Sygnatura: 0115-KDST1-1.440.217.2026.2.AGW
ID Eureka: 700878
0115-KDST1-1.440.217.2026.2.AGW
- Kategoria
- Wiążąca informacja stawkowa
- Autorzy
- Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
- Status zrodla
- Aktualna
- Data publikacji
- 13 lipca 2026
- Data wydania
- 13 lipca 2026
Podsumowanie
Wydano wiążącą informację stawkową (WIS) dla towaru: „wytłoki z (…) przeznaczone do (…) w biogazowniach”, tj. mokre wytłoki/pozostałości poprodukcyjne (odpady organiczne) sprzedawane luzem jako surowiec/paliwo do wykorzystania w biogazowniach. Towar sklasyfikowano w Nomenklaturze CN: **CN 23**. W konsekwencji sprzedaż tego towaru podlega **VAT w stawce 23%**. Podstawą prawną wskazaną w WIS jest **art. 41 ust. 1 ustawy o VAT w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy**. Rozstrzygnięcie zostało wydane w celu jednoznacznego ustalenia właściwej stawki VAT i klasyfikacji CN dla wskazanego rodzaju odpadu organicznego. WIS ma charakter wiążący dla podmiotu, tylko dla towaru tożsamego z opisanym we wniosku, przy możliwości jej zastosowania w okresie ważności (co do zasady 5 lat). Praktycznie oznacza to, że wnioskodawca powinien dla takich „wytłoków” stosować **23% VAT**, a nie stawkę obniżoną, gdyby klasyfikacja i cechy towaru były takie jak w WIS.
AnyLawyer Pro
Odblokuj pełną analizę tej interpretacji
Pracuj z dokumentami w AnyLawyer: szybkie podsumowania, cytaty i analiza wspierana przez AI w jednym miejscu.
Teza
WIS TOWAR – wytłoki.
Powiązane interpretacje
Tresc
WIĄŻĄCA INFORMACJA STAWKOWA (WIS)
Na podstawie art. 42a ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 775, z późn. zm.) zwanej dalej „ustawą”, po rozpatrzeniu wniosku (...) z dnia 24 kwietnia 2026 r. (data wpływu), uzupełnionego w dniu 5 czerwca 2026 r. (data wpływu), Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje niniejszą wiążącą informację stawkową.
Przedmiot wniosku: Towar - „Wytłoki z (...) przeznaczone do (...) w biogazowniach”
Opis towaru: mokre wytłoki z (...), pozostałości po (...), odpady poprodukcyjne, przeznaczone do (...) w biogazowniach jako paliwo, sprzedawane luzem
Rozstrzygnięcie: CN - 23
Stawka podatku od towarów i usług: 23%
Podstawa prawna: art. 41 ust. 1 ustawy w zw. z art. 146ef ust. 1 pkt 1 ustawy
Cel wydania WIS: określenie stawki podatku od towarów i usług
UZASADNIENIE
W dniu 24 kwietnia 2026 r. Wnioskodawca złożył wniosek, uzupełniony w dniu 5 czerwca 2026 r., w zakresie sklasyfikowania towaru określonego jako „Wytłoki z (...) przeznaczone do (...) w biogazowniach”, na potrzeby określenia stawki podatku od towarów i usług.
We wniosku i jego uzupełnieniu przedstawiono następujący opis towaru.
Wniosek dotyczy wydania wiążącej informacji stawkowej w zakresie właściwej stawki VAT oraz klasyfikacji CN (ewentualnie PKWiU) dla towarów w postaci odpadów organicznych – wytłoków poprodukcyjnych, przeznaczonych do wykorzystania jako pasza dla zwierząt lub surowiec do biogazowni. Przedmiotem są wytłoki organiczne powstające jako (...). Występują one w postaci wytłoków m.in. z (...) itp. Produkt powstaje w procesie (...). Wytłoki te mają charakter biodegradowalny, organiczny, nie zawierają dodatku alkoholu, konserwantów ani substancji chemicznych. Przeznaczenie produktu obejmuje dwa główne kierunki wykorzystania: po pierwsze jako materiał paszowy – do spożycia przez zwierzęta, bezpośrednio po tłoczeniu lub po ewentualnej obróbce mechanicznej i dalszym przetworzeniu na paszę; po drugie jako substrat do (...) w biogazowniach, gdzie stanowi surowiec do produkcji energii elektrycznej. Sprzedaż odbywa się w formie hurtowej. Dotychczas Wnioskodawca stosował dla tego rodzaju produktów podstawową stawkę podatku VAT w wysokości 23%, opierając się na własnych analizach. Wnioskodawca wskazuje jednocześnie, że na rynku funkcjonują inne tłocznie i przetwórnie produkujące wytłoki o zbliżonym składzie, technologii wytwarzania oraz przeznaczeniu, które stosują obniżoną stawkę podatku VAT w wysokości 5%, klasyfikując je jako artykuły spożywcze przeznaczone dla zwierząt. Z uwagi na rozbieżności w praktyce rynkowej w zakresie stosowania stawek VAT dla produktów o podobnym charakterze, Wnioskodawca wnosi o jednoznaczne określenie prawidłowej stawki podatku VAT oraz właściwej klasyfikacji towaru, aby zapewnić prawidłowe stosowanie przepisów podatkowych.
