0114-KDIP1-3.4012.355.2026.4.PRM

Interpretacja indywidualna
- stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanufaktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 5 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczący, potwierdzenia, czy Fundacja przy ustaleniu statusu małego podatnika powinna uwzględniać wyłącznie wartość sprzedaży w rozumieniu o VAT z wyłączeniem darowizn, środków z 1,5% podatku oraz dotacji niepowiązanych bezpośrednio z ceną. Uzupełnili go Państwo pismem z 1 lipca 2026 r. (wpływ 9 lipca 2026 r.) - w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Fundacja (...) (zwana dalej Fundacją) jest organizacją posiadającą status organizacji pożytku publicznego (OPP), działającą na podstawie ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie oraz ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej.

Fundacja prowadzi działalność na rzecz osób dotkniętych chorobą nowotworową i ich rodzin. Udziela wsparcia finansowego i rzeczowego, prowadząc wyodrębnione subkonta dla podopiecznych, na których gromadzone są środki pochodzące ze zbiórek publicznych, wpłat 1,5% podatku dochodowego, dobrowolnych darowizn innych wpłat dokonywanych na rzecz konkretnego podopiecznego.

Środki te, zgodnie z regulaminem Fundacji mogą być wykorzystywane wyłącznie na cele związane z leczeniem (w tym, m.in. zakup leków, wizyty lekarskie, konsultacje specjalistyczne, dojazdy do placówek medycznych, sprzęt rehabilitacyjny, rehabilitacje, pomoc psychologiczną).

Podopieczny zobowiązuje się do przedstawienia aktualnej dokumentacji oraz zaleceń medycznych opatrzonych pieczątką lekarza prowadzącego chorobę. W przypadku braku aktualnej informacji dotyczącej stanu zdrowia podopiecznego Fundacja ma prawo czasowo wstrzymać udzielaną pomoc.

Jak wspomniano wyżej - Fundacja dokonuje zwrotu wydatków dla podopiecznego, który potwierdza poniesione koszty.

Darowizny oraz 1,5% podatku nie są związane z żadnymi świadczeniami wzajemnymi, nie stanowią zapłaty za dostawę towarów ani świadczenie usług, nie mają wpływu na cenę żadnych towarów lub usług.

W przypadku wystąpienia dotacji mających bezpośredni wpływ na cenę - Fundacja uwzględnia je w podstawie opodatkowania VAT zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT.

Ponadto Fundacja prowadzi działalność gospodarczą, w ramach której: (…).

Działalność gospodarcza stanowi sprzedaż w rozumieniu przepisów CIT i VAT.

Podmiot jest podatnikiem podatku dochodowego oraz podatnikiem VAT.

Doprecyzowanie i uzupełnienie stanu faktycznego

Dla ustalenia statusu małego podatnika na 2025 r. właściwe są dane za 2024 r.:

1. Wartość sprzedaży dla celów podatku od towarów i usług wyniosła:

• sprzedaż netto - (…) zł,
• podatek VAT należny - (…) zł,
• wartość sprzedaży wraz z podatkiem VAT - (…) zł.

2. Dane wynikające z rachunku zysków i strat za 2024 r. przedstawiają się następująco:

• przychody netto ze sprzedaży z działalności gospodarczej - (…) zł,
• pozostałe przychody operacyjne - (…) zł,
• przychody z działalności statutowej (darowizny) - (…) zł.

Dla ustalenia statusu małego podatnika na 2026 r. właściwe są dane za 2025 r.:

1. Wartość sprzedaży dla celów podatku od towarów i usług wyniosła:

• sprzedaż netto - (…) zł,
• podatek VAT należny - (…) zł,
• wartość sprzedaży wraz z podatkiem VAT - (…) zł.

2. Dane wynikające z rachunku zysków i strat za 2025 r. przedstawiają się następująco:

• przychody netto ze sprzedaży z działalności gospodarczej - (…) zł,
• pozostałe przychody operacyjne - (…) zł,
• przychody z działalności statutowej (darowizny) - (…) zł.

Fundacja wskazuje, że wartość sprzedaży oraz wartość przychodów ze sprzedaży związanych z działalnością gospodarczą nie przekroczyły limitu odpowiadającego równowartości 2 000 000 euro.

