0114-KDIP1-2.4012.356.2026.2.GK

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenie przyszłe w podatku od towarów i usług jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

28 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania stawki podatku VAT w wysokości 0% w związku z wewnątrzwspólnotową dostawą towarów na podstawie posiadanych dokumentów. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 1 lipca 2026 r.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Informacje ogólne

A. B.V. (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest spółką prawa holenderskiego, której głównym przedmiotem działalności jest sprzedaż (…) i innych akcesoriów (dalej: „Towary”) za pośrednictwem sklepu internetowego (…) (dalej: „Platforma I”) albo (…) (dalej: „Platforma II”; Platforma I i Platforma II dalej łącznie jako: „Platforma internetowa” lub „Platforma”). Spółka jest zarejestrowana w Polsce jako czynny podatnik podatku od towarów i usług (dalej: „VAT”) oraz na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych (podatnik VAT UE). Wnioskodawca nie posiada w Polsce stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej, co potwierdza wydana na jego rzecz interpretacja indywidualna nr 0114-KDIP1-2.4012.215.2023.1.RST z 7 lipca 2023 r.

W toku swojej działalności, Spółka sprzedaje Towary znajdujące się w Polsce m.in. na rzecz podatników z innych niż Polska krajów Unii Europejskiej (dalej: „UE”), zarejestrowanych do celów rozliczania podatku od wartości dodanej (dalej: „Kontrahent” lub „Kontrahenci”). Tym samym, Wnioskodawca dokonuje w Polsce wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów, o których mowa w art. 13 ust. 1 ustawy o VAT (dalej: „WDT”). Kontrahenci posiadają właściwe i ważne numery identyfikacyjne dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadane im przez odpowiednie kraje UE oraz zawierające dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej. Kontrahenci w ramach transakcji WDT przekazują Spółce wspomniane numery identyfikacyjne.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej Spółka przemieszcza także towary własne z Polski do innych krajów UE, dokonując w ten sposób przemieszczeń spełniających przesłanki wskazane w art. 13 ust. 3 ustawy o VAT. Przemieszczenie własnych towarów nie jest jednak przedmiotem niniejszego wniosku.

Opis modelu działalności w Polsce

W celu dokonywania transakcji WDT w Polsce, Wnioskodawca korzysta z usług podmiotu trzeciego (dalej: „Usługodawca”), z którym zawarł umowę na świadczenie usług logistycznych i magazynowych, a także usług „last mile” (związanych z dystrybucją Towarów do Kontrahentów).

Odnosząc się do organizacji transportu Towarów:

• Miejscem rozpoczęcia wywozu Towarów jest terytorium Polski, a miejscem ich przeznaczenia (tj. zakończenia transportu) jest terytorium innego kraju UE.
• Transport Towarów następuje z położonego w Polsce magazynu Usługodawcy do Kontrahentów będących ich bezpośrednimi nabywcami.
• Towary są przechowywane w magazynie zlokalizowanym w Polsce do momentu ich wydania właściwemu przewoźnikowi upoważnionemu do ich odbioru - przez cały ten czas pozostają one własnością Spółki.
• Towary nie są wywożone własnymi środkami transportu ani przez Spółkę, ani przez Kontrahentów.
• W kontekście warunków współpracy z Usługodawcą:
• Usługodawca nie świadczy usług spedycyjnych, transportowych ani kurierskich, lecz pełni jedynie rolę pośrednika przy zawieraniu umów dot. świadczenia na rzecz Spółki takich usług z podmiotami, które specjalizują się w tym obszarze. Usługi „last mile” polegają na dostarczeniu Towarów od Usługodawcy do Kontrahenta.
• W zakresie samych usług transportowych należy wskazać, że — zgodnie z powyższym — nie są one świadczone bezpośrednio przez Usługodawcę na rzecz Wnioskodawcy. To Usługodawca, zawierając stosowne umowy z przewoźnikami, nabywa przedmiotowe usługi we własnym imieniu, lecz na rachunek Wnioskodawcy. Przewoźnicy nie wystawiają faktur z tytułu transportu Towarów bezpośrednio na Wnioskodawcę, lecz na Usługodawcę. Dopiero faktura wystawiana przez Usługodawcę na rzecz Wnioskodawcy, obejmująca całość usług związanych z dystrybucją Towarów, zawiera odrębne pozycje dotyczące kosztów transportu poniesionych przez Usługodawcę na rachunek Wnioskodawcy.
• Dzięki współpracy z Usługodawcą oraz automatyzacji w zakresie operacji Spółki, takich jak obsługa zamówień, logistyka i zarządzanie zamówieniami, jej zaangażowanie w prowadzenie bieżącej komunikacji z przewoźnikami ogranicza się do komunikatów systemowych, podczas gdy pozostałą komunikację w tym zakresie prowadzi Usługodawca.
• Kontrahenci składają zamówienie za pośrednictwem Platformy, dane z systemu Platformy dotyczące zamówienia są przekazywane do Usługodawcy, który następnie przekazuje odpowiednie informacje do przewoźnika oraz kompletuje i pakuje zamówienie dostarczane końcowo z magazynu w Polsce do Kontrahentów przez przewoźnika. Platforma II jest zintegrowana z Platformą I, w konsekwencji czego opisany proces ma zastosowanie bez względu na to poprzez którą Platformę następuje sprzedaż.

Do celów prowadzonej działalności Spółka wykorzystuje także system finansowo-księgowy (dalej: „System księgowy”), który jest zintegrowany z Platformą internetową i usługami świadczonymi przez Usługodawcę w następujący sposób:

• System Platformy i Usługodawcy są ze sobą zintegrowane. W tym kontekście, na Platformę są automatycznie wysyłane informacje na temat statusu poszczególnych transportów Towarów z Polski.
• Kontrahent dokonuje płatności za całość zamówienia w momencie dokonywania zakupu za pośrednictwem Platformy. Dokonanie płatności jest podstawowym zdarzeniem, które inicjuje realizację zamówienia.
• W momencie, gdy zamówienie jest gotowe do wysyłki do Kontrahentów, na Platformie zostaje do niego przypisany status „Fulfilled”. Taka informacja trafia też do Systemu księgowego.
• Co do zasady, po dostarczeniu Towarów do Kontrahentów przewoźnik oznacza wysyłkę jako dostarczoną – w tym momencie, poprzez połączenie z systemem Usługodawcy, status zamówienia na Platformie otrzymuje dodatkowo adnotację ”Delivered”.
• Zdarzają się przypadki, kiedy:
• po dokonaniu dostawy Towarów przewoźnik nie zaznacza w systemie, że faktycznie doręczył daną przesyłkę (wcale lub robi to ze znacznym opóźnieniem) lub informacja od przewoźnika nie trafia na Platformę z przyczyn technicznych - w konsekwencji, pomimo dokonania dostawy, zamówienie ma wyłącznie status „Fulfilled” (bez oznaczenia „Delivered”);
• pomimo przypisania zamówieniu statusu „Fulfilled”, Towary nie są dostarczone do Kontrahenta (np. w wyniku anulowania zamówienia przed wysłaniem Towarów do Kontrahenta).

Transakcje, w odniesieniu do których zamówienie zostało anulowane lub towary zostały zwrócone, są odzwierciedlane w rozliczeniach VAT Spółki poprzez odpowiednie korekty. Wpływ tych korekt jest rozpoznawany w okresie, w którym dochodzi do anulowania lub zwrotu (a jeżeli następują one w tym samym okresie co pierwotna sprzedaż – transakcja nie znajduje odzwierciedlenia w rozliczeniu VAT).

Należy również wskazać, że w przypadku zwrotu towaru lub anulowania zamówienia klient składa odpowiedni wniosek i wskazuje preferowany sposób otrzymania zwrotu środków, który może różnić się od pierwotnej metody płatności. Zwrot środków jest następnie przetwarzany przez Spółkę i odpowiednio odzwierciedlany w systemach oraz raportach płatniczych, co pozwala na identyfikację momentu dokonania anulacji zamówienia lub zwrotu towaru oraz powiązanie go z konkretną transakcją.

• Dane w Systemie księgowym w połączeniu z Platformą internetową stanowią zintegrowany mechanizm weryfikacji fizycznego dokonania dostaw, umożliwiający jednoznaczne potwierdzenie, czy dana dostawa faktycznie została zrealizowana. Spółka nie jest w stanie rozpoznać dostawy ani przychodów, w sytuacji, w której dostawa towarów faktycznie nie została dokonana.
• Jak już wspominano, Platforma II jest zintegrowana z Platformą I, w konsekwencji czego opisany wyżej proces ma zastosowanie bez względu na to poprzez którą Platformę następuje sprzedaż.

Integracja Platformy I i II

Dla pełnego zobrazowania modelu działalności Wnioskodawcy niezbędne jest omówienie integracji Platformy I oraz Platformy II. Kwestia ta ma istotne znaczenie z dwóch względów - po pierwsze, Platforma I stanowi podstawowe źródło informacji dla Usługodawcy w zakresie realizowanych zamówień, po drugie zaś, integracja obu platform bezpośrednio rzutuje na zakres dokumentacji gromadzonej przez Wnioskodawcę w przypadku sprzedaży realizowanej za pośrednictwem Platformy II, co zostało szczegółowo opisane w dalszej części niniejszego wniosku.

W zakresie samej integracji wskazać należy, że w przypadku gdy zamówienie składane jest za pośrednictwem Platformy II, Kontrahent otrzymuje fakturę wygenerowaną bezpośrednio przez Platformę II. Usługodawca nie posiada jednak bezpośredniego dostępu do Platformy II, wobec czego dane dotyczące zamówienia złożonego za jej pośrednictwem są automatycznie przesyłane do Platformy I. Z uwagi na specyfikę zastosowanych rozwiązań systemowych, na podstawie przesłanych danych na Platformie I generowane są dwa dokumenty, które mają charakter wyłącznie systemowy: faktura nieuwzględniająca kwoty do zapłaty (tzw. „faktura zerowa”) oraz zamówienie nieokreślające kwoty do zapłaty (tzw. „zamówienie zerowe”). Powyższe wynika z faktu, iż system Platformy I wymaga, aby dla każdego zamówienia wygenerowany był dokument zatytułowany jako „faktura” oraz dokument zamówienia. W sytuacji, w której płatność realizowana jest za pośrednictwem Platformy II, a nie Platformy I, w celu sprostania temu wymogowi systemowemu generowane są właśnie faktura zerowa oraz zamówienie zerowe, które mają charaktery jedynie wewnętrzny. Dokumenty te nie są przesyłane do Kontrahentów – powstają wyłącznie z potrzeb systemowych w ramach omawianej integracji Platform. Co istotne, to właśnie na podstawie tych dokumentów dostępnych na Platformie I Usługodawca uzyskuje informacje o zamówieniu i realizuje swoje usługi związane z jego obsługą oraz wykonaniem w imieniu Wnioskodawcy.

Obowiązek fakturowania w związku ze sprzedażą za pośrednictwem Platformy II realizowany jest bezpośrednio z użyciem tej Platformy - Kontrahent otrzymuje fakturę wystawioną przez Platformę II. Dane dotyczące zamówienia są następnie przekazywane do Platformy I, gdzie generowane są wskazane powyżej dokumenty systemowe, zawierające dodatkowo informacje opisane w części wniosku dotyczącej dokumentacji związanej ze sprzedażą za pośrednictwem Platformy II.

Dokumenty gromadzone w celu udokumentowania WDT

W celu zastosowania stawki VAT 0% do WDT, oprócz wdrożenia opisanego wcześniej procesu weryfikacji dostaw w Systemie księgowym, Spółka gromadzi poniżej wskazane dokumenty potwierdzające, że Towary zostały wywiezione z Polski i dostarczone na terytorium innych niż Polska krajów UE w ramach dwóch różnych scenariuszy (A, B):

Sprzedaż za pośrednictwem Platformy I (dalej: „Scenariusz A”)

W ramach Scenariusza A, Spółka gromadzi następujące dokumenty:

1. Fakturę dokumentującą dokonaną transakcję WDT, zawierającą specyfikację poszczególnych sztuk ładunku;

2. Wyciąg dot. konkretnego zamówienia, uzyskiwany przez Wnioskodawcę poprzez zalogowanie się do Platformy i pobranie stosownego dokumentu w formacie PDF, zawierający m.in. następujące dane:

· numer faktury,

· datę złożenia zamówienia,

· nr dokumentu przewozowego,

· dane Kontrahenta,

· adres dostawy Towarów do kraju UE innego niż Polska,

· status płatności za Towary,

· specyfikację Towarów,

· linię czasu pokazującą poszczególne kroki począwszy od złożenia zamówienia przez Kontrahenta po potwierdzenie wysyłki Towarów;

3. Potwierdzenie otrzymania zapłaty za Towary, przy czym potwierdzenie to może mieć różną formę, w zależności od sposobu dokonania płatności przez Kontrahenta (status na temat płatności jest zawsze uwzględniany we wcześniej wspominanym wyciągu z Platformy, ale oprócz tego Spółka posiada np. wykaz płatności dokonywanych przez Platformę na rzecz Spółki, gdyż co do zasady, płatność od Kontrahentów za zamówione Towary trafia najpierw do Platformy);

4. Fakturę dokumentującą świadczone usługi na rzecz Spółki przez Usługodawcę,

5. Potwierdzenie płatności za usługi świadczone na rzecz Spółki przez Usługodawcę;

6. Zestawienie przygotowywane przez Usługodawcę, potwierdzające dostawę dla każdego zamówienia, zawierające m.in. następujące dane:

· numer faktury wystawionej na rzecz Kontrahenta (tożsamy z numerem zamówienia),

· nr dokumentu przewozowego,

· ilość oraz wagę Towaru,

· dane przewoźnika,

· datę wysyłki.