W załączniku nazwanym „Wniosek o wydanie Wiążącej Informacji Stawkowej (WIS)”, Wnioskodawca ponownie wskazał, że wniosek dotyczy wydania wiążącej informacji stawkowej dla towarów w postaci odpadów organicznych, poprodukcyjnych. Przeznaczonych do spożycia przez zwierzęta w postaci paszy, bądź do wykorzystania w biogazowniach.
Ponadto Wnioskodawca wskazał:
Opis towarów.
Produkt – wytłoki organiczne.
Nazwa handlowa: wytłoki.
Postać: wytłoki, pozostałości po (...).
Składniki:
W zależności od produkcji: (...)
Proces produkcji: (...)
Cechy produktu:
– biodegradowalny,
– organiczny
– bez dodatku alkoholu,
– bez konserwantów i substancji chemicznych,
Przeznaczenie: Produkt do spożycia przez zwierzęta, bezpośrednio po tłoczeniu, bądź po obróbce mechanicznej, kolejno przekształceniu na odżywczą paszę dla zwierząt. Bądź do (...) w biogazowniach (...).
Sposób sprzedaży: Sprzedaż hurtowa.
Dotychczas stosowana stawka VAT: 23%.
Na podstawie dotychczasowych analiz przyjęto dla niego stawkę podatku VAT w wysokości 23%.
Pytanie do organu: Jaką stawką podatku od towarów i usług należy opodatkować sprzedaż opisanych powyżej towarów oraz jaka jest ich prawidłowa klasyfikacja według CN (ewentualnie PKWiU)?
Stanowisko Wnioskodawcy.
Wnioskodawca wskazuje ponadto, że na rynku funkcjonują inne tłocznie oraz przetwórnie produkujące i sprzedające wytłoki o składzie i przeznaczeniu zbliżonym do produktu będącego przedmiotem niniejszego wniosku.
Podmioty te stosują dla tego rodzaju produktów obniżoną stawkę podatku VAT w wysokości 5 %, kwalifikując je jako artykuły spożywcze przeznaczone do spożycia przez zwierzęta. Z uwagi na rozbieżności występujące w praktyce rynkowej w zakresie stosowanych stawek podatku VAT dla produktów o porównywalnym składzie, technologii wytwarzania oraz przeznaczeniu, Wnioskodawca występuje z niniejszym wnioskiem o wydanie wiążącej informacji stawkowej w celu jednoznacznego i prawidłowego określenia właściwej stawki podatku VAT dla oferowanych przez niego produktów.
Informacja o praktyce rynkowej.
Wnioskodawca wskazuje, że zgodnie z posiadaną wiedzą oraz obserwacją rynku, na terytorium kraju funkcjonują podmioty zajmujące się tłoczeniem oraz produkcją wytłoków organicznych o składzie, sposobie produkcji oraz przeznaczeniu porównywalnym do produktów będących przedmiotem niniejszego wniosku.
Z informacji dostępnych Wnioskodawcy wynika, że w odniesieniu do tego rodzaju produktów przez część podmiotów rynkowych stosowana jest obniżona stawka podatku VAT w wysokości 5%.
W treści załącznika zawarto przykładowe zdjęcia dokumentów:
-
(...), w której wskazano m.in. (...).
-
(...), w której wskazano m.in. (...).
Z kolei w uzupełnieniu wniosku wskazano:
Wniosek dotyczy wydania wiążącej informacji stawkowej dla towarów w postaci odpadów organicznych, poprodukcyjnych. Przeznaczonych do wykorzystania w biogazowniach. Opis towarów.
Produkt – wytłoki organiczne.
Nazwa handlowa: wytłoki.
Postać: wytłoki, pozostałości po (...).
Składniki: wytłoki z (...).
Proces produkcji:
(...)