W konsekwencji, przy założeniu prawidłowości stanowiska przedstawionego we wniosku, zgodnie z którym darowizny oraz pozostałe przychody statutowe nie są uwzględniane przy ustalaniu statusu małego podatnika, Fundacja posiada status małego podatnika zarówno w 2025 r. jak i w 2026 r.

Pytania nr 2 i część pytania nr 3 wniosku

1. Czy przy ustalaniu statusu małego podatnika VAT Fundacja powinna uwzględniać wyłącznie wartość sprzedaży w rozumieniu ustawy o VAT, z wyłączeniem darowizn, środków z 1,5% podatku oraz dotacji niepowiązanych bezpośrednio z ceną?

2. Czy w opisanym stanie faktycznym Fundacja spełnia definicję małego podatnika dla celów VAT?

Państwa stanowisko w sprawie

Ad 1

Zgodnie z art. 2 pkt 25 ustawy o VAT:

„małym podatnikiem jest podatnik, u którego wartość sprzedaży (wraz z kwotą podatku) nie przekroczyła (...) równowartości 2 000 000 euro”.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podlega: odpłatna dostawa towarów, odpłatne świadczenie usług.

W ocenie Fundacji, do wartości sprzedaży należy zaliczyć wyłącznie czynności opodatkowane VAT. Darowizny i środki z 1,5% nie stanowią sprzedaży. Dotacje niepowiązane bezpośrednio z ceną nie zwiększają obrotu.

Jednocześnie zgodnie z art. 29a ust. 1 ustawy o VAT - w przypadku dotacji mających bezpośredni wpływ na cenę - są one uwzględniane w podstawie opodatkowania.

W konsekwencji, zdaniem Fundacji, brak świadczenia powoduje brak sprzedaży i brak wpływu na limit. Zgodnie z orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej opodatkowaniu podlegają wyłącznie czynności wykonywane za wynagrodzeniem przy wzajemnym świadczeniu, bezpośrednim związku między świadczeniem a zapłatą. Orzecznictwo: C-16/93 Tolsma, C-102/86 Apple and Pear Development Council.

Ad 2 - status małego podatnika

W ocenie Fundacji skoro wartość sprzedaży (VAT) nie przekracza limitu 2 000 000 euro, Fundacja spełnia definicję małego podatnika dla VAT.

Fundacja przyjmuje podejście TSUE - tylko dotacje bezpośrednio wpływające na cenę wchodzą do VAT, pozostałe są neutralne podatkowo.

Podstawa prawna: art. 2 pkt 25 ustawy o VAT, art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, art. 29a ust. 1 ustawy o VAT, art. 14b § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa.

Fundacja wskazuje, iż niniejszy wniosek dotyczy wyłącznie sytuacji, w której darowizny nie mają charakteru odpłatnego, dotacje nie wpływają bezpośrednio na cenę. Ewentualna działalność odpłatna (gdyby miała wystąpić) jest analizowana indywidualnie.

Wniosek nie obejmuje przypadków świadczeń pozornie nieodpłatnych, dotacji cenowych nieuwzględnionych w VAT, działań mogących stanowić obejście prawa podatkowego.

Fundacja zwraca się z prośbą o potwierdzenie, że:

1. dla celów VAT uwzględnia wyłącznie sprzedaż w rozumieniu ustawy o VAT,

2. przy spełnieniu wskazanych warunków Fundacja posiada status małego podatnika.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

W myśl art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Natomiast art. 8 ust. 1 ustawy stanowi, że:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:

1. przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;

2. zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;

3. świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.

Pod pojęciem usługi (świadczenia) należy rozumieć każde zachowanie, na które składać się może zarówno działanie (uczynienie, wykonanie czegoś na rzecz innej osoby), jak i zaniechanie (nieczynienie bądź też tolerowanie).