Sprzedaż za pośrednictwem Platformy II (dalej: „Scenariusz B”)

W ramach Scenariusza B, Spółka gromadzi następujące dokumenty:

1. Fakturę dokumentującą dokonaną transakcję WDT, zawierającą specyfikację poszczególnych sztuk ładunku;

2. Dokumenty z Platformy I dotyczące zamówienia złożonego poprzez Platformę II, uzyskiwane (dzięki integracji obu Platform opisanej we wcześniejszej części niniejszego wniosku) w formacie PDF po zalogowaniu się i pobraniu ich z Platformy I i zawierające m.in. następujące dane:

· numer zamówienia,

· datę złożenia zamówienia na Platformie II,

· nr dokumentu przewozowego,

· dane Kontrahenta,

· adres dostawy Towarów do kraju UE innego niż Polska,

· specyfikację Towarów,

· linię czasu pokazującą poszczególne kroki począwszy od złożenia zamówienia przez

· Kontrahenta po potwierdzenie wysyłki Towarów;

3. Dokumentację dotyczącą zapłaty za Towary - Spółka dysponuje każdorazowo szczegółowym zestawieniem elementów, jakie wchodzą w skład każdej płatności dokonywanej przez Platformę II na rzecz Spółki; na podstawie numerów zamówień widocznych w zestawieniach, można zidentyfikować kwotę płatności dokonywanej przez Kontrahentów za poszczególne zamówienia złożone za pośrednictwem Platformy II;

4. Fakturę dokumentującą świadczone usługi na rzecz Spółki przez Usługodawcę,

5. Potwierdzenie płatności za usługi świadczone na rzecz Spółki przez Usługodawcę;

6. Zestawienie przygotowywane przez Usługodawcę, potwierdzające dostawę dla każdego zamówienia, zawierające m.in. następujące dane:

· numery wskazywane na dokumentach wygenerowanych poprzez Platformę I,

· nr dokumentu przewozowego,

· ilość oraz wagę Towaru,

· dane przewoźnika,

· datę wysyłki.

Widoczne jest, że zakres dokumentacji w obu scenariuszach pozostaje dalece zbliżony, aczkolwiek nie jest jednakowy. Różnice wynikają z zakresu danych, które ujmowane są w wyciągach z obu Platform oraz części dokumentacji zw. z płatnością za Towary i zestawieniu otrzymywanym od Usługodawcy, w zależności od Platformy. Co jest istotne to fakt, że ani w Scenariuszu A, ani Scenariuszu B Wnioskodawca nie będzie dysponował międzynarodowym listem przewozowym CMR podpisanym przez Kontrahenta.

Spółka posiada i będzie posiadać wspomniane dokumenty przed upływem terminu do złożenia deklaracji VAT za dany okres rozliczeniowy. Przy czym, jeśli wskazany termin nie jest/nie będzie dotrzymany, Spółka zastosuje zasady wykazywania dostaw w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3 ustawy o VAT, wynikające z art. 42 ust. 12 i 12a tej ustawy. Informacje o dokonywanych WDT Spółka wykazuje także w informacjach podsumowujących (VAT UE).

Przedmiotem niniejszego wniosku jest potwierdzenie prawidłowości stanowiska Wnioskodawcy, zgodnie z którym gromadzone przez Spółkę dokumenty uprawniają/będą ją uprawniać do stosowania do WDT stawki VAT 0%.

W uzupełnieniu wniosku, w odpowiedzi na pytania dotyczące wskazania:

1. Kiedy miała/będzie miała miejsce przedmiotowa dostawa towarów, proszę wskazać okres, datę?

odpowiedzieli Państwo, że przedmiotowe dostawy towarów, były realizowane począwszy od stycznia 2024 r., są realizowane obecnie oraz będą realizowane w przyszłości w ramach bieżącej działalności gospodarczej Wnioskodawcy.

Dostawy objęte wnioskiem nie stanowią jednorazowej transakcji realizowanej w określonej dacie, lecz są wykonywane w sposób powtarzalny, w związku ze sprzedażą Towarów za pośrednictwem Platformy I oraz Platformy II.

W odniesieniu do stanu faktycznego, przedmiotowe dostawy były realizowane w okresach rozliczeniowych VAT, w których Spółka dokonywała sprzedaży Towarów znajdujących się w Polsce na rzecz Klientów z innych państw członkowskich Unii Europejskiej (dalej: UE). W odniesieniu do zdarzenia przyszłego, analogiczne dostawy będą realizowane również w kolejnych okresach rozliczeniowych, zgodnie z tym samym modelem operacyjnym i dokumentacyjnym, jak opisano we Wniosku.

Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, że z uwagi na istniejące wątpliwości co do możliwości zastosowania stawki VAT 0% na podstawie alternatywnej dokumentacji będącej przedmiotem niniejszego Wniosku, Spółka – działając ostrożnościowo – nie zastosowała/nie stosuje stawki VAT 0%, pomimo posiadania zestawu dokumentów oraz danych systemowych, które w ocenie Wnioskodawcy potwierdzają wywóz Towarów z terytorium Polski oraz ich dostarczenie do Klientów w innych państwach członkowskich UE.

Spółka dąży do potwierdzenia, że dokumenty wskazane w scenariuszach A i B, będące przedmiotem niniejszego wniosku, uprawniają ją do zastosowania stawki VAT 0%.

W odniesieniu do poszczególnych dostaw, konkretna data/okres jest ustalana każdorazowo indywidualnie na podstawie dokumentów dotyczących danej transakcji.

2. Do jakiego konkretnego kraju został/zostanie wywieziony towar będący przedmiotem transakcji?

odpowiedzieli Państwo, że towary będące przedmiotem transakcji zostały, są oraz będą wysyłane z terytorium Polski do innych państw członkowskich Unii Europejskiej, wypełniając definicję wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów z ustawy o VAT.

Wnioskodawca wskazuje, że Wniosek dotyczy dostaw realizowanych w ramach powtarzalnego modelu sprzedaży i dystrybucji, zgodnie z którym Towary są wysyłane z magazynu zlokalizowanego w Polsce do Klientów posiadających ważny numer identyfikacyjny VAT UE nadany przez państwa członkowskie UE inne niż Polska.

Kraj przeznaczenia dla każdej dostawy może być każdorazowo ustalony na podstawie dokumentacji dotyczącej konkretnego zamówienia, w szczególności na podstawie faktury, danych Klienta lub adresu dostawy wskazanego w dokumentach pobranych z Platformy.

W konsekwencji, dla każdej dostawy objętej Wnioskiem, miejscem rozpoczęcia transportu jest terytorium Polski, natomiast miejscem zakończenia transportu jest terytorium państwa członkowskiego UE innego niż Polska, przykładowo: Niemcy, Niderlandy, Włochy, Estonia, Szwecja, Grecja, Bułgaria, Cypr, Malta, Rumunia, Portugalia, Francja, Belgia, Finlandia, Czechy, Hiszpania, Austria, Dania, Chorwacja.

3. Czy z wyciągu, odnośnie zarówno Scenariusza A jak i B, dot. konkretnego zamówienia, uzyskiwanego przez Wnioskodawcę poprzez zalogowanie się do Platformy i pobranie stosownego dokumentu w formie PDF, zawierającego m.in. numer faktury, datę złożenia zamówienia, nr dokumentu przewozowego, dane Kontrahenta, adres dostawy towarów do kraju UE, status płatności za towar (Scenariusza A), specyfikację towarów oraz linie czasu pokazującą poszczególne kroki począwszy od złożenia zamówienia przez Kontrahenta po potwierdzenie wysyłki towarów, wynika/będzie wynikać jednoznacznie fakt dostarczenia towarów do Kontrahenta na terytorium innego państwa członkowskiego niż Polska?

odpowiedzieli Państwo, że Wnioskodawca wskazuje, że wyciągi pobierane z Platformy (zarówno w Scenariuszu A, jak i w Scenariuszu B) zawierają dane umożliwiające identyfikację transakcji oraz powiązanie jej z konkretną dostawą Towarów do Klienta w innym państwie członkowskim UE (w szczególności: numer zamówienia/faktury, dane Klienta, adres dostawy, numer dokumentu transportowego, specyfikację Towarów oraz przebieg realizacji zamówienia).

Niemniej jednak wyciąg z Platformy sam w sobie (tj. analizowany odrębnie od pozostałych zgromadzonych dokumentów) nie potwierdza jednoznacznie dostarczenia Towarów, w szczególności z uwagi na możliwy brak statusu „Delivered” (wynikający z braku odpowiedniego oznaczenia przez przewoźnika lub z innych przyczyn niezależnych od Spółki, co zostało opisane we Wniosku).

Tym samym, wyciąg z Platformy nie stanowi samodzielnego dokumentu potwierdzającego dostarczenie Towarów, lecz jest jednym z elementów szerszego zestawu dokumentów gromadzonych przez Wnioskodawcę. Dopiero łączna analiza wszystkich tych dokumentów, tj. w szczególności danych z Platformy, dokumentacji uzyskanej od Usługodawcy, faktury, danych z systemu księgowego, a także dokumentacji płatniczej oraz ewentualnych zwrotów, pozwala jednoznacznie stwierdzić, że Towary zostały dostarczone do Klienta na terytorium innego państwa członkowskiego UE.

Wnioskodawca pragnie również podnieść, że w przypadku niedostarczenia Towarów z przyczyn niezależnych od Spółki (np. w wyniku utraty przesyłki przez przewoźnika), transakcja jest anulowana, a otrzymana płatność podlega zwrotowi na rzecz Klienta. Okoliczności te są dodatkowo dokumentowane za pomocą innych dowodów, w szczególności: korespondencji pomiędzy działem obsługi klienta a Klientem, potwierdzeń dokonania zwrotów środków oraz zapisów księgowych potwierdzających anulowanie transakcji. Dokumentacja ta pozwala na jednoznaczne wykazanie, że sprzedaż nie została ostatecznie zrealizowana, a należność została zwrócona Klientowi.

4. Czy z zestawienia, odnośnie zarówno Scenariusza A jak i B, przygotowanego przez Usługodawcę, potwierdzającego dostawę dla każdego zamówienia zawierającego m.in. następujące dane: numer faktury wystawionej na rzecz Kontrahenta (tożsamy z numerem zamówienia), numery wskazane na dokumentach wygenerowanych poprzez Platformę I (Scenariusz B), nr dokumentu przewozowego, ilość oraz wagę towaru, dane przewoźnika, datę wysyłki, wynika/będzie wynikać jednoznacznie fakt dostarczenia towarów do Kontrahenta na terytorium innego państwa członkowskiego niż Polska?

Odpowiedzieli Państwo, że zestawienie otrzymywane od Usługodawcy zawiera dane umożliwiające przyporządkowanie konkretnej dostawy do określonej przesyłki oraz przewoźnika (w tym numer zamówienia/faktury, numer dokumentu przewozowego, dane przewoźnika, ilość i wagę Towarów oraz datę wysyłki).

Zestawienie to potwierdza, że Towary zostały przekazane do transportu z Polski do Klienta w innym państwie członkowskim UE. Niemniej jednak – analogicznie jak w przypadku wyciągu z Platformy – samo w sobie (tj. bez odniesienia do pozostałych zgromadzonych dokumentów) nie potwierdza jednoznacznie dostarczenia Towarów.

Tym samym, również dokument będący przedmiotem niniejszego pytania jest jednym z elementów szerszego zestawu dokumentacyjnego gromadzonego przez Wnioskodawcę i dopiero łączna analiza wszystkich dokumentów opisanych w ramach Scenariuszy A i B (w tym danych z Platformy, danych z systemu księgowego, dokumentacji płatniczej oraz informacji o ewentualnych zwrotach lub anulacjach) pozwala jednoznacznie stwierdzić, że Towary zostały dostarczone do Klienta na terytorium innego państwa członkowskiego UE. Brak jednoznacznego potwierdzenia dostawy na podstawie pojedynczego dokumentu nie wyklucza możliwości wykazania, że dostawa faktycznie miała miejsce.

5. W przypadku zaś gdy przewoźnik nie zaznaczy w systemie, że faktycznie doręczył daną przesyłkę lub informacja od przewoźnika nie trafi na Platformę, na podstawie jakich dokumentów (okoliczności) Wnioskodawca jest/będzie w stanie określić, że towar został dostarczony do Kontrahenta na terytorium innego państwa członkowskiego niż Polska?

Odpowiedzieli Państwo, że w przypadku braku oznaczenia przesyłki jako dostarczonej przez przewoźnika lub gdy taka informacja nie zostanie przekazana do Platformy, Wnioskodawca weryfikuje dostawę Towarów w oparciu o kompleksową analizę wszystkich dostępnych danych i dokumentacji opisanych w ramach Scenariuszy A i B, w szczególności danych z Platformy (w tym szczegółów zamówienia, adresu dostawy oraz numeru dokumentu transportowego), zestawienia otrzymanego od Usługodawcy, faktury, danych z systemu księgowego, dokumentacji płatniczej, a także informacji o ewentualnych anulacjach zamówienia lub zwrotach płatności.

Dodatkowo, w ramach tej weryfikacji, Wnioskodawca dokonuje uzgodnienia stanów magazynowych, polegającego na porównaniu danych wynikających z ewidencji księgowej z raportami magazynowymi, co pozwala potwierdzić, że Towary opuściły magazyn.

Ponadto, Spółka jest w stanie powiązać daną dostawę z konkretnym zamówieniem przede wszystkim na podstawie zapisów w systemie księgowym, które umożliwiają wykazanie zarówno sprzedaży, jak i rozpoznania kosztu sprzedanych towarów dla danej transakcji. Dane te, dokumentując ujęcie transakcji w ewidencji rachunkowej, stanowią dodatkowy punkt weryfikacyjny w ramach łącznej analizy posiadanej dokumentacji.

Jednocześnie Wnioskodawca podkreśla, że w przyjętym modelu operacyjnym brak fizycznego dostarczenia Towarów skutkuje odpowiednimi zdarzeniami gospodarczymi i księgowymi (w szczególności anulowaniem zamówienia oraz zwrotem płatności), które znajdują odzwierciedlenie w systemach Spółki oraz w raportowaniu VAT.

W konsekwencji, w sytuacji gdy płatność została otrzymana, nie doszło do anulowania zamówienia ani zwrotu środków, a dane systemowe i logistyczne wskazują na realizację zamówienia, Wnioskodawca jest w stanie – na podstawie łącznej analizy wszystkich dostępnych dokumentów i danych, w tym weryfikacji w systemie księgowym oraz analizy płatności i ewentualnych zwrotów – potwierdzić, że Towary zostały dostarczone do Klienta na terytorium innego państwa członkowskiego UE.