Ponadto Wnioskodawca wskazał, że nie posiada specyfikacji do tego typu surowca, ponieważ jest on traktowany jako odpad oraz „Na podstawie dotychczasowych analiz przyjęto dla niego stawkę podatku VAT w wysokości 23%”.
Pytanie do organu: Jaką stawką podatku od towarów i usług należy opodatkować sprzedaż opisanych powyżej towarów oraz jaka jest ich prawidłowa klasyfikacja według CN (ewentualnie PKWiU)?
Stanowisko Wnioskodawcy.
Z uwagi na rozbieżności występujące w praktyce rynkowej w zakresie stosowanych stawek podatku VAT dla produktów o porównywalnym składzie, technologii wytwarzania oraz przeznaczeniu, Wnioskodawca występuje z niniejszym wnioskiem o wydanie wiążącej informacji stawkowej w celu jednoznacznego i prawidłowego określenia właściwej stawki podatku VAT dla oferowanych przez niego produktów.
Informacja o praktyce rynkowej.
Wnioskodawca wskazuje, że zgodnie z posiadaną wiedzą oraz obserwacją rynku, na terytorium kraju funkcjonują podmioty zajmujące się tłoczeniem oraz są w posiadaniu wytłoków organicznych o składzie, sposobie produkcji oraz przeznaczeniu porównywalnym do produktów będących przedmiotem niniejszego wniosku.
W dokumencie umieszczono zdjęcia poglądowe produktu oraz przykładowej faktury nr (...) z dnia 24 kwietnia 2026 r.
Uzasadnienie klasyfikacji
Stosownie do brzmienia art. 5a ustawy, towary i usługi będące przedmiotem czynności, o których mowa w art. 5, wymienione w klasyfikacji w układzie odpowiadającym Nomenklaturze scalonej (CN) zgodnej z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.) lub w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, są klasyfikowane według Nomenklatury scalonej (CN) lub klasyfikacji wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, jeżeli dla tych towarów lub usług przepisy ustawy lub przepisy wykonawcze wydane na jej podstawie powołują działy, pozycje, podpozycje lub kody Nomenklatury scalonej (CN) lub symbole klasyfikacji statystycznych.
Zgodnie z art. 1 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej Nomenklatura scalona obejmuje:
a) nomenklaturę Systemu Zharmonizowanego;
b) wspólnotowe podpodziały do tej nomenklatury nazywane „podpozycjami CN” w tych przypadkach, gdy określona jest odpowiadająca stawka celna;
c) przepisy wstępne, dodatkowe uwagi do sekcji lub działów oraz przypisy odnoszące się do podpozycji CN.
Jednolitemu stosowaniu zarówno Systemu Zharmonizowanego (HS), jak i Nomenklatury scalonej (CN) służą Noty wyjaśniające.
Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze scalonej podlega regułom zawartym w Ogólnych regułach interpretacji Nomenklatury scalonej zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji i podpozycji z wyłączeniem wszelkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę.
Reguła 1 Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej (ORINS) wskazuje, że tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne. Dla celów prawnych klasyfikację towarów ustala się zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz zgodnie z Ogólnymi regułami interpretacji Nomenklatury scalonej.
Zgodnie z tytułem działu 23 Nomenklatury scalonej, dział ten obejmuje „Pozostałości i odpady przemysłu spożywczego; gotowa pasza dla zwierząt”.
Noty wyjaśniające do ww. działu stanowią: „Dział niniejszy obejmuje różnego rodzaju odpady i pozostałości uzyskane z materiału roślinnego używanego w przemyśle spożywczym oraz pewne produkty pochodzenia zwierzęcego. Większość tych produktów znajduje zastosowanie w żywieniu zwierząt, pojedynczo lub po zmieszaniu z innymi surowcami, chociaż niektóre z nich są odpowiednie do spożycia przez ludzi. Niektóre produkty (np. kamień winny, szlam, makuchy) mają zastosowanie przemysłowe (…)”.
Pozycja CN 2308 obejmuje: „Materiały roślinne i odpady roślinne, pozostałości roślinne i produkty uboczne, nawet w postaci granulek, w rodzaju stosowanych do karmienia zwierząt, gdzie indziej niewymienione ani niewłączone”.
Natomiast z Not wyjaśniających do HS do pozycji 2308 wynika, że „Niniejsza pozycja obejmuje roślinne materiały, odpady, pozostałości i produkty uboczne, pochodzące z przemysłowego przetwarzania materiałów roślinnych w celu ekstrakcji niektórych ich składników, pod warunkiem że nie są objęte inną, bardziej odpowiadającą ich właściwościom pozycją niniejszej nomenklatury i są w rodzaju do żywienia zwierząt.