Przy ocenie charakteru świadczenia jako usługi należy mieć na względzie, że ustawa zalicza do katalogu usług każde świadczenie, które nie jest dostawą w myśl art. 7 ustawy. Zauważyć jednak należy, że usługą będzie tylko takie świadczenie, w przypadku którego istnieje bezpośredni konsument, odbiorca świadczenia odnoszący korzyść o charakterze majątkowym. W związku z powyższym, czynność podlega opodatkowaniu jedynie wówczas, gdy wykonywana jest w ramach umowy zobowiązaniowej, a jedna ze stron transakcji może zostać uznana za bezpośredniego beneficjenta tej czynności. Przy czym, związek pomiędzy otrzymywaną płatnością a świadczeniem na rzecz dokonującego płatności, musi mieć charakter bezpośredni i na tyle wyraźny, aby można powiedzieć, że płatność następuje w zamian za to świadczenie.

Każde świadczenie niebędące dostawą towarów polegające na działaniu, zaniechaniu lub tolerowaniu czyjegoś zachowania stanowi zatem co do zasady usługę w rozumieniu ustawy, niemniej jednak muszą być przy tym spełnione następujące warunki:

• w następstwie zobowiązania, w wykonaniu którego usługa jest świadczona, nabywca jest bezpośrednim beneficjentem świadczenia;
• świadczonej usłudze odpowiada świadczenie wzajemne ze strony nabywcy (wynagrodzenie).

Należy podkreślić, że oba ww. warunki powinny być spełnione łącznie, aby świadczenie podlegało jako usługa, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT. Przy czym z treści powołanego wyżej przepisu art. 5 ust. 1 pkt 1 jednoznacznie wynika, że dostawa towarów i świadczenie usług co do zasady podlegają opodatkowaniu VAT wówczas, gdy są wykonywane odpłatnie (z wyjątkiem przypadków ściśle określonych w art. 7 ust. 2 oraz w art. 8 ust. 2 ustawy).

Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Przy czym przepisy ustawy nie określają postaci wynagrodzenia.

W dorobku orzecznictwa Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (np. wyrok z 8 marca 1988 r. w sprawie C-102/86 Apple and Pear Development Council przeciwko Commissioners of Customs and Excise), przyjmuje się, że odpłatność ma miejsce wtedy, gdy istnieje bezpośredni związek pomiędzy dostawą towarów lub świadczeniem usług a otrzymanym wynagrodzeniem, przy czym wynagrodzenie jakkolwiek musi być wyrażone w pieniądzu, to jednak nie musi być w tej formie dokonane. Należy podkreślić, że na gruncie przepisów o podatku od towarów i usług bez znaczenia pozostaje to, czy kwota uzyskanego wynagrodzenia (cena) została skalkulowana tak, że stanowi tylko koszt wytworzenia towaru lub wykonania usługi, czy została powiększona także o zysk sprzedającego.

Skoro przepisy nie określają formy zapłaty za świadczoną usługę, należy uznać, że zobowiązanie usługobiorcy może mieć postać świadczenia nie tylko określonej sumy pieniędzy, ale także świadczenie innej usługi (usługi wzajemnej). Oznacza to, że z danego stosunku prawnego, na podstawie którego wykonywana jest usługa, musi wynikać wyraźna, bezpośrednia korzyść na rzecz świadczącego usługę. Ponadto, aby dana czynność (świadczenie) podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT, musi istnieć bezpośredni związek o charakterze przyczynowym pomiędzy świadczoną usługą a świadczeniem wzajemnym. Otrzymana zapłata powinna być konsekwencją wykonania świadczenia.

Odpłatność określana jest przez strony umowy i jeśli strony ustalą zapłatę, wówczas wykonane świadczenie staje się odpłatne. W przypadku istnienia świadczenia wzajemnego otrzymanego przez świadczącego usługę, należy uznać czynności wykonywane w ramach zawartej umowy za odpłatne świadczenie usług określone w art. 8 ust. 1 ustawy, podlegające opodatkowaniu na zasadach ogólnych.

