Wróć do indeksu interpretacji

Sygnatura: 0114-KDIP3-2.4011.573.2026.2.JM

ID Eureka: 702950

0114-KDIP3-2.4011.573.2026.2.JM

Kategoria
Interpretacja indywidualna
Autorzy
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Status zrodla
Aktualna
Data publikacji
28 lipca 2026
Data wydania
28 lipca 2026

Podsumowanie

Dyrektor KIS potwierdził, że stanowisko podatnika w sprawie ulgi na powrót (art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT) jest prawidłowe. Podatnik od 1 czerwca 2022 r. do maja 2026 r. był nieprzerwanie rezydentem podatkowym Litwy i w tym okresie podlegał tam opodatkowaniu od całości dochodów. Nigdy wcześniej nie był polskim rezydentem podatkowym i nie mieszkał w Polsce, więc spełnił warunek braku wcześniejszej polskiej rezydencji. Od 25 maja 2026 r. przeniósł centrum interesów osobistych i gospodarczych do Polski oraz od tego momentu podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Od 25 maja 2026 r. podjął zatrudnienie w polskiej firmie i będzie przebywać w Polsce powyżej 183 dni w 2026 r. oraz w kolejnych latach, a jego dochody po przeprowadzce pochodzą wyłącznie z Polski. W ocenie organu spełniony jest też warunek dotyczący niewykorzystania ulgi na powrót wcześniej. Praktycznie oznacza to możliwość zastosowania ulgi na powrót od roku, od którego podatnik wybierze jej stosowanie (wskazał 2026 lub 2027), przy czym ulgą obejmuje się wyłącznie przychody uzyskiwane po przeniesieniu miejsca zamieszkania do Polski (tj. od 25 maja 2026 r.).

AnyLawyer Pro

Odblokuj pełną analizę tej interpretacji

Pracuj z dokumentami w AnyLawyer: szybkie podsumowania, cytaty i analiza wspierana przez AI w jednym miejscu.

Teza

Ulga na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Powiązane interpretacje

Tresc

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

17 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan – na wezwanie – pismem z 28 lipca 2026 r. (data wpływu 28 czerwca 2026 r.).

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Od 1 czerwca 2022 r. był Pan rezydentem podatkowym Litwy, gdzie nieprzerwanie mieszkał Pan i uzyskiwał dochody ze stosunku pracy na podstawie zezwolenia na pobyt czasowy i pracę (EU Blue Card). W maju 2026 r. przeniósł Pan swoją rezydencję podatkową do Polski. Od tego momentu centrum Pana interesów życiowych oraz miejsce stałego pobytu znajduje się w Polsce.

Od 25 maja 2026 r. jest Pan zatrudniony w polskiej firmie na podstawie umowy o pracę. Do Polski przyjechał Pan razem z żoną — jest Pan posiadaczem karty EU Blue Card, a żona przeprowadziła się jako członek rodziny posiadacza Blue Card.

W czerwcu 2026 r. złożył Pan wniosek o wydanie zezwolenia na pobyt czasowy w Polsce. Pozostałe składniki majątku (oszczędności, pojazd oraz inne ruchomości) zostaną przeniesione do Polski po wydaniu zezwolenia na pobyt.

Jest Pan obywatelem Białorusi. Nigdy wcześniej nie był Pan polskim rezydentem podatkowym i nigdy wcześniej nie mieszkał Pan w Polsce. W całym okresie pobytu na Litwie nie posiadał Pan polskiej rezydencji podatkowej.

Powiązania gospodarcze po przeprowadzce:

Wszystkie Pana interesy gospodarcze są skoncentrowane w Polsce. Głównym źródłem Pana dochodów jest umowa o pracę z polską firmą, z rocznym wynagrodzeniem brutto w wysokości 361.000 zł. W ramach obowiązków służbowych przenosi Pan na pracodawcę prawa autorskie, co uprawnia Pana do zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z art. 22 ust. 9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Nie posiada Pan żadnego zatrudnienia, dochodów, inwestycji, nieruchomości ani istotnych aktywów na Litwie ani na Białorusi.

Powiązania osobiste po przeprowadzce:

Żona mieszka z Panem w Polsce pod Państwa adresem zameldowania w (...). Polska jest centrum Państwa życia osobistego i rodzinnego. Na Białorusi mieszkają Pana rodzice, siostra, siostrzeńcy oraz dziadkowie; jednak Pana najbliższa rodzina – żona – przeprowadziła się do Polski razem z Panem. Nie ma Pan żadnych członków rodziny mieszkających na Litwie.