Obejmuje między innymi: (…)
(5) Odpadki owoców (skórki i owocnie jabłek, gruszek itp.), wytłoczyny i wysłodki owoców (z wyciśniętych winogron, jabłek, gruszek, owoców cytrusowych itp.), nawet wtedy, gdy mogą być użyte do ekstrakcji pektyny.
(…)”.
Z przedstawionego opisu wynika, że przedmiotem wniosku jest odpad organiczny, poprodukcyjny, w postaci wytłoków z (...). Wytłoki stanowią pozostałości po tłoczeniu soku, przeznaczone są do wykorzystania w biogazowniach „Do fermentacji beztlenowej w biogazowniach jako paliwo do wytwarzania np. energii elektrycznej”.
Uwzględniając powyższe, należy stwierdzić, że przedstawiony we wniosku towar, tj. „Wytłoki z (...) przeznaczone do (...) w biogazowniach”, spełnia kryteria i posiada właściwości dla towarów objętych działem 23 Nomenklatury scalonej (CN).
Klasyfikacja towaru została dokonana zgodnie z postanowieniami 1. reguły Ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury scalonej.
Uzasadnienie zastosowania stawki podatku od towarów i usług
W myśl art. 41 ust. 1 ustawy, stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1.
Z kolei na mocy art. 41 ust. 2 ustawy, dla towarów i usług wymienionych w załączniku nr 3 do ustawy, innych niż klasyfikowane według Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług w grupowaniu usługi związane z wyżywieniem (PKWiU 56), stawka podatku wynosi 7%, z zastrzeżeniem art. 114 ust. 1 i art. 138 i ust. 4.
Zgodnie z art. 146ef ust. 1 ustawy, w okresie od dnia 1 stycznia 2024 r. do końca roku, w którym suma wydatków wymienionych w art. 40 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny (Dz.U. z 2024 r. poz. 248, z późn. zm.) określonych na ten rok w ustawie budżetowej, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 lipca tego roku, oraz planie finansowym Funduszu Wsparcia Sił Zbrojnych przedłożonym zgodnie z art. 42 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2022 r. o obronie Ojczyzny albo projekcie tego planu przedstawionym do zatwierdzenia Ministrowi Obrony Narodowej zgodnie z art. 42 ust. 2 i 3 tej ustawy, jeżeli plan ten nie został przedłożony zgodnie z art. 42 ust. 4 tej ustawy, po wyłączeniu planowanych przepływów finansowych w ramach tej sumy wydatków, jest wyższa niż 3% wartości produktu krajowego brutto określonego zgodnie z art. 40 ust. 2 tej ustawy:
-
stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 1 i 13, art. 109 ust. 2, art. 110, art. 120 ust. 3a i art. 138i ust. 4, wynosi 23%;
-
stawka podatku, o której mowa w art. 41 ust. 2, art. 120 ust. 2 i 3 oraz tytule załącznika nr 3 do ustawy, wynosi 8%;
-
stawka zryczałtowanego zwrotu podatku, o której mowa w art. 115 ust. 2, wynosi 7%;
-
stawka ryczałtu, o której mowa w art. 114 ust. 1, wynosi 4%.
Jak wynika z art. 146ef ust. 2 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych ogłosi, w drodze obwieszczenia, w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej „Monitor Polski”, koniec okresu obowiązywania stawek podatku, o których mowa w ust. 1, w terminie do dnia 31 października roku, dla którego zostały spełnione warunki określone w ust. 1.
W załączniku nr 3 do ustawy, zawierającym „Wykaz towarów i usług opodatkowanych stawką podatku w wysokości 8%”, w pozycji 10c wskazano bez względu na CN „Pasze, o których mowa w ustawie z dnia 22 lipca 2006 r. o paszach (Dz. U. z 2025 r. poz. 320), dla zwierząt gospodarskich i domowych, o których mowa w tej ustawie”.
Według art. 4 pkt 2) i 5) ustawy z dnia 22 lipca 2006 r. o paszach (Dz.U. z 2025 r. poz. 320) – dalej jako „ustawa o paszach”, użyte w ustawie określenia oznaczają:
-
pasza – paszę w rozumieniu art. 3 ust. 4 rozporządzenia nr 178/2002;
-
materiały paszowe – materiały paszowe w rozumieniu art. 3 ust. 2 lit. g rozporządzenia nr 767/2009.
