadzone przez Wnioskodawczynię szkolenia są ukierunkowane na nauczanie logopedów i neurologopedów pracy z pacjentami z różnymi wadami wymowy. W tym celu, Wnioskodawczyni przekazuje uczestnikom zarówno wiedzę teoretyczną, jak i uczy stosowania jej w praktyce. Tematyka szkoleń obejmuje adekwatny zakres anatomii i fizjologii człowieka (trakt ustno-twarzowy, funkcje orofacjalne (oddech, połykanie, ssanie, gryzienie i żucie), motorykę narządów artykulacyjnych), a także sposoby stymulacji i masażu ustno-twarzowego, pracę na przeponie, na mięśniach międzyżebrowych, nad i podgnykowych, posturalnych i innych. Szkolenia dotyczą również wywoływania i utrwalania poszczególnych głosek, a także pracy z pacjentami ortodontycznymi, ortognatycznymi, jak i przygotowującymi się do zabiegu frenotomii czy frenuloplastyki. Uczestnicy nabywają praktyczną wiedzę dotyczącą pracy z ww. pacjentami. Po szkoleniach wiedzą, jak krok po kroku prowadzić terapię logopedyczną/neurologopedyczną z pacjentami z wadami wymowy, dysfunkcjami w obrębie traktu ustno-twarzowego, szczególnie z dysfunkcją oddychania i połykania, z pacjentami ortodontycznymi, ortognatycznymi, z pacjentami z ankyloglosją i in.”

W odpowiedzi na pytanie nr 5: jaki jest główny (zasadniczy) cel realizowanych przez Panią usług szkoleniowych, wskazała Pani:

„Głównym (zasadniczym) celem realizowanych przez Wnioskodawczynię usług szkoleniowych jest podniesienie kompetencji logopedów i neurologopedów z zakresu diagnozy i terapii logopedycznej.”

W odpowiedzi na pytanie nr 6: czy uczestnicy szkoleń opisanych we wniosku wykorzystują zdobytą wiedzę i umiejętności w ramach wykonywanej pracy, wykonywanego zawodu, wskazała Pani:

„Uczestnicy szkoleń opisanych we wniosku wykorzystują zdobytą wiedzę i umiejętności w ramach wykonywanej pracy, wykonywanego zawodu.”

W odpowiedzi na pytanie nr 7: czy realizowane przez Panią szkolenia dają uczestnikom szkolenia możliwość opanowania wiedzy zawodowej z dziedziny zgodnej z kierunkiem kształcenia zawodowego, rozszerzenia uprawnień lub zdobycia zawodu, wskazała Pani:

„Realizowane przez Wnioskodawczynię szkolenia dają uczestnikom szkolenia możliwość opanowania wiedzy zawodowej z dziedziny zgodnej z kierunkiem kształcenia zawodowego.”

W odpowiedzi na pytanie nr 8: czy realizowane przez Panią szkolenia, prowadzone są w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach – jeśli tak, to proszę wskazać konkretne przepisy (artykuł, paragraf), wraz z nazwą aktu prawnego z których te formy i zasady wynikają (regulacje określające formy i zasady szkoleń realizowanych przez Panią, nie zaś przez organizatora szkolenia), wskazała Pani:

„Realizowane przez Wnioskodawczynię szkolenia są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, ale należy odróżnić faktyczne ich prowadzenie w takich formach i na tych zasadach od bycia związaną tymi formami i zasadami w sensie prawnym. To organizatorzy szkoleń są nimi prawnie związani, gdyż są jednostkami objętymi systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (np. placówkami kształcenia ustawicznego działającymi na podstawie rozporządzenia Ministra Edukacji i Nauki z dnia 6 października 2023 r. w sprawie kształcenia ustawicznego w formach pozaszkolnych) lub uzyskały na te szkolenia akredytację w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe. Natomiast Wnioskodawczyni podlega im pośrednio, ale faktycznie w bardzo rzeczywisty sposób, poprzez wymogi nakładane na nią przez organizatora szkolenia, który w ten sposób dba o to, aby czynić zadość ww. formom i zasadom. Wnioskodawczyni nie ma wiedzy na temat konkretnych przepisów regulujących te formy i zasady, gdyż nie obowiązują jej one w sposób bezpośredni. Proszę po prostu przyjąć jako element stanu faktycznego, że organizator szkolenia spełnia wszelkie kryteria z art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a) lub art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. b ustawy o VAT, a Wnioskodawczyni się im w pełni podporządkowuje przez co prowadzone przez nią szkolenia są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, choć sama Wnioskodawczyni tym odrębnym formom i przepisom bezpośrednio nie podlega.”

W odpowiedzi na pytanie nr 9: czy realizowane szkolenia podlegają kontroli bądź nadzorowi właściwych instytucji państwowych (jakich) – jeżeli tak, proszę wyjaśnić na czym polega ta kontrola/nadzór, wskazała Pani:

„Realizowane szkolenia podlegają kontroli bądź nadzorowi właściwych instytucji państwowych, właściwych ze względu na status danego organizatora szkolenia. Najczęściej kontrolującym jest terenowe Kuratorium Oświaty lub inne organy Ministerstwa Edukacji Narodowej. Wnioskodawczyni nie dysponuje szczegółową wiedzą na temat tych kontroli, gdyż kontrolowanym jest organizator szkoleń, a sama Wnioskodawczyni jedynie pośrednio. O ile Wnioskodawczyni wiadomo, kontrole ukierunkowane są na sprawdzanie czy działalność organizatora, w tym w zakresie prowadzonych przez Wnioskodawczynię szkoleń, spełnia kryteria wymagane prawem lub decyzją (np. akredytacją).”

W odpowiedzi na pytanie nr 10: w jaki sposób określa Pani zakres programowy szkoleń, kto odpowiada za zakres programowy oraz jakość tych szkoleń, wskazała Pani:

„Szczegółowe programy szkoleń Wnioskodawczyni tworzy samodzielnie wg wytycznych organizatorów. Organizator kontroluje ich jakość w szczególności poprzez wyznaczonego przez siebie koordynatora, który zawsze uczestniczy w szkoleniu jako obserwator. Wnioskodawczyni odpowiada za zakres programowy i jakość wobec organizatora, a organizator wobec właściwych instytucji państwowych.”

W odpowiedzi na pytanie nr 11: czy programy szkoleń podlegają akceptacji przez właściwe instytucje państwowe, wskazała Pani:

„Programy szkoleń podlegają akceptacji przez właściwe instytucje państwowe, choć dzieje się to w różny sposób, zależnie od formy, w jakiej działa organizator oraz przepisów prawa i decyzji administracyjnych go dotyczących. Np. w przypadku placówek działających na podstawie akredytacji, programy szkoleń są sprawdzane w ramach planowych audytów. W przypadku centrum kształcenia ustawicznego, programy szkoleń są badane w ramach kontroli Kuratora Oświaty.”

W odpowiedzi na pytanie nr 12: czy zakres programowy szkoleń jest akceptowany/zatwierdzany przez organizatora szkoleń, z którym współpracuje Pani w ramach podwykonawstwa, wskazała Pani:

„Zakres programowy szkoleń jest akceptowany/zatwierdzany przez organizatora szkoleń, z którym Wnioskodawczyni współpracuje w ramach podwykonawstwa.”

W odpowiedzi na pytanie nr 13: jaki wpływ na zakres prowadzonych przez Panią szkoleń ma organizator szkolenia, czy organizator szkolenia określa zakres merytoryczny tych szkoleń, wskazała Pani:

„Wpływ organizatora na zakres prowadzonych przez Wnioskodawczynię szkoleń dotyczy dwóch obszarów: potrzeb rynku i wymogów prawnych. Innymi słowy, organizator pilnuje tego, aby zakres szkolenia odpowiadał potrzebom jego uczestników oraz tego, aby mieścił się w obszarze działalności organizatora i związanych z nią wymogów prawnych. Opracowanie merytoryczne (fachowe) zakresu szkolenia leży natomiast niemal całkowicie po stronie Wnioskodawczyni.”