Pytania

1. Czy Spółka jest uprawniona do stosowania stawki VAT 0% w odniesieniu do transakcji WDT w Scenariuszu A?

2. Czy Spółka jest uprawniona do stosowania stawki VAT 0% w odniesieniu do transakcji WDT w Scenariuszu B?

Państwa stanowisko w sprawie

1. Spółka jest uprawniona do stosowania stawki VAT 0% w odniesieniu do transakcji WDT w Scenariuszu A.

2. Spółka jest uprawniona do stosowania stawki VAT 0% w odniesieniu do transakcji WDT w Scenariuszu B.

Uzasadnienie Stanowiska Wnioskodawcy:

Uwagi wstępne

Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o VAT, przez WDT rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z pewnymi zastrzeżeniami. Dodatkowo, dla zaistnienia WDT niezbędne jest wypełnienie przesłanek o charakterze podmiotowym wskazanych w przepisie z art. 13 ust. 2 ustawy o VAT, tj. nabywca towarów jest:

• podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
• osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;
• podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi w pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe, które, zgodnie z przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą;
• podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem dostawy są nowe środki transportu.

Zgodnie z przedstawionym przez Spółkę stanem faktycznym/zdarzeniem przyszłym, Kontrahenci są zidentyfikowani na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego, w którym otrzymują towary dostarczane przez Wnioskodawcę. Nadto, w ramach dostaw będących przedmiotem niniejszego wniosku, Towary są dostarczane przez Spółkę z Polski na terytorium innego państwa członkowskiego UE. Tym samym nie powinno ulegać wątpliwości, że analizowane dostawy stanowią WDT w myśl przepisu z art. 13 ustawy o VAT.

Przedmiotem niniejszego wniosku jest uprawnienie do zastosowania stawki 0% dla transakcji WDT dokonywanych przez Spółkę.

Warunki dla zastosowania 0% stawki VAT w WDT

Należy podkreślić, że zasadniczo transakcje WDT podlegają opodatkowaniu VAT stawką 0%. Treść art. 42 ust. 1 ustawy o VAT wskazuje przesłanki, które należy spełnić, by móc skorzystać z ww. stawki, tj.:

1. podatnik dokonał dostawy towarów na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi,

2. podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju,

3. podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów, jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.

Stosownie do art. 42 ust. 1a ustawy o VAT, stawka 0% nie będzie mogła mieć zastosowania dla WDT, jeżeli:

1. podatnik nie dopełnił obowiązku, o którym mowa w art. 100 ust. 1 pkt 1 lub ust. 3 pkt 1 (czyli nie złoży informacji podsumowującej), lub

2. złożona informacja podsumowująca nie zawiera prawidłowych danych dotyczących wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów zgodnie z wymogami, o których mowa w art. 100 ust. 8

‒ chyba że podatnik należycie na piśmie wyjaśnił uchybienie naczelnikowi urzędu skarbowego.

Należy podkreślić, że stosowanie stawki 0% dla transakcji WDT nie powinno być odstępstwem, lecz generalną zasadą, od której to ustawodawca przewidział wyjątek przy braku spełnienia określonych wymogów.

Zgodnie z art. 42 ust. 12 pkt 2 ustawy o VAT, w przypadku nie spełnienia warunku dotyczącego posiadanej dokumentacji przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za okres miesięczny - podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za ten okres; podatnik wykazuje tę dostawę w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za kolejny po następnym okresie rozliczeniowym okres rozliczeniowy ze stawką właściwą dla dostawy danego towaru na terytorium kraju, jeżeli przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatnik za ten kolejny po następnym okresie rozliczeniowym okres rozliczeniowy nie posiada dowodów, o których mowa w ust. 1 pkt 2. Wobec powyższego należy stwierdzić, że konstrukcja oraz usystematyzowanie przepisów z art. 42 ust. 1, 1a i 12 pkt 2 ustawy o VAT wskazują, na to że ewentualne zastosowanie stawki krajowej jest wyjątkiem, w przypadku, gdy nie zostaną spełnione określone warunki, wynikające z ww. przepisów.

Takie stanowisko zostało potwierdzone przez orzecznictwo krajowych sądów administracyjnych, w tym przez wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 stycznia 2012 r. (sygn. akt III SA/Wa 1220/11), który zauważył, że „dostawy powinny być opodatkowane stawką 0%, która w kontekście WDT nie jest preferencyjna, lecz podstawowa”.

Jak wynika z przedstawionego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego, Spółka dokonuje transakcji WDT na rzecz Kontrahentów, którzy posiadają właściwe i ważne numery identyfikacyjne dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadane im przez odpowiednie kraje UE, zawierające dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej oraz przekazują je Spółce, a Towary w ramach sprzedaży są dostarczane z Polski do innych krajów członkowskich UE. Ponadto Spółka jest także zarejestrowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych, tj. jako podatnik VAT UE, a realizowane dostawy wykazuje w informacjach podsumowujących VAT UE za stosowne okresy rozliczeniowe. W konsekwencji stwierdzić należy, że Spółka spełnia warunki opisane w art. 42 ust. 1 pkt 1 i 3 oraz ust. 1a ustawy o VAT i tym samym rozstrzygnięcie w zakresie tych przesłanek pozostaje poza strefą zainteresowania Wnioskodawcy oraz niniejszego wniosku.

W związku z powyższym, w celu oceny czy Spółce przysługuje prawo do stosowania stawki 0% w zakresie realizowanych transakcji WDT, konieczna jest analiza czy Spółka spełnia warunek opisany w art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, dotyczący posiadania dokumentacji potwierdzającej, że Towary zostały wywiezione z terytorium Polski i dostarczone do Kontrahentów, na terytorium innego kraju UE.

Polskie regulacje dotyczące dokumentowania wywozu towarów poza granice kraju i ich dostarczenia do nabywcy w innym państwie członkowskim Unii Europejskiej w ramach WDT zostały określone m.in. w art. 42 ust. 3 i 11 ustawy o VAT.

W myśl art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, dowodami, o których mowa w art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, są następujące dokumenty, jeżeli łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem WDT do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, tj.:

1. dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju - w przypadku, gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi);

2. specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku.

Jednocześnie, art. 42 ust. 11 ustawy o VAT stanowi, że w przypadku, gdy dokumenty, o których mowa w ust. 3, nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju towarów, dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, mogą być również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa wewnątrzwspólnotowa, w szczególności:

1. korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie;

2. dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu;

3. dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim przypadku inny - dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania;

4. dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Warto podkreślić, że wymieniony wykaz tzw. dokumentów uzupełniających, wymienionych w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, ma charakter otwarty, co oznacza, że podatnik ma możliwość potwierdzania faktu dokonania dostawy w przypadku WDT na rzecz podatnika w innym państwie członkowskim za pomocą innych dowodów niż te, które zostały wymienione w przytoczonym przepisie. Wymogiem jest jednak, aby dowody te potwierdzały, że towary będące przedmiotem WDT zostały dostarczone do nabywcy na terytorium innego państwa członkowskiego UE.

Stanowisko to zostało potwierdzone w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (dalej: „NSA”), w uchwale wydanej dnia 11 października 2010 r. (sygn. I FPS 1/10), w której stwierdzono, że: „dla zastosowania stawki 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów wystarczającym jest, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, uzupełnione dokumentami wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy lub innymi dowodami w formie dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.), o ile łącznie potwierdzają fakt wywiezienia i dostarczenia towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju”.

W powyższej uchwale NSA stwierdził również, że przepisy określone w art. 42 ustawy o VAT powinny być stosowane z uwzględnieniem normy określonej w art. 180 § 1 Ordynacji Podatkowej, na podstawie której: „jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem”.

Co więcej, NSA wskazał wyraźnie, iż dowody określone w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT nie mają charakteru bezwzględnie obligatoryjnych. Dlatego też w przypadku, gdy podatnik nimi nie dysponuje bądź posiadane dokumenty zawierają pewne braki formalne, może on posłużyć się innymi dowodami potwierdzającymi dokonanie dostawy wewnątrzwspólnotowej.

Dodatkowo, w tej samej uchwale NSA wyraźnie oświadczył, że: „dla zastosowania stawki 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów wystarczającym jest, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, uzupełnione dokumentami wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy lub innymi dowodami w formie dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.), o ile łącznie potwierdzają fakt wywiezienia i dostarczenia towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju”.

W tym miejscu Wnioskodawca pragnie podnieść, że jest jak najbardziej świadom, że powołana wyżej uchwała 7 sędziów NSA została wydana w stanie prawnym nieobowiązującym na dzień sporządzenia niniejszego wniosku, niemniej jednak jej tezy pozostają nadal aktualne, co pokazuje przywołana poniżej praktyka interpretacyjna, jak również orzecznictwo sądów administracyjnych. Przykładowo:

· w innym wyroku NSA, tj. z dn. 4 kwietnia 2023 r. (sygn. akt: I FSK 2256/18) powtórzona została sformułowana w ramach ww. uchwały teza, tj. że „w świetle art. 42 ust. 1, 3 i 11 uptu dla zastosowania stawki 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów wystarczające jest, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3, uzupełnione dokumentami, wskazanymi w art. 42 ust. 11 lub innymi dowodami w formie dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 O.p., o ile łącznie potwierdzają fakt wywiezienia i dostarczenia towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.”,

· w wyroku z dn. 25 października 2024 r. (sygn. akt: I FSK 307/21) NSA wskazał, że „Przepis art. 42 ust. 11 uptu pozwala uzupełnić dokumentację opisaną w art. 42 ust. 3-5 innymi dokumentami, przy czym wyliczenie owych dokumentów znajdujące się w art. 42 ust. 11 jest katalogiem otwartym.”

· w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (dalej: „WSA”) w Łodzi z dn. 27 października 2020 r. (sygn. akt: I SA/Łd 187/20) podniesiona została teza, zgodnie z którą „przepis art. 42 ust. 11 u.p.t.u. pozwala uzupełnić dokumentację opisaną w art. 42 ust. 3-5 innymi dokumentami, przy czym wyliczenie owych dokumentów znajdujące się w art. 42 ust. 11 jest katalogiem otwartym.” W przywołanym wyroku WSA w Łodzi odwołał się do przedmiotowej uchwały 7 sędziów analizując kwestię zw. ze stosowaniem stawki 0% dla WDT i dokumentacji w tym zakresie i dał wyraz dalszej aktualności wniosków z niej płynących.

Aktualność wniosków płynących z ww. uchwały 7 sędziów potwierdza również praktyka interpretacyjna powołana w dalszej części niniejszego uzasadnienia.

W związku z powyższym Spółka stoi na stanowisku, iż dla zastosowania stawki 0% VAT w kontekście dokonywanych transakcji WDT nie jest obligatoryjne posiadanie wszystkich dokumentów, o których stanowi art. 42 ust. 3 ustawy o VAT. Posiadanie jednego z wymienianych przez przepis wraz z innymi, wynikającymi z treści art. 42 ust. 11 ustawy o VAT lub innymi, łącznie, potwierdzać będą dostawę do Kontrahentów na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego.

Dodatkowo Spółka podkreśla, że zgodnie z dominującym podejściem spotykanym w praktyce i orzecznictwie, nie jest konieczne posiadanie odrębnego dokumentu niż faktura zawierającego specyfikację poszczególnych sztuk ładunku, aby podatnik był uprawniony do zastosowania stawki 0% VAT z tytułu WDT. W przypadku wskazania na fakturze danych, zawierających informację m.in. o nazwie i ilości towarów, czyli takich danych które powinna zawierać specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku – to faktura stanowi jednocześnie specyfikację poszczególnych sztuk ładunku. Tezę tę potwierdził m.in. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji indywidualnej z dnia 9 czerwca 2014 r. (ILPP4/443-117/14-2/BA), w której organ wskazał, że „w związku z tym, że faktura jaką Spółka posiada w swojej dokumentacji zawiera treść wypełniającą znamiona specyfikacji, to dokument, o którym mowa w art. 42 ust. 3 pkt 3 ustawy (specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku) nie musi być przez nią sporządzony oddzielnie”. Powyższe stanowisko potwierdzają również m.in. interpretacje indywidualne wydane przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej (dalej również: „DKIS”), tj.:

· z dn. 16 czerwca 2025 r. (0114-KDIP1-2.4012.276.2025.1.GK) – w przytoczonej interpretacji za prawidłowe uznane stanowisko, zgodnie z którym „jeżeli na fakturze wskazano dane, które powinna zawierać specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku (m.in. nazwa i ilość towarów), to faktura taka stanowi w istocie również specyfikację poszczególnych sztuk ładunku”,

· z dn. 24 października 2024 r. (0114-KDIP1-2.4012.463.2024.1.GK) – w niniejszej interpretacji DKIS uznał za prawidłowe stanowisko podatnika dot. stosowania stawki 0% dla WDT w przypadku posiadania przez niego m.in. specyfikacji niestanowiącej odrębnego dokumentu, lecz będącej elementem faktury wystawionej na rzecz kontrahenta,

· z dn. 16 marca 2022 r. (0111-KDIB3-3.4012.634.2021.3.PJ) – w ramach niniejszej interpretacji indywidualnej wskazano, że „w świetle zatem przedstawionego przez Wnioskodawcę w odniesieniu do Modelu III posiadane przez Wnioskodawcę ww. dokumenty stanowią dowody z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy o VAT, które (jak wynika z opisu sprawy) są gromadzone jako dokumenty potwierdzające, że towary zostały wywiezione z kraju i dostarczone do odbiorcy na terytorium innego państwa członkowskiego UE niż Polska uprawniają do zastosowania stawki 0%”. Stan faktyczny będący przedmiotem analizy DKIS w ramach przywołanej interpretacji indywidualnej dot. gromadzenia dla potrzeb stosowania stawki 0% dla WDT dokumentacji w postaci m.in. kopii faktury wraz ze specyfikacją poszczególnych sztuk ładunku oraz zbiorczego zestawienie faktur dokumentujących dostawy dokonane na rzecz Kontrahenta w danym okresie,

· z dn. 13 grudnia 2024 r. (0114-KDIP1-2.4012.594.2024.1.GK) – w ramach niniejszej interpretacji indywidualnej DKIS wyraził wprost pogląd, że „faktura sprzedaży wypełnia znamiona specyfikacji, tj. zawiera dane dotyczące w szczególności nazwy i ilości towarów będącego przedmiotem dostawy, umożliwiając jego identyfikację.”