W świetle art. 3 ust. 4 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. Urz. WE L 31 z 1.02.2002, str. 1, z późn. zm. – Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 15, t. 6, str. 463, z późn. zm.) do celów niniejszego rozporządzenia „pasza” (lub „materiały paszowe”) oznacza substancje lub produkty, w tym dodatki, przetworzone, częściowo przetworzone lub nieprzetworzone, przeznaczone do karmienia zwierząt.
Zgodnie z art. 3 ust. 1 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 767/2009 z dnia 13 lipca 2009 r. w sprawie wprowadzania na rynek i stosowania pasz, zmieniającego rozporządzenie (WE) nr 1831/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady i uchylającego dyrektywę Rady 79/373/EWG, dyrektywę Komisji 80/511/EWG, dyrektywy Rady 82/471/EWG, 83/228/EWG, 93/74/EWG, 93/113/WE i 96/25/WE oraz decyzję Komisji 2004/217/WE (Dz. Urz. UE L 229 z 1.09.2009, str. 1, z późn. zm.) – dalej jako „rozporządzenie 767/2009”, do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje:
a) definicje „paszy”, „przedsiębiorstwa paszowego” oraz „wprowadzenia na rynek” ustanowione w rozporządzeniu (WE) nr 178/2002;
b) definicje „dodatku paszowego”, „premiksu”, „pomocy przetwórczych” oraz „dziennego zapotrzebowania” ustanowione w rozporządzeniu (WE) nr 1831/2003; oraz
c) definicje „zakładu” i „właściwego organu” ustanowione w rozporządzeniu (WE) nr 183/2005.
Zgodnie z art. 3 ust. 2 lit. a) i g) (Definicje) ww. rozporządzenia, stosuje się również następujące definicje:
a) „podmiot działający na rynku pasz” oznacza osobę fizyczną lub prawną odpowiedzialną za zapewnienie, aby wymogi niniejszego rozporządzenia zostały spełnione w przedsiębiorstwie paszowym pozostającym pod ich kontrolą;
g) „materiały paszowe” oznaczają produkty pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego, których zasadniczym celem jest zaspokajanie potrzeb żywieniowych zwierząt, w stanie naturalnym, świeże lub konserwowane, oraz produkty pozyskane z ich przetwórstwa przemysłowego, a także substancje organiczne i nieorganiczne zawierające dodatki paszowe lub ich niezawierające, przeznaczone do doustnego karmienia zwierząt jako takie albo po przetworzeniu, albo stosowane do przygotowywania mieszanek paszowych lub jako nośniki w premiksach.
Stosownie do art. 14 ust. 1 rozporządzenia (WE) 767/2009, dane szczegółowe podlegające obowiązkowemu etykietowaniu są podawane w całości w widocznym miejscu na opakowaniu, pojemniku, na etykiecie do nich przymocowanej lub w dokumencie towarzyszącym, o którym mowa w art. 11 ust. 2, w widoczny, wyraźnie czytelny i nieusuwalny sposób, w języku urzędowym lub przynajmniej w jednym z języków urzędowych państwa członkowskiego lub regionu, w którym pasze są wprowadzane na rynek.
Zgodnie z art. 15 lit. a) rozporządzenia (WE) 767/2009, „materiały paszowe lub mieszanki paszowe nie są wprowadzane na rynek, chyba że następujące dane szczegółowe są wskazane za pośrednictwem etykietowania:
a) rodzaj paszy: „materiał paszowy”, „mieszanka paszowa pełnoporcjowa” lub „mieszanka paszowa uzupełniająca”, stosownie do potrzeb (…)”.
Stosownie do art. 16 ust. 1 rozporządzenia (WE) 767/2009, oprócz wymogów przewidzianych w art. 15, etykietowanie materiałów paszowych obejmuje również:
a) nazwę materiału paszowego; nazwa jest stosowana zgodnie z art. 24 ust. 5; oraz
b) obowiązkową deklarację odpowiadającą właściwej kategorii określonej w wykazie w załączniku V; obowiązkowa deklaracja może być zastąpiona informacjami szczegółowymi określonymi we wspólnotowym katalogu, o którym mowa w art. 24, dla każdego materiału paszowego z danej kategorii.