W odpowiedzi na pytanie nr 14: czy organizator szkolenia sprawuje nadzór/kontrolę nad prowadzonymi przez Panią szkoleniami – jeśli tak, proszę wskazać na czym polega ten nadzór/kontrola, jaki jest jego zakres, wskazała Pani:

„Organizator szkolenia sprawuje nadzór/kontrolę nad prowadzonymi przez Wnioskodawczynię szkoleniami. Organizator zatwierdza program szkolenia, zawsze deleguje swojego przedstawiciela do uczestniczenia w szkoleniu w celu nadzorowania jego jakości, organizacji, przebiegu, zakresu oraz zgodności z obowiązującymi danego organizatora przepisami.”

W odpowiedzi na pytanie nr 15: czy zakres programowy Pani szkoleń jest analogiczny/zbliżony do programu kształcenia realizowanego w tym zakresie przez podmioty publiczne, jeśli tak, w jaki sposób zapewnia Pani tę zgodność, wskazała Pani:

„Zakres programowy jest analogiczny/zbliżony do programu kształcenia realizowanego w tym zakresie przez podmioty publiczne. Wnioskodawczyni na bieżąco monitoruje programy kształcenia realizowane przez podmioty publiczne i konsultuje się z wykładowcami (np. z dr (...), wieloletnią wykładowczynią (...), adiunktką badawczo-dydaktyczną, współtwórczynią (...) szkoły logopedycznej, autorką klasyfikacji dyslalii).”

W odpowiedzi na pytanie nr 16: jakie czynniki wpływają na ustalenie ceny realizowanych przez Panią szkoleń, wskazała Pani:

„Cena szkolenia ustalana jest przez Wnioskodawczynię wspólnie z organizatorem. Wpływa na nią: liczba godzin szkolenia, pracochłonność jego przygotowania, koszt niezbędnych pomocy i materiałów naukowych, koszty związane z lokalem, reklamą, obsługą biurową.”

W odpowiedzi na pytanie nr 17: czy ma Pani pełną dowolność w zakresie kształtowania zasad swojego działania w odniesieniu do prowadzonych szkoleń dla logopedów, wskazała Pani:

„Wnioskodawczyni nie ma pełnej dowolności w zakresie kształtowania zasad swojego działania w odniesieniu do prowadzonych szkoleń dla logopedów. Ogólną tematykę szkolenia oraz zasady przeprowadzania określa organizator, w szczególności w zakresie ich zgodności z obowiązującymi go zasadami funkcjonowania w ramach systemu oświaty/akredytacji. Wnioskodawczyni ma swobodę działania wewnątrz tych ram i skupia się przede wszystkim na swoich wyspecjalizowanych obszarach merytorycznych.”

W odpowiedzi na pytanie nr 18: jest Pani podmiotem świadczącym usługi, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 lub art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.) lub § 3 ust. 1 pkt 13 lub 14 rozporządzenia Ministra Finansów z 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 832), wskazała Pani:

„Wnioskodawczyni nie jest podmiotem świadczącym usługi finansowane w całości ze środków publicznych (art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o VAT), ani świadczącym usługi finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych (§3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z 20 grudnia 2013 r.). Wnioskodawczyni nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. - Prawo oświatowe (art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a) ustawy o VAT), ani też uczelnią, jednostką naukową Polskiej Akademii Nauk czy instytutem badawczym (art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. b) ustawy o VAT oraz §3 ust. 1 pkt 13 ww. rozporządzenia).

Natomiast odpowiedzi na Państwa pytanie w odniesieniu do art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a) i b) oraz pkt 26 w zakresie frazy po myślniku, ustawy o VAT, Wnioskodawczyni nie może przedstawić w kategoriach opisu stanu faktycznego, gdyż stanowią one istotę wątpliwości Wnioskodawczyni i przedmiot interpretacji indywidualnej, którą Wnioskodawczyni pragnie uzyskać. Zdaniem Wnioskodawczyni jest ona podmiotem świadczącym usługi prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach (art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a) ustawy o VAT) i jednocześnie podmiotem świadczącym usługi ściśle związane z usługami, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a) oraz pkt 29 lit. b) ustawy o VAT.

Wnioskodawczyni pragnie podkreślić, że odpowiedziała na Państwa pytanie najrzetelniej jak potrafiła i bardzo prosi, aby nie kwalifikowali jej Państwo jako braku w wyczerpującym opisie stanu faktycznego (którym nie jest). Uprzejmie proszę mieć na uwadze, że uzyskanie tej interpretacji jest dla Wnioskodawczyni bardzo ważne.”

W odpowiedzi na pytanie nr 19: czy na podstawie innego (odrębnego) stosunku prawnego niż umowa zawarta z organizatorem szkolenia realizuje Pani w ramach prowadzonej działalności gospodarczej usługi szkoleniowe, które korzystają ze zwolnienia od podatku od towarów i usług (inne usługi niż usługi szkoleniowe będące przedmiotem zapytania) – jeśli tak, proszę wskazać podstawę prawną tego zwolnienia, wskazała Pani:

„W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Wnioskodawczyni nie realizuje szkoleń innych niż te na podstawie umów zawartych z organizatorami szkoleń.”

W odpowiedzi na pytanie nr 20: czy świadczone przez Panią usługi szkoleniowe są niezbędne do świadczenia usług podstawowych wykonywanych przez organizatora – jeśli tak, to proszę wskazać na czym ta niezbędność polega, wskazała Pani:

„Świadczone przez Wnioskodawczynię usługi szkoleniowe są niezbędne do świadczenia usług podstawowych wykonywanych przez organizatora. Usługi wnioskodawczyni stanowią warunek konieczny oraz merytoryczną istotę usług szkoleniowych ofertowanych formalnie przez organizatora. Bez wiedzy, doświadczenia, przygotowania i przeprowadzenia szkolenia przez Wnioskodawczynię szkolenie po prostu by się nie odbyło.”

W odpowiedzi na pytanie nr 21: czy głównym celem świadczonych przez Panią usług szkoleniowych jest osiągnięcie przez Panią dodatkowego dochodu, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatnika niekorzystającego z takiego zwolnienia, wskazała Pani:

„Głównym celem świadczonych przez Wnioskodawczynię usług szkoleniowych nie jest osiągnięcie dodatkowego dochodu, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatnika niekorzystającego z takiego zwolnienia. Nie byłoby to zresztą obiektywnie rzecz biorąc możliwe, gdyż wszystkie znane Wnioskodawczyni podmioty konkurencyjne świadczą swoje usługi jako zwolnione z VAT.”

Pytanie

Czy świadczone przez Wnioskodawczynię, ww. usługi szkoleniowe, podlegają zwolnieniu od podatku VAT?

Pani stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawczyni, świadczone przez nią usługi szkoleniowe, podlegają zwolnieniu od podatku VAT.

Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a) ustawy o VAT, zwalnia się z podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26, prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach - oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Usługi szkoleniowe Wnioskodawczyni niewątpliwie są usługami kształcenia zawodowego (logopedów), są usługami innymi niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 (gdyż sama Wnioskodawczyni nie posiada żadnego ze statusów wymaganych przez ten przepis). Co jednak najważniejsze, usługi Wnioskodawczyni są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, gdyż gwarantuje to organizator szkolenia. Jeśli bowiem organizator szkolenia prowadzi je jako jednostka objęta systemem oświaty lub posiadająca akredytację w rozumieniu przepisów ustawy Prawo oświatowe, to także Wnioskodawczyni – faktycznie realizująca takie szkolenia, czyni to w formie i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, tzn. tych samych, na podstawie których działa organizator. W szczególności, z perspektywy Wnioskodawczyni, tymi „odrębnymi przepisami” są przepisy ustawy prawo oświatowe i wydane na jej podstawie akty wykonawcze, gdyż ona sama bezpośrednio wprawdzie im nie podlega, ale same szkolenia prowadzone są w formach i na zasadach w nich przewidzianych, a tylko tego wymaga art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a) ustawy o VAT.