Zatem za czynność podlegającą opodatkowaniu VAT uważane mogą być takie sytuacje, w których:

• istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne,
• wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy,
• istnieje bezpośrednia i jasno zindywidualizowana korzyść po stronie dostawcy towaru lub usługi,
• odpłatność za otrzymane świadczenie (towar lub usługę) pozostaje w bezpośrednim związku z czynnością, która miałaby być opodatkowana tym podatkiem,
• istnieje możliwość wyrażenia w pieniądzu wartości tego świadczenia wzajemnego.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze - dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie - czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem działa jako podatnik VAT.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Jak wynika z art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zgodnie z art. 2 pkt 25 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o małym podatniku - rozumie się przez to podatnika podatku od towarów i usług:

a) u którego wartość sprzedaży (wraz z kwotą podatku) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro,

b) prowadzącego przedsiębiorstwo maklerskie, zarządzającego funduszami inwestycyjnymi, zarządzającego alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi, będącego agentem, zleceniobiorcą lub inną osobą świadczącą usługi o podobnym charakterze, z wyjątkiem komisu - jeżeli kwota prowizji lub innych postaci wynagrodzenia za wykonane usługi (wraz z kwotą podatku) nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 45 000 euro

- przy czym przeliczenia kwot wyrażonych w euro dokonuje się według średniego kursu euro ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski na pierwszy dzień roboczy października poprzedniego roku podatkowego, w zaokrągleniu do 1000 zł.

Jak wynika z powołanych wyżej przepisów, aby podatnik podatku od towarów i usług spełniał definicję małego podatnika wartość dokonanej przez niego sprzedaży (wraz z kwotą podatku) nie może przekroczyć, w poprzednim (do badanego okresu) roku podatkowym, wyrażonej w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro.

Stosownie do art. 29a ust. 1 ustawy:

Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

W świetle art. 29a ust. 6 ustawy:

Podstawa opodatkowania obejmuje:

1. podatki, cła, opłaty i inne należności o podobnym charakterze, z wyjątkiem kwoty podatku;

2. koszty dodatkowe, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, pobierane przez dokonującego dostawy lub usługodawcę od nabywcy lub usługobiorcy.

Zgodnie z art. 29a ust. 7 ustawy:

Podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:

1. stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty;

2. udzielonych nabywcy lub usługobiorcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w momencie sprzedaży;

3. otrzymanych od nabywcy lub usługobiorcy jako zwrot udokumentowanych wydatków poniesionych w imieniu i na rzecz nabywcy lub usługobiorcy i ujmowanych przejściowo przez podatnika w prowadzonej przez niego ewidencji na potrzeby podatku.

Z powyższych przepisów wynika, że podstawę opodatkowania w podatku od towarów i usług stanowi wynagrodzenie, które dostawca lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu dostawy towarów albo świadczenia usług. Wynagrodzenie to oznacza wartość rzeczywiście otrzymaną (lub która ma być otrzymana) w konkretnym przypadku. Przepis art. 29a ust. 6 i ust. 7 wymienia natomiast elementy, które powinny być wliczane bądź nie powinny być wliczane do podstawy opodatkowania.

Do podstawy opodatkowania zaliczane są tylko takie dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze, które są bezpośrednio przeznaczone na dofinansowanie konkretnego towaru czy też konkretnego rodzaju usługi. Nie jest więc podstawą opodatkowania ogólna dotacja (subwencja, inna dopłata o podobnym charakterze) uzyskana przez podatnika, niezwiązana z dostawą towaru lub świadczeniem usługi.

W przypadku natomiast, gdy podatnik otrzyma dofinansowanie, które będzie związane z dostawą lub świadczeniem usług, jako pokrycie części ceny konkretnego świadczenia lub rekompensatę z tytułu wykonania określonego świadczenia po cenach obniżonych, płatność taka będzie zaliczana do podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług.

Zatem podstawę opodatkowania podatkiem od towarów i usług zwiększa się tylko o takie dotacje, które w sposób bezwzględny i bezpośredni są związane z daną dostawą towarów lub świadczeniem usług. Jeżeli jednak taki bezpośredni związek nie występuje, dofinansowanie ogólne - na pokrycie kosztów działalności nie zwiększa podstawy opodatkowania, a tym samym nie podlega opodatkowaniu i nie stanowi podstawy opodatkowania w rozumieniu przepisu art. 29a ust. 1 ustawy.

Artykuł 29a ust. 1 ustawy jest odpowiednikiem art. 73 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (t. j. Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s 1 ze zm.), zwanej dalej Dyrektywą, zgodnie z którym:

(...) podstawa opodatkowania obejmuje wszystko, co stanowi zapłatę otrzymaną lub którą dostawca lub usługodawca otrzyma w zamian za dostawę towarów lub świadczenie usług od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z subwencjami związanymi bezpośrednio z ceną takiej dostawy lub świadczenia.