Zdaniem Spółki, jeżeli posiada ona faktury zawierające specyfikację sztuk ładunku, to stanowią one dokumenty, o których mowa w art. 42 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT i nie ma potrzeby sporządzania odrębnych dokumentów.

Ponadto warto wskazać, że przepisy nie odnoszą się do wymogu gromadzenia dokumentacji potwierdzającej dokonanie WDT w formie papierowej. W związku z tym dopuszczalne jest posiadanie dokumentacji w formie elektronicznej bądź w innej formie, która uprawdopodobnia autentyczność tych dokumentów. Obecnie – w czasach powszechnie dostępnych i szeroko stosowanych środków komunikacji elektronicznej - nie ma żadnych wątpliwości, że dokumentacja dot. stosowania stawki 0% dla WDT może być gromadzona w formie elektronicznej, jeśli tylko jej autentyczność nie budzi wątpliwości. Widoczne jest to w wydawanych na przestrzeni lat interpretacjach indywidualnych, m.in. w:

· interpretacji indywidulanej z dn. 13 stycznia 2012 r. wydanej przez Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi (IPTPP2/443-624/11-7/JN), w której stwierdzono, że: „prawo do zastosowania preferencyjnej stawki podatku VAT nie jest uzależnione od posiadania oryginałów dowodów w formie papierowej. Skoro przepisy nie stanowią o ich formie, stąd można wnioskować, że każda forma jest dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność tych dokumentów została uprawdopodobniona”,

· interpretacji indywidulanej wydanej przez DKIS dn. 17 lipca 2015 r. (IBPP4/4512-191/15/EK), w której organ wskazał, że: „zauważyć należy, że powołane powyżej przepisy nie stanowią o formie dokumentów. Zasadniczo dopuszczalna jest każda forma dokumentu, byle uprawdopodabniała ona wywóz towarów z terytorium kraju i ich dostarczenie na terytorium innego państwa członkowskiego. W dobie szeroko rozumianej komunikacji technicznej nie ma podstaw do odmawiania mocy dowodowej dokumentowi przesyłanemu w formie elektronicznej, skanem czy faxem”,

· interpretacji indywidulanej wydanej przez DKIS dn. 12 listopada 2020 r. (0114-KDIP1-1.4012. 480.2020.1.IZ), gdzie sformułowano wniosek, że „w dobie szeroko rozwiniętych technik komunikacji nie ma podstaw, aby odmawiać mocy dowodowej dokumentowi sporządzonemu i przesłanemu w formie elektronicznej. Jeżeli zatem jest to dokument udostępniony w formie elektronicznej, e-mail, ksero, skan lub faks dokumentu, niebudzący wątpliwości co do jego autentyczności, może on stanowić dowód, o którym mowa w powołanych przepisach ustawy”,

· interpretacji indywidulanej wydanej przez DKIS dn. 4 stycznia 2023 r. (0114-KDIP1-2.4012.480. 2022.2.RST), w ramach której sformułowano stanowisko, że „dokumenty zeskanowane przez Spółkę i przechowywane tylko w postaci elektronicznej nadal będą stanowiły dowody dokonania dostaw wewnątrzwspólnotowych, które zgodnie z art. 43 ust. 3 i ust. 11 ustawy upoważniają Spółkę do zastosowania stawki 0% dla zrealizowanych dostaw.

· interpretacji indywidualnej z dn. 12 lutego 2025 r. (0113-KDIPT1-2.4012.943.2024.1.SM), w której organ zgodził się z wnioskodawcą, że „dla zastosowania stawki 0% nie jest konieczne posiadanie danego dokumentu w formie papierowej, wystarczy jego wersja elektroniczna”,

· interpretacji indywidualnej z dn. 30 czerwca 2025 r. (0113-KDIPT1-2.4012.325.2025.2.JS) - za prawidłowe uznano stanowisko, zgodnie z którym „dokumenty wykorzystywane do potwierdzenia możliwości stosowania stawki 0% podatku VAT, w stosunku do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (…), tj. skan CMR, potwierdzenie od nabywcy zawarte w korespondencji oraz inne dokumenty potwierdzające transport towarów, mogą być skanowane i przechowywane na serwerach Spółki w formie elektronicznej bez konieczności przechowywania ww. dokumentów w formie fizycznej.”

Mając na uwadze powyższe, organy podatkowe konsekwentnie wskazują, że dokument w formie elektronicznej (w tym skan czy dokumentacja pobierana ze strony internetowej przewoźnika/ spedytora) jest akceptowalną formą dokumentacji, o której mowa w art. 42 ustawy o VAT. Istotne jest to by autentyczność tych dokumentów została uprawdopodobniona.

Tym samym nie powinno podlegać wątpliwości, że posiadane przez Spółkę dokumenty w formie elektronicznej pochodzące od Wnioskodawcy, dokumentacja pobierana z Platformy oraz uzyskiwana od Usługodawcy, które są gromadzone w ramach Scenariuszy A i B, stanowią dowody, o którym mowa w art. 42 ustawy o VAT.

Analiza dokumentacji gromadzonej przez Spółkę

W ramach Scenariusza A Spółka jest/będzie w posiadaniu sześciu rodzajów dokumentów:

a. faktury dokumentującej dokonaną transakcję WDT, zawierającą specyfikację poszczególnych sztuk ładunku,

b. wyciągu w formacie PDF z Platformy I dotyczącego zamówienia i zawierającego m.in. następujące dane:

· numer faktury,

· datę złożenia zamówienia,

· nr dokumentu przewozowego,

· dane Kontrahenta,

· adres dostawy Towarów do kraju UE innego niż Polska,

· status płatności za Towary,

· specyfikację Towarów,

· linię czasu pokazującą poszczególne kroki począwszy od złożenia zamówienia przez Kontrahenta po potwierdzenie wysyłki Towarów.

c. potwierdzenia otrzymania zapłaty za Towary, przy czym potwierdzenie to może mieć różną formę, w zależności od sposobu dokonania płatności przez Kontrahenta (status na temat płatności jest zawsze uwzględniany we wcześniej wspominanym wyciągu z Platformy, ale oprócz tego Spółka posiada np. wykaz płatności dokonywanych przez Platformę na rzecz Spółki, gdyż co do zasady, płatność od Kontrahentów za zamówione Towary trafia najpierw do Platformy),

d. faktury dokumentującej świadczone usługi na rzecz Spółki przez Usługodawcę,

e. potwierdzenia płatności za usługi świadczone na rzecz Spółki przez Usługodawcę,

f. zestawienia przygotowywanego przez Usługodawcę, potwierdzającego dostawę dla każdego zamówienia, zawierającego m.in. następujące dane:

· numer faktury wystawionej na rzecz Kontrahenta (tożsamy z numerem zamówienia),

· nr dokumentu przewozowego,

· ilość oraz wagę Towaru,

· dane przewoźnika,

· datę wysyłki.

Natomiast w Scenariuszu B Spółka posiada/będzie posiadać zestaw dokumentów obejmujący:

a. fakturę dokumentującą dokonaną transakcję WDT, zawierającą specyfikację poszczególnych sztuk ładunku,

b. pobierane w PDF dokumenty z Platformy I dotyczące zamówienia złożonego poprzez Platformę II (dzięki integracji obu Platform), zawierające m.in. następujące dane:

· numer zamówienia,

· datę złożenia zamówienia na Platformie II,

· nr dokumentu przewozowego,

· dane Kontrahenta,

· adres dostawy Towarów do kraju UE innego niż Polska,

· specyfikację Towarów,

· linię czasu pokazującą poszczególne kroki począwszy od złożenia zamówienia przez Kontrahenta po potwierdzenie wysyłki Towarów.

c. dokumentację dotyczącą zapłaty za Towary - Spółka dysponuje każdorazowo szczegółowym zestawieniem elementów, jakie wchodzą w skład każdej płatności dokonywanej przez Platformę II na rzecz Spółki; na podstawie numerów zamówień widocznych w zestawieniach, można zidentyfikować kwotę płatności dokonywanej przez Kontrahentów za poszczególne zamówienia złożone za pośrednictwem Platformy II,

d. fakturę dokumentującą świadczone usługi na rzecz Spółki przez Usługodawcę,

e. potwierdzenie płatności za usługi świadczone na rzecz Spółki przez Usługodawcę,

f. zestawienie przygotowywane przez Usługodawcę, potwierdzające dostawę dla każdego zamówienia, zawierające m.in. następujące dane:

· numery wskazywane na dokumentach wygenerowanych poprzez Platformę I,

· nr dokumentu przewozowego,

· ilość oraz wagę Towaru,

· dane przewoźnika,

· datę wysyłki.

W obu Scenariuszach Spółka będzie posiadać fakturę potwierdzającą dokonanie WDT, wraz ze specyfikacją poszczególnych sztuk ładunku. W żadnym z tych wariantów Spółka nie będzie jednak dysponowała międzynarodowym listem przewozowym CMR podpisanym przez odbiorcę.

W związku z tym, że w ocenie Spółki dokument ten nie spełnia samodzielnie wymogów wskazanych w art. 42 ust. 3 ustawy o VAT, Spółka uzupełni swoją dokumentację innymi dowodami potwierdzającymi jednoznacznie dostarczenie towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego (innego niż terytorium kraju), które Spółka będzie uzyskiwała od Usługodawcy.

W celu udokumentowania dostaw zrealizowanych w określonym przedziale czasu stosowane będzie zbiorcze potwierdzenie dostaw, występujące w jednej z poniższych form:

a. wyciąg z Platformy dotyczący zamówienia i zawierający m.in. następujące dane: numer faktury, datę złożenia zamówienia, numer dokumentu przewozowego, dane Kontrahenta, adres dostawy Towarów do kraju UE innego niż Polska, status płatności za Towary, specyfikację Towarów oraz linię czasu pokazującą poszczególne kroki począwszy od złożenia zamówienia przez Kontrahenta po potwierdzenie wysyłki Towarów,

b. potwierdzenie otrzymania zapłaty za Towary, przy czym potwierdzenie to może mieć różną formę, w zależności od sposobu dokonania płatności przez Kontrahenta (status na temat płatności jest zawsze uwzględniany we wcześniej wspominanym wyciągu z Platformy, ale oprócz tego Spółka posiada np. wykaz płatności dokonywanych przez Platformę na rzecz Spółki, gdyż co do zasady, płatność od Kontrahentów za zamówione Towary trafia najpierw do Platformy),

c. fakturę dokumentującą świadczone usługi na rzecz Spółki przez Usługodawcę,

d. potwierdzenie płatności za usługi świadczone na rzecz Spółki przez Usługodawcę,

e. zestawienie przygotowywane przez Usługodawcę, potwierdzające dostawę dla każdego zamówienia, zawierające m.in. następujące dane: numer faktury wystawionej na rzecz Kontrahenta (tożsamy z numerem zamówienia), nr dokumentu przewozowego, ilość oraz wagę Towaru, dane przewoźnika, datę wysyłki.

W ocenie Spółki wskazane powyżej dokumenty spełniają wymogi określone w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT, tj. łącznie stanowią jednoznaczne potwierdzenie, że dostawa towarów będących przedmiotem WDT została dokonana na rzecz nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju.

W ocenie Wnioskodawcy szczególnego podkreślenia wymaga fakt, że dokumenty gromadzone w toku realizacji Scenariuszy A i B pochodzą z kilku niezależnych od siebie źródeł, które łącznie potwierdzają realizację danego zamówienia oraz dostarczenie towarów z Polski do Kontrahenta w innym kraju członkowskim Unii Europejskiej. W szczególności: (i) faktury za usługi dystrybucyjne wystawiane są przez Usługodawcę; (ii) wyciągi dotyczące zamówienia generowane są na Platformie (na podstawie danych z Platformy I, a w przypadku Scenariusza B – również na podstawie danych przesyłanych z Platformy II); (iii) potwierdzenia płatności pochodzą zaś z systemu bankowego. Wskazane dokumenty wzajemnie się nie wykluczają, a dane w nich zawarte możliwe są do powiązania z poszczególnymi dostawami i dokumentującymi je fakturami, które zawierają specyfikację poszczególnych sztuk ładunku. Dokumenty te stanowią w konsekwencji obiektywne potwierdzenie dokonania dostawy towarów na rzecz nabywcy z innego kraju członkowskiego Unii Europejskiej pod konkretnym adresem.