Niezależnie od powyższego, usługa szkoleniowa Wnioskodawczyni stanowi usługę ściśle związaną z usługą zwolnioną z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a) lub art. 43 ust. 1 pkt 29 lit b) ustawy o VAT, gdyż są one w sposób oczywisty niezbędne do wykonania przez organizatora usługi podstawowej, a przede wszystkim stanowią jej sedno, merytoryczną treść.

Trudno byłoby też argumentować, że głównym celem usług Wnioskodawczyni jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez konkurencyjne wykonywanie ich w stosunku do podatników niekorzystających ze zwolnienia, gdyż rozpatrujemy usługi, które z samego założenia ustawodawcy powinny ze zwolnienia korzystać, o czym dobitnie świadczą przepisy art. 43 ust. 1 pkt 26-29 ustawy o VAT oraz art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy.

Skorzystaniu ze zwolnienia przewiedzianego w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a lub art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. b ustawy o VAT, przewidzianemu dla usług ściśle związanych z usługą zwolnioną, nie sprzeciwia się także art. 43 ust. 17a ustawy o VAT, który zgodnie z ugruntowanym już orzecznictwem sądów administracyjnych należy odczytywać następująco: „Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18a, 23, 26, 28, 29 i 33 lit. a, mają zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, dokonywanych [także] przez podmioty świadczące usługi podstawowe.”

W szczególności, wyroki NSA z 07.02.2024 r. sygn. akt I FSK 268/20 oraz z 7.11.2024 r. o sygn. akt I FSK 1514/20 expressis verbis wskazują, że art. 43 ust. 17a ustawy o VAT stanowi wadliwą implementację do krajowego systemu prawnego art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy, gdyż ogranicza wyznaczony przez ten przepis podmiotowy zakres zwolnienia od podatku.

Przepis art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT także stanowi wadliwą implementację art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy, (por. m.in. wyroki NSA: z 26 kwietnia 2022 r., sygn. akt I FSK 2465/18; z 8 lipca 2022 r., sygn. akt I FSK 1902/18; z 26 stycznia 2023 r., sygn. akt I FSK 1961/19; z 23 lutego 2023 r., sygn. akt I FSK 1999/19). Zgodnie z art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy, państwa członkowskie zwalniają kształcenie dzieci i młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.

Natomiast art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a) ustawy o VAT nie precyzuje wymaganego przez art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy zakresu podmiotowego tego zwolnienia poprzez wskazanie jakie odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie, kształcąc zawodowo, korzystają z tego zwolnienia. Przyjęto jedynie wymóg o charakterze przedmiotowym, uzależniający zwolnienie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego od prowadzenia go w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.

Z przepisu art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy jasno wynika, że warunkiem zwolnienia od podatku jest po pierwsze świadczenie usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania i po drugie prowadzenie tego kształcenia przez inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie. Art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a) ustawy o VAT narusza więc art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy w zw. z pkt 34 jej Preambuły. Stwierdzenie wadliwości implementacji regulacji unijnej do prawa krajowego w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy o VAT skutkuje koniecznością pominięcia przepisów krajowych w zakresie, w jakim przewidują warunki wykraczające poza treść art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy i bezpośredni zastosowanie tego ostatniego. Usługi Wnioskodawczyni niewątpliwie są usługami kształcenia zawodowego.

Wnioskodawczyni jest także – w ramach swojej działalności gospodarczej - podmiotem/instytucją, co wynika z bardzo szerokiego zakresu znaczeniowego tych pojęć i zostało potwierdzone w orzecznictwie TSUE (wyroki w sprawach: C-144/00, C-498/03, C-319/12) wskazującym, że komercyjny charakter danej działalności nie wyklucza, w kontekście art. 132 ust. 1 lit. i Dyrektywy, aby miała ona charakter działalności użyteczności publicznej a pojęcie podmiotu czy instytucji są na tyle szerokie, że obejmuje także podmioty prywatne, działające w celach zarobkowych. I wreszcie należy też uznać, że cele przyświecające Wnioskodawczyni w zakresie, w jakim prowadzi szkolenia, są zbieżne z celami przyświecającymi odpowiednim podmiotom prawa publicznego w Polsce. Wynika to wprost z logiki.

Skoro bowiem, Wnioskodawczyni świadczy usługi, których istota jest identyczna (de facto są to wprost te same usługi) z usługami świadczonymi przez organizatorów szkoleń, a te ostatnie podlegają zwolnieniu z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a) ustawy o VAT lub art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. b ustawy o VAT, to cele usług Wnioskodawczyni nie mogą nie być z nimi zbieżne.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (…) podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy i są wykonywane w ramach działalności gospodarczej.

Pojęcie „dostawa towarów” w rozumieniu przepisów ustawy, obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel.

Z kolei każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi co do zasady usługę w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług. Niemniej muszą być przy tym spełnione następujące warunki:

‒ w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, druga strona (wierzyciel/nabywca) jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia,

‒ świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Należy podkreślić, że oba ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało, jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W treści ustawy, jak i w przepisach wykonawczych do niej, ustawodawca przewidział dla niektórych czynności zwolnienie od podatku.

Zwolnienie od podatku, jako odstępstwo od zasady powszechności i równości opodatkowania, możliwe jest jedynie w przypadku wykonywania czynności ściśle określonych w ustawie oraz w przepisach wykonawczych wydanych na podstawie jej upoważnienia.

Zakres i zasady zwolnienia od podatku dostaw towarów lub świadczenia usług zostały określone m.in. w art. 43 ustawy.

W myśl art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy:

Zwalnia się od podatku usługi świadczone przez

a) jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe, w zakresie kształcenia i wychowania,

b) uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, w zakresie kształcenia

– oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

Z cytowanego art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a ustawy wynika, że zwolnienie od podatku od towarów i usług obejmuje usługi w zakresie kształcenia i wychowania świadczone przez jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy Prawo oświatowe oraz dostawę towarów i świadczenie usług ściśle z tymi usługami związane.

Ze zwolnienia wskazanego w art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. b ustawy, mogą korzystać uczelnie, jednostki naukowe Polskiej Akademii Nauk oraz instytuty badawcze, o ile świadczone przez te podmioty usługi są usługami kształcenia.

Natomiast zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy:

Zwalnia się od podatku usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, inne niż wymienione w pkt 26

a) prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, lub

b) świadczone przez podmioty, które uzyskały akredytację w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2016 r. – Prawo oświatowe – wyłącznie w zakresie usług objętych akredytacją, lub

c) finansowane w całości ze środków publicznych

oraz świadczenie usług i dostawę towarów ściśle z tymi usługami związane.

Stosownie do art. 43 ust. 17 ustawy:

Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:

1. nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 18, 18a, 22-24, 26, 28, 29, 31, 32 i 33 lit. a lub

2. ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

W myśl art. 43 ust. 17a ustawy:

Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 18a, 23, 26, 28, 29 i 33 lit. a, mają zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe.