Zgodnie z art. 24 ust. 1 rozporządzenia (WE) 767/2009, jako narzędzie usprawniające etykietowanie materiałów paszowych i mieszanek paszowych, utworzony zostaje wspólnotowy katalog materiałów paszowych (zwany dalej „katalogiem”). Katalog ułatwia wymianę informacji na temat właściwości produktu oraz zawiera niewyczerpujący wykaz materiałów paszowych. W odniesieniu do każdego wyszczególnionego materiału paszowego katalog obejmuje przynajmniej następujące informacje szczegółowe:
a) nazwę;
b) numer identyfikacyjny;
c) opis materiału paszowego, włącznie z informacjami dotyczącymi procesu wytwarzania, w stosownych przypadkach;
d) dane szczegółowe zastępujące obowiązkową deklarację na potrzeby art. 16 ust. 1 lit. b); oraz
e) glosariusz zawierający definicje różnych wymienionych procesów i wyrażeń technicznych.
Z kolei w myśl art. 24 ust. 5 rozporządzenia (WE) 767/2009, stosowanie katalogu przez podmioty działające na rynku pasz jest dobrowolne. Jednak nazwa materiału paszowego wymienionego w katalogu może być stosowana jedynie, gdy wypełnione zostaną wszystkie odpowiednie postanowienia zawarte w katalogu.
Stosownie do art. 1 rozporządzenia Komisji (UE) nr 68/2013 z dnia 16 stycznia 2013 r. w sprawie katalogu materiałów paszowych (Dz. Urz. UE L 29 z 30.01.2013, str. 1), ustanawia się katalog materiałów paszowych, o którym mowa w art. 24 rozporządzenia (WE) nr 767/2009, jak określono w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
Zgodnie z art. 1 rozporządzenia Komisji (UE) 2022/1104 z dnia 1 lipca 2022 r. zmieniającego rozporządzenie Komisji (UE) nr 68/2013 w sprawie katalogu materiałów paszowych (Dz. Urz. UE. L 2023 Nr 16, str. 121), załącznik do rozporządzenia (UE) nr 68/2013 zastępuje się załącznikiem do niniejszego rozporządzenia.
W załączniku do ww. rozporządzenia stanowiącym „Katalog materiałów paszowych”, w części C „Wykaz materiałów paszowych” w pkt 5 „Inne nasiona, owoce i ich produkty pochodne”, wskazano:
Numer: (...)
Nazwa: (...).
Opis: (...).
Obowiązkowa deklaracja: Włókno surowe.
W myśl art. 2 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 183/2005 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 12 stycznia 2005 r. ustanawiającego wymagania dotyczące higieny pasz (Dz. Urz. UE L 35 z 8.2.2005, str. 1, z późn. zm.) – dalej jako „rozporządzenia nr 183/2005” – niniejsze rozporządzenie stosuje się do:
a) działalności podmiotów działających na rynku pasz, na wszystkich etapach, począwszy od produkcji pierwotnej pasz, aż do wprowadzenia paszy do obrotu włącznie;
b) żywienia zwierząt przeznaczonych do produkcji żywności;
c) przywozu paszy z krajów trzecich oraz jej wywozu do krajów trzecich.
Jak wynika z art. 2 ust. 2 rozporządzenia nr 183/2005 stanowi, że niniejsze rozporządzenie nie ma zastosowania do:
a) produkcji na własny użytek pasz:
i) dla zwierząt przeznaczonych do produkcji żywności dla potrzeb własnego spożycia; i
ii) dla zwierząt nieprzeznaczonych do produkcji żywności;
b) żywienia zwierząt przeznaczonych do produkcji żywności, dla potrzeb własnego spożycia lub też dla potrzeb działalności, o której mowa w art. 1 ust. 2 lit. c) rozporządzenia (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych;
c) żywienia zwierząt nieprzeznaczonych do produkcji żywności;
d) bezpośrednich dostaw niewielkich ilości produkcji pierwotnej pasz na poziomie lokalnym, realizowanych przez producenta dla lokalnych gospodarstw, w celu wykorzystania jej w tych gospodarstwach;
e) obrotu detalicznego pokarmem dla zwierząt domowych.
Jak stanowi art. 9 ust. 1 ww. rozporządzenia (WE) nr 183/2005 (Kontrole urzędowe, powiadamianie i rejestracja), podmioty działające na rynku pasz współpracują z właściwymi organami zgodnie z odpowiednimi przepisami wspólnotowymi oraz zgodnymi z nimi przepisami prawa krajowego.
Z kolei art. 9 ust. 2 tego rozporządzenia stanowi, że podmioty działające na rynku pasz:
a) powiadamiają właściwy organ o wszystkich kontrolowanych przez nie zakładach prowadzących działalność na jakimkolwiek etapie produkcji, przetwarzania, przechowywania, transportu lub dystrybucji pasz, w formie wymaganej przez ten organ, w celu rejestracji;
b) dostarczają właściwemu organowi aktualne informacje na temat wszystkich znajdujących się pod ich kontrolą zakładów, o których mowa pod lit. a), w tym także powiadamiają właściwy organ o wszelkich istotnych zmianach w zakresie ich działalności, a także o każdym przypadku zamknięcia zakładu.