Wyciąg z Platformy, obejmujący komplet danych dotyczących zamówienia, jego realizacji oraz wysyłki, stanowi jednoznaczny dowód dostarczenia Towarów do odbiorcy w innym państwie członkowskim UE. Informacje prezentowane w tym zestawieniu w szczególności dane identyfikacyjne zamówienia, przebieg procesu logistycznego oraz status płatności spełniają wymogi określone w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT. W zbliżonych sytuacjach organy podatkowe w dotychczasowej praktyce interpretacyjnej wyrażały aprobatę dla takiego stanowiska. Przykładowo:

· w interpretacji indywidualnej z 19 lutego 2020 r. (0111-KDIB3-3.4012.470. 2019.1.MK) DKIS wskazał, że uprawnia do zastosowania stawki VAT 0% z tytułu WDT dokumentacja zawierająca kopię faktury oraz „zestawienia zrealizowanych dostaw - wysłane samodzielnie przez nabywcę do Spółki (drogą elektroniczną bądź pocztą tradycyjną) lub wygenerowane przez Spółkę z portalu nabywcy (Spółka ma dostęp do systemu/portalu nabywcy i może monitorować, kiedy dane towary zostały otrzymane przez nabywcę, jak również pobrać potwierdzenia zrealizowanych dostaw). Przedmiotowe zestawienia zawierają m.in. numer faktury/delivery note, datę otrzymania towaru przez nabywcę i miejsce dostawy. Niektóre z zestawień otrzymanych od nabywców zawierają podpis lub pieczęć nabywcy, niektóre nie zawierają. Ponadto z zestawienia może wynikać bezpośrednio, co ono dokumentuje np. zestawienie zawiera adnotację, że dokument ten stanowi certyfikat/potwierdzenie otrzymania towarów lub może nie zawierać takiej informacji (w takim przypadku informacja ta wynika z wiadomości email, do której zestawienie stanowi załącznik - Spółka w takiej sytuacji również gromadzi przedmiotowe wiadomości elektroniczne). Jednocześnie Wnioskodawca we własnym stanowisku wskazał, że nabywcy w ww. zestawieniu zrealizowanych dostaw oświadczają, iż towary będące przedmiotem WDT (identyfikowane za pomocą podanych w tym zestawieniu numerów faktur/delivery note) zostały do niego dostarczone uprawnia wnioskodawcę do zastosowania opodatkowania stawką VAT 0% (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy o VAT)". W stanie faktycznym będącym przedmiotem tej interpretacji indywidualnej zestawienie pochodziło bezpośrednio z systemu nabywcy, niemniej kluczowy jest w tym miejscu fakt, że nadal był to system zewnętrzny, niezależny od Wnioskodawcy, który zapewniał brak możliwości wprowadzania zmian w zestawieniu, co tym samym zwiększało obiektywny wydźwięk danych w nim zawartych,

· w interpretacji indywidualnej z dn. 17 grudnia 2020 r. DKIS podniósł, że „Wnioskodawca dysponuje/będzie posiadał pełną historię przebiegu realizacji zamówienia, w tym potwierdzenie dostawy, w którym będą zawarte następujące informacje: miejsce i data załadunku towarów, data dostarczenia towarów, miejsce dostawy towarów, zawartość transportowanej przesyłki, waga przesyłki, numer zlecenia od Kontrahenta. Powyższe potwierdzenie zostanie wydane przez jedną z firm transportowych w formie elektronicznego, niemodyfikowalnego zestawienia (…) Wobec powyższego należy stwierdzić, że tak opisany zestaw dokumentów, które będą w posiadaniu Wnioskodawcy, odpowiada/będzie odpowiadał wymogom w zakresie dokumentowania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, wymienionym w art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy i potwierdzał, że towar został wywieziony z terytorium kraju oraz faktycznie dostarczony do innego państwa członkowskiego Unii Europejskiej, zarówno w przypadku dostaw dokonywanych do dnia 30 czerwca 2020 r., jak również po dniu 1 lipca 2020 r.” W tym stanie faktycznym zestawienie nie jest pobierane z zewnętrznej platformy sprzedażowej, lecz z systemu przewoźnika. Nie zmienia to jednak faktu, że nadal zestawienie pochodzi z niezależnego od sprzedawcy źródła, na treść którego nie ma on wpływu i którego nie może modyfikować.

· w interpretacji indywidualnej z dn. 13 listopada 2024 r. (0112-KDIL1-3.4012.503.2024. 2.JK) DKIS wskazał, że: „W analizowanej sprawie prowadzi Pan sprzedaż poprzez A. (platforma sprzedażowa – przyp. Wnioskodawcy) w modelu (...), w którym cały proces logistyczny, a więc przechowywania, pakowania i wysyłki, przeniesiony jest na A. Towar jest wysyłany przez Pana do magazynu A., w którym produkty są przechowywane. Magazyny zlokalizowane są w Polsce. Po dokonaniu zakupu przez klienta A. wysyła towar bezpośrednio do klienta i śledzi przesyłkę. Wysyłka odbywa się za pośrednictwem firm kurierskich, a przesyłka dostarczana jest na adres wskazany przez klienta. Posiada Pan dokumenty: "wysyłki realizowane przez A." oraz "VAT Transaction Report". Raport "wysyłki realizowane przez A." zawiera: informację o numerze identyfikacyjnym zamówienia, dokładną ilość wysłanego towaru, identyfikator produktu, miejsce przeznaczenia (dostawy), informację jakim przewoźnikiem towar został wysłany (np. przewoźnik (...)), kanał sprzedaży (np. A.), nazwę odbiorcy, adres dostawy, szacowaną datę dostawy. W drugim dokumencie (VAT Transaction Report) zawarta jest cena nabycia produktu przez klienta oraz ilość zakupionego towaru. Posiada Pan również faktury dokumentujące dokonaną przez Pana dostawę towarów na rzecz przedsiębiorców z krajów UE (odbiorców). Wskazał Pan również, że posiada Pan ww. dokumenty przed upływem terminu do złożenia deklaracji za dany okres rozliczeniowy. Z okoliczności sprawy wynika ponadto, że z dokumentu dotyczącego wysyłek realizowanych przez A. można zidentyfikować m.in. nazwę przewoźnika oraz numer identyfikowanej przesyłki. Na tej podstawie może Pan śledzić przesyłkę i sprawdzić, czy i kiedy została dostarczona do klienta. Pana zdaniem, może Pan jednoznacznie stwierdzić, że towar został dostarczony do klienta. Uwzględniając powołane przepisy prawa oraz okoliczności sprawy należy stwierdzić, że opisane wyżej dokumenty posiadane przez Pana w odniesieniu do transakcji WDT stanowią dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, a w konsekwencji upoważniają Pana (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy) do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.” Dokumenty zatytułowany w przywołanej interpretacji jako „wysyłki realizowane przez A” w ocenie Wnioskodawcy stanowi dalece podobny dokument do zestawień pobieranych z Platformy, które są przez niego gromadzone w ramach Scenariuszy A i B.

· w interpretacji indywidualnej z dn. 1 sierpnia 2025 r. (0114-KDIP1-2.4012.357.2025. 1.MW) DKIS podniósł, że raport generowany z systemu operatora platformy sprzedażowej stanowi jeden z dokumentów, które wpisują się w zakres dyspozycji przepisu z art. 42 ust. 11 ustawy o VAT. W opisie stanu faktycznego wskazano, że: „Wykonawca (czyli operator platformy - przyp. Wnioskodawcy) planuje udostępniać Wnioskodawcy za pośrednictwem swojego portalu internetowego raport zawierający dane dotyczące przewozu produktów z magazynu wysyłającego do miejsca przeznaczenia (dalej: „Raport”). Udostępniony przez Wykonawcę Raport będzie wskazywać, że towar został wysłany z magazynu zlokalizowanego w Polsce i dostarczony do klienta końcowego/magazynu w innym kraju Unii Europejskiej. Zawarte w nim dane nie będą mogły być w żaden sposób modyfikowane, ponieważ Wykonawca będzie go udostępniał na swoim portalu internetowym w trybie nadzoru administratora, który wyklucza możliwość wprowadzania zmian do udostępnionego Raportu. Raport ten będzie zawierał szereg informacji istotnych dla ustalenia, że towar został wywieziony z terytorium kraju i przemieszczony na terytorium innego kraju Unii Europejskiej (…) Raport będzie zawierał m.in. informacje takie jak: dokładna data opuszczenia przez dany towar magazynu zlokalizowanego w Polsce, dokładna data dostarczenia/przemieszczenia danego towaru do innego kraju UE, kraj UE do którego dany towar został dostarczony/przemieszczony, „EAN” czyli unikalny numer identyfikacyjny nadawany każdemu produktowi przez dostawcę, „source uid” czyli unikalny wewnętrzny numer identyfikacyjny Wykonawcy nadawany każdemu produktowi, "source collins id" czyli unikalny wewnętrzny numer identyfikacyjny Wykonawcy nadawany każdemu magazynowi. Z uwagi na szczegółowość ww. kluczowych informacji jakie zawiera Raport, w ocenie Spółki dokument ten powinien być traktowany jako dowód potwierdzający daną dostawę/przemieszczenie towarów należących do Spółki do innego kraju UE”.

Zdaniem Spółki potwierdzenie otrzymania zapłaty za Towary niezależnie od jego formy oraz sposobu przekazania płatności przez Kontrahenta lub Platformę stanowi istotny element dokumentacji, który wraz z fakturą i specyfikacją poszczególnych sztuk ładunku jednoznacznie potwierdza, że Towary zostały wywiezione z terytorium Polski oraz dostarczone do Kontrahenta na terytorium innego państwa członkowskiego. Informacje o statusie płatności uwzględnione w danych pozyskiwanych z Platform oraz dodatkowe zestawienia przekazywane Spółce przez Platformę pozwalają na pełną identyfikację płatności przypisanych do konkretnych zamówień i tym samym potwierdzają faktyczne zrealizowanie dostawy na rzecz Kontrahenta.

Dodatkowo Spółka wskazuje, że wykorzystywany przez nią system księgowy jest skonfigurowany w sposób uniemożliwiający wykazanie przychodu w sytuacji, gdy dostawa Towarów nie miała miejsca. Transakcje, w odniesieniu do których zamówienie zostało anulowane lub towary zostały zwrócone, są odpowiednio odzwierciedlane w rozliczeniach VAT Spółki poprzez ujęcie korekt, których skutki są rozpoznawane w okresie, w którym dochodzi do anulowania lub zwrotu. W przypadku gdy anulowanie lub zwrot następują w tym samym okresie co pierwotna sprzedaż, transakcja nie znajduje odzwierciedlenia w rozliczeniu VAT. Należy również wskazać, że w przypadku zwrotu towaru lub anulowania zamówienia klient składa odpowiedni wniosek oraz wskazuje preferowany sposób otrzymania zwrotu środków, który może różnić się od pierwotnej metody płatności. Zwrot środków jest następnie przetwarzany przez Spółkę i odpowiednio odzwierciedlany w jej systemach oraz raportach płatniczych, co umożliwia identyfikację momentu dokonania anulacji zamówienia lub zwrotu towaru oraz powiązanie go z konkretną transakcją. Okoliczność ta dodatkowo wzmacnia wiarygodność dokumentacji posiadanej przez Spółkę i pozwala na jednoznaczne rozróżnienie transakcji faktycznie zrealizowanych od transakcji anulowanych (w szczególności, gdy dostawa nie miała fizycznie miejsca).

Powyższe stanowisko znajduje w ocenie Wnioskodawcy potwierdzenie w interpretacji indywidualnej wydanej przez DKIS w dn. 24 kwietnia 2024 r. (0114-KDIP1-2.4012.35.2024. 3.GK): „(...) kopii faktury oraz specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku (zawartej w fakturze lub stanowiącej osobny dokument, tzn. załącznik do faktury) oraz potwierdzenia otrzymania zapłaty przez Kontrahenta za dostarczony towar. Przy czym jak Państwo wskazali, terminy płatności są ustalane z Kontrahentami przed rozpoczęciem współpracy, a płatność za towar dokonywana jest zasadniczo po otrzymaniu towaru przez Kontrahenta. Szczegółowe warunki dotyczące płatności wynikają z ustaleń dokonanych pomiędzy Spółką z wybranym Kontrahentem. Ustalenia te mogę mieć formę m.in. umowy handlowej, zamówienia bądź korespondencji handlowej dotyczącej danej dostawy. Dokonanie płatności Spółka utożsamia z akceptacją dokonanej dostawy przez Kontrahenta. Dodatkowo, Spółka jest w stanie powiązać daną płatność z konkretną dostawą w oparciu o dane takie jak m.in. numer referencyjny zawarty na potwierdzeniu płatności, kwotę płatności, datę płatności lub - o ile jest to koniecznie - dodatkową korespondencję handlową, w której Kontrahent wskazuje zakres dostaw objętych poszczególnymi płatnościami; (...) stanowią/stanowić będą dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z art. 42 ust. 3 i ust. 11 ustawy, łącznie potwierdzają/będą potwierdzały dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, a w konsekwencji upoważniają/będą upoważniały Państwa (przy spełnieniu pozostałych warunków z art. 42 ust. 1 ustawy) do zastosowania stawki podatku w wysokości 0% w odniesieniu do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów (WDT) (...)”. Należy zwrócić uwagę na fakt, że w stanie faktycznym będącym przedmiotem niniejszego wniosku zamówienie następuje po otrzymaniu zapłaty (zaliczki), zatem płatność nie następuje dopiero po dokonaniu dostawy do Kontrahenta, jak w stanie faktycznym dot. ww. interpretacji indywidualnej. Niemniej jednak, co zostało już podniesione, w sytuacji, w której nie dochodzi do dostawy, płatność otrzymana tytułem przedpłaty jest zwracana Kontrahentowi zgodnie ze złożonym przez niego odpowiedniego wniosku, co wynika z postanowień umownych realizowanych w ramach opisanego modelu działalności Spółki w Polsce. Tym samym, w ocenie Wnioskodawcy, do braku zwrotu płatności przez Kontrahenta można odnieść jednakowe konkluzje jak do faktu dokonania płatności po otrzymaniu zamówienia – w jednym i drugim przypadku skutek ekonomiczny dla Wnioskodawcy i Kontrahenta jest jednakowy. W sytuacji, w której nie doszłoby do dostawy zamówienia do Kontrahenta, pomimo uiszczonej zaliczki, Kontrahent może skutecznie domagać się zwrotu zapłaconej kwoty. Brak takiego żądania w ocenie Wnioskodawcy można poczytywać jednakowo co fakt dokonania płatności dopiero po dostawie.

