0111-KDIB1-3.4010.301.2026.2.PC

Interpretacja indywidualna

– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek, o wydanie interpretacji indywidualnej, w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych. Uzupełnili go Państwo – w odpowiedzi na wezwanie, pismem z 13 czerwca 2026 r. (data wpływu tego samego dnia). Treść wniosku jest następująca:

Opis stano faktycznego/zdarzenia przyszłego

Y. sp. z o.o. (dalej jako: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych w rozumieniu art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm.) (dalej jako: „Ustawa o CIT”).

Spółka posiada nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, gdzie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od całości osiąganych dochodów. Spółka została wpisana do Rejestru Przedsiębiorców w Krajowym Rejestrze Sądowym pod numerem: (…).

Profil działalności Spółki:

Spółka świadczy usługi finansowo-księgowe, controllingowe oraz z zakresu szeroko pojętego IT, na rzecz podmiotów z grupy. Spółka utrzymuje istniejącą bazę klientów i portfel wysokiej klasy usług oraz poszukuje nowych możliwości rozwoju w ramach grupy pod silną marką X.

Przedmiotem przeważającej działalności Spółki zgodnie z wpisem do Krajowego Rejestru Sądowego jest 69.20.Z.- działalność rachunkowo-księgowa; doradztwo podatkowe. Natomiast przedmiotem pozostałej działalności przedsiębiorcy zgodnie z wpisem do Krajowego Rejestru Sądowego jest:

1. (…);

2. (…);

3. (…);

4. (…).

Spółka nie przewiduje zmian w zakresie przedmiotu swojej działalności.

Proces realizacji projektów IT

Spółka w ramach wyodrębnionych działów realizuje m.in. zadania w zakresie zapewnienia jak najwyższej jakości rozwiązań informatycznych (dalej jako: „Projekty”).

Proces wytwarzania oprogramowania realizowany przez Spółkę stanowi uporządkowany i wieloetapowy cykl życia produktu informatycznego, obejmujący działania od identyfikacji koncepcji produktowych aż po planowe wycofanie systemu z eksploatacji. Proces ten ma charakter iteracyjny i jest realizowany zgodnie z przyjętymi w Spółce standardami zarządzania projektami oraz rozwojem oprogramowania. W jego ramach wyróżnia się siedem zasadniczych etapów, których realizacja umożliwia skuteczne opracowanie, wdrożenie oraz rozwój produktów informatycznych.

1. Identyfikacja i selekcja koncepcji

Pierwszym etapem procesu jest identyfikacja potencjalnych koncepcji produktowych oraz ich wstępna selekcja. Na tym etapie prowadzone są działania polegające na analizie otoczenia rynkowego, obserwacji trendów technologicznych oraz gromadzeniu informacji zwrotnych od interesariuszy, w tym użytkowników, partnerów biznesowych oraz zespołów operacyjnych.

Proces identyfikacji koncepcji obejmuje systematyczne zbieranie danych oraz analizę zgłaszanych potrzeb biznesowych i technologicznych. Na podstawie zgromadzonych informacji podejmowane są wstępne decyzje dotyczące zasadności nowych inicjatyw związanych z realizowanymi projektami, rozwijania istniejących rozwiązań w ramach aktualnej architektury systemowej lub rozpoczęcia prac nad nową linią produktową.

2. Zarządzanie portfelem inicjatyw

Koncepcje, które uzyskały pozytywną ocenę na etapie wstępnej selekcji, podlegają dalszej analizie w ramach procesu zarządzania portfelem projektów. Etap ten obejmuje ocenę potencjału biznesowego i technologicznego proponowanych rozwiązań.

W ramach prowadzonych analiz uwzględnia się w szczególności:

• aktualne i prognozowane trendy technologiczne,

• dopasowanie projektu do strategii produktowej Spółki.

Na tej podstawie opracowywany jest szczegółowy Business Case, zawierający m.in. analizę wartości biznesowej projektu. Wyniki analiz stanowią podstawę rekomendacji dla kadry zarządzającej dotyczących włączenia wybranych inicjatyw do portfela realizowanych projektów.

3. Inżynieria wymagań

Po zatwierdzeniu inicjatywy projektowej rozpoczyna się etap inżynierii wymagań, którego celem jest przekształcenie założeń biznesowych w szczegółową specyfikację funkcjonalną i techniczną systemu.

W ramach tego etapu prowadzone są działania obejmujące w szczególności:

• identyfikację i dokumentowanie wymagań funkcjonalnych i niefunkcjonalnych,

• określenie zakresu systemu,

• projekt wstępnej architektury rozwiązania,

• identyfikację wymaganych komponentów systemowych oraz usług towarzyszących.