Natomiast w myśl art. 9 ust. 3 ww. rozporządzenia, właściwy organ prowadzi rejestr lub rejestry zakładów.
Zgodnie z załącznikiem II rozdziału „Prowadzenie dokumentacji” ust. 1 ww. rozporządzenia, wszystkie podmioty działające na rynku pasz, w tym także te, których działalność polega wyłącznie na handlu i które nie magazynują produktów w swoich pomieszczeniach, prowadzą rejestry zawierające odpowiednie dane dotyczące zakupu, produkcji i sprzedaży, umożliwiające skuteczne śledzenie produktów od ich odbioru do dostawy, włączając w to eksport do miejsca ostatecznego przeznaczenia.
W myśl art. 5 ust. 1 ustawy o paszach, organy Inspekcji Weterynaryjnej wykonują zadania i obowiązki związane z higieną i urzędową kontrolą pasz na zasadach, w zakresie i w sposób określony w przepisach wymienionych w art. 1 pkt 1 oraz w ustawie.
Stosownie do art. 7 ust. 1 cyt. ustawy, powiatowy lekarz weterynarii, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, jest na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej właściwym organem w rozumieniu rozporządzenia nr 2017/625, rozporządzenia nr 183/2005, rozporządzenia nr 999/2001, rozporządzenia nr 767/2009 oraz przepisów wydanych w trybie tych rozporządzeń.
W myśl art. 7 ust. 2 ww. ustawy, powiatowy lekarz weterynarii, w zakresie zadań określonych w przepisach rozporządzenia nr 2017/625, rozporządzenia nr 183/2005, rozporządzenia nr 999/2001, rozporządzenia nr 767/2009 oraz w przepisach wydanych w trybie tych rozporządzeń, wydaje decyzje administracyjne i wykonuje inne czynności związane z:
- rejestracją, zawieszaniem, cofaniem rejestracji i dokonywaniem zmian w rejestracji zakładów oraz zatwierdzaniem, zawieszaniem, cofaniem zatwierdzenia, warunkowym zatwierdzaniem i dokonywaniem zmian w zatwierdzaniu zakładów, w tym:
a) prowadzeniem rejestru zakładów, o którym mowa w art. 9 ust. 3,
b) przyjmowaniem oświadczeń, o których mowa w art. 17 ust. 2 – rozporządzenia nr 183/2005;
-
urzędową kontrolą pasz i innymi zadaniami określonymi w rozporządzeniu 2017/625 oraz w przepisach wydanych w trybie rozporządzenia 2017/625, w tym stosowaniem środków, o których mowa w art. 138 rozporządzenia 2017/625;
-
udostępnianiem i przekazywaniem informacji w zakresie określonym w art. 5 ust. 2 i 3 rozporządzenia nr 767/2009.
Zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o paszach, powiatowy lekarz weterynarii prowadzi, na obszarze swojej właściwości, rejestr, o którym mowa w art. 9 rozporządzenia nr 183/2005, i wykaz zakładów zatwierdzonych zgodnie z art. 13 rozporządzenia nr 183/2005.
Stosownie do art. 11 ust. 3 ustawy o paszach, Główny Lekarz Weterynarii prowadzi krajowy wykaz zakładów, o którym mowa w art. 19 rozporządzenia nr 183/2005, na podstawie informacji i danych określonych w ust. 2.
W tym miejscu należy podkreślić, że aby towar mógł być objęty stawką 8% na ww. zasadach, musi stanowić paszę, o której mowa w ustawie z dnia 22 lipca 2006 r. o paszach, dla zwierząt gospodarskich i domowych, o których mowa w tej ustawie, w tym posiadać stosowne oznaczenie np. materiał paszowy, dodatek paszowy wynikające z etykiety lub dokumentu towarzyszącego dostawie, zgodnie z zasadami etykietowania pasz wynikającymi z przepisów prawa paszowego. Natomiast Wnioskodawca nie przedstawił takich dokumentów. Ponadto podmioty z siedzibą w Polsce mogą prowadzić sprzedaż pasz na terytorium kraju, jeżeli są wpisane do rejestru podmiotów paszowych, prowadzonego przez Główny Inspektorat Weterynarii, a Powiatowy Lekarz Weterynarii sprawuje nadzór nad sprzedawanym produktem.