Z powołanych przepisów art. 43 ust. 17 i art. 43 ust. 17a ustawy wynika zatem, że zwolnienia określone w art. 43 ust. 1 pkt 26 i art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a-c ustawy mają zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe, jeżeli: są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, a ich głównym celem nie jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Ponadto, jak wynika z § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z 20 grudnia 2013 r. w sprawie zwolnień od podatku od towarów i usług oraz warunków stosowania tych zwolnień (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 832) zwanego dalej rozporządzeniem:

Zwalnia się od podatku od towarów i usług usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego, finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych, oraz świadczenie usług i dostawa towarów ściśle z tymi usługami związane.

Stosownie do treści § 3 ust. 8 rozporządzenia:

Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 13, 14, 18 i 19, stosuje się do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe.

W świetle § 3 ust. 9 rozporządzenia:

Zwolnienia, o których mowa w ust. 1 pkt 13, 14, 18 i 19, nie mają zastosowania do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi, jeżeli:

1. nie są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, zwolnionej zgodnie z ust. 1 pkt 13, 14, 18 i 19, lub

2. ich głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Wskazane wyżej regulacje stanowią implementację prawa unijnego, gdyż w świetle art. 132 ust. 1 lit. i) dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 347 z 11 grudnia 2006 s. 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą:

Państwa członkowskie zwalniają kształcenie dzieci lub młodzieży, kształcenie powszechne lub wyższe, kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie, łącznie ze świadczeniem usług i dostawą towarów ściśle z taką działalnością związanych, prowadzone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.

Cytowany przepis umiejscowiony został w rozdziale 2 tego aktu, zatytułowanym „Zwolnienia dotyczące określonych czynności wykonywanych w interesie publicznym”, co oznacza, że usługi szkoleniowe na gruncie Dyrektywy podlegają zwolnieniu od podatku wyłącznie, gdy są wykonywane w interesie publicznym, tzn. wypełniają obowiązki, jakie ciążą na danym państwie wobec jego obywateli.

Należy także zauważyć, że z utrwalonego orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej wynika, że zwolnienia stanowią autonomiczne pojęcia prawa wspólnotowego, które służą unikaniu rozbieżności w stosowaniu systemu VAT, w poszczególnych państwach członkowskich i które należy postrzegać w ogólnym kontekście wspólnego systemu podatku VAT (wyrok C-473/08 w sprawie Eulitz, pkt 25). Ponadto, jak również wielokrotnie podkreślał TSUE w swym orzecznictwie, pojęcia używane do opisania zwolnień wymienionych w art. 13 VI Dyrektywy (obecnie art. 132 Dyrektywy) powinny być interpretowane w sposób ścisły, ponieważ stanowią one odstępstwa od ogólnej zasady, zgodnie z którą podatkiem VAT objęta jest każda dostawa towarów i każda usługa świadczona odpłatnie przez podatnika (przykładowo wyrok Trybunału z 19 listopada 2009 r. w sprawie C-461/08 Don Bosco Onroerend Goed BV).

Jednakże interpretacja tych pojęć powinna być zgodna z celami, do jakich dążą owe zwolnienia, oraz powinna spełniać wymogi zasady neutralności podatkowej, na której zasadza się wspólny system VAT. Zatem powyższa zasada ścisłej interpretacji nie oznacza, że pojęcia użyte w celu opisania zwolnień z art. 13 (art. 132 Dyrektywy) powinny być interpretowane w sposób, który uniemożliwiałby osiągnięcie zakładanych przez nie skutków (pkt 27 ww. wyroku).

Ponadto wskazać należy, że definicja kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zawodowego została zawarta w art. 44 rozporządzenia 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do Dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L 2011 Nr 77, str. 1 ze zm.) – zwanego dalej „rozporządzeniem 282/2011. Rozporządzenie to wiąże wszystkie państwa członkowskie i jest stosowane bezpośrednio.

W myśl art. 44 rozporządzenia 282/2011:

Usługi w zakresie kształcenia zawodowego i przekwalifikowania zapewniane na warunkach określonych w art. 132 ust. 1 lit. i dyrektywy 2006/112/WE, obejmują nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, jak również nauczanie mające na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych. Czas trwania kursu w zakresie kształcenia zawodowego bądź przekwalifikowania nie ma w tym przypadku znaczenia.

Jednocześnie podkreślić należy, że dla zastosowania zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, istotne jest – w pierwszej kolejności – uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu, tj. prowadzenie danego szkolenia w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach lub uzyskanie akredytacji na dany rodzaj szkolenia lub finansowanie danego szkolenia w całości ze środków publicznych.

Mając na uwadze powyższe, dokonując wykładni ww. przepisów przez pryzmat definicji usługi kształcenia zawodowego i przekwalifikowania, określonej w art. 44 rozporządzenia 282/2011 należy mieć na uwadze dosłowne brzmienie tych przepisów.

Zgodnie ze Słownikiem języka polskiego PWN (dostępnym w Internecie), użyte w art. 44 rozporządzenia słowo „bezpośredni” oznacza „dotyczący kogoś lub czegoś wprost”, słowo „branża” oznacza „gałąź produkcji lub handlu obejmująca towary lub usługi jednego rodzaju”, natomiast słowo „zawód” oznacza „wyuczone zajęcie wykonywane w celach zarobkowych”.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że przez kształcenie zawodowe lub przekwalifikowanie zawodowe, o których mowa w ww. przepisach, obejmujące nauczanie pozostające w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, należy rozumieć takie kształcenie, w wyniku którego dana osoba podnosi swoje kwalifikacje, a bezpośrednio po jego ukończeniu jest w stanie podjąć pracę zarobkową, lub wykonywać określony zawód.

W analizowanej sprawie wątpliwości dotyczą ustalenia, czy usługi w zakresie szkoleń dla logopedów i neurologopedów realizowane przez Panią jako podwykonawca organizatora korzystają ze zwolnienia od podatku VAT.

W opisie sprawy wskazała Pani, że nie jest jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów Prawo oświatowe, uczelnią, jednostką naukową Polskiej Akademii Nauk ani instytutem badawczym.

Zatem stwierdzić należy, że świadczona przez Panią usługa w zakresie szkoleń dla logopedów i neurologopedów nie korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, ponieważ nie będą spełnione przesłanki wynikające z powołanego przepisu.

W konsekwencji należy przeanalizować czy dla przedmiotowych usług znajdzie zastosowanie zwolnienie od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy.

Powołany wyżej przepis art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy przewiduje zwolnienie dla usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego prowadzonych w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach. Dla zastosowania ww. zwolnienia istotne jest uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego inną niż wymienione w pkt 26, a następnie spełnienie dodatkowych warunków wynikających z niniejszego przepisu.

Jak wynika z opisu sprawy, świadczy Pani usługi szkoleniowe dla logopedów i neurologopedów jako podwykonawca organizatora, obejmujące doskonalenie zawodowe poprzez uzupełnianie i rozwijanie ich wiedzy, umiejętności i kwalifikacji zawodowych. Ma Pani podpisane umowy z organizatorami szkoleń, w ramach których świadczy Pani usługi szkoleniowe. Prowadzone przez Panią szkolenia są ukierunkowane na nauczanie logopedów i neurologopedów pracy z pacjentami z różnymi wadami wymowy. W tym celu, przekazuje Pani uczestnikom zarówno wiedzę teoretyczną, jak i uczy stosowania jej w praktyce. Tematyka szkoleń obejmuje adekwatny zakres anatomii i fizjologii człowieka (trakt ustno-twarzowy, funkcje orofacjalne (oddech, połykanie, ssanie, gryzienie i żucie), motorykę narządów artykulacyjnych), a także sposoby stymulacji i masażu ustno-twarzowego, pracę na przeponie, na mięśniach międzyżebrowych, nad i podgnykowych, posturalnych i innych. Szkolenia dotyczą również wywoływania i utrwalania poszczególnych głosek, a także pracy z pacjentami ortodontycznymi, ortognatycznymi, jak i przygotowującymi się do zabiegu frenotomii czy frenuloplastyki. Uczestnicy nabywają praktyczną wiedzę dotyczącą pracy z ww. pacjentami. Po szkoleniach wiedzą, jak krok po kroku prowadzić terapię logopedyczną/neurologopedyczną z pacjentami z wadami wymowy, dysfunkcjami w obrębie traktu ustno-twarzowego, szczególnie z dysfunkcją oddychania i połykania, z pacjentami ortodontycznymi, ortognatycznymi, z pacjentami z ankyloglosją. Głównym (zasadniczym) celem realizowanych przez Panią usług szkoleniowych jest podniesienie kompetencji logopedów i neurologopedów z zakresu diagnozy i terapii logopedycznej.

