0114-KDIP3-2.4011.590.2026.2.MN

Interpretacja indywidualna – stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest:

• nieprawidłowe – w zakresie wskazania daty, od której liczony jest 5-letni okres, po upływie którego zbycie nieruchomości nie podlega opodatkowaniu;
• prawidłowe – w zakresie braku powstania przychodu z tytułu zbycia nieruchomości i zniesienia współwłasności.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

21 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek 15 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 29 czerwca 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1. Zainteresowany będący stroną postępowania:

A.A.

(…)

(…)

2. Zainteresowana niebędąca stroną postępowania:

B.B.

(…)

(…)

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

1 listopada 2008 r. w (…) zmarł C.C., który był wujkiem A.A. i bratem rodzonym ojca A.A. – D.D.

Na podstawie testamentu notarialnego sporządzonego 22 marca 1999 r. Rep. A (…) przed notariuszem (…) w Kancelarii Notarialnej w (…) przy ul. (…), otwartego i ogłoszonego przez Sąd Rejonowy dla (…) w (…) 24 kwietnia 2025 r., D.D. nabył wprost w całości spadek po bracie C.C., co zostało stwierdzone postanowieniem Sądu Rejonowego dla (…) w (…) z 24 kwietnia 2025 r. w sprawie sygn. akt (…).

D.D. będący w dacie zgonu mężem B.B. zmarł w dniu 9 października 2012 r. w (…), a spadek po nim nabył A.A. - syn D.D. i B.B. - żona D.D. na podstawie ustawy po 1/2 części każde z nich, co zostało stwierdzone aktem poświadczenia dziedziczenia sporządzonym 1 lutego 2019 r. Rep. (…) przed notariuszem w (…) (…) w Kancelarii Notarialnej przy (…).

W skład spadku po C.C. wchodzi:

1. udział we współwłasności w zabudowanej parterowym budynkiem mieszkalnym nieruchomości przy ul. A w (…) w udziale wynoszącym 16/144 części, która została nabyta na podstawie umowy przeniesienia własności budynku i oddania gruntu w użytkowanie wieczyste z 1 października 1993 r. Rep. (…) oraz

2. współwłasność ustawowa majątkowa małżeńska w lokalu mieszkalnym nr (…) przy ul. B w (…) stanowiącym odrębną własność nabytym przez E.E. i jej męża C.C. umową notarialną w dniu 7 grudnia 2007 r. Rep. (…).

W skład spadku po D.D. wchodzi udział we współwłasności w zabudowanej parterowym budynkiem mieszkalnym nieruchomości przy ul. A w (…) w udziale wynoszącym 16/144 części, która została nabyta na podstawie umowy przeniesienia własności budynku i oddania gruntu w użytkowanie wieczyste z dnia 1 października 1993 r. Rep. (…) oraz w udziale wynoszącym 16/144 części, który został nabyty w drodze dziedziczenia po bracie C.C., a więc łącznie ojcu D.D. w dacie jego zgonu przypadał udział w ww. nieruchomości przy ul. A wynoszący 32/144 części, a po jego śmierci składniki te stały się współwłasnością A.A. i B.B. po 1/2 części na podstawie ww. aktu poświadczenia dziedziczenia sporządzonego 1 lutego 2019 r. Rep. (…).

Finalnie są Państwo współwłaścicielami nieruchomości przy ul. A w (…) po 16/144 części każde z Państwa oraz współwłaścicielami lokalu mieszkalnego przy ul. B po 1/4 części każde z Państwa.

W dniu 28 kwietnia 2026 r. sprzedali Państwo wspólnie ą nabyte w drodze dziedziczenia wszystkie posiadane udziały w nieruchomości przy ul. A w (…) oraz zamierzają Państwo zawrzeć w tym roku umowę zniesienia współwłasności udziału w lokalu mieszkalnym przy ul. B w (…) z żoną C.C. w ten sposób, że E.E. nabędzie w całości przypadający Państwu udział (1/2 części) za spłatą w wysokości 1.000,00 zł, a więc lokal ten w całości stanie się własnością E.E. - żony C.C..