Należy uznać, że opodatkowanie subwencji (dotacji) stanowi wyjątek od zasad ogólnych wspólnego systemu VAT. Nie wszystkie subwencje (dotacje) stanowią element podstawy opodatkowania VAT. Jedynie takie, które są subwencjami (dotacjami) związanymi bezpośrednio z ceną dostawy towarów czy ceną świadczenia usług. Wyjątek ten należy interpretować w sposób ścisły. Wykładnia ścisła prowadzi do wniosku, że tylko subwencje bezpośrednio wpływające na cenę transakcji podlegają opodatkowaniu. Natomiast inne subwencje (dotacje) nie wchodzą tym samym do podstawy opodatkowania, a w konsekwencji nie podlegają opodatkowaniu VAT.

Zatem dla wykładni art. 29a ust. 1 ustawy, ważne jest wyjaśnienie pojęcia „dotacja bezpośrednio związana z ceną”.

W tym celu istotne znaczenie ma orzecznictwo Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W szczególności wyroki w sprawach C-184/00 (Office des produits wallons ASBL v. Belgian State) oraz C-353/00 (Keeping Newcastle Warm Ltd. v. Commisioners of Customs and Excise, w skrócie KNW).

W wyroku C-184/00 Trybunał stwierdził, że:

W pojęciu „subwencje związane bezpośrednio z ceną” w rozumieniu art. 73 dyrektywy VAT mieszczą się zatem jedynie te subwencje, które stanowią całkowicie lub częściowo świadczenie uzyskiwane w zamian za określone dostawy towarów lub świadczenia usług oraz są przyznawane przez osobę trzecią sprzedawcy lub świadczącemu usługi [zob. analogicznie wyrok z dnia 9 października 2019 r., C i C (VAT i dotacje rolne), C‑573/18 i C‑574/18, EU:C:2019:847, pkt 34 i przytoczone tam orzecznictwo].

Trybunał argumentował, że w celu ustalenia, czy dotacja stanowi wynagrodzenie, cena towarów i usług musi, co do zasady, być ustalana nie później, niż w momencie zdarzenia podlegającego opodatkowaniu. Zobowiązanie do zapłaty dotacji dokonane przez osobę, która jej udziela, rodzi korelat, jakim jest prawo beneficjenta do jej otrzymania, ponieważ dokonał on dostawy podlegającej opodatkowaniu. Ten związek pomiędzy dotacją a ceną musi być jednoznacznie widoczny na podstawie indywidualnej analizy okoliczności stanowiących podstawę wypłaty tego wynagrodzenia. Z drugiej strony nie jest konieczne, aby cena towarów lub usług bądź część tej ceny została ustalona. Wystarczy by możliwe było jej ustalenie. Cena jaką płaci nabywca musi być ustalana w taki sposób, że zmniejsza się ona w proporcji do dotacji przyznanej sprzedawcy towarów lub świadczącemu usługi, co zatem stanowi element ustalenia ceny, jakiej żąda ten ostatni. Trybunał w sprawie będącej przedmiotem rozpoznania wskazał sądowi odsyłającemu szereg wskazówek, stwierdzając, że sąd krajowy musi zbadać obiektywnie, czy fakt, iż dotacja jest wypłacana sprzedawcy lub świadczącemu pozwala mu sprzedawać towary lub świadczyć usługi po cenie niższej, niż musiałby on żądać w braku takiej dotacji. Nie jest konieczne, by dotacja odpowiadała bezpośrednio zmniejszeniu ceny dostarczanych towarów, wystarczy by relacja pomiędzy zmniejszeniem ceny a dotacją, która może być wyrażona ryczałtowo, była istotna.