Uczestnicy szkoleń opisanych we wniosku wykorzystują zdobytą wiedzę i umiejętności w ramach wykonywanej pracy, wykonywanego zawodu. Realizowane przez Panią szkolenia dają uczestnikom szkolenia możliwość opanowania wiedzy zawodowej z dziedziny zgodnej z kierunkiem kształcenia zawodowego.

Mając zatem na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności sprawy stwierdzić należy, że usługi w zakresie szkoleń dla logopedów i neurologopedów stanowią usługę kształcenia zawodowego, o której mowa w art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, gdyż pozostają w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem osób biorących udział w szkoleniu i mają na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych.

Przechodząc zaś do pozostałych przesłanek warunkujących zastosowanie zwolnienia od podatku od towarów i usług wskazać należy, że odesłanie w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy do „odrębnych przepisów” odnosić się może wyłącznie do uregulowań, które określają formy i zasady usług szkoleniowych w zakresie kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego. Odrębne przepisy określające formy i zasady to uregulowania, z których wynika np. program szkolenia, ilość godzin szkolenia, tematyka, krąg osób objętych szkoleniem.

Jak wskazano powyżej, świadczona przez Panią usługa w zakresie szkoleń dla logopedów i neurologopedów jest usługą kształcenia zawodowego, jednak nie jest to jedyna, a zarazem wystarczająca przesłanka dla objęcia ich zwolnieniem od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy. Warunkiem zastosowania zwolnienia od podatku na podstawie ww. przepisu jest nie tylko uznanie danej usługi za usługę kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego inną niż wymienione w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy, ale również spełnienie dodatkowych przesłanek wynikających z treści art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy. Mianowicie usługi te muszą być prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach.

Spełnienie jednakże ww. warunku określonego w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy jest możliwe tylko wtedy, gdy istnieją przepisy prawa regulujące formy i zasady kształcenia zawodowego.

W analizowanym przypadku w odpowiedzi na pytanie czy realizowane przez Panią szkolenia, prowadzone są w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach – jeśli tak, to proszę wskazać konkretne przepisy (artykuł, paragraf), wraz z nazwą aktu prawnego z których te formy i zasady wynikają (regulacje określające formy i zasady szkoleń realizowanych przez Panią, nie zaś przez organizatora szkolenia), wskazała Pani, że realizowane przez Panią szkolenia są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, ale należy odróżnić faktyczne ich prowadzenie w takich formach i na tych zasadach od bycia związaną tymi formami i zasadami w sensie prawnym. To organizatorzy szkoleń są nimi prawnie związani, gdyż są jednostkami objętymi systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy Prawo oświatowe (np. placówkami kształcenia ustawicznego działającymi na podstawie rozporządzenia Ministra Edukacji i Nauki w sprawie kształcenia ustawicznego w formach pozaszkolnych) lub uzyskali na te szkolenia akredytację w rozumieniu przepisów ustawy Prawo oświatowe. Natomiast Pani podlega im pośrednio, ale faktycznie w bardzo rzeczywisty sposób, poprzez wymogi nakładane na Panią przez organizatora szkolenia, który w ten sposób dba o to, aby czynić zadość ww. formom i zasadom. Nie ma Pani wiedzy na temat konkretnych przepisów regulujących te formy i zasady, gdyż nie obowiązują one Pani w sposób bezpośredni. Organizator szkolenia spełnia wszelkie kryteria z art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a lub art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. b ustawy, a Pani się im w pełni podporządkowuje przez co prowadzone przez Panią szkolenia są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, choć Pani tym odrębnym formom i przepisom bezpośrednio nie podlega.

Zatem z udzielonej przez Panią odpowiedzi wynika, że realizowane przez Panią na rzecz organizatora szkolenia dla logopedów i neurologopedów nie są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, a zatem nie jest spełniona przesłanka warunkująca zastosowanie zwolnienia od podatku wynikająca z art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy. Jak Pani wskazała, to organizatorzy szkoleń są związani formalnie formami i zasadami przewidzianymi w odrębnych przepisach. Okoliczność ta nie powoduje jednakże, że wykonywane przez Panią szkolenia na rzecz organizatorów szkoleń są prowadzone w formach w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach, zgodnie z warunkiem wskazanym w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy.

Zauważyć bowiem należy, że wskazane przez Panią przepisy, którym podlegają organizatorzy szkoleń, tj. przepisy ustawy Prawo oświatowe regulują zasady funkcjonowania i warunki jakie musi spełnić jednostka objęta systemem oświaty oraz kwestie związane z uzyskaniem akredytacji. Przepisy te nie odnoszą się natomiast do form i zasad realizacji przez te podmioty konkretnych szkoleń. Przepisy ustawy Prawo oświatowe nie regulują takich kwestii jak, program szkolenia dla logopedów i neurologopedów, ilość godzin tego szkolenia, tematyka szkolenia, krąg osób objętych szkoleniem.

Tym samym należy uznać, że w rozpatrywanej sprawie w odniesieniu do usługi w zakresie szkoleń dla logopedów i neurologopedów nie jest spełniony jeden z warunków określonych w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy – prowadzone przez Panią szkolenia nie są prowadzone w formach i na zasadach przewidzianych w odrębnych przepisach (nie wskazała Pani przepisów, na podstawie których będzie Pani świadczyć usługę szkoleniową, które to przepisy regulowałyby formy i zasady kształcenia zawodowego w postaci szkoleń dla logopedów i neurologopedów).

Zatem warunek określony w art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a ustawy nie jest spełniony, więc dla usługi w zakresie szkoleń dla logopedów i neurologopedów nie znajduje zastosowania zwolnienie od podatku na podstawie wskazanego przepisu.

Ponadto, świadczona przez Panią usługa w zakresie szkoleń dla logopedów i neurologopedów nie korzysta ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. b ustawy, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy oraz na podstawie § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia. Wskazała Pani bowiem, że nie posiada akredytacji w rozumieniu przepisów ustawy Prawo oświatowe, a prowadzone przez Panią szkolenia nie są finansowane w całości ani w co najmniej 70% ze środków publicznych.

Zatem w rozpatrywanej sprawie należy uwzględnić regulacje art. 43 ust. 17 i art. 43 ust. 17a, które odnoszą się do dostawy towarów i świadczenia usług ściśle związanych z usługą podstawową (usługą kształcenia).

Z powołanych przepisów art. 43 ust. 17 i art. 43 ust. 17a ustawy wynika, że zwolnienia określone w art. 43 ust. 1 pkt 26 lub art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a-c ustawy lub § 3 ust. 1 pkt 13 lub 14 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 grudnia 2013 r. mają zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe, jeżeli: są one niezbędne do wykonania usługi podstawowej, a ich głównym celem nie jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Zauważyć należy, że określenie „ścisły związek” oznacza, że do wykonania usługi podstawowej niezbędna jest dostawa towarów lub świadczenie usług pomocniczych, przy czym nie może to być jakikolwiek związek, lecz relacja o charakterze wskazującym na nieodzowność tych ostatnich dla prawidłowego przebiegu podstawowej usługi.