W związku z powyższym, ponieważ opisany we wniosku towar „Wytłoki z (...) przeznaczone do (...) w biogazowniach” klasyfikowany jest do działu 23 Nomenklatury scalonej (CN) i nie jest objęty obniżoną stawką podatku (przepisy ustawy nie przewidują możliwości zastosowania obniżonej stawki podatku od towarów i usług dla towarów sklasyfikowanych do działu 23 Nomenklatury scalonej), jego dostawa, import lub wewnątrzwspólnotowe nabycie podlega opodatkowaniu stawką podatku od towarów i usług w wysokości 23%, na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy, w związku z art. 146ef ust. 1 pkt 1.
Informacje dodatkowe
Niniejsza WIS jest ważna, jeśli w przedmiotowej sprawie nie ma zastosowania zwolnienie podmiotowe lub przedmiotowe od podatku od towarów i usług (art. 42a ustawy). W zakresie wyeliminowania lub zastosowania zwolnienia Wnioskodawca może zwrócić się o interpretację indywidualną do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała.
Podmiot, na rzecz którego wydano WIS, może ją stosować wyłącznie do towarów tożsamych pod każdym względem z towarem będącym przedmiotem niniejszej decyzji.
Niniejsza WIS wiąże, z zastrzeżeniem art. 42c ust. 2-2d ustawy, organy podatkowe wobec podmiotu, dla którego została wydana, oraz ten podmiot, w odniesieniu do towaru będącego jej przedmiotem, który zostanie sprzedany, zaimportowany lub wewnątrzwspólnotowo nabyty w okresie ważności WIS (art. 42c ust. 1 pkt 1 ustawy), z wyjątkiem następujących przypadków:
– podmiot ten złożył fałszywe oświadczenie, że w dniu złożenia wniosku o WIS, w zakresie przedmiotowym tego wniosku, nie toczy się postępowanie podatkowe, kontrola podatkowa ani kontrola celno-skarbowa oraz że w tym zakresie sprawa nie została rozstrzygnięta co do jej istoty w decyzji lub postanowieniu organu podatkowego (art. 42b ust. 3 ustawy),
– towar, będący przedmiotem niniejszej WIS, stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy (art. 42ca ustawy).
Niniejsza WIS jest ważna przez okres 5 lat licząc od dnia następującego po dniu jej doręczenia (art. 42ha ust. 1 ustawy).
WIS traci ważność przed upływem 5 lat, z dniem:
-
następującym po dniu doręczenia decyzji o zmianie WIS albo decyzji o uchyleniu WIS, albo
-
wygaśnięcia na podstawie art. 42h ust. 1
–w zależności od tego, które ze zdarzeń nastąpiło wcześniej (art. 42ha ust. 2 ustawy).
WIS wygasa z mocy prawa przed upływem powyższego terminu w przypadku zmiany przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku odnoszących się do towaru będącego przedmiotem tej WIS, gdy zmiana tych przepisów spowodowała, że
– klasyfikacja towaru, lub
– stawka podatku właściwa dla towaru, lub
– podstawa prawna stawki podatku staje się niezgodna z tymi przepisami.
Wygaśnięcie WIS następuje z dniem wejścia w życie przepisów, z którymi WIS stała się niezgodna (art. 42h ust. 1 ustawy).
Do liczenia terminów okresu ważności WIS stosuje się odpowiednio art. 12 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacji podatkowej (Dz. U. z 2026 r., poz. 622, z późn. zm.), zwanej dalej Ordynacją podatkową.
POUCZENIE
Od niniejszej decyzji – stosownie do art. 220 § 1 w związku z art. 221 oraz art. 223 § 2 Ordynacji podatkowej – służy Stronie odwołanie do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia.
Odwołanie zgodnie z art. 42g ust. 4 ustawy, można złożyć wyłącznie za pośrednictwem systemu teleinformatycznego e-Urząd Skarbowy na stronie https://www.podatki.gov.pl/e-urzad-skarbowy/ będąc użytkownikiem konta/wyznaczając użytkownika konta organizacji w e-Urzędzie Skarbowym korzystając z formularza Pismo WIS. Następnie należy wybrać rodzaj pisma Odwołanie w sprawie WIS.
Odwołanie od decyzji organu podatkowego powinno zawierać zarzuty przeciw decyzji, określać istotę i zakres żądania będącego przedmiotem odwołania oraz wskazywać dowody uzasadniające to żądanie (art. 222 Ordynacji podatkowej).