Stanowisko Spółki w zakresie uznania faktury wystawionej przez Usługodawcę oraz potwierdzenia zapłaty za świadczone przez niego usługi jako dokumentów potwierdzających dokonanie WDT znajduje pełne i wielokrotne potwierdzenie w interpretacjach indywidualnych wydanych przez DKIS. W szczególności:

· w interpretacji z 21 sierpnia 2023 r. (0114-KDIP1-2.4012.278.2023.2.RM), organ wprost uznał, że faktura za usługę transportową wystawiona przez podmiot pośredniczący (serwisowy) stanowi dowód, o którym mowa w art. 45a ust. 3 lit. a Rozporządzenia 282/2011, natomiast dokument potwierdzający zapłatę za tę usługę jest niezależnym dowodem w rozumieniu art. 45a ust. 3 lit. b tego Rozporządzenia. Organ podkreślił, że zestawienie tych dwóch dokumentów – pochodzących od dwóch różnych, niezależnych podmiotów – daje podstawę domniemania wykonania transportu i umożliwia zastosowanie stawki 0% VAT. Pojęcie „podmiot serwisowy” użyte powyżej odnosi się do podmiotu, który pełnił w stanie faktycznym dot. przywołanej interpretacji indywidualnej podobną rolę do Usługodawcy występującego w stanie faktycznym objętym niniejszym wnioskiem. Jak wskazano w opisie stanu faktycznego dot. ww. interpretacji indywidualnej: „Spółka serwisowa zajmuje się organizacją transportu, rozliczaniem, sprawdzaniem zgodności faktur transportowych wystawionych przez Przewoźników z zawartymi kontraktami, sprawdzaniem wykonania usługi itp. Spółka serwisowa korzysta z usług podwykonawców realizujących transporty i ewentualnie inne zlecone im czynności. Podwykonawcy obciążają za transport Spółkę serwisową, która z kolei będzie wystawiać faktury na jednostki lokalne A., w tym na Państwa”,

· analogiczne stanowisko zostało potwierdzone w interpretacji indywidualnej z dn. 4 lutego 2025 r. (0114-KDIP1-2.4012.681.2024.1.GK), w której DKIS ponownie uznał, że faktura wystawiona przez podmiot serwisowy organizujący transport oraz dokumenty bankowe potwierdzające zapłatę za tę usługę stanowią wystarczające dowody przemieszczenia towarów do innego państwa członkowskiego UE, zarówno na gruncie art. 45a Rozporządzenia 282/2011, jak i art. 42 ust. 11 ustawy o VAT. W interpretacji tej wskazano expressis verbis, że posiadanie faktury od podmiotu serwisowego wraz z potwierdzeniem zapłaty spełnia wymogi domniemania przewidzianego w art. 45a, co umożliwia stosowanie stawki 0% VAT dla WDT nawet w sytuacji braku kompletu tradycyjnych dokumentów przewozowych. Również w stanie faktycznym objętym ww. interpretacją indywidulaną „podmiot serwisowy” traktuje o podmiocie, który pełnił podobną rolę do Usługodawcy występującego w stanie faktycznym objętym niniejszym wnioskiem.

Stanowisko Spółki w zakresie możliwości wykorzystania zestawień i dokumentów pomocniczych dostarczanych przez Usługodawcę, jako dowodów potwierdzających dokonanie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów znajduje potwierdzenie m.in. w:

· interpretacji indywidualnej DKIS z 19 lutego 2025 r. (0113‑KDIPT1‑2.4012.7.2025.1.PRP) - w rozpatrywanym stanie faktycznym wnioskodawca gromadził faktury dokumentujące sprzedaż towarów do nabywców, dokumenty generowane w swoim systemie SAP, faktury od usługodawcy na zrealizowany w danym okresie transport międzynarodowy wraz z zestawieniem do niniejszej faktury. Zestawienie to posiada informację na temat: numeru faktury, numer zlecenia, numer zlecenia klienta, datę zlecenia CMR, opis ładunku, datę i miejsce załadunku, datę i miejsce rozładunku, oraz dane kontrahenta, do którego dostarczony został towar oraz miejscowość i kraj oraz cena. Organ podatkowy uznał, że taki zbiór dokumentów, oceniany łącznie stanowi/stanowić będzie dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy, potwierdzają/będą potwierdzały dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju. W konsekwencji DKIS potwierdził możliwość zastosowania stawki 0% VAT dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

· interpretacji indywidualnej DKIS z 13 lutego 2025 r. (0113‑KDIPT1‑2.4012.1023.2024.1.KW) – organ wysunął analogiczne wnioski co w ww. interpretacji indywidualnej. W stanie faktycznym będącym przedmiotem tej interpretacji wnioskodawca posiadał faktury dokumentujące sprzedaż towarów do nabywców, dokumenty generowane w systemie SAP Spółki, faktury od usługodawcy na zrealizowany w danym okresie transport międzynarodowy wraz z zestawieniem do niniejszej faktury. Organ podatkowy uznał, że taki zbiór dokumentów, oceniany łącznie stanowi/stanowić będzie dowody dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej, które zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy, potwierdzają/będą potwierdzały dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju. W rezultacie organ potwierdził, że zgromadzona dokumentacja uprawnia do zastosowania stawki 0% VAT dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

Mając na uwadze opisany powyżej sposób funkcjonowania Platformy, Usługodawcy oraz Systemu księgowego, Spółka ponownie pragnie podkreślić zakres integracji tych systemów. System księgowy Spółki jest zintegrowany z Platformą internetową oraz systemami wykorzystywanymi przez Usługodawcę, co umożliwia automatyczne przekazywanie informacji dotyczących statusów zamówień i transportów, bez konieczności manualnej ingerencji ze strony Spółki. Przyjęty mechanizm integracji zapewnia pełną spójność pomiędzy stanem faktycznym a danymi prezentowanymi w rozliczeniach VAT.

Spółka podkreśla jednocześnie spójne działanie Platformy internetowej, Systemu księgowego, systemów Usługodawcy oraz przewoźników działających na jego zlecenie. Całość procesu została zaprojektowana w taki sposób, aby informacje dotyczące realizacji zamówień i dostaw były przekazywane w sposób zautomatyzowany, ciągły i wzajemnie uzupełniający się, co dodatkowo wzmacnia wiarygodność posiadanej przez Spółkę dokumentacji i umożliwia rzetelne ustalenie, czy doszło do dokonania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

Podsumowanie

Mając na względzie przedstawioną argumentację, Spółka stoi na stanowisku, że wszystkie opisane powyżej dowody, jednoznacznie potwierdzają dostarczenie Towarów do Kontrahentów z innych krajów UE i tym samym wypełniają warunek określony w art. 42 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 42 ust. 3 i 11 ustawy o VAT, co z kolei przesądza o możliwości zastosowania stawki 0% dla WDT udokumentowanych w sposób wskazany w Scenariuszach A i B.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:

1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2. eksport towarów;

3. import towarów na terytorium kraju;

4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

Z regulacji tej wynika tzw. zasada terytorialności, zgodnie z którą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają wymienione czynności, ale tylko w sytuacji, gdy miejscem ich świadczenia jest terytorium kraju.

W myśl definicji zawartej w art. 2 pkt 1 i 4 ustawy:

Przez terytorium kraju rozumie się terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.

Przez terytorium państwa członkowskiego rozumie się terytorium państwa wchodzące w skład terytorium Unii Europejskiej, z zastrzeżeniem art. 2a.

W myśl art. 2 pkt 22 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...).

Jak stanowi art. 2 pkt 6 ustawy:

Przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Według art. 13 ust. 1 ustawy:

Przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8.

Stosownie do art. 13 ust. 2 ustawy:

Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest:

1. podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;

2. osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju;

3. podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi w pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe, które, zgodnie z przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą;

4. podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem dostawy są nowe środki transportu.

Na podstawie art. 13 ust. 6 ustawy:

Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 7.

Zatem, co do zasady, przy spełnieniu warunków dotyczących podmiotów biorących udział w transakcji, w przypadku gdy w wykonaniu czynności określonych w art. 7 ustawy następuje wywóz towarów z terytorium kraju na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego UE występuje wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów w sprzedaży, której po stronie nabywcy odpowiada wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w zakupie.

Należy wskazać, że jeżeli wywóz towarów następuje w wyniku dokonania transakcji z ustalonym nabywcą, w celu dostawy, tj. przeniesienia na konkretny podmiot prawa do rozporządzania wywożonym towarem jak właściciel, zachodzi wówczas wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, której po stronie nabywcy odpowiada wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w zakupie. Podkreślić należy, że zakwalifikowanie danej transakcji jako dostawy wewnątrzwspólnotowej, na podstawie art. 13 ust. 1 ustawy, wymaga czasowego i materialnego związku pomiędzy dostawą danego towaru i jego transportem.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Miejscem dostawy towarów jest w przypadku towarów wysyłanych lub transportowanych przez dokonującego ich dostawy, ich nabywcę lub przez osobę trzecią – miejsce, w którym towary znajdują się w momencie rozpoczęcia wysyłki lub transportu do nabywcy.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że Spółka jest spółką prawa holenderskiego, której głównym przedmiotem jest sprzedaż (…) i innych akcesoriów. Spółka jest zarejestrowana w Polsce jako czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych (VAT UE). Spółka sprzedaje towary znajdujące się w Polsce na rzecz podatników z innych niż Polska krajów UE, zarejestrowanych do celów rozliczenia podatku od wartości dodanej (Kontrahent). Spółka dokonuje w Polsce WDT. Kontrahenci posiadają właściwe i ważne numery identyfikacyjne dla transakcji wewnątrzwspólnotowych nadane im przez odpowiednie kraje UE oraz zawierające dwuliterowe kod stosowany dla podatku od wartości dodanej. Przedmiotowe dostawy realizowane są począwszy od stycznia 2024 r. i są realizowane obecnie i będą realizowane w przyszłości. Miejscem rozpoczęcia wywozu Towarów jest terytorium Polski, a miejscem ich przeznaczenia (tj. zakończenia transportu) jest terytorium innego kraju UE, przykładowo: Niemcy, Niderlandy, Włochy, Estonia, Szwecja, Grecja, Bułgaria, Cypr, Malta, Rumunia, Portugalia, Francja, Belgia, Finlandia, Czechy, Hiszpania, Austria, Dania, Chorwacja. Do celów prowadzonej działalności Spółka wykorzystuje system finansowo-księgowy, który jest zintegrowany z Platformą internetową i usługami świadczonymi przez Usługodawcę. Na Platformę są automatycznie wysyłane informacje na temat statusu poszczególnych transportów Towarów z Polski. Kontrahent dokonuje płatności za całość zamówienia w momencie dokonywania zakupu za pośrednictwem Platformy. Dokonanie płatności jest podstawowym zdarzeniem, które inicjuje realizację zamówienia. W momencie, gdy zamówienie jest gotowe do wysyłki do Kontrahentów, na Platformie zostaje do niego przypisany status „Fulfilled”. Taka informacja trafia też do Systemu księgowego. Co do zasady, po dostarczeniu Towarów do Kontrahentów przewoźnik oznacza wysyłkę jako dostarczoną – w tym momencie, poprzez połączenie z systemem Usługodawcy, status zamówienia na Platformie otrzymuje dodatkowo adnotację „Delivered”. Zdarzają się przypadki, kiedy: po dokonaniu dostawy Towarów przewoźnik nie zaznacza w systemie, że faktycznie doręczył daną przesyłkę (wcale lub robi to ze znacznym opóźnieniem) lub informacja od przewoźnika nie trafia na Platformę z przyczyn technicznych - w konsekwencji, pomimo dokonania dostawy, zamówienie ma wyłącznie status „Fulfilled” (bez oznaczenia „Delivered”) lub pomimo przypisania zamówieniu statusu „Fulfilled”, Towary nie są dostarczone do Kontrahenta (np. w wyniku anulowania zamówienia przed wysłaniem Towarów do Kontrahenta). Transakcje, w odniesieniu do których zamówienie zostało anulowane lub towary zostały zwrócone, są odzwierciedlane w rozliczeniach VAT Spółki poprzez odpowiednie korekty. Wpływ tych korekt jest rozpoznawany w okresie, w którym dochodzi do anulowania lub zwrotu (a jeżeli następują one w tym samym okresie co pierwotna sprzedaż – transakcja nie znajduje odzwierciedlenia w rozliczeniu VAT). W przypadku zwrotu towaru lub anulowania zamówienia klient składa odpowiedni wniosek i wskazuje preferowany sposób otrzymania zwrotu środków, który może różnić się od pierwotnej metody płatności. Zwrot środków jest następnie przetwarzany przez Spółkę i odpowiednio odzwierciedlany w systemach oraz raportach płatniczych, co pozwala na identyfikację momentu dokonania anulacji zamówienia lub zwrotu towaru oraz powiązanie go z konkretną transakcją.

Platforma I stanowi podstawowe źródło informacji dla Usługodawcy w zakresie realizowanych zamówień, po drugie zaś, integracja obu platform bezpośrednio rzutuje na zakres dokumentacji gromadzonej przez Wnioskodawcę w przypadku sprzedaży realizowanej za pośrednictwem Platformy II, co zostało szczegółowo opisane w dalszej części niniejszego wniosku. W zakresie samej integracji wskazać należy, że w przypadku gdy zamówienie składane jest za pośrednictwem Platformy II, Kontrahent otrzymuje fakturę wygenerowaną bezpośrednio przez Platformę II. Usługodawca nie posiada jednak bezpośredniego dostępu do Platformy II, wobec czego dane dotyczące zamówienia złożonego za jej pośrednictwem są automatycznie przesyłane do Platformy I. Z uwagi na specyfikę zastosowanych rozwiązań systemowych, na podstawie przesłanych danych na Platformie I generowane są dwa dokumenty, które mają charakter wyłącznie systemowy: faktura nieuwzględniająca kwoty do zapłaty (tzw. „faktura zerowa”) oraz zamówienie nieokreślające kwoty do zapłaty (tzw. „zamówienie zerowe”). Powyższe wynika z faktu, iż system Platformy I wymaga, aby dla każdego zamówienia wygenerowany był dokument zatytułowany jako „faktura” oraz dokument zamówienia. W sytuacji, w której płatność realizowana jest za pośrednictwem Platformy II, a nie Platformy I, w celu sprostania temu wymogowi systemowemu generowane są właśnie faktura zerowa oraz zamówienie zerowe, które mają charaktery jedynie wewnętrzny. Dokumenty te nie są przesyłane do Kontrahentów – powstają wyłącznie z potrzeb systemowych w ramach omawianej integracji Platform. Co istotne, to właśnie na podstawie tych dokumentów dostępnych na Platformie I Usługodawca uzyskuje informacje o zamówieniu i realizuje swoje usługi związane z jego obsługą oraz wykonaniem w imieniu Wnioskodawcy. Obowiązek fakturowania w związku ze sprzedażą za pośrednictwem Platformy II realizowany jest bezpośrednio z użyciem tej Platformy - Kontrahent otrzymuje fakturę wystawioną przez Platformę II. Dane dotyczące zamówienia są następnie przekazywane do Platformy I, gdzie generowane są wskazane powyżej dokumenty systemowe, zawierające dodatkowo informacje opisane w części wniosku dotyczącej dokumentacji związanej ze sprzedażą za pośrednictwem Platformy II.

Wątpliwości Spółki w analizowanej sprawie dotyczą ustalenia czy Spółka jest uprawniona do zastosowania stawki 0% w odniesieniu do transakcji WDT opisanej w Scenariuszu A (pytanie nr 1) i w Scenariuszu B (pytanie nr 2).