Aby ustalić, czy dana czynność (dostawa bądź usługa) ma ścisły związek z usługami kształcenia, należy zastosować w pierwszym rzędzie wykładnię językową przepisu posiłkując się w tym zakresie definicją słownikową. Zgodnie ze Słownikiem Języka Polskiego PWN, Warszawa 1996 r., „związek” to stosunek między rzeczami, zjawiskami itp. połączonymi ze sobą w jakiś sposób.

Przepisy krajowe, jak i europejskie, nie definiują dostaw/usług „ściśle związanych”. Niemniej jednak z brzmienia art. 43 ust. 17 ustawy wynika, że nie dotyczą one dostaw towarów lub świadczenia usług, które nie są niezbędne do wykonania usługi podstawowej lub których głównym celem jest osiągnięcie dodatkowego dochodu przez podatnika, przez konkurencyjne wykonywanie tych czynności w stosunku do podatników niekorzystających z takiego zwolnienia.

Z art. 43 ust. 17a ustawy wynika że zwolnienia określone w art. 43 ust. 1 pkt 26 i art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy mają zastosowanie do dostawy towarów lub świadczenia usług ściśle związanych z usługami podstawowymi dokonywanych przez podmioty świadczące usługi podstawowe.

Zatem zastosowanie zwolnienia z tytułu świadczenia usług lub dostawy towarów ściśle związanych z działalnością edukacyjną wymaga w szczególności tego, ażeby podmiot dokonujący tej czynności można było uznać za podmiot, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 lub art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy.

Wskazała Pani, że nie jest podmiotem świadczącym usługi finansowane w całości ze środków publicznych (art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. c ustawy o VAT), ani świadczącym usługi finansowane w co najmniej 70% ze środków publicznych (§ 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia Ministra Finansów z 20 grudnia 2013 r.). Ponadto nie jest Pani jednostką objętą systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy Prawo oświatowe (art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. a) ustawy), ani też uczelnią, jednostką naukową Polskiej Akademii Nauk czy instytutem badawczym (art. 43 ust. 1 pkt 26 lit. b) ustawy oraz § 3 ust. 1 pkt 13 ww. rozporządzenia).

Jednocześnie wskazała Pani, że w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nie realizuje Pani szkoleń innych niż te na podstawie umów zawartych z organizatorami szkoleń. Zatem z opisu sprawy wynika, że nie jest Pani podmiotem świadczącym usługi inne niż opisane we wniosku, a więc nie jest Pani podmiotem wykonującym usługi zwolnione od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. a oraz art. 43 ust. 1 pkt 29 lit. b ustawy.

Tym samym w analizowanym przypadku nie można uznać, że jest Pani podmiotem świadczącym usługę podstawową w zakresie kształcenia zwolnioną od podatku od towarów i usług.

W konsekwencji należy stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie, usługa szkoleniowa w zakresie szkoleń dla logopedów i neurologopedów, którą świadczy Pani na rzecz organizatora szkoleń nie korzysta ze zwolnienia od podatku, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy oraz art. 43 ust. 1 pkt 29 w zw. z ust. 17 i ust. 17a ustawy jako usługa ściśle związana z usługą podstawową (usługą kształcenia). W analizowanym przypadku nie jest spełniona przesłanka podmiotowa wynikająca ww. przepisów, tj. nie jest Pani podmiotem świadczącym usługi podstawowe korzystające ze zwolnienia od podatku VAT.

Tym samym usługa szkoleniowa w zakresie szkoleń dla logopedów i neurologopedów, którą świadczy Pani na rzecz organizatora szkoleń nie korzysta ze zwolnienia od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy i art. 43 ust. 1 pkt 29 ustawy, ani też na podstawie § 3 ust. 1 pkt 14 rozporządzenia. Ponadto, dla przedmiotowej usługi nie znajduje zastosowania zwolnienie od podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 26 ustawy oraz art. 43 ust. 1 pkt 29 w związku z ust. 17 i ust. 17a ustawy przewidziane dla usług ściśle związanych z podstawową usługą kształcenia.

Zatem w odniesieniu do szkoleń dla logopedów i neurologopedów należy przeanalizować, czy są spełnione przesłanki wynikające z dyspozycji art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy polegające na konieczności prowadzenia tych szkoleń przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje działające w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.

Przesłanki, jakie muszą być spełnione do zastosowania zwolnienia od podatku opisanych we wniosku usług na podstawie wyżej wskazanego przepisu, to:

1. świadczone usługi muszą być usługami kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania,

2. usługi te muszą być świadczone przez odpowiednie podmioty prawa publicznego lub inne instytucje uznane przez państwo członkowskie za mające podobne cele.

Pierwsza z przesłanek oznacza, że dla objęcia zwolnieniem od podatku określonych usług kształcenia, konieczne jest, by usługi te mieściły się w zakresie definicji usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawartej w art. 44 rozporządzenia 282/2011. Z przepisu tego wynika, że nauczanie takie ma pozostawać w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem, a także polegać na uzyskaniu bądź uaktualnieniu wiedzy dla celów zawodowych. Co ważne, w przepisie tym wskazano, że czas trwania kursu nie ma znaczenia dla uznania usług za usługi kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania.

W rozpatrywanej sprawie, jak ustalono powyżej, wykonywana przez Panią usługa w zakresie szkoleń dla logopedów i neurologopedów stanowi usługę kształcenia zawodowego, o której mowa w art. 44 rozporządzenia 282/2011, gdyż będzie pozostawać w bezpośrednim związku z branżą lub zawodem osób biorących udział w szkoleniu i będzie miała na celu uzyskanie lub uaktualnienie wiedzy do celów zawodowych.

Natomiast, dla oceny spełnienia drugiej z przesłanek, konieczne jest stwierdzenie, czy podmiot świadczący usługi jest podmiotem prawa publicznego, o którym mowa w art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy, lub inną instytucją uznaną za mającą podobne cele, o których mowa w tym przepisie.

Dokonując przedmiotowej oceny w pierwszej kolejności należy w ocenie tut. Organu zdefiniować pojęcie „publiczny”. Przepisy ustawy o podatku od towarów i usług nie definiują tego pojęcia a więc należy go interpretować stosując przede wszystkim wykładnię językową. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego (www.sjp.pwn.pl) „publiczny” oznacza:

· dotyczący całego społeczeństwa lub jakiejś zbiorowości,

· dostępny lub przeznaczony dla wszystkich,

· związany z jakimś urzędem lub z jakąś instytucją nieprywatną.

Z art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE wynika, że zwolnienie przez państwa członkowskie świadczonych usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania dotyczy podmiotów prawa publicznego lub innych instytucji działających w tej dziedzinie, których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie. Przepis ten ogranicza zatem grupę podmiotów, które mogą korzystać w danym państwie członkowskim ze zwolnienia świadczonych usług kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania zawodowego.

Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie w orzeczeniu Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 14 czerwca 2007 r. w sprawie C-434/05 Horizon College:

„Jak to bowiem wynika z samego brzmienia art. 13 część A ust. 1 lit. i) szóstej dyrektywy (obecnie art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy 2006/112/WE), aby udostępnianie nauczycieli na rzecz instytucji przejmujących mogło podlegać zwolnieniu, o którym mowa w tym przepisie, niezbędne jest, by działalność ta była wykonywana przez podmiot publiczny mający cele edukacyjne lub przez inny podmiot określony przez dane państwo członkowskie jako mający podobne cele (…)” (pkt 35). „Jak to bowiem podniosła Komisja na rozprawie, na działalność edukacyjną, o której mowa w art. 13 część A ust. 1 lit. i) szóstej dyrektywy, składają się liczne elementy, które obok stosunków pomiędzy nauczycielem a uczniami obejmują również ramy organizacyjne danej instytucji” (pkt 20).