Uzupełnienie opisu stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

Kwota spłaty w zamian za udział przysługujący A.A. i B.B. w nieruchomości przy ul. B nie przekroczy wartości udziału w tej nieruchomości przysługującego Państwu przed zniesieniem współwłasności, innymi słowy – będzie niższa.

Nieruchomość przy ul. A stanowiła majątek odrębny ojca A.A. i męża B.B. Nie było zawartej umowy rozszerzającej wspólność majątkową małżeńską o składnik stanowiący nieruchomość przy ul. A.

Pytanie

Czy w świetle powyżej opisanego stanu faktycznego sprzedaż przez Państwa w 2025 r. odziedziczonych udziałów w nieruchomości przy ul. A oraz planowane w 2026 r. odpłatne zniesienie współwłasności lokalu przy ul. B stanowić będzie dla Państwa źródło przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a co za tym idzie czy czynności te podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Państwa stanowisko w sprawie

Mając na uwadze przedstawiony powyżej opis sprawy, odpłatne zbycie przez Państwa udziałów we współwłasności ww. nieruchomości odpowiednio w drodze umowy sprzedaży (ul. A) i w umowie odpłatnego zniesienia współwłasności (lokal przy ul. B) nabytych w spadku po D.D., który wcześniej nabył je w spadku po bracie C.C., nie będzie stanowić źródła przychodu, w myśl art. 10 ust. 1 pkt 8 w związku z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, bowiem pięcioletni okres, o którym mowa w tym przepisie niewątpliwie minął, a w konsekwencji, nie będą Państwo zobowiązani do zapłaty podatku dochodowego z tego tytułu, bowiem do okresu 5 lat wliczany jest nie tylko okres posiadania tej nieruchomości przez Państwa jako spadkobierców po D.D., ale również okres jej posiadania przez bezpośredniego spadkodawcę D.D., a także przez wcześniejszego spadkodawcę C.C.

Według Państwa nie ma znaczenia, że postanowienie stwierdzające nabycie spadku po C.C. przez D.D. zostało wydane dopiero 24 kwietnia 2025 r. w sprawie sygn. akt (…) przez Sąd Rejonowy dla (…) w (…).

Jeżeli od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie nieruchomości bądź nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę (tj. w przypadku ul. A było to 1 października 1993 r., a w przypadku ul. B było to 7 grudnia 2007 r.), do momentu odpłatnego zbycia nieruchomości (praw majątkowych) przez spadkobiercę upłynęło 5 lat - to sprzedaż nie podlega opodatkowaniu.

Istotnym jest to, że z chwilą śmierci C.C. w dniu 1 listopada 2008 r. należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stały się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Z kolei, postanowienie sądu o stwierdzeniu nabycia spadku z dnia 24 kwietnia 2025 r. potwierdzają jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.

W konsekwencji, odpłatne zbycie przez Państwa w 2025 r. odziedziczonych udziałów w nieruchomości przy ul. A oraz planowane w 2026 r. odpłatne zniesienie współwłasności lokalu przy ul. B nie stanowią dla Państwa źródła przychodu z odpłatnego zbycia, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a w zw. z art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a co za tym idzie nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Reguły dotyczące opodatkowania

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Źródła przychodów

Źródła przychodów zostały określone przez ustawodawcę w art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,

d) innych rzeczy

– jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c – przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że dokonane poza działalnością gospodarczą odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie skutkuje powstaniem przychodu.

W rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw następuje po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie – nie jest źródłem przychodu a tym samym kwota uzyskana z odpłatnego zbycia nieruchomości, jej części, udziału w nieruchomości lub praw w ogóle nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym.

W przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości i praw majątkowych, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, decydujące znaczenie w kwestii opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych ma moment i sposób ich nabycia. W związku z tym, dla określenia skutków podatkowych tego typu transakcji istotne jest ustalenie daty, od jakiej należy liczyć bieg pięcioletniego terminu, o którym mowa w powołanym wyżej przepisie.

Przychód z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości lub jej części oraz udziału w nieruchomości nie powstanie, jeżeli spełnione są łącznie dwa warunki:

• odpłatne zbycie nieruchomości nie następuje w wykonywaniu działalności gospodarczej (nie stanowi przedmiotu działalności gospodarczej) oraz
• zostało dokonane po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło jej nabycie.