W myśl art. 41 ust. 3 ustawy:

W wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, z zastrzeżeniem art. 42.

Stosownie do art. 42 ust. 1 ustawy:

Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki podatku 0%, pod warunkiem że:

1. podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, który nabywca podał podatnikowi;

2. podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju;

3. podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów, jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.

Warunki te muszą być spełnione łącznie. Spełnienie pierwszego z nich ma zagwarantować, że czynność zostanie potraktowana jako wewnątrzwspólnotowe nabycie w kraju odbiorcy i zostanie tam faktycznie opodatkowana, a drugi wskazuje, że istotnie nastąpił wywóz towarów z jednego państwa członkowskiego (z kraju) i jego transport (przemieszczenie) do innego państwa członkowskiego. Istotą transakcji wewnątrzwspólnotowych jest faktyczne opodatkowanie dostawy towaru w państwie przeznaczenia (do którego towar jest docelowo przemieszczany). Dostawa, która następuje na terytorium państwa dostawcy towarów, jest opodatkowana stawką 0%, a w państwie nabywcy następuje opodatkowanie tej dostawy według stawki podatku tam właściwej. Transakcja opodatkowana w ten sposób ma na celu uniknięcie zakłócania konkurencji, powodowanego podwójnym opodatkowaniem lub brakiem opodatkowania. Jednak zastosowanie stawki 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów uzależnione jest także od zarejestrowania podatnika jako podatnika VAT UE, najpóźniej w momencie składania deklaracji uwzględniającej daną dostawę.

W myśl art. 42 ust. 1a ustawy:

Stawka podatku, o której mowa w ust. 1, nie ma zastosowania, jeżeli:

1. podatnik nie dopełnił obowiązku, o którym mowa w art. 100 ust. 1 pkt 1 lub ust. 3 pkt 1, lub

2. złożona informacja podsumowująca nie zawiera prawidłowych danych dotyczących wewnątrzwspólnotowych dostaw towarów zgodnie z wymogami, o których mowa w art. 100 ust. 8

– chyba że podatnik należycie na piśmie wyjaśnił uchybienie naczelnikowi urzędu skarbowego

Podstawowe znaczenie dla udokumentowania wywozu towarów w ramach wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, realizowanej z udziałem przewoźnika lub spedytora odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, mają dokumenty wymienione w art. 42 ust. 3 ustawy.

Zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy:

Dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, są następujące dokumenty, jeżeli łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju:

1. dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju – w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi),

2. (uchylony)

3. specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku

4. (uchylony)

– z zastrzeżeniem ust. 4 i 5.

Jednak w myśl art. 42 ust. 11 ustawy:

W przypadku gdy dokumenty, o których mowa w ust. 3-5, nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju towarów, dowodami, o których mowa w ust. 1 pkt 2, mogą być również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa wewnątrzwspólnotowa, w szczególności:

1. korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie;

2. dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu;

3. dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków, gdy dostawa ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie, w takim przypadku inny – dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania;

4. dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Stosownie do art. 42 ust. 12 ustawy:

Jeżeli warunek, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie został spełniony przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za:

1. okres kwartalny - podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za ten okres; podatnik wykazuje tę dostawę w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za następny okres rozliczeniowy ze stawką właściwą dla dostawy danego towaru na terytorium kraju, jeżeli przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za ten następny okres rozliczeniowy nie posiada dowodów, o których mowa w ust. 1 pkt 2;

2. okres miesięczny - podatnik nie wykazuje tej dostawy w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za ten okres; podatnik wykazuje tę dostawę w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za kolejny po następnym okresie rozliczeniowym okres rozliczeniowy ze stawką właściwą dla dostawy danego towaru na terytorium kraju, jeżeli przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatnik za ten kolejny po następnym okresie rozliczeniowym okres rozliczeniowy nie posiada dowodów, o których mowa w ust. 1 pkt 2.

Przepis art. 42 ust. 12 ustawy odnosi się do jednego z warunków zastosowania stawki 0% do wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów, o którym mowa w art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy. Warunek ten dotyczy jedynie udokumentowania wywozu z kraju towarów będących przedmiotem dostawy i dostarczenia ich na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju. Przepis art. 42 ust. 12 ustawy reguluje sytuację, gdy powyższy warunek nie został spełniony przed złożeniem deklaracji podatkowej za dany okres.

Jak wynika z art. 42 ust. 12a ustawy:

W przypadkach, o których mowa w ust. 12, otrzymanie dowodów, o których mowa w ust. 1 pkt 2, upoważnia podatnika do wykazania wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów ze stawką 0% w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3, za okres rozliczeniowy, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu dokonania przez niego tej dostawy, i dokonania korekty deklaracji podatkowej oraz odpowiednio informacji podsumowującej, o której mowa w art. 100 ust. 1.

Brzmienie art. 42 ust. 3 ustawy wskazuje na podstawowy katalog dokumentów, potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich dostawę do nabywcy na terytorium innego państwa członkowskiego, który może być uzupełniony dodatkowymi dokumentami określonymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Nie oznacza to jednak, że dla potwierdzenia tej okoliczności wymagane jest „łączne” posiadanie wszystkich typów dokumentów wymienionych w powyższych przepisach, o ile posiadane dokumenty jednoznacznie potwierdzają dostarczenie nabywcy towarów na terytorium innego państwa członkowskiego. Przepisy te określają rodzaje dokumentów, których posiadanie gwarantuje podatnikom bezpieczne stosowanie stawki preferencyjnej w dostawach wewnątrzwspólnotowych. Istotne jest aby dokumenty zawierały informacje, z których wynika, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa członkowskiego niż terytorium kraju. Dokumenty mają łącznie potwierdzać określony fakt, co oznacza, że zebrane razem mają dać jednoznaczną informację, że określony towar został faktycznie dostarczony nabywcy do innego państwa członkowskiego niż terytorium kraju.

Powyższe rozważania potwierdza uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 października 2010 r., sygn. akt I FPS 1/10, w której Sąd podkreślił, że wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów jest przede wszystkim jedną z czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, o czym stanowi art. 5 ust. 1 pkt 5 ustawy. Co do zasady, polega ona na wywozie towarów z terytorium kraju (Polski), w wykonaniu czynności określonych w art. 7, czyli dostawy towarów, na terytorium innego państwa członkowskiego, w określonych w ustawie warunkach. Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, przy spełnieniu określonych w ustawie przesłanek, podlega opodatkowaniu według stawki 0% (tzw. wspólnotowe zwolnienie z prawem do odliczenia), co z jednej strony powoduje, że transakcja wywozu towaru z Polski do innego kraju członkowskiego nie jest obciążana podatkiem, a jednocześnie dostawcy pozwala na odzyskanie podatku uiszczonego przy nabyciu tego towaru, co zapewnia realizację zasady neutralności podatku od towarów i usług. Zasada ta obowiązuje jednak tylko wówczas, gdy w wyniku tej transakcji (wywozu) obowiązek naliczenia podatku ciąży na nabywcy towaru (w innym państwie członkowskim), w wyniku wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru (WNT) na terenie jego kraju (zasada opodatkowania w kraju przeznaczenia, konsumpcji).

Ponadto NSA stwierdził, że samo brzmienie art. 42 ust. 3 i 4 ustawy wskazuje na podstawowy katalog dokumentów potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich dostawę na terytorium innego państwa członkowskiego, który może być uzupełniony dodatkowymi dokumentami określonymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Tym samym, zdaniem Sądu, w świetle art. 42 ust. 1, 3 i 11 ustawy dla zastosowania stawki 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów wystarczającym jest, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, uzupełnione dokumentami, wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy lub innymi dowodami w formie dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622), o ile łącznie potwierdzają fakt dostawy do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Ponadto należy zauważyć, że ustawa nie zawiera definicji „dokumentu przewozowego”. Nawiązując do cyt. art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy, dokument ten powinien być dowodem potwierdzającym, że towar będący przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy został wywieziony z terytorium kraju i dostarczony do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju. List przewozowy opisany w Rozdziale III Konwencji Genewskiej o umowie międzynarodowego przewozu drogowego towarów (CMR) z dnia 19 maja 1956 r. (Dz. U. z 1962 r. Nr 49, poz. 238, z późn. zm.), jest niewątpliwie dowodem zawarcia umowy przewozu. Zgodnie z art. 4 oraz art. 9 Konwencji Genewskiej list przewozowy stanowi dowód zawarcia umowy przewozu, warunków tej umowy oraz przyjęcia towaru przez przewoźnika, o ile nie zostanie przeprowadzony dowód przeciwny.

Brak, nieprawidłowość lub utrata listu przewozowego nie wpływa na istnienie ani na ważność umowy przewozu, która mimo to podlega przepisom Konwencji. Zatem, sama Konwencja również nie ogranicza możliwości przeprowadzania dowodu w zakresie przewozu towarów tylko do listu przewozowego.

Wobec powyższego dokumentem przewozowym, o którym mowa w art. 42 ust. 3 pkt 1 ustawy, może być każdy dokument otrzymany od przewoźnika (spedytora), z którego jednoznacznie wynika, że towary będące przedmiotem dostawy zostały wywiezione i dostarczone nabywcy do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju. Dokumentem tym może być więc zarówno tradycyjny list przewozowy, jak i każdy inny dokument spełniający warunki formalne i potwierdzający dokonanie dostawy towaru do nabywcy.

Zatem mając na uwadze powołane powyżej przepisy oraz uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego, należy stwierdzić, że dla zastosowania stawki 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów wystarczającym jest na gruncie polskich przepisów, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody, o jakich mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, uzupełnione dokumentami wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy. Dla udokumentowania takiej dostawy podatnik może także posiadać inne dowody w formie dokumentów, o których mowa w art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którym jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.

Podsumowując, dla zastosowania stawki podatku w wysokości 0% podatnik musi posiadać w swojej dokumentacji dowody, które łącznie potwierdzą fakt wywiezienia z terytorium kraju i dostarczenia towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż Polska.

Przy czym przepisy regulujące prawo do zastosowania preferencyjnej stawki podatku nie określają formy dokumentów potwierdzających wywiezienie i dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy. Obowiązujące w tym zakresie przepisy nie uzależniają zastosowania stawki 0% od posiadania oryginałów dokumentów w formie papierowej. Skoro przepisy nie stanowią o ich formie, stąd można wnioskować, że każda forma jest dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność tych dokumentów została uprawdopodobniona. W dobie szeroko rozwiniętych technik komunikacji nie ma podstaw, aby odmawiać mocy dowodowej dokumentowi sporządzonemu i przesłanemu w formie elektronicznej. Jeżeli zatem jest to dokument udostępniony w formie elektronicznej, e-mail, lub jako skan dokumentu załączony do wiadomości e-mail otrzymanej od przewoźnika lub kontrahenta, niebudzący wątpliwości co do jego autentyczności, może on stanowić dowód, o którym mowa w powołanych przepisach ustawy. Należy zatem przyjąć, że każda forma dokumentu jest dopuszczalna, pod warunkiem, że autentyczność i integralność z dokumentami źródłowymi została wystarczająco uprawdopodobniona. Dokumenty powinny jednoznacznie dowodzić dostarczenie towarów do ich odbiorcy na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.

Ponadto wskazać należy, że faktura sprzedaży wypełnia znamiona specyfikacji, tj. zawiera dane dotyczące w szczególności nazwy i ilości towarów będącego przedmiotem dostawy, umożliwiając jego identyfikację.

Za możliwością uznania, iż faktura stanowi specyfikację poszczególnych sztuk ładunku, przemawia ugruntowana w tym zakresie praktyka organów podatkowych oraz sądów administracyjnych. Dla przykładu, w wyroku z 9 grudnia 2009 r. o sygn. I FSK 1388/08, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż: „(...) nie wydaje się, by podatnik był zmuszony do posiadania w swej dokumentacji odrębnej specyfikacji dostarczanych w ramach VAT towarów, jeśli specyfikacja taka została zawarta w fakturze VAT. (...). Jeżeli na fakturze wskazano dane, jakie powinna zawierać specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku (tj. m.in. nazwę i ilość towarów), faktura taka w istocie stanowi specyfikację poszczególnych sztuk ładunku. (...) posiadanie w takim przypadku odrębnej od faktury specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku nie jest konieczne do zastosowania 0% VAT w przypadku WDT (...)”.

Jak wynika z opisu sprawy, Spółka dokonuje dostaw w tramach transakcji WDT. Dostaw towarów dokonuje na rzecz podatników (Kontrahentów) z innych niż Polska krajów UE, zarejestrowanych do celów podatku od wartości dodanej, posiadających właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych (VAT UE) nadane im przez odpowiednie kraje UE oraz zawierające dwuliterowy kod stosowany dla potrzeb podatku od wartości dodanej. W ramach Scenariusza A i B Spółka nie będzie dysponowała międzynarodowym listem przewozowym CM podpisanym przez Kontrahenta. W celu zastosowania stawki 0% do WDT Spółka gromadzi dokumenty w ramach dwóch różnych Scenariuszy A i B. Spółka posiada i będzie posiadała dokumenty w obu scenariuszach przed upływem terminu do złożenia deklaracji VAT za dany okres rozliczeniowy. Informacje o dokonywanych WDT Spółka wskazuje w informacjach podsumowujących.