W sytuacji zatem, gdy podatnik dla konkretnej dostawy towarów lub konkretnego świadczenia usług otrzymuje od innego podmiotu dofinansowanie, np. w postaci dotacji stanowiącej dopłatę do ceny towaru lub usługi - tego rodzaju dofinansowanie stanowi, obok ceny, uzupełniający ją element podstawy opodatkowania z tytułu tej dostawy lub świadczenia. Natomiast dotacje mające na celu dofinansowanie ogólnych kosztów działalności, niedające się powiązać z konkretnymi czynnościami podlegającymi opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, a więc nieuzależnione od ilości i wartości dostarczanych towarów lub świadczonych usług, nie stanowią podstawy opodatkowania w rozumieniu art. 29a ust. 1 ustawy, a zatem nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Jednocześnie z ww. przepisu wynika, że nie ma znaczenia od kogo dostawca towaru lub świadczący usługę otrzymuje zapłatę - czy od nabywcy czy od osoby trzeciej, ważne jest aby było to wynagrodzenie za dane konkretne świadczenie lub za daną konkretną dostawę.

W przedmiotowej sprawie należy również wskazać na orzeczenie TSUE w sprawie R. J. Tolsma a Inspecteur der Omzetbelasting Leeuwarden (wyrok z 3 marca 1994 r. sprawa C-16/93). Tolsma był ulicznym grajkiem, który prezentował swoją twórczość. Grajek ustawiał przed sobą puszkę, do której przechodnie mogli wrzucać datki. TSUE, wskazując na brak bezpośredniego związku między graniem muzyki a zapłatą oraz na dobrowolność datków, uznał, iż datki nie podlegają opodatkowaniu VAT. TSUE stwierdził, że:

czynność podlega opodatkowaniu wyłącznie wtedy, gdy istnieje związek prawny między usługodawcą i usługobiorcą, w ramach którego następuje świadczenie wzajemne, przy czym wynagrodzenie otrzymane przez usługodawcę stanowi wartość faktycznie przekazaną w zamian za usługi świadczone na rzecz usługobiorcy.

W omawianej sprawie należy także zaznaczyć, że na podstawie art. 888 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r.- Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795):

Przez umowę darowizny darczyńca zobowiązuje się do bezpłatnego świadczenia na rzecz obdarowanego kosztem swego majątku.

Bezpłatność świadczenia oznacza, że nie może ono mieć odpowiednika w świadczeniu drugiej strony umowy, albowiem umowa darowizny jest umową jednostronnie zobowiązującą, a podstawę świadczenia stanowi causa donandi, czyli chęć dokonania przysporzenia majątkowego. Tak więc świadczenie darczyńcy jest bezpłatne wtedy, gdy druga strona umowy nie zobowiązuje się do jakiegokolwiek świadczenia w zamian za uczynioną darowiznę. Nieodpłatność ta oznacza, że darczyńca nie może uzyskać jakiegokolwiek ekwiwalentu w zamian za dokonaną darowiznę ani w chwili jej dokonywania, ani też w przyszłości.

Z przywołanych wyżej przepisów opodatkowaniu podatkiem VAT - co do zasady - podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług. Aby uznać dane świadczenie za odpłatne, musi istnieć stosunek prawny pomiędzy świadczącym usługę a odbiorcą, a w zamian za wykonywanie usługi powinno zostać wypłacone wynagrodzenie. Co istotne, ww. świadczenie musi zostać wykonane przez działającego w tym zakresie podatnika podatku VAT.

Ponadto, podatnicy mają prawo przekazać 1,5% swojego podatku na rzecz wybranej przez siebie organizacji pożytku publicznego.

Państwa wątpliwości dotyczą potwierdzenia, czy Fundacja przy ustaleniu statusu małego podatnika powinna uwzględniać wyłącznie wartość sprzedaży w rozumieniu o VAT z wyłączeniem darowizn, środków z 1,5% podatku oraz dotacji niepowiązanych bezpośrednio z ceną.

Aby ocenić, czy otrzymane przez Państwa darowizny, 1,5% podatku oraz dotacje powinny być uwzględniane w podstawie opodatkowania VAT w rozumieniu art. 29a ustawy, kluczowa jest analiza okoliczności otrzymania danej wpłaty.