Pojęcie nabycia

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie precyzuje pojęcia „nabycie”, a także nie wskazuje, czy ma to być nabycie odpłatne czy nieodpłatne. Nie określa również, na podstawie jakiej czynności prawnej może nastąpić nabycie nieruchomości, ich części oraz udziału w nieruchomości lub praw majątkowych. Zatem pojęcie to należy rozumieć szeroko, co oznacza, że z nabyciem nieruchomości lub praw majątkowych mamy do czynienia z chwilą uzyskania prawa własności do nieruchomości lub tych praw, bez względu na charakter czynności prawnej, na podstawie której doszło do przysporzenia majątkowego w postaci własności rzeczy lub praw.

Interpretacja pojęcia „nabycie” została przedstawiona w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 listopada 2009 r., sygn. akt II FSK 1489/08, w którym Sąd stwierdził, że aby ustalić, jaka czynność prawna wyznacza początek biegu pięcioletniego terminu, należy odwołać się do regulacji zawartych w prawie cywilnym.

Według Kodeksu cywilnego nabycie jest to uzyskanie prawa własności rzeczy. Zatem, aktywa majątkowe ulegają zwiększeniu.

Jak wskazano wyżej, moment przeniesienia prawa własności w prawie podatkowym określany jest zgodnie z normami prawa cywilnego.

Zgodnie z art. 155 § 1 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795 ze zm.):

Umowa sprzedaży, zamiany, darowizny lub inna umowa zobowiązująca do przeniesienia własności rzeczy co do tożsamości oznaczonej przenosi własność na nabywcę, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej albo, że strony inaczej postanowiły.

Nabyciem jest więc każda czynność, na mocy której na osobę fizyczną – nabywcę, przechodzi własność nieruchomości, bez względu na to, czy nabycie następuje w sposób odpłatny czy nieodpłatny.

Stosunki majątkowe pomiędzy małżonkami

Stosunki majątkowe pomiędzy małżonkami zostały uregulowane w ustawie z 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 236).

Przepis art. 31 § 1 Kodeksu stanowi, że:

Z chwilą zawarcia małżeństwa powstaje między małżonkami z mocy ustawy wspólność majątkowa (wspólność ustawowa) obejmująca przedmioty majątkowe nabyte w czasie jej trwania przez oboje małżonków lub przez jednego z nich (majątek wspólny). Przedmioty majątkowe nieobjęte wspólnością ustawową należą do majątku osobistego każdego z małżonków.

Ustrój wspólności ustawowej obejmujący dorobek obojga małżonków, ustawodawca ukształtował jako wspólność łączną, bezudziałową.

Zgodnie z art. 33 pkt 1 i 2 Kodeksu:

Do majątku osobistego każdego z małżonków należą przedmioty majątkowe nabyte przed powstaniem wspólności ustawowej; przedmioty majątkowe nabyte przez dziedziczenie, zapis lub darowiznę, chyba że spadkodawca lub darczyńca inaczej postanowił.

Zgodnie z art. 47 § 1 Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego:

Małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa taka może poprzedzać zawarcie małżeństwa.

Małżonkowie – poprzez zawarcie stosownej umowy – mogą ustanawiać ustrój majątkowy w sposób odmienny od przewidzianego w przepisach o wspólności ustawowej. Umowy takie w zakresie, w jakim ustanawiają zasadę kształtującą ustrój majątkowy, działają na przyszłość i mają charakter organizacyjny.

Ponadto, w doktrynie prawa rodzinnego podkreśla się, że w przypadku majątku osobistego małżonek pozostaje w stosunku do niego podmiotem wyłącznie uprawnionym, co oznacza, że jego uprawnienia do dysponowania przedmiotami wchodzącymi w skład majątku osobistego nie podlegają co do zasady żadnym ograniczeniom, w tym wynikającym z przepisów prawa rodzinnego, takim jak konieczność uzyskania zgody współmałżonka co do możliwości rozporządzania konkretnym składnikiem majątku osobistego.

W myśl art. 10 ust. 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W przypadku odpłatnego zbycia po ustaniu wspólności majątkowej małżeńskiej, nabytych do majątku wspólnego małżonków lub wybudowanych w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej nieruchomości lub nabytych do majątku wspólnego małżonków praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a-c, okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło ich nabycie do majątku wspólnego małżonków lub ich wybudowanie w trakcie trwania wspólności majątkowej małżeńskiej.

Z przedstawionego przez Państwa opisu wynika, że nieruchomość przy ul. A stanowiła odrębny majątek spadkodawcy, tj. Pana D.D. i w stosunku do tej nieruchomości nie została zawarta żadna umowa rozszerzająca wspólność majątkową małżeńską.

W odniesieniu do tej nieruchomości cytowany powyżej przepis nie będzie miał zastosowania.

Zatem, aby określić datę nabycia udziału w tej nieruchomości, należy rozpatrzeć kwestie związane z dziedziczeniem.

Nabycie w drodze spadku

Kwestie związane z dziedziczeniem regulują przepisy ustawy Kodeks cywilny.

Zgodnie z art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego:

Prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej.

W myśl art. 924 tej ustawy:

Spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy.

Natomiast zgodnie z art. 925 ww. ustawy:

Spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku.

Oznacza to, że z chwilą śmierci należące do spadkodawcy prawa i obowiązki stają się spadkiem, który podlega przepisom prawa spadkowego, a data śmierci (chwila śmierci) spadkodawcy ustala, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej.

Stosownie do art. 1025 § 1 ustawy Kodeks cywilny:

Sąd na wniosek osoby mającej w tym interes stwierdza nabycie spadku przez spadkobiercę. Notariusz na zasadach określonych w przepisach odrębnych sporządza akt poświadczenia dziedziczenia.

Prawomocne postanowienie sądu o nabyciu spadku, czy też akt poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza, potwierdza jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia. Postanowienie stwierdzające nabycie spadku nie jest zatem tożsame z datą nabycia tego spadku, jedynie potwierdza jego nabycie.

Stosownie do art. 1035 Kodeksu cywilnego:

Jeżeli spadek przypada kilku spadkobiercom, do wspólności majątku spadkowego oraz do działu spadku stosuje się odpowiednio przepisy o współwłasności w częściach ułamkowych.

Ustawą z dnia 23 października 2018 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r. poz. 2159) dodano art. 10 ust. 5, który stosuje się do dochodów (przychodów) uzyskanych od dnia 1 stycznia 2019 r.

Stosownie do art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

W przypadku odpłatnego zbycia, nabytych w drodze spadku, nieruchomości lub praw majątkowych, określonych w ust. 1 pkt 8 lit. a)-c), okres, o którym mowa w tym przepisie, liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie tej nieruchomości lub nabycie prawa majątkowego przez spadkodawcę.

Zatem od dnia 1 stycznia 2019 r. pięcioletni okres, po upływie którego nie powstanie obowiązek uiszczenia podatku dochodowego z tytułu sprzedaży nieruchomości nabytych w drodze spadku liczony jest od końca roku, w którym spadkodawca ją nabył lub wybudował, a nie tak jak w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 grudnia 2018 r. – od końca roku, w którym został otwarty spadek (w którym zmarł spadkodawca).

Wobec powyższego, w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości nabytych w spadku istotne znaczenie ma ustalenie daty nabycia tych nieruchomości przez spadkodawcę.

Z informacji przedstawionych przez Państwa wynika, że Państwa spadkodawca, tj. Pan D.D. nabył:

• udział 16/144 części w nieruchomości przy ul. A na podstawie umowy przeniesienia własności budynku i oddania gruntu w użytkowanie wieczyste z 1993 r. oraz udział 16/144 części w drodze dziedziczenia po bracie C.C.;
• współwłasność nieruchomości przy ul. B w drodze dziedziczenia po bracie C.C.

W tym miejscu należy wskazać, że dla celów stosowania art. 10 ust. 5 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przyjmuje się, że momentem nabycia nieruchomości (udziału w nieruchomości) przez spadkodawcę, który tę nieruchomość (udział w nieruchomości) nabył również w drodze spadku, jest moment nabycia tej nieruchomości (udziału w nieruchomości) zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego, tj. w chwili śmierci jego spadkodawcy.

Skoro – jak Państwo wskazali – Pan D.D. nabył częściowo udziały w nieruchomościach w drodze spadku, a częściowo na podstawie umowy przeniesienia własności budynku i oddania gruntu w użytkowanie wieczyste, to nabycie nieruchomości przez Państwa spadkodawcę, czyli Pana D.D., nastąpiło w dwóch datach:

• w dacie śmierci Jego spadkodawcy - tj. 1 listopada 2008 r. (w dniu śmierci Pana C.C.) dla udziałów nabytych w drodze dziedziczenia;
• w dacie nabycia, tj. w 1993 r. dla udziału nabytego na podstawie umowy przeniesienia własności budynku i oddania gruntu w użytkowanie wieczyste.

Zatem te daty, tj. 1993 i 2008 rok należy brać pod uwagę ustalając 5-letni termin, o którym mowa w art. 10 ust. 5 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Nie można więc zgodzić się z Państwem, że do okresu 5-letniego wliczany jest także okres posiadania przez spadkodawcę Państwa spadkodawcy.

W tej kwestii Państwa stanowisko jest nieprawidłowe.

Skutki podatkowe z tytułu sprzedaży udziałów w nieruchomości przy ul. A

Odnosząc się do skutków podatkowych z tytułu zbycia udziałów w nieruchomości przy ul. A wskazuję, że skoro – jak już wyżej wskazano – datą nabycia tej nieruchomości przez Państwa spadkodawcę jest częściowo rok 1993 i częściowo rok 2008, a jej sprzedaż nastąpiła w roku 2026, to sprzedaż ta nie stanowi dla Państwa źródła przychodu, gdyż pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 5 w zw. z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) niewątpliwie minął.

Zatem nie są Państwo zobowiązani do zapłaty podatku dochodowego z tego tytułu.

Skutki podatkowe z tytułu zniesienia współwłasności nieruchomości przy. ul. B

Stosownie do art. 195 Kodeksu cywilnego:

Własność tej samej rzeczy może przysługiwać niepodzielnie kilku osobom (współwłasność).

Zgodnie z art. 210 § 1 ww. Kodeksu:

Każdy ze współwłaścicieli może żądać zniesienia współwłasności. Uprawnienie to może być wyłączone przez czynność prawną na czas nie dłuższy niż lat pięć. Jednakże w ostatnim roku przed upływem zastrzeżonego terminu dopuszczalne jest jego przedłużenie na dalsze lat pięć; przedłużenie można ponowić.

W myśl art. 211 Kodeksu cywilnego:

Każdy ze współwłaścicieli może żądać, ażeby zniesienie współwłasności nastąpiło przez podział rzeczy wspólnej, chyba że podział byłby sprzeczny z przepisami ustawy lub ze społeczno-gospodarczym przeznaczeniem rzeczy albo że pociągałby za sobą istotną zmianę rzeczy lub znaczne zmniejszenie jej wartości.

Zgodnie natomiast z art. 212 § 1 ww. Kodeksu:

Jeżeli zniesienie współwłasności następuje na mocy orzeczenia sądu, wartość poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne. Przy podziale gruntu sąd może obciążyć poszczególne części potrzebnymi służebnościami gruntowymi.

Na mocy art. 212 § 2 przywołanego Kodeksu:

Rzecz, która nie daje się podzielić, może być przyznana stosownie do okoliczności jednemu ze współwłaścicieli z obowiązkiem spłaty pozostałych albo sprzedana stosownie do przepisów kodeksu postępowania cywilnego.

W wyniku dokonania zniesienia współwłasności możliwe jest zatem przyznanie rzeczy jednej osobie, przy jednoczesnym zobowiązaniu do dokonania spłat na rzecz pozostałych współwłaścicieli.

Wówczas osoba otrzymująca w całości daną rzecz nabywa w niej udział ponad udział dotychczas posiadany i przysługujący jej w tej rzeczy. Konsekwencją tego jest zbycie udziału w rzeczy po stronie tego współwłaściciela, który w zamian przysługującego mu udziału w rzeczy otrzyma spłatę pieniężną.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że zniesienie współwłasności polegające na przyznaniu nieruchomości jednemu ze współwłaścicieli w zamian za spłatę pieniężną na rzecz drugiego z nich, o ile zdarzenie to ma miejsce przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie zbywanego udziału i nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej, stanowi formę odpłatnego zbycia, wyczerpującą dyspozycję przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Osoba, która otrzymuję spłatę zbywa bowiem odpłatnie przysługujący jej udział. Spłata jest w takim przypadku wyrażoną w pieniądzu równowartością zbytego udziału we wspólnym prawie, co oznacza, że pomiędzy współwłaścicielami dochodzi do wymiany dóbr majątkowych, tj. udziału w nieruchomości w zamian za środki pieniężne.

Okoliczność, że zniesienie współwłasności, którego przedmiotem będzie nieruchomość, nastąpi ze spłatą, powoduje, że umowa ta ma charakter odpłatny z konsekwencjami wynikającymi z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Nie jest to jednak równoznaczne z obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego.

Z analizy Państwa wniosku wynika, że powzięli Państwo wątpliwość, czy otrzymana spłata – w wyniku dokonania zniesienia współwłasności nieruchomości – będzie stanowiła przychód ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a co za tym idzie, czy podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych i wykazaniu w zeznaniu podatkowym.

Zauważyć należy, że celem postępowania o zniesienie współwłasności, w rozumieniu ww. przepisów ustawy Kodeks cywilny, jest nowe ukształtowanie prawa własności rzeczy, która stanowi przedmiot współwłasności. Jedność przedmiotu oznacza, że w stosunku współwłasności przedmiotem prawa własności przysługującego kilku osobom jest jedna rzecz ruchoma lub nieruchomość.

Istotną cechą charakteryzującą współwłasność jest wielość podmiotów prawa własności jednej rzeczy. Chodzi tu o co najmniej dwie lub więcej osób, które pomimo łączącego je stosunku współwłasności są nadal odrębnymi podmiotami prawa.

We współwłasności prawo własności przysługuje, jak wynika z brzmienia zacytowanego wyżej przepisu, niepodzielnie kilku osobom. Żaden ze współwłaścicieli nie ma więc wyłącznego prawa do fizycznie wydzielonej części rzeczy. Jednym z podstawowych uprawnień przysługujących współwłaścicielowi jest prawo domagania się zniesienia współwłasności. Może dojść do niego w dwóch trybach: umownym, kiedy to współwłaściciele osiągają porozumienie co do faktu zniesienia współwłasności oraz sądowym następującym w wyniku postanowienia sądu. W Kodeksie cywilnym wyróżniono ponadto trzy sposoby zniesienia współwłasności: podział rzeczy wspólnej, przyznanie rzeczy jednemu ze współwłaścicieli oraz sprzedaż rzeczy wspólnej.

Jeżeli zniesienie współwłasności następuje na mocy orzeczenia sądu, wartość poszczególnych udziałów może być wyrównana przez dopłaty pieniężne.

Analiza powyższego wskazuje, że zniesienie współwłasności może polegać na przyznaniu prawa własności nieruchomości jednemu ze współwłaścicieli. Podział taki może wiązać się ze stosownymi spłatami od współwłaściciela nabywającego ponad dotychczas przysługujący mu udział. W takim przypadku zniesienie współwłasności następuje zatem za odpłatnością w formie spłaty. Konstrukcja ta niesie za sobą skutki tożsame jak ma to miejsce w przypadku przeniesienia własności w ramach umowy sprzedaży. Czynność taka, w świetle prawa cywilnego, stanowi formę odpłatnego zbycia. Powoduje to jednocześnie, że mamy do czynienia z odpłatnym zbyciem, o którym mowa w cytowanym na wstępie przepisie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Skoro udział we współwłasności nieruchomości przy ul. B nabyli Państwo w spadku, to odpłatne zbycie ww. udziału (otrzymanie spłaty w wyniku zniesienia współwłasności) nastąpi po upływie pięcioletniego okresu, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 w zw. z art. 10 ust. 5 ww. ustawy.

Zatem nie będzie ono stanowić dla Państwa źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Państwa stanowisko w kwestii braku powstania przychodu z tytułu zbycia udziałów w nieruchomości przy ul. A i zniesienia współwłasności nieruchomości przy ul. B jest więc prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia oraz zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;

2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

Pan A.A. (Zainteresowany będący stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.