Na „ramy organizacyjne instytucji edukacyjnej” zwracała również uwagę Rzecznik Generalny Eleonor Sharpston w opinii z 8 marca 2007 r. w ww. sprawie C-434/05 Horizon College:

„(…) Jak na to wskazała Komisja podczas rozprawy, usługi w postaci »edukacji, szkoleń zawodowych lub zmiany kwalifikacji zawodowych« świadczone uczniom lub studentom instytucji edukacyjnej nie są tylko usługami samych nauczycieli, świadczonymi dzięki ich własnej wiedzy i umiejętnościom. Obejmują one bowiem cały zespół udogodnień, materiałów edukacyjnych, zasobów technicznych, polityki edukacyjnej oraz infrastruktury organizacyjnej instytucji edukacyjnej, w której owi nauczyciele pracują.” (pkt 49).

Ponadto, z opinii Rzecznika Generalnego Juliane Kokott z 15 stycznia 2009 r. w sprawie C-357/07, TNT Post UK Ltd The Queen przeciwko The Commissioners of Her Majesty’s Revenue & Customs wynika, że:

„(…) zwolnienia wprowadzone w art. 13 część A szóstej dyrektywy odnoszą się do czynności użyteczności publicznej, co wynika także z tytułu tej części. Poza usługami pocztowymi na mocy przepisów części A od podatku zwolnione są również służba zdrowia, opieka społeczna, a także usługi w dziedzinach religii, wykształcenia, kultury i sportu. Wspólnym elementem tych usług jest okoliczność, że zaspokajają one podstawowe potrzeby życiowe ludności oraz, że często świadczone są przez instytucje publiczne nienastawione na osiągnięcie zysku. (…). Ze względu na ich wyjątkowy charakter zwolnienia powinny być interpretowane w sposób ścisły. W związku z tym art. 13 część A szóstej dyrektywy nie obejmuje wszystkich rodzajów działalności w interesie publicznym, lecz jedynie te, które są w nim wymienione i opisane w bardzo szczegółowy sposób. Nie wynika z tego jednak, że terminologia stosowana przy określeniu zwolnień przewidzianych w art. 13 powinna być interpretowana w sposób, który pozbawiałby je skuteczności. Dla bliższego sprecyzowania wiele zwolnień wymaga, aby usługi były świadczone przez określone osoby lub instytucje. (…) Szereg dalszych zwolnień ma miejsce dopiero w sytuacji, gdy przedmiotowe usługi świadczone są przez instytucje prawa publicznego albo określone organizacje uznane przez państwo (zob. art. 13 część A ust. 1 lit. b), g), h), i), n), p) szóstej dyrektywy). Podstawą jest w tym wypadku przekonanie, że w szczególnym interesie publicznym, uzasadniającym zwolnienie od podatku, leżą wyłącznie usługi świadczone przez instytucje pozostające pod kontrolą państwa. Kontrola państwa może bowiem zapewnić w szczególności jakość świadczeń i odpowiednią ich cenę”.

W wyroku z 28 kwietnia 2022 r. w sprawie C-612/20 Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej orzekł, że:

Należy w szczególności zauważyć, że z brzmienia art. 132 ust. 1 lit. i) dyrektywy 2006/112 wynika, że zwolnienie, o którym mowa w tym przepisie jest uzależnione zasadniczo od dwóch kumulatywnych przesłanek, a mianowicie, po pierwsze, przesłanki dotyczącej charakteru świadczonych usług - czy to usług kształcenia - dzieci lub młodzieży, kształcenia powszechnego lub wyższego, kształcenia zawodowego lub przekwalifikowania, czy usług „ściśle związanych” z owymi usługami – oraz po drugie, przesłanki dotyczącej usługodawcy, która wymaga, by wspomniane usługi były świadczone „przez (...) podmioty prawa publicznego lub inne instytucje [...], których cele uznane są za podobne przez dane państwo członkowskie.

W ww. wyroku TSUE wskazał, że:

W zakresie, w jakim art. 132 ust. 1 lit. i) dyrektywy 2006/112 nie określa warunków ani też sposobów uznania tych podobnych celów, zasadniczo to do prawa krajowego każdego z państw członkowskich należy ustalenie zasad, według których możliwa będzie taka kwalifikacja owych podmiotów. Państwa członkowskie dysponują w tym zakresie swobodą uznania (wyroki: z 26 maja 2005 r., Kingscrest Associates i Montecello, C-498/03, EU:C:2005:322, pkt 49, 51; a także z 28 listopada 2013 r., MDDP, C-319/12, EU:C:2013:778, pkt 37).

W sprawie tej, TSUE oparł swoje rozstrzygnięcie na braku spełnienia przez podmiot warunków określonych w przepisach krajowych. TSUE stwierdził, że:

Artykuł 132 ust. 1 lit. i) dyrektywy Rady 2006/112/WE z 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że pojęcie „instytucji, której cele uznane są za podobne” do celów podmiotu edukacyjnego prawa publicznego, w rozumieniu tego przepisu, nie obejmuje podmiotu prywatnego, który prowadzi leżącą w interesie publicznym działalność w zakresie kształcenia polegającą w szczególności na organizacji zajęć uzupełniających program nauczania szkolnego, takich jak wsparcie w odrabianiu zadań, programy edukacyjne czy kursy języków obcych, i który uzyskał zezwolenie krajowego biura rejestru handlowego w postaci przypisania kodu CAEN 8559 – „Inne formy kształcenia” w rozumieniu klasyfikacji krajowej działalności gospodarczej, jeżeli przedsiębiorstwo to nie spełnia w każdym wypadku przewidzianych w prawie krajowym warunków, od których uzależniona jest możliwość uzyskania owego uznania.

Jak wynika z analizy art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy, aby stwierdzić czy usługi kształcenia wykonywane przez dany podmiot podlegają zwolnieniu od podatku na podstawie ww. przepisu konieczne jest stwierdzenie, czy mamy do czynienia z podmiotem prawa publicznego powołanym w celach edukacyjnych, działającym w tym zakresie pod kontrolą państwa, która ma zapewnić jakość świadczeń oraz odpowiednią ich cenę, realizującym przy tym określoną politykę edukacyjną, dysponującym przy tym zasobem kadrowym oraz odpowiednią infrastrukturą.

Dyrektywa nie zezwala na ogólne zwolnienie wszystkich usług edukacyjnych świadczonych przez podmioty niepubliczne w celach komercyjnych. Takie zwolnienie może być stosowane tylko w zależności od celów realizowanych przez podmioty świadczące wskazane powyżej usługi oraz warunków w jakich te podmioty działają.

Podmioty prawa publicznego powołane przez dane państwo do świadczenia usług edukacyjnych, szkoleniowych to nic innego jak podmioty – jednostki, których zarówno powstawanie, jak i późniejsze działanie jest ściśle określone przez odpowiednie przepisy prawa (ustawy, rozporządzenia) (np. szkoły, uczelnie). Podmioty takie działają na podstawie odpowiednich regulacji (określonych przez dane państwo) zarówno jeśli chodzi o działalność stricte edukacyjną, jak i inną ściśle z nią związaną. Jeśli chodzi o samą stronę edukacyjną, to w Polsce podmioty te działają na podstawie konkretnych programów nauczania, zasad zatrudniania wykwalifikowanej kadry. Natomiast co do pozostałych kwestii muszą spełniać odpowiednie warunki techniczne, zapewnić odpowiednią infrastrukturę. Działania takich podmiotów podejmowane są w szeroko pojmowanym interesie publicznym. Wszystkie te aspekty odbywają się pod kontrolą państwa, podmioty nie mają dowolności w kształtowaniu ogólnych zasad swego działania. Wszystkie czynione przez podmioty działania muszą być zaakceptowane, a następnie państwo musi mieć możliwość dokonania weryfikacji czy dany podmiot realizuje cele publiczne.