Istotnym elementem prac analitycznych jest również kalkulacja całkowitych kosztów projektu, obejmująca koszty wytworzenia, utrzymania, infrastruktury oraz potencjalnych licencji. Na tym etapie podejmowane są także decyzje strategiczne dotyczące modelu realizacji poszczególnych komponentów systemu, w tym decyzje typu „make or buy”, określające czy dane rozwiązanie będzie rozwijane wewnętrznie, czy pozyskane z rynku i zintegrowane z systemem.

4. Rozwój oprogramowania

Po zakończeniu etapu analitycznego projekt przechodzi do właściwej fazy wytwarzania oprogramowania. Na tym etapie zespoły deweloperskie realizują implementację funkcjonalności zgodnie z przyjętą specyfikacją oraz architekturą systemu.

Proces rozwoju oprogramowania obejmuje m.in.:

• zarządzanie harmonogramem prac,

• koordynację działań zespołów programistycznych,

• bieżące monitorowanie postępu realizacji projektu,

• zarządzanie backlogiem zadań oraz ich priorytetyzacją.

Ze względu na dynamiczny charakter projektów informatycznych, w trakcie realizacji mogą pojawiać się nowe wymagania lub zmiany zakresu funkcjonalnego. W związku z tym istotnym elementem tego etapu jest formalne zarządzanie zgłoszeniami zmian w sposób zapewniający kontrolę nad harmonogramem oraz budżetem projektu.

5. Inżynieria wdrożeniowa

W kolejnej fazie realizowane są działania związane z przygotowaniem systemu do wdrożenia w środowisku produkcyjnym. Obejmują one zarówno aspekty techniczne, jak i organizacyjne związane z publikacją oprogramowania.

W szczególności prowadzone są prace dotyczące:

• przygotowania i konfiguracji infrastruktury systemowej,

• budowy oraz optymalizacji procesów automatyzacji wdrożeń

• testów integracyjnych i środowiskowych,

• weryfikacji wydajności oraz skalowalności systemu.

Celem tego etapu jest zapewnienie, że architektura rozwiązania oraz dostępne zasoby infrastrukturalne są odpowiednio przygotowane do obsługi ruchu użytkowników i spełniają wymagania operacyjne systemu.

6. Eksploatacja i rozwój produktu

Po wdrożeniu system wchodzi w fazę operacyjnego funkcjonowania i dalszego rozwoju. Jest to najdłuższy etap cyklu życia produktu informatycznego.

Działania realizowane w tej fazie obejmują w szczególności:

• monitorowanie działania systemu w środowisku produkcyjnym,

• analizę zachowań użytkowników oraz danych eksploatacyjnych,

• identyfikację obszarów wymagających optymalizacji,

• rozwój nowych funkcjonalności i usług towarzyszących.

Równocześnie prowadzony jest monitoring efektywności produktu z wykorzystaniem zdefiniowanych wcześniej wskaźników efektywności (KPI). Istotnym elementem tego etapu jest także bieżąca aktualizacja dokumentacji technicznej i biznesowej w celu odzwierciedlenia aktualnego stanu systemu.

7. Wycofanie produktu z eksploatacji

Ostatnim etapem cyklu życia oprogramowania jest planowe wycofanie produktu z eksploatacji. Proces ten jest realizowany w sposób kontrolowany i obejmuje działania związane z zarządzaniem starzeniem się technologii oraz ograniczaniem długu technologicznego.

W zależności od charakteru rozwiązania działania te mogą obejmować m.in.:

• migrację użytkowników do nowszych wersji systemów lub innych rozwiązań technologicznych,

• migrację lub archiwizację danych,

• stopniowe wygaszanie usług systemowych,

• wycofanie infrastruktury technicznej z eksploatacji komercyjnej.

Celem tego etapu jest zapewnienie bezpiecznego i uporządkowanego zakończenia cyklu życia produktu przy jednoczesnym zachowaniu ciągłości operacyjnej organizacji oraz ochronie danych użytkowników.

Spółka wskazuje, że w jej odczuciu wskazane powyżej etapy związane z realizacją projektów są związane z realizacją prowadzonej przez nią działalności badawczo-rozwojowej. Wyjątkiem od powyższego jest etap 7. Jednocześnie Wnioskodawca podkreśla, że w ramach realizacji Projektów nie muszą występować wszystkie etapy, o których mowa powyżej.

Efektem każdego Projektu jest szeroko pojęty program komputerowy w m.in. postaci nowych/ulepszonych/zmodernizowanych:

• modułów,

• funkcjonalności,

• pełnych oprogramowani/systemów.