Z opisu sprawy wynika, że Państwa Fundacja prowadzi działalność gospodarczą, w ramach której (…). Ponadto, jako Fundacja posiadająca status OPP, udzielają Państwo wsparcia finansowego i rzeczowego - na zasadzie zwrotu wydatków poniesionych przez Państwa podopiecznego, który potwierdza poniesione koszty - prowadząc wyodrębnione subkonta dla podopiecznych, na których gromadzone są środki pochodzące ze zbiórek publicznych, wpłat 1,5% podatku dochodowego, dobrowolnych darowizn i innych wpłat dokonywanych na rzecz konkretnego podopiecznego. Zgromadzone środki mogą być wykorzystane wyłącznie na cele związane z leczeniem. Wskazali Państwo, że darowizny i środki pochodzące z 1,5% podatku dochodowego nie są związane z żadnymi świadczeniami wzajemnymi i nie stanowią zapłaty za dostawę towarów ani świadczenie usług. Nie mają też wpływu na cenę żadnych towarów i usług.

Z powyższego wynika, że darowizny oraz wpłaty 1,5% podatku dochodowego przekazywane na Państwa rzecz mają charakter dobrowolny i nie są związane z żadnym wzajemnym świadczeniem Państwa Fundacji na rzecz podmiotów wpłacających. Zarówno darowizny, jak i wpłaty 1,5% są dobrowolne i to wpłacający decyduje o ich dokonaniu.

W zaistniałej sytuacji otrzymane przez Państwa ww. darowizny oraz wpłaty 1,5% podatku dochodowego nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako wynagrodzenie z tytułu odpłatnego świadczenia usług lub odpłatnej dostawy towarów na rzecz podmiotów je wpłacających i nie mieszczą się w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług określonych w art. 5 ust. 1 ustawy. Tym samym, zarówno darowizny jak i wpłaty 1,5% podatku dochodowego nie stanowią podstawy opodatkowania, o której mowa w art. 29a ust. 1 ustawy.

Odnośnie dotacji niepowiązanych bezpośrednio z ceną usług i dostawy towarów wskazać należy, że jeżeli taki bezpośredni związek nie występuje, dofinansowanie ogólne - na pokrycie kosztów działalności nie zwiększa podstawy opodatkowania, a tym samym nie podlega opodatkowaniu i nie stanowi podstawy opodatkowania w rozumieniu przepisu art. 29a ust. 1 ustawy. Zatem również uzyskane przez Państwa dotacje niepowiązane bezpośrednio z ceną usług i dostawy towarów nie będzie wiązało się z obowiązkiem rozliczenia podatku od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Mając na uwadze powyżej przywołane przepisy należy wskazać, iż dla celów ustalenia prawidłowej wartości sprzedaży dla podatników, o której mowa w art. 2 ust. 25 ustawy, należy kierować się przepisem art. 2 pkt 22 ustawy, zgodnie z którym na wartość sprzedaży składają się kwoty wynikające z odpłatnej dostawy towarów i odpłatnego świadczenia usług na terytorium kraju, eksportu towarów oraz wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów.

W konsekwencji, przy ustalaniu statusu małego podatnika w podatku VAT nie powinni Państwo uwzględniać darowizn, środków z 1,5% podatku oraz dotacji niepowiązanych bezpośrednio z ceną. Do wartości sprzedaży powinni Państwo wliczyć sprzedaż opodatkowaną podatkiem VAT.

Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 uznaję za prawidłowe.

Państwa wątpliwości dotyczą również ustalenia, czy spełniają Państwo definicję małego podatnika w podatku VAT.

W opisie sprawy wskazali Państwo, że wartość sprzedaży (wraz z kwotą podatku) zarówno za 2024 r., jak i za 2025 r. nie przekroczyły w złotych kwoty odpowiadającej równowartości 2 000 000 euro.

Tym samym, należy stwierdzić, że w opisanym stanie faktycznym, nie przekroczyli Państwo ani w 2024 r. ani w 2025 r. wartości sprzedaży, o której mowa w art. 2 pkt 25 lit. a) ustawy. Zatem zarówno w 2025 r., jak i w 2026 r. spełniają Państwo definicję małego podatnika.

Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 2 uznaję za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Informuję, że niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie podatku od towarów i usług (pytania nr 2 i część pytania nr 3 wniosku), zaś w zakresie dotyczącym podatku dochodowego od osób prawnych (pytanie nr 1 i część pytania nr 3 wniosku) zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;

2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.