Rezydencja podatkowa i liczba dni w Polsce:

Od 25 maja 2026 r. – tj. od dnia podjęcia zatrudnienia w polskiej firmie i przeniesienia centrum Pana interesów osobistych i gospodarczych do Polski – podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Od tej daty wszystkie Pana dochody pochodzą wyłącznie z Polski. Nie posiada Pan żadnych źródeł dochodów na Litwie ani w żadnym innym kraju. W 2026 r. oraz w każdym kolejnym roku podatkowym przebywa Pan w Polsce powyżej 183 dni.

Plany podróży:

Aktualnie nie może Pan podróżować na Białoruś. Planuje Pan odwiedzić Litwę w 2027 r. wyłącznie jako turysta, bez zamiaru ustanowienia tam rezydencji ani powiązań gospodarczych.

Dokumentacja, którą może Pan przedstawić:

‒ Litewskie certyfikaty rezydencji podatkowej,

‒ Decyzje litewskiej służby migracyjnej dotyczące wydania zezwoleń na pobyt,

‒ Ważna karta EU Blue Card,

‒ Litewska umowa o pracę,

‒ Umowy najmu dotyczące zakwaterowania na Litwie,

‒ Polska umowa o pracę (od 25 maja 2026 r.),

‒ Umowa najmu dotycząca zakwaterowania w Polsce,

‒ Zameldowanie w Polsce,

‒ Litewskie zeznania podatkowe oraz potwierdzenia zapłaty podatku.

Ponieważ w okresie pobytu na Litwie mieszkał Pan i płacił podatki wyłącznie tam, nie posiada Pan polskich umów o pracę ani polskich zeznań PIT za ten okres.

Uzupełnienie opisu sprawy

Przeniósł Pan już swoją rezydencję do Polski. Od 25 maja 2026 r. jest Pan zatrudniony w polskiej firmie na podstawie umowy o pracę. Celem przeprowadzki jest zmiana stałego miejsca zamieszkania połączona ze zmianą pracy.

Przyjechał Pan do Polski razem z żoną. Jest Pan posiadaczem karty EU Blue Card; żona przeprowadziła się jako członek rodziny posiadacza Blue Card. Żona przeprowadziła się do Polski razem z Panem. Żaden członek najbliższej rodziny (małżonek ani dzieci) nie pozostał na Litwie, ani na Białorusi.

Planuje Pan skorzystać z ulgi na powrót począwszy od roku podatkowego 2026 lub 2027, o ile spełni Pan wszystkie warunki uprawniające do jej zastosowania.

Centrum Pana interesów gospodarczych zostało przeniesione do Polski w dniu 25 maja 2026 r. – tj. w dniu podjęcia zatrudnienia na podstawie polskiej umowy o pracę. Pełne przeniesienie pozostałych aktywów (oszczędności, pojazd, ruchomości) nastąpi po wydaniu zezwolenia na pobyt.

Od momentu przeprowadzki do Polski nie posiada Pan żadnych powiązań gospodarczych z Litwą – brak zatrudnienia, dochodów, inwestycji, nieruchomości ani istotnych aktywów.

Od momentu przeprowadzki do Polski nie posiada Pan żadnych powiązań gospodarczych z Białorusią – brak zatrudnienia, dochodów, inwestycji, nieruchomości ani istotnych aktywów.

Wszystkie interesy gospodarcze są skoncentrowane w Polsce: umowa o pracę z polską firmą (roczne wynagrodzenie brutto 361.000 zł), przeniesienie praw autorskich na pracodawcę oraz wszystkie aktywa przenoszone do Polski.

Nie posiada Pan żadnych powiązań osobistych z Litwą – brak rodziny, małżonka, partnerki ani dzieci tam zamieszkałych. Na Białorusi mieszkają Pana rodzice, siostra, siostrzeńcy oraz dziadkowie. Pana żona – najbliższa rodzina – przeprowadziła się do Polski razem z Panem. Żona mieszka z Panem w Polsce pod Państwa adresem zameldowania w (...). Polska jest centrum Państwa życia osobistego i rodzinnego.

Aktualnie nie może Pan podróżować na Białoruś. Planuje Pan odwiedzić Litwę w 2027 r. wyłącznie jako turysta, bez zamiaru ustanowienia tam rezydencji.

W wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski podlega Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Od 25 maja 2026 r. – tj. od dnia podjęcia zatrudnienia w polskiej firmie i przeniesienia centrum Pana interesów osobistych i gospodarczych do Polski — podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Od tej daty wszystkie Pana dochody pochodzą wyłącznie z Polski. Nie posiada Pan żadnych źródeł dochodów na Litwie, ani w żadnym innym kraju.

Od momentu przyjazdu w maju 2026 r. przebywa Pan w Polsce powyżej 183 dni w roku podatkowym 2026 oraz będzie Pan przebywał powyżej 183 dni w każdym kolejnym roku podatkowym.

Suma osiąganych przez Pana przychodów przekroczyła kwotę 85.528 zł rocznie. Roczne wynagrodzenie brutto z umowy o pracę wynosi 361.000 zł. W ramach obowiązków służbowych przenosi Pan prawa autorskie na pracodawcę, co uprawnia Pana do zastosowania 50% kosztów uzyskania przychodów, zgodnie z art. 22 ust. 9 ustawy o PIT. Pana dochód podlegający opodatkowaniu przekroczy kwotę 85.528 zł rocznie.

Nigdy wcześniej nie korzystał Pan z ulgi na powrót – ani w całości, ani w części.

W chwili zmiany miejsca zamieszkania nie posiadał Pan Karty Polaka i nie posiada jej Pan również obecnie.

Pytanie

Czy spełnia Pan warunki do skorzystania z ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w świetle przedstawionego stanu faktycznego, tj. jako obywatel Białorusi, który od 1 czerwca 2022 r. do maja 2026 r. był nieprzerwanie rezydentem podatkowym Litwy, nigdy wcześniej nie był polskim rezydentem podatkowym ani nie mieszkał w Polsce, a od 25 maja 2026 r. przeniósł centrum interesów osobistych i gospodarczych do Polski, podjął zatrudnienie w polskiej firmie na podstawie umowy o pracę i przebywa w Polsce powyżej 183 dni w roku podatkowym?

Pana stanowisko w sprawie

Uważa Pan, że spełnia wszystkie warunki do skorzystania z ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, z następujących powodów:

Po pierwsze, przez co najmniej trzy kolejne lata kalendarzowe poprzedzające rok przeniesienia rezydencji do Polski był Pan nieprzerwanie rezydentem podatkowym Litwy – od 1 czerwca 2022 r. do maja 2026 r. – i w tym czasie podlegał Pan litewskiemu obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów.

Po drugie, nigdy wcześniej nie był Pan polskim rezydentem podatkowym ani nie mieszkał Pan w Polsce, co oznacza, że warunek dotyczący braku wcześniejszej polskiej rezydencji podatkowej jest spełniony.

Po trzecie, od 25 maja 2026 r. przeniósł Pan centrum swoich interesów osobistych i gospodarczych do Polski, podjął Pan zatrudnienie w polskiej firmie na podstawie umowy o pracę i będzie Pan przebywał w Polsce powyżej 183 dni w roku podatkowym 2026 oraz w każdym kolejnym roku podatkowym. Od tej daty podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Po czwarte, nigdy wcześniej nie korzystał Pan z ulgi na powrót ani w całości, ani w części.

W odniesieniu do roku, od którego ulga powinna być stosowana, uważa Pan że właściwym rokiem rozpoczęcia stosowania ulgi jest rok 2027. Przepis art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o PIT, dopuszcza zastosowanie ulgi zarówno w roku przeniesienia rezydencji, jak i w roku następnym. Ponieważ Pana rezydencja podatkowa została przeniesiona do Polski w maju 2026 r. – a więc w trakcie roku podatkowego, a nie od jego początku – za bardziej korzystne i pewne prawnie uznaje Pan rozpoczęcie stosowania ulgi od 1 stycznia 2027 r., co zapewni pełne cztery lata korzystania ze zwolnienia (2027, 2028, 2029, 2030) bez ryzyka wątpliwości co do zakresu ulgi w roku 2026.

Jednocześnie, jeśli organ uzna, że ulga może być stosowana już od roku 2026, wnosi Pan o potwierdzenie tej możliwości wraz z wskazaniem, w jaki sposób należy ją zastosować do przychodów uzyskanych w Polsce od 25 maja 2026 r.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85.528 zł, osiągnięte:

a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy,

b) z umów zlecenia, o których mowa w art.13 pkt 8,

c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,

d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

‒ w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.

Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy:

Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosownie do art. 21 ust. 43 ustawy:

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:

  1. w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz

  2. podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym:

a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

  1. podatnik:

a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej lub

b) miał miejsce zamieszkania:

‒ nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub

‒ na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz

  1. posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia, oraz

  2. nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy:

Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85.528 zł.

Ponadto, z art. 53 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105) wynika, że:

Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.

Zwolnienie przedmiotowe, o którym mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Osoby podlegające w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Wynika to z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jak wynika z art. 3 ust. 1a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

  1. posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

  2. przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

W świetle art. 4a ww. ustawy:

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Aby zapewnić sobie możliwość skorzystania z omawianej preferencji podatkowej, należy zarówno przez trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz w okresie od początku roku, w którym zmieniono miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego ten dzień, nie posiadać miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i co istotne w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, należy mieć nieograniczony obowiązek podatkowy na terytorium RP.

Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że posiada Pan obywatelstwo białoruskie. W okresie od 1 czerwca 2022 r. do maja 2026 r. był Pan rezydentem podatkowym Litwy, gdzie nieprzerwanie Pan mieszkał i uzyskiwał dochody ze stosunku pracy. W maju 2026 r. przeniósł Pan swoją rezydencję podatkową do Polski. Od tego momentu Pana centrum interesów życiowych oraz miejsce stałego pobytu znajduje się w Polsce. Do Polski przyjechał Pan razem z żoną (Pana najbliższą rodziną). Nie posiada Pan powiązań osobistych z Litwą. Na Białorusi mieszkają Pana rodzice, siostra, siostrzeńcy oraz dziadkowie. Centrum Pana interesów gospodarczych zostało przeniesione do Polski 25 maja 2026 r., tj. w dniu podjęcia zatrudnia na podstawie polskiej umowy o pracę. Od momentu przeprowadzki nie posiada Pan żadnych powiązań gospodarczych z Litwą i Białorusią. Nigdy wcześniej nie był Pan polskim rezydentem podatkowym i nigdy wcześniej nie mieszkał Pan w Polsce. Od momentu przeprowadzki podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Od momentu przyjazdu przebywa i będzie Pan przebywał w Polsce powyżej 183 dni w roku podatkowym.

W związku z powyższym, od momentu przyjazdu do Polski (maj 2026 r.) Pana centrum interesów osobistych i gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) znajduje się w Polsce. W wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podlega Pan w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

W świetle przedstawionych okoliczności uznać zatem należy, że warunek, o którym mowa w art. 21 ust. 43 pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych został przez Pana spełniony.

Ponadto wyjaśnił Pan, że od 1 czerwca 2022 r. do momentu przeprowadzki do Polski w maju 2026 r. był Pan rezydentem podatkowym Litwy, gdzie nieprzerwanie Pan mieszkał. Nigdy wcześniej nie był Pan polskim rezydentem podatkowym i nigdy wcześniej nie mieszkał Pan w Polsce.

Następny warunek, który określa art. 21 ust. 43 pkt 2 lit. a) i b) ww. ustawy również został spełniony. Z przedstawionych informacji wynika bowiem, że w okresie trzech lat kalendarzowych poprzedzających rok, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania oraz w okresie od początku tego roku do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił Pan miejsce swojego zamieszkania na Polskę, nie miał Pan miejsca zamieszkania na terytorium Polski.

Kolejnym istotnym kryterium warunkującym zastosowanie „ulgi na powrót” jest stosownie do art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy, posiadanie certyfikatu rezydencji lub innych dowodów dokumentujących miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia.

Zgodnie z art. 5a pkt 21 ustawy:

Ilekroć w ustawie mowa jest o certyfikacie rezydencji - oznacza to zaświadczenie o miejscu zamieszkania podatnika dla celów podatkowych wydane przez właściwy organ administracji podatkowej państwa miejsca zamieszkania podatnika.

Z treści ww. regulacji wynika, że podatnik powinien posiadać certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do zwolnienia. Wystarczy zatem, że podatnik posiada inne dokumenty, które potwierdzą jego miejsce zamieszkania w innym państwie, nie mniej muszą być to dokumenty potwierdzające miejsce zamieszkania dla celów podatkowych.

Choć przepisy podatkowe nie wymieniają w tym zakresie żadnego katalogu, to należy pamiętać, że zgodnie z art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem.