Pracownicy

Spółka zatrudnia (na podstawie umów o pracę) specjalistów z branży IT, którzy realizują wyżej opisane projekty na potrzeby wewnętrzne Spółki, jak i całej grupy. Oprócz wyżej wspomnianych specjalistów, również osoby z innych działów są zaangażowane w realizację projektów, niemniej jednak ich zadania są inne. Osoby z innych (niż IT) działów zaangażowani są w głównej mierze w proces projektowania rozwiązań dla nich przeznaczonych oraz w proces testowania manualnego oraz weryfikacji, czy wszystkie wymagania, jakie zostały narzucone przez biznes zostały spełnione. Poniżej Wnioskodawca przedstawia przykładowe opisy wkładu pracowników w Projekt:

1. Proces projektowania

Na tym etapie pracownicy Spółki wykonują prace o charakterze koncepcyjnym i analitycznym, które determinują unikalność nowo powstającego oprogramowania. Zaangażowanie pracowników obejmuje w szczególności projektowanie rozwiązań. Prace te wymagają zastosowania zaawansowanej wiedzy inżynieryjnej w celu przełamania barier technologicznych. Pracownicy nie powielają istniejących schematów, lecz tworzą dedykowane specyfikacje techniczne dopasowane do unikalnych wymagań biznesowych, co nadaje ich działalności wysoce twórczy charakter.

2. Proces tworzenia oprogramowania

Jest to kluczowy etap realizacji działalności programistycznej, w którym pracownicy przekładają założenia architektoniczne na realne, unikalne komponenty systemu informatycznego. Zaangażowanie pracowników polega na bezpośrednim wytwarzaniu kodu źródłowego z wykorzystaniem zaawansowanych języków programowania, frameworków oraz bibliotek programistycznych. Działania te mają charakter stricte twórczy – Pracownicy projektują autorskie funkcjonalności, rozwiązują złożone problemy optymalizacyjne i algorytmiczne, eliminując tym samym tzw. Niepewność technologiczną.

3. Proces implementacji oprogramowania

Prace pracowników na tym etapie polegają na osadzaniu wytworzonego oprogramowania w środowiskach docelowych oraz zapewnieniu ich pełnej integralności z istniejącą infrastrukturą.

Zaangażowanie pracowników obejmuje konfigurację środowisk, automatyzację procesów wdrożeniowych oraz rozwiązywanie krytycznych konfliktów integracyjnych, które ujawniają się dopiero na styku różnych systemów. Prace te nie mają charakteru rutynowego; wymagają każdorazowo opracowania unikalnej strategii wdrożeniowej eliminującej ryzyko m.in. utraty spójności danych.

4. Proces manualnego testowania

Jak zostało wspomniane powyżej w tym procesie biorą udział również (jak w przypadku projektowania) osoby spoza działu IT. Pracownicy ci samodzielnie projektują scenariusze testowe, symulują niestandardowe zachowania użytkowników oraz identyfikują błędy w działaniu systemów. Ich praca stanowi integralne ogniwo walidacji innowacji – dostarcza programistom zwrotnych informacji o charakterze technicznym, co bezpośrednio wymusza dalsze prace twórcze i optymalizacyjne nad kodem źródłowym.

5. Proces automatycznego testowania

Pracownicy są zaangażowani (w tym procesie) na samodzielnym projektowaniu, tworzeniu i rozwijaniu autorskiego oprogramowania testującego. Prace te de facto stanowią specyficzną formę rozwoju oprogramowania. Pracownicy piszą kod, którego celem jest ciągła i bezobsługowa weryfikacja stabilności rozwijanych systemów, co pozwala na systematyczne eliminowanie ryzyk technologicznych na wczesnych etapach projektowych.

Wnioskodawca podkreśla, iż pracownicy mogą być zaangażowani w jeden lub więcej procesów.

Pracownicy w ramach realizacji Projektów, które w odczuciu Spółki mają znamiona działalności B+R nabywali, łączyli, kształtowali i wykorzystywali dostępną aktualnie wiedzę i umiejętności, przede wszystkim z dziedzin informatycznych, z uwagi na charakter projektów.

Koszty kwalifikowane

Wnioskodawca posiada szczegółowe informacje dot. zaangażowania konkretnych pracowników z działów zaangażowanych w projekty, o których mowa we wniosku (dalej łącznie jako: „Pracownicy”).

Należy jednak zwrócić uwagę, iż również pracownicy z innych działów są zaangażowani w Projekty, pochodzą oni przede wszystkim z działów:

• Dla których skierowane są Projekty - w zakresie testowania lub też uzupełnienia rozwiązania o kwestie merytoryczne;

• Działów IT - w zakresie szeroko pojętego procesu tworzenia oprogramowania.

Wnioskodawca wskazuje, iż zamierza objąć ulgą wyłącznie część wynagrodzenia pracowników, które odpowiada jego zaangażowaniu w opisywane Projekty (dalej jako: „Wynagrodzenie Pracowników”). Wnioskodawca zaznacza, iż do ustalania powyższej proporcji nie będą pod uwagę brane czynności związane z realizacją danego projektu, które miały charakter rutynowy.