Skoro ze zwolnienia od podatku mogą korzystać również inne instytucje uznane przez państwo członkowskie za mające podobne cele jak podmioty prawa publicznego, należy uznać, że instytucje takie muszą realizować cele edukacyjne podobne do tych realizowanych przez podmioty prawa publicznego. Zatem podobne cele edukacyjne realizować będą podmioty, które świadczą usługi kształcenia zapewniające odpowiednią jakość, zakres programowy odpowiadający realizowanym celom publicznym państwa członkowskiego. Usługi te muszą więc spełniać określone standardy analogiczne do standardów zapewnianych przez podmioty prawa publicznego realizujące usługi w danym zakresie. Dla zastosowania zwolnienia istotne jest aby szkolenia dawały uczestnikom możliwość opanowania wiedzy zawodowej z dziedziny zgodnej z kierunkiem kształcenia zawodowego, rozszerzenia uprawnień lub zdobycia zawodu oraz były prowadzone przez podmiot zapewniający odpowiednią jakość świadczeń, dysponujący odpowiednim zasobem kadrowym oraz odpowiednią infrastrukturą.

Oceniając usługę w zakresie szkoleń dla logopedów i neurologopedów pod kątem objęcia ich zwolnieniem od podatku na podstawie art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy – uwzględniając regulacje wynikające z ww. przepisów – należy stwierdzić, że nie posiada Pani statusu podmiotu prawa publicznego.

Świadczy Pani na rzecz organizatora szkoleń usługi w zakresie szkoleń dla logopedów i neurologopedów. Jak wskazała Pani we wniosku, nie posiada Pani statusu jednostki objętej systemem oświaty w rozumieniu przepisów ustawy Prawo oświatowe, uczelni, jednostki naukową Polskiej Akademii Nauk ani instytutu badawczego. Nie posiada także akredytacji w rozumieniu przepisów ustawy Prawo oświatowe. Ponadto, realizowane przez Panią szkolenia nie są bezpośrednio kontrolowane przez właściwe instytucje państwowe (kontrolowanym podmiotem jest organizator szkolenia).

Zatem w analizowanym przypadku nie można uznać Pani za odpowiedni podmiot prawa publicznego, o którym mowa w art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy.

Wobec tego należy przeanalizować czy w zakresie prowadzonych szkoleń dla logopedów i neurologopedów można uznać Panią za instytucję mającą podobne cele podmioty prawa publicznego.

Z wniosku wynika, że usługi szkoleniowe będące przedmiotem zapytania świadczy Pani na rzecz organizatorów szkoleń (jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów (np. placówkami kształcenia ustawicznego działającymi na podstawie rozporządzenia Ministra Edukacji i Nauki w sprawie kształcenia ustawicznego w formach pozaszkolnych) lub podmioty, które uzyskały na te szkolenia akredytację w rozumieniu przepisów ustawy Prawo oświatowe).

Realizowane przez Panią szkolenia podlegają kontroli bądź nadzorowi właściwych instytucji państwowych, właściwych ze względu na status danego organizatora szkolenia. Najczęściej kontrolującym jest terenowe Kuratorium Oświaty lub inne organy Ministerstwa Edukacji Narodowej. Kontrolowanym jest organizator szkoleń, a Pani jedynie pośrednio. Kontrole ukierunkowane są na sprawdzanie czy działalność organizatora, w tym w zakresie prowadzonych przez Panią szkoleń, spełnia kryteria wymagane prawem lub decyzją (np. akredytacją).

Szczegółowe programy szkoleń tworzy Pani samodzielnie, jednakże według wytycznych organizatorów. Organizator kontroluje ich jakość w szczególności poprzez wyznaczonego przez siebie koordynatora, który zawsze uczestniczy w szkoleniu jako obserwator. Pani odpowiada za zakres programowy i jakość wobec organizatora, a organizator wobec właściwych instytucji państwowych. Programy szkoleń podlegają akceptacji przez właściwe instytucje państwowe, choć dzieje się to w różny sposób, zależnie od formy, w jakiej działa organizator oraz przepisów prawa i decyzji administracyjnych go dotyczących. Na przykład w przypadku placówek działających na podstawie akredytacji, programy szkoleń są sprawdzane w ramach planowych audytów. W przypadku centrum kształcenia ustawicznego, programy szkoleń są badane w ramach kontroli Kuratora Oświaty.

Co istotne, w analizowanym przypadku zakres programowy szkoleń jest akceptowany/zatwierdzany przez organizatora szkoleń, z którym Pani współpracuje w ramach podwykonawstwa. Ponadto, wskazała Pani, że wpływ organizatora na zakres prowadzonych przez Panią szkoleń dotyczy dwóch obszarów: potrzeb rynku i wymogów prawnych. Organizator pilnuje tego, aby zakres szkolenia odpowiadał potrzebom jego uczestników oraz tego, aby mieścił się w obszarze działalności organizatora i związanych z nią wymogów prawnych. Opracowanie merytoryczne (fachowe) zakresu szkolenia leży niemal całkowicie po Pani stronie.

Jednocześnie, co ważne, organizator szkolenia będący jednostką objętą systemem oświaty lub podmiotem, który uzyskał na te szkolenia akredytację w rozumieniu przepisów ustawy Prawo oświatowe sprawuje nadzór/kontrolę nad prowadzonymi przez Panią szkoleniami. Organizator zatwierdza program szkolenia, zawsze deleguje swojego przedstawiciela do uczestniczenia w szkoleniu w celu nadzorowania jego jakości, organizacji, przebiegu, zakresu oraz zgodności z obowiązującymi danego organizatora przepisami.

Co więcej, wskazała Pani, że zakres programowy jest analogiczny/zbliżony do programu kształcenia realizowanego w tym zakresie przez podmioty publiczne. Monitoruje Pani na bieżąco programy kształcenia realizowane przez podmioty publiczne i konsultuje się z wykładowcami (np. z dr (...), wieloletnią wykładowczynią (...), adiunktką badawczo-dydaktyczną, współtwórczynią (...) szkoły logopedycznej, autorką klasyfikacji dyslalii).”

Zatem z wniosku wynika, że realizowane przez Panią szkolenia są prowadzone pod kontrolą/nadzorem organizatorów szkoleń (jednostki objęte systemem oświaty w rozumieniu przepisów (np. placówki kształcenia ustawicznego działające na podstawie rozporządzenia Ministra Edukacji i Nauki z 6 października 2023 r. w sprawie kształcenia ustawicznego w formach pozaszkolnych) lub podmioty, które uzyskały na te szkolenia akredytację w rozumieniu przepisów ustawy Prawo oświatowe), którzy akceptują/zatwierdzają zakres programowy opisanych we wniosku szkoleń dla logopedów i neurologopedów.

Tym samym należy stwierdzić, że świadczona przez Panią usługa szkoleniowa w zakresie szkoleń dla logopedów i neurologopedów odpowiada standardom szkoleń prowadzonych przez podmioty publiczne. W konsekwencji, prowadząc opisane we wniosku szkolenia dla logopedów i neurologopedów, działa Pani jako inna instytucja uznana za mającą podobne cele, o której mowa w art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy.

Zatem należy stwierdzić, że świadczona przez Panią usługa w zakresie szkoleń dla logopedów i neurologopedów korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 132 ust. 1 lit. i) Dyrektywy.

Tym samym oceniając Pani stanowisko całościowo należało uznać je za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pani przedstawiła i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;

2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.