W ramach Scenariusza A, Spółka gromadzi następujące dokumenty:

1. Fakturę dokumentującą dokonaną transakcję WDT, zawierającą specyfikację poszczególnych sztuk ładunku;

2. Wyciąg dot. konkretnego zamówienia, uzyskiwany przez Wnioskodawcę poprzez zalogowanie się do Platformy i pobranie stosownego dokumentu w formacie PDF, zawierający m.in. następujące dane:

• numer faktury,
• datę złożenia zamówienia,
• nr dokumentu przewozowego,
• dane Kontrahenta,
• adres dostawy Towarów do kraju UE innego niż Polska,
• status płatności za Towary,
• specyfikację Towarów,
• linię czasu pokazującą poszczególne kroki począwszy od złożenia zamówienia przez Kontrahenta po potwierdzenie wysyłki Towarów;

3. Potwierdzenie otrzymania zapłaty za Towary, przy czym potwierdzenie to może mieć różną formę, w zależności od sposobu dokonania płatności przez Kontrahenta (status na temat płatności jest zawsze uwzględniany we wcześniej wspominanym wyciągu z Platformy, ale oprócz tego Spółka posiada np. wykaz płatności dokonywanych przez Platformę na rzecz Spółki, gdyż co do zasady, płatność od Kontrahentów za zamówione Towary trafia najpierw do Platformy);

4. Fakturę dokumentującą świadczone usługi na rzecz Spółki przez Usługodawcę,

5. Potwierdzenie płatności za usługi świadczone na rzecz Spółki przez Usługodawcę;

6. Zestawienie przygotowywane przez Usługodawcę, potwierdzające dostawę dla każdego zamówienia, zawierające m.in. następujące dane:

• numer faktury wystawionej na rzecz Kontrahenta (tożsamy z numerem zamówienia),
• nr dokumentu przewozowego,
• ilość oraz wagę Towaru,
• dane przewoźnika,
• datę wysyłki.

W ramach Scenariusza B, Spółka gromadzi następujące dokumenty:

1. Fakturę dokumentującą dokonaną transakcję WDT, zawierającą specyfikację poszczególnych sztuk ładunku;

2. Dokumenty z Platformy I dotyczące zamówienia złożonego poprzez Platformę II, uzyskiwane (dzięki integracji obu Platform opisanej we wcześniejszej części niniejszego wniosku) w formacie PDF po zalogowaniu się i pobraniu ich z Platformy I i zawierające m.in. następujące dane:

• numer zamówienia,
• datę złożenia zamówienia na Platformie II,
• nr dokumentu przewozowego,
• dane Kontrahenta,
• adres dostawy Towarów do kraju UE innego niż Polska,
• specyfikację Towarów,
• linię czasu pokazującą poszczególne kroki począwszy od złożenia zamówienia przez
• Kontrahenta po potwierdzenie wysyłki Towarów;

3. Dokumentację dotyczącą zapłaty za Towary - Spółka dysponuje każdorazowo szczegółowym zestawieniem elementów, jakie wchodzą w skład każdej płatności dokonywanej przez Platformę II na rzecz Spółki; na podstawie numerów zamówień widocznych w zestawieniach, można zidentyfikować kwotę płatności dokonywanej przez Kontrahentów za poszczególne zamówienia złożone za pośrednictwem Platformy II;

4. Fakturę dokumentującą świadczone usługi na rzecz Spółki przez Usługodawcę,

5. Potwierdzenie płatności za usługi świadczone na rzecz Spółki przez Usługodawcę;

6. Zestawienie przygotowywane przez Usługodawcę, potwierdzające dostawę dla każdego zamówienia, zawierające m.in. następujące dane:

• numery wskazywane na dokumentach wygenerowanych poprzez Platformę I,
• nr dokumentu przewozowego,
• ilość oraz wagę Towaru,
• dane przewoźnika,
• datę wysyłki.

W uzupełnieniu wniosku Spółka wskazała, że wskazany zarówno w Scenariuszu A i B wyciąg z Platformy sam w sobie nie potwierdza jednoznacznie dostarczenia Towarów, w szczególności z uwagi na możliwy brak statusu „Delivered” (wynikający z braku odpowiedniego oznaczenia przez przewoźnika lub z innych przyczyn niezależnych od Spółki). Wyciąg z Platformy nie stanowi samodzielnego dokumentu potwierdzającego dostarczenie Towarów, lecz jest jednym z elementów szerszego zestawu dokumentów gromadzonych przez Spółkę. W przypadku niedostarczenia Towarów z przyczyn niezależnych od Spółki (np. w wyniku utraty przesyłki przez przewoźnika), transakcja jest anulowana, a otrzymana płatność podlega zwrotowi na rzecz Klienta. Okoliczności te są dodatkowo dokumentowane za pomocą innych dowodów, w szczególności: korespondencji pomiędzy działem obsługi klienta a Klientem, potwierdzeń dokonania zwrotów środków oraz zapisów księgowych potwierdzających anulowanie transakcji. Dokumentacja ta pozwala na jednoznaczne wykazanie, że sprzedaż nie została ostatecznie zrealizowana, a należność została zwrócona Klientowi. Ponadto zestawienie otrzymywane od Usługodawcy potwierdza, że towary zostały przekazane do transportu z Polski do Klienta w innym państwie członkowskim UE. Niemniej jednak – analogicznie jak w przypadku wyciągu z Platformy – samo w sobie (tj. bez odniesienia do pozostałych zgromadzonych dokumentów) nie potwierdza jednoznacznie dostarczenia Towarów.

Odnosząc się do Państwa wątpliwości należy wskazać, że w Scenariusza A i B Spółka posiada lub będzie posiadać kopię faktury sprzedaży zawierającą specyfikację poszczególnych sztuk ładunku. Wskazać należy, że wymieniona w art. 42 ust. 3 ustawy specyfikacja sama w sobie nie potwierdza jednoznacznie dostarczenia towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju. Spółka zobowiązana jest do posiadana również innych dodatkowych dokumentów potwierdzających wywóz towarów z terytorium kraju i dostarczenie do nabywcy UE. W konsekwencji w odniesieniu do realizowanych dostaw, Spółka posiada również, zarówno w ramach Scenariusza A jak i B wyciąg dot. konkretnego zamówienia, uzyskiwanego przez Spółkę poprzez zalogowanie się do Platformy i pobranie stosownego dokumentu w formacie PDF, zawierający m.in. numer faktury, datę złożenia zamówienia, nr dokumentu przewozowego, dane Kontrahenta, adres dostawy Towarów do kraju UE innego niż Polska, status płatności za Towary (Scenariusza A), specyfikację Towarów, linię czasu pokazującą poszczególne kroki począwszy od złożenia zamówienia przez Kontrahenta po potwierdzenie wysyłki Towarów. Jednakże jak Spółka wskazała wyciąg z Platformy sam w sobie nie potwierdza jednoznacznie dostarczenia towarów, w szczególności z uwagi na możliwy brak statusu „Delivery”. A zatem, skoro dokument ten nie potwierdza jednoznacznie dostarczenia towarów do Kontrahenta, to nie można uznać za dowód dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej na rzecz Kontrahenta.

Ponadto w ramach Scenariusza A i B Spółka będzie również posiadała potwierdzenie otrzymania zapłaty za Towary. Należy jednak wskazać, że potwierdzenie to może mieć różną formę, w zależności od sposobu dokonania płatności przez Kontrahenta (status na temat płatności jest zawsze uwzględniany we wcześniej wspominanym wyciągu z Platformy, ale oprócz tego Spółka posiada np. wykaz płatności dokonywanych przez Platformę na rzecz Spółki). Jak Spółka wskazała co do zasady, płatność od Kontrahentów za zamówione Towary trafia najpierw do Platformy. Kontrahent dokonuje płatności za całość zamówienia w momencie dokonywania zakupu za pośrednictwem Platformy. Zatem skoro strony mogą dokonać rozliczenia transakcji przed jej zrealizowaniem, czyli np. przed dokonaniem dostawy (przemieszczeniem towarów z kraju do innego państwa członkowskiego), to nie sposób uznać, że potwierdzenie otrzymania zapłaty za towar w sposób jednoznaczny będzie potwierdzał dokonanie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Wskazać również należy, że posiadana przez Spółkę w Scenariusza A i B faktura dokumentująca świadczone usługi na rzecz Spółki przez Usługodawcę oraz potwierdzenie płatności za usługi świadczone na rzecz Spółki przez Usługodawcę, dotyczą realizacji usługi przez inny podmiot i kwestii rozliczenia usługi dokonywanej przez Przewoźnika na rzecz Wnioskodawcy. Z dokumentów takich nie wynika/nie będzie wynikać jednoznacznie dostarczenie towarów do Kontrahenta z terytorium innego państwa członkowskiego UE.

Gromadzone w ramach Scenariusza A i B zestawienie przygotowywane przez Usługodawcę, potwierdzające dostawę dla każdego zamówienia, zawierające m.in. numer faktury wystawionej na rzecz Kontrahenta (tożsamy z numerem zamówienia), numery wskazane na dokumentach wygenerowanych poprzez Platformę I (Scenariusz B), nr dokumentu przewozowego, ilość oraz wagę Towaru, dane przewoźnika oraz datę wysyłki – jak wskazała Spółka - samo w sobie nie potwierdza jednoznacznie dostarczenia towarów. Jak Spółka wskazała zestawienie to potwierdza, że towary zostały przekazane do transportu z Polski do Kontrahenta w innym państwie członkowskim UE. A zatem, skoro również dokument ten nie potwierdza jednoznacznie dostarczenia towarów do Kontrahenta, to nie można uznać za dowód dokonania dostawy wewnątrzwspólnotowej na rzecz Kontrahenta.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że dokumenty opisane w Scenariuszach A i B zarówno samodzielnie jak i łącznie nie potwierdzają/nie będą potwierdzały dostarczenia towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy do Kontrahenta na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju. Z żadnego z ww. dokumentów nie wynika bowiem jednoznacznie fakt dostarczenia towarów do Kontrahenta na terytorium innego państwa członkowskiego niż terytorium kraju. Dokumenty te potwierdzają/będą potwierdzały jedynie dokonanie dostawy towarów, przyjęcie przez przewoźnika zlecenia wywozu towarów z Polski oraz potwierdzenie uiszczenia ceny za sprzedany towar wynikające z wyciągu z Platformy, gdzie płatność tylko inicjuje realizację zamówienia a nie jest dokonywana po dostarczeniu tego towaru do Nabywcy.

Powyższe potwierdza orzecznictwo sądów administracyjnych. Przykładowo w wyroku z dnia 29 maja 2012 r. sygn. akt I FSK 1229/11 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w sytuacji kiedy podatnik posiada jedynie fakturę, dowody wydania towaru z magazynu oraz dowód zapłaty za towar, to z dowodów tych nie wynika w żaden sposób, że towar został wywieziony z terytorium kraju i dostarczony nabywcy na terytorium innego kraju członkowskiego. Zdaniem NSA wynika z nich jedynie to, że towar został sprzedany, nabywca uiścił cenę nabycia, podatnik wydał towar przewoźnikowi, zaś nabywca odebrał towar. Żaden z przedłożonych przez stronę dowodów nie potwierdza natomiast okoliczności odbioru towaru na terytorium innego kraju członkowskiego.

Tym samym posiadane przez Spółkę dokumenty wskazane we wniosku w ramach Scenariusza A i B nie potwierdzają/nie będą potwierdzały faktu wywiezienia i dostarczenia towarów będących przedmiotem dostawy do Kontrahenta znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju i łącznie nie stanowią/nie będą stanowić dowodów w rozumieniu art. 42 ust. 3 i 11. W konsekwencji Spółka nie jest/nie będzie uprawniona w tym przypadku do zastosowania stawki VAT w wysokości 0%.

Jednakże należy wskazać, że w przypadku jeżeli po dostarczeniu towarów do Kontrahentów przewoźnik oznaczy wysyłkę jako dostarczoną „Delivered” i na wygenerowanym wyciągu dotyczącego konkretnego zamówienia, uzyskiwanego przez Spółkę poprzez zalogowanie się do Platformy i pobranie stosownego dokumentu w formacie PDF lub wygenerowanym zestawieniu przygotowywanym przez Usługodawcę, potwierdzającym dostawę dla każdego zamówienia będzie widnieć status „Delivered” to dokumenty wskazane we wniosku w ramach Scenariusza A i B potwierdzają/będą potwierdzały fakt wywiezienia i dostarczenia towarów będących przedmiotem dostawy do Kontrahenta znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innego niż terytorium kraju i łącznie stanowią/będą stanowić dowodów w rozumieniu art. 42 ust. 3 i 11. W konsekwencji Spółka jest/będzie uprawniona w tym przypadku do zastosowania stawki VAT w wysokości 0%.

Zatem stanowisko Państwa jest nieprawidłowe .

Odnosząc się do powołanych przez Państwa interpretacji, należy wskazać, że interpretacje indywidualne są wydawane w indywidualnych sprawach i nie wiążą w sprawach innych podatników, co jest zrozumiałe zważywszy na różnorodność i odmienność okoliczności faktycznych występujących w każdej z indywidualnych spraw podlegających rozstrzygnięciu. Wskazane przez Państwa rozstrzygnięcia potraktowane zostały jako element Państwa argumentacji lecz nie mogły one wpłynąć na ocenę prawidłowości analizowanej kwestii, gdyż rozstrzygnięcia te są osadzone w odmiennych stanach faktycznych. I tak w powołanych przez Państwa interpretacjach indywidualnych m.in. (sygn. 0111-KDIB3-3.4012.470.2019.1.MK, 0112-KDIL1-3.4012.503.2024. 2.JK, 0114-KDIP1-2.4012. 357.2025.1.MW i 0114-KDIP1-2.4012.35.2024.3.GK) zawarte były dokumenty, które to jednoznacznie potwierdzały dostarczenie towarów do nabywcy w innym państwie członkowskim UE niż Polska. Dokumenty te zawierały m.in. dokładną datę i miejsce dostarczenia towarów do nabywcy do innego kraju UE lub potwierdzenie otrzymania zapłaty z tym, że płatność za towar dokonywana była po otrzymaniu towaru przez nabywcę. Zatem wskazane przez Państwa interpretacje indywidualne nie były tożsame z wariantami dokumentów jakie zostały przedstawione w opisie stanu faktycznego w przedmiotowym wniosku. Tym samym ww. interpretacje nie mogą wpływać na rozstrzygnięcie przyjęte w Państwa sprawie, tj. nie mogą stanowić argumentacji na poparcie Państwa stanowiska, które zasługują na uwzględnienie.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawiliście i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Informuję, że wydając interpretację nie przeprowadzam postępowania dowodowego i opieram się wyłącznie na elementach stanu przedstawionych we wniosku. Wszystkie gromadzone dokumenty na okoliczność wywozu towarów z Polski do innego kraju mogą być przedmiotem postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź kontroli celno-skarbowej, przeprowadzanej przez właściwy organ podatkowy.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;

2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.