Ponadto, w piśmie uzupełniającym z 13 czerwca 2026 r., w odpowiedzi na zadane pytania wskazali Państwo następująco:

1. W czym konkretnie przejawia się twórczy charakter wskazanych przez Państwa prac związanych z realizacją Projektów?

Wnioskodawca wskazuje, że twórczy charakter prac realizowanych w ramach opisanych Projektów (tworzenie oprogramowania w pełnym cyklu – od fazy koncepcyjnej do gotowego produktu) przejawia się w szczególności w następujących aspektach:

1. Tworzenie nowej wiedzy i autorskich rozwiązań (od podstaw): Prace programistyczne nie polegają na odtwarzaniu istniejących na rynku szablonów czy prostej konfiguracji gotowych systemów. Pracownicy Wnioskodawcy projektują oprogramowanie oraz piszą kod źródłowy od podstaw. Każdy projekt wymaga indywidualnego podejścia, zaprojektowania rozwiązania spełniającego konkretne założenia funkcjonalne oraz techniczne (kompatybilność z pozostałymi programami komputerowymi użytkownika końcowego).

2. Samodzielne rozwiązywanie złożonych problemów inżynieryjnych: Proces tworzenia oprogramowania „end-to-end” wiąże się z koniecznością przezwyciężania specyficznych barier technologicznych, co zostało wskazane powyżej. Twórczy element przejawia się w procesie myślowym programistów, którzy muszą samodzielnie opracować algorytmy optymalizujące wydajność systemu, zarządzać przepływem danych oraz zapewnić wysoki poziom bezpieczeństwa aplikacji. Rezultat tych prac nie jest z góry przewidywalny, co wyklucza rutynowy charakter działań.

3. Projektowanie unikalnej architektury systemowej: Do zadań zespołu należy stworzenie od zera architektury oprogramowania (zarówno części backendowej, jak i frontendowej) oraz integracja wielu niezależnych podsystemów za pomocą autorskich interfejsów API. Wybór technologii, rozplanowanie mikroserwisów oraz optymalizacja zapytań do baz danych wymagają nieszablonowego myślenia i wysokich kwalifikacji programistycznych.

4. Indywidualny, autorski styl kodu źródłowego: Tworzony przez programistów kod źródłowy odzwierciedla ich indywidualne wybory i styl programistyczny w rozumieniu prawa autorskiego. Rezultatem prac jest unikalny, nowatorski program komputerowy, który podlega ochronie na gruncie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Należy również pamiętać, aby oprogramowanie spełniało wszystkie wymagania musi ono przejść przez fazę testów (co również było wskazywane we wniosku). Faza testów obejmuje:

1. Tworzenie autorskiego kodu w ramach testów automatycznych: Proces weryfikacji oprogramowania opiera się na projektowaniu i wdrażaniu zaawansowanych systemów testów automatycznych. Pisanie skryptów testowych (np. testów jednostkowych, integracyjnych oraz end-to-end) wymaga od inżynierów QA (Quality Assurance) tworzenia unikalnego kodu źródłowego, który rządzi się takimi samymi prawami twórczymi jak sam kod aplikacji. Zespół musi samodzielnie zaprojektować architekturę środowiska testowego, przewidzieć strukturę danych testowych oraz napisać algorytmy symulujące zachowania użytkowników w warunkach skrajnych.

2. Twórczy charakter testów manualnych i eksploracyjnych: Prace o charakterze manualnym nie ograniczają się do rutynowej weryfikacji gotowych schematów. Inżynierowie QA realizują tzw. testy eksploracyjne, które wymagają nieszablonowego myślenia, kreatywności oraz głębokiej wiedzy o architekturze systemu. Ich zadaniem jest samodzielne projektowanie unikalnych scenariuszy testowych, symulowanie nietypowych, rzadkich ścieżek użytkownika (tzw. edge cases) oraz badanie podatności systemu na błędy logiczne i wydajnościowe. Identyfikowanie tych zależności i projektowanie metod ich replikacji ma kluczowy, twórczy wpływ na ostateczny kształt i jakość nowo powstającego oprogramowania.

Wnioskodawca również pragnie podkreślić, iż bez fazy testowania, istnieje ryzyko, iż oprogramowanie przygotowane przez Wnioskodawcę nie spełniałoby wszystkich założeń lub występujące w nim błędy uniemożliwiałyby jego prawidłowe użytkowanie.

2. Jakimi zasobami wiedzy dysponowali Państwo przed rozpoczęciem działalności, o której mowa we wniosku, a jakie zasoby pozyskali Państwo w toku prowadzonych przez Państwa prac będących przedmiotem wniosku – w odniesieniu do każdego z obszarów tej działalności?

Aby móc stworzyć oprogramowanie pracownicy Wnioskodawcy muszą posiadać wiedzę m.in. w zakresie matematyki, inżynierii oprogramowania, projektowania interfejsów (UX/UI), bazy danych itd.

Ze względu na fakt, iż branża IT jest jedną z najszybciej rozwijających się branż, pracownicy muszą stale poszerzać swoją wiedzę i umiejętności w zakresie najnowszych metod programowania, projektowania itd. Dodatkowo, pracownicy Wnioskodawcy muszą często poszerzać swoją wiedzę o informacje dot. branży użytkownika końcowego, przykładowo: przygotowując oprogramowanie dla działu księgowego programiści muszą poszerzyć swoją wiedzę właśnie o tę dziedzinę, aby oprogramowanie spełniało wszystkie wymagania.

3. Jaki rodzaj wiedzy i umiejętności wykorzystują i rozwijają Państwo oraz zdobywają Państwo w ramach opisanej we wniosku działalności? Prosimy o wskazanie konkretnych dziedzin wiedzy, z których dorobku Państwo korzystacie i które Państwo rozwijają oraz zdobywają.

W ramach realizowanych projektów Spółka wykorzystuje i rozwija wiedzę w zakresie inżynierii oprogramowania, architektury systemów i programów komputerowych, matematyki, projektowania interfejsów UX/UI oraz innych dziedzin, które są niezbędne do tworzenia konkretnego rozwiązania informatycznego.

4. Jakie konkretnie cele zostały przez Państwa osiągnięte, w ramach jakich zasobów ludzkich, rzeczowych i finansowych nastąpiło opracowanie konkretnego rozwiązania praktycznego problemu lub innowacyjnego rozwiązania?

Każdorazowo projekt dot. stworzenia rozwiązania informatycznego skupia się na realizacji celu, którym jest przygotowanie gotowego bezawaryjnego oprogramowania spełniające wymagania użytkownika końcowego (tj. do własnych potrzeb np. dział księgowy lub dla użytkownika zewnętrznego). Prace były/są i będą realizowane przy wykorzystaniu zasobów ludzkich obejmujących wiedzę i doświadczenie pracowników Wnioskodawcy.

Prace były finansowane ze środków obrotowych Spółki.

Spółka realizowała prace za pomocą nabytych przez siebie m.in. komputerów.

5. Czy prace będące przedmiotem wniosku prowadzone są w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany wg ustalonego harmonogramu? Jakie harmonogramy zostały ustalone i czy zostały one zrealizowane?

Tak, realizowane prace są prowadzone w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany wg ustalonych harmonogramów. Tak jak zostało wskazane we wniosku działania te obejmowały:

1. Identyfikacja i selekcja koncepcji

Pierwszym etapem procesu jest identyfikacja potencjalnych koncepcji produktowych oraz ich wstępna selekcja. Na tym etapie prowadzone są działania polegające na analizie otoczenia rynkowego, obserwacji trendów technologicznych oraz gromadzeniu informacji zwrotnych od interesariuszy, w tym użytkowników, partnerów biznesowych oraz zespołów operacyjnych. Proces identyfikacji koncepcji obejmuje systematyczne zbieranie danych oraz analizę zgłaszanych potrzeb biznesowych i technologicznych. Na podstawie zgromadzonych informacji podejmowane są wstępne decyzje dotyczące zasadności nowych inicjatyw związanych z realizowanymi projektami, rozwijania istniejących rozwiązań w ramach aktualnej architektury systemowej lub rozpoczęcia prac nad nową linią produktową.

2. Zarządzanie portfelem inicjatyw

Koncepcje, które uzyskały pozytywną ocenę na etapie wstępnej selekcji, podlegają dalszej analizie w ramach procesu zarządzania portfelem projektów. Etap ten obejmuje ocenę potencjału biznesowego i technologicznego proponowanych rozwiązań. W ramach prowadzonych analiz uwzględnia się w szczególności:

- aktualne i prognozowane trendy technologiczne,

- dopasowanie projektu do strategii produktowej Spółki.

Na tej podstawie opracowywany jest szczegółowy Business Case, zawierający m.in. analizę wartości biznesowej projektu. Wyniki analiz stanowią podstawę rekomendacji dla kadry zarządzającej dotyczących włączenia wybranych inicjatyw do portfela realizowanych projektów.

3. Inżynieria wymagań

Po zatwierdzeniu inicjatywy projektowej rozpoczyna się etap inżynierii wymagań, którego celem jest przekształcenie założeń biznesowych w szczegółową specyfikację funkcjonalną i techniczną systemu. W ramach tego etapu prowadzone są działania obejmujące w szczególności:

- identyfikację i dokumentowanie wymagań funkcjonalnych i niefunkcjonalnych,

- określenie zakresu systemu,

- projekt wstępnej architektury rozwiązania,

- identyfikację wymaganych komponentów systemowych oraz usług towarzyszących.

Istotnym elementem prac analitycznych jest również kalkulacja całkowitych kosztów projektu, obejmująca koszty wytworzenia, utrzymania, infrastruktury oraz potencjalnych licencji. Na tym etapie podejmowane są także decyzje strategiczne dotyczące modelu realizacji poszczególnych komponentów systemu, w tym decyzje typu „make or buy”, określające czy dane rozwiązanie będzie rozwijane wewnętrznie, czy pozyskane z rynku i zintegrowane z systemem.

4. Rozwój oprogramowania

Po zakończeniu etapu analitycznego projekt przechodzi do właściwej fazy wytwarzania oprogramowania. Na tym etapie zespoły deweloperskie realizują implementację funkcjonalności zgodnie z przyjętą specyfikacją oraz architekturą systemu. Proces rozwoju oprogramowania obejmuje m.in.:

- zarządzanie harmonogramem prac,

- koordynację działań zespołów programistycznych,

- bieżące monitorowanie postępu realizacji projektu,

- zarządzanie backlogiem zadań oraz ich priorytetyzacją.

Ze względu na dynamiczny charakter projektów informatycznych, w trakcie realizacji mogą pojawiać się nowe wymagania lub zmiany zakresu funkcjonalnego. W związku z tym istotnym elementem tego etapu jest formalne zarządzanie zgłoszeniami zmian w sposób zapewniający kontrolę nad harmonogramem oraz budżetem projektu.

5. Inżynieria wdrożeniowa

W kolejnej fazie realizowane są działania związane z przygotowaniem systemu do wdrożenia w środowisku produkcyjnym. Obejmują one zarówno aspekty techniczne, jak i organizacyjne związane z publikacją oprogramowania. W szczególności prowadzone są prace dotyczące:

- przygotowania i konfiguracji infrastruktury systemowej,

- budowy oraz optymalizacji procesów automatyzacji wdrożeń,

- testów integracyjnych i środowiskowych,

- weryfikacji wydajności oraz skalowalności systemu.

Celem tego etapu jest zapewnienie, że architektura rozwiązania oraz dostępne zasoby infrastrukturalne są odpowiednio przygotowane do obsługi ruchu użytkowników i spełniają wymagania operacyjne systemu.

6. Eksploatacja i rozwój produktu

Po wdrożeniu system wchodzi w fazę operacyjnego funkcjonowania i dalszego rozwoju. Jest to najdłuższy etap cyklu życia produktu informatycznego. Działania realizowane w tej fazie obejmują w szczególności:

- monitorowanie działania systemu w środowisku produkcyjnym,

- analizę zachowań użytkowników oraz danych eksploatacyjnych,

- identyfikację obszarów wymagających optymalizacji,

- rozwój nowych funkcjonalności i usług towarzyszących.

Równocześnie prowadzony jest monitoring efektywności produktu z wykorzystaniem zdefiniowanych wcześniej wskaźników efektywności (KPI). Istotnym elementem tego etapu jest także bieżąca aktualizacja dokumentacji technicznej i biznesowej w celu odzwierciedlenia aktualnego stanu systemu.

7. Wycofanie produktu z eksploatacji

Ostatnim etapem cyklu życia oprogramowania jest planowe wycofanie produktu z eksploatacji. Proces ten jest realizowany w sposób kontrolowany i obejmuje działania związane z zarządzaniem starzeniem się technologii oraz ograniczaniem długu technologicznego.

W zależności od charakteru rozwiązania działania te mogą obejmować m.in.:

- migrację użytkowników do nowszych wersji systemów lub innych rozwiązań technologicznych,

- migrację lub archiwizację danych,

- stopniowe wygaszanie usług systemowych,

- wycofanie infrastruktury technicznej z eksploatacji komercyjnej.

Celem tego etapu jest zapewnienie bezpiecznego i uporządkowanego zakończenia cyklu życia produktu przy jednoczesnym zachowaniu ciągłości operacyjnej organizacji oraz ochronie danych użytkowników.

6. Czy efekty pracy polegających na realizacji Projektów, których podatnik jest „twórcą”:

a. są kreacją nowego, nieistniejącego wcześniej produktu/procesu/usługi?

Tak, efekty pracy są kreacją nowego, niesiniejącego wcześniej produktu/procesu/usługi w historii Wnioskodawcy.

b. nie są efektem pracy, która wymaga do osiągnięcia rezultatu jedynie określonych umiejętności i której rezultaty da się z góry określić i przewidzieć jako mające charakter powtarzalny?

Praca, która musi zostać wykonana, by osiągnąć założone rezultaty projektu, nie wymaga jedynie określonych umiejętności, a rezultatów tego działania nie da się z góry określić i nie mają one charakteru powtarzalnego.

c. nie są jedynie „techniczną”, a są „twórczą”, realizacją szczegółowych projektów?

Nie są jedynie techniczną, a są twórczą realizacją szczegółowych projektów.

7. Czy wyodrębniają Państwo koszty kwalifikowane w odrębnej ewidencji rachunkowej określonej w art. 9 ust. 1b ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Tak, Spółka wyodrębnia koszty kwalifikowane w odrębnej ewidencji rachunkowej, określonej w art. 9 ust. 1b ustawy o CIT.

8. Czy posiadają Państwo status centrum badawczo-rozwojowego?

Nie, Wnioskodawca nie posiada statusu centrum badawczo-rozwojowego.

9. Czy korzystają Państwo ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 i 34a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Spółka nie korzysta ze zwolnień, o których mowa w pytaniu.

10. Czy koszty wynagrodzeń pracowników stanowią należności, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

Tak, niemniej jednak Spółka w przyszłości nie wyklucza również zatrudniania osób, których koszty wynagrodzeń będą stanowić należności, o których mowa również w art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o PIT.

11. Czy przedmiotem pytania numer 2 są również wynagrodzenia pracowników za czas choroby, urlopu lub innej nieobecności pracownika (jakiej)?

Wnioskodawca zamierza objąć ulgą badawczo-rozwojową również koszty pracowników za czas choroby, urlopu, niemniej jednak zamierza to zrobić zgodnie z wytycznymi wskazanymi w interpretacji ogólnej z dnia 13 lutego 2024 r. o sygn. DD8.8203.1.2021.

12. Czy wydatki, które zamierzacie Państwo odliczyć w ramach ulgi badawczo-rozwojowej, stanowią dla Państwa koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Tak, wydatki, które Wnioskodawca zamierza odliczyć w ramach ulgi stanowią koszty uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o CIT.

13. Czy koszty te nie zostaną zwrócone Państwu w jakiejkolwiek formie lub odliczone od podstawy opodatkowania?

Nie, koszty te nie zostaną zwrócone Wnioskodawcy w jakiejkolwiek formie lub odliczone od podstawy opodatkowania.

14. Czy zamierzają Państwo dokonać odliczenia z tytułu ulgi B+R, zgodnie z limitami wskazanymi w art. 18d ust. 7 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych?

Tak.

15. Czy uzyskują Państwo również przychody z zysków kapitałowych, jednakże w stosunku do tych przychodów nie zamierzają Państwo korzystać z odliczenia w ramach tzw. ulgi na działalność badawczo-rozwojową?

Wnioskodawca nie uzyskuje obecnie przychodów z zysków kapitałowych, niemniej jednak, jeżeli takowe zacząłby osiągać, przychód ten nie byłby objęty ulgą badawczo-rozwojową.

Pytania

1. Czy działalność Spółki w zakresie realizacji Projektów, o których mowa we Wniosku spełniają przesłanki do uznania jej za działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT?

2. Czy Wnioskodawca ma prawo zaliczyć do kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ust. 2 ustawy o CIT wydatki na Wynagrodzenia Pracowników? (część pytania oznaczonego we wniosku nr 2 z wyłączeniem kosztów wynagrodzeń pracowników zatrudnionych na postawie umowy o pracę za czas choroby, urlopu)

Państwa stanowisko w sprawie

1. Zdaniem Spółki, działalność prowadzona przez nią spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej, o której mowa w art. 4a pkt 26-28 ustawy o CIT. Prace te mają charakter twórczy, są prowadzone w sposób systematyczny, a ich celem jest zwiększanie zasobów wiedzy oraz opracowanie nowych zastosowań tej wiedzy w praktyce gospodarczej, co jednoznacznie wpisuje się w ustawową definicję działalności badawczo-rozwojowej.

2. Zdaniem Spółki, koszty związanymi z Wynagrodzeniem Pracowników stanowią koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy o CIT.

Uzasadnienie:

Ad. 1

Zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, przez działalność badawczo-rozwojową należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Ustawa o CIT nie zawiera w sobie definicji badań naukowych, a jedynie odsyła do ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce. Zgodnie z art. 4 ust. 2 tej ustawy za badania naukowe uznaje się działalność obejmującą:

a. badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne.

b. badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

Zgodnie z art. 4a pkt 28 ustawy o CIT, definicja prac rozwojowych znajduje się w ustawie z dnia 20 lipca 2018 r. Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (art. 4 ust. 3), zgodnie z którą za prace rozwojowe rozumie się: działalność obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Stosownie do art. 18d ust. 1 ustawy o CIT, podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.

W celu stwierdzenia, czy podejmowane przez Wnioskodawcę działania stanowią działalność badawczo-rozwojową należy dokonać szczegółowej analizy w tej kwestii.

Na początku należy wskazać, iż zdaniem Wnioskodawcy nie prowadzi on badań naukowych, a w jego opinii podejmowane przez Niego działania spełniają definicję prac rozwojowych.

Wnioskodawca wskazuje, iż w jego opinii prace nad Projektami, które zostały szczegółowo opisane w stanie faktycznym z całą pewnością charakteryzują się twórczością. Podejmowane prace polegają na tworzeniu niepowtarzalnych nieistniejących wcześniej rozwiązań w postaci m.in. programów komputerowych. Nie ma tutaj mowy o działań rutynowych, bowiem każde tworzone przez pracowników Wnioskodawcy rozwiązanie realizowane jest na zapotrzebowanie własne lub innych podmiotów z organizacji, rozwiązując skomplikowany problem biznesowy. W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Bezapelacyjnie należy stwierdzić, iż stworzenie m.in. programu komputerowego kompatybilnego z obecnie działającymi systemami (lub całkowicie samodzielnego oprogramowania) lub zmiany jego w znacznym stopniu posiadają charakter kreacyjny i są nowym wytworem intelektu pracowników.

Dodatkowo jak zostało wskazane w opisie stanu faktycznego realizacje każdego z Projektów, są realizowane w ramach określonego schematu podzielonego na konkretne fazy. Świadczy to o systematyczności działań podejmowanych przez Wnioskodawcę.

W krajach OECD do celów statystycznych w zakresie prac badawczo-rozwojowych stosowany jest ponadto Podręcznik Frascati Manual 2015 („The Measurement of Scientific, Technological and Innovation Activities; Guidelines for Collecting and Reporting Data on Research and Experimental Development”, (dalej: „Podręcznik”). Podręcznik odnosi się bezpośrednio do szeregu czynności wykonywanych w ramach prowadzenia Działalności B+R w sektorze produkcyjnym, które znajdują odniesienie do profilu działalności Spółki.

Zgodnie z pkt 2.13 Podręcznika, wyróżnia się 5 podstawowych kryteriów umożliwiających identyfikację działalności B+R:

• jest ukierunkowana na nowe odkrycia (działalność nowatorska - umożliwia pozyskanie nowej wiedzy, w szczególności w kontekście rozwoju nowych koncepcji i pomysłów związanych z projektowaniem nowych produktów lub procesów),

• jest oparta na oryginalnych koncepcjach i hipotezach (działalność twórcza wykluczająca wszelkie rutynowe, odtwórcze działania związane np. z późn. zm. w produkcie),

• brak jest pewności co do jej wyniku końcowego (działalność w warunkach niepewności),

• jest zaplanowana formalnie i uwzględniona w budżecie (działalność systematyczna - przeprowadzana w sposób zaplanowany, przy użyciu określonych zasobów ludzkich i finansowych),

• prowadzi do uzyskania wyników, które mogą być powtórzone (działalność powtarzalna i/lub możliwa do odtworzenia).

W opinii Wnioskodawcy, w powyższym kontekście działalność związana z realizacją Projektów definitywnie spełnia powyższe przesłanki, ponieważ ma charakter:

• nowatorski - w związku z niesamowicie szybkim rozwojem sektora IT pracownicy Spółki używają do kreowania nowych rozwiązań najnowszej wiedzy oraz technologii niezbędną m.in. do uzyskania lepszych parametrów i rozwiązań w branży oraz do stworzenia całkowicie nowego produktu. W ramach tych projektów dochodzi do znacznej modernizacji Projektu lub też do wytworzenia całkowicie nowego produktu, który ma charakter innowacyjny/nowatorski na poziomie przedsiębiorstwa lub globalnym;

• twórczy - każde z rozwiązań jest oparte na oryginalnych hipotezach oraz koncepcjach pracowników Wnioskodawcy w oparciu m.in. o warunki techniczne systemu, do którego mają być implementowane rozwiązania czy też narzucone przez „biznes” wymagania co do funkcjonalności oprogramowania;

• realizowana jest w warunkach niepewności co do wyniku końcowego - za każdym razem Spółka nie posiada pewności co do finalnego wyniku Projektów. Podczas fazy koncepcyjnej identyfikowane są wyzwania i problemy, z którymi spotykają się pracownicy zaangażowani w fazę bezpośredniego tworzenia. Następnie faza testów wielokrotnie wskazywała, że dane rozwiązanie wymaga wielu korekt do momentu, aż zostanie zakończony konkretny Projekt