Powyższe oznacza, że innymi dowodami wskazującymi na miejsce zamieszkania poza Polską mogą być m.in. umowa o pracę, historia zatrudnienia, zagraniczne zeznania podatkowe, zagraniczna umowa najmu nieruchomości, paski wynagrodzeń, wyciągi bankowe czy też zagraniczne zaświadczenie od pracodawcy. Można w tym zakresie przedstawić również inne dowody.

Jak wynika z opisu sprawy, dokumenty, które może Pan przedstawić to: litewskie certyfikaty rezydencji podatkowej, decyzje litewskiej służby migracyjnej dotyczące wydania zezwoleń na pobyt, ważna karta EU Blue Card, litewska umowa o pracę, umowy najmu dotyczące zakwaterowania na Litwie, litewskie zeznania podatkowe oraz potwierdzenia zapłaty podatku.

Zatem, uznać zatem należy, że spełnia Pan warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wyjaśnić jednak należy, że ostateczna weryfikacja czy posiadane przez Pana „certyfikaty rezydencji Litwy oraz inne dowody dokumentujące miejsce zamieszkania dla celów podatkowych” są wystarczające do zastosowania ulgi należy do kompetencji organu podatkowego w toku ewentualnych czynności sprawdzających lub postępowania podatkowego, do którego Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej nie jest uprawniony. Przedmiotem interpretacji indywidualnej jest sam przepis prawa.

W celu skorzystania z ww. preferencji podatkowej, tj. tzw. „ulgi na powrót” spełnione muszą być jednak wszystkie warunki wskazane w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy.

Jednym z warunków, wymienionych w art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a) jest również posiadanie przez podatnika Karty Polaka.

Z treści wniosku wynika, że przeniósł Pan swoje miejsce zamieszkania do Polski w roku 2026. Nie posiada Pan Karty Polaka ani obywatelstwa polskiego. Od czerwca 2022 r. do maja 2026 r. posiadał Pan natomiast miejsce zamieszkania na Litwie, w państwie członkowskim Unii Europejskiej.

Wobec literalnego brzmienia przepisów regulujących omawiane zwolnienie, w tym w szczególności zestawiając brzmienie lit. a) i b) w art. 21 ust. 43 pkt 3 ww. ustawy wskazać należy, że w przypadku tzw. „ulgi na powrót” powinniśmy mieć do czynienia z jedną z dwóch kategorii podatników „powracających” – tj. z podatnikiem, który we wcześniejszym okresie miał określone w lit. b) miejsce zamieszkania lub posiada np. Kartę Polaka wymienioną w lit. a), czyli uzyskał ją wcześniej – najpóźniej na moment przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski.

Wobec powyższego nie spełnił Pan warunku posiadania Karty Polaka wskazanego w art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, natomiast spełnił Pan warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. b) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Ponadto, nie korzystał Pan wcześniej z ulgi na powrót. Od 25 maja 2026 r. uzyskuje Pan na terytorium Polski dochody z zatrudnienia na umowę o pracę w polskiej firmie.

Wobec powyższego, spełnia Pan warunki do zastosowania „ulgi na powrót”. Dochody z umowy o pracę do wysokości limitu 85.528 zł rocznie zostały objęte zwolnieniem określonym w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Z ulgi na powrót chciałby Pan skorzystać do dochodów uzyskanych z tytułu umowy o pracę uzyskiwanych od 1 stycznia 2027 r.

Z zastrzeżenia wynikającego z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wynika, że ulgę na powrót można zastosować w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego.

Zatem, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ulga na powrót przysługuje Panu od momentu przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski, czyli w Pana przypadku od 2026 r. lub od początku roku następnego, czyli od 2027 r. w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych. Tym samym, ulga Panu przysługuje za lata 2026-2029 lub 2027-2030.

W związku z powyższym, może Pan zastosować ulgę na powrót do dochodów uzyskanych z umowy o pracę począwszy od roku 2027 (tj. wybrać lata 2027-2030 jako okres korzystania ze zwolnienia).

W sytuacji wyboru korzystania z ulgi na powrót od roku 2026, ulgą objęte są wyłącznie przychody osiągane przez Pana od momentu przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski, tj. od 25 maja 2026 r.

Pana stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dacie wydania interpretacji.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

  • Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.
  • Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

  1. z zastosowaniem art. 119a;

  2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

  3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

  • Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej jako „PPSA”). Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

  • w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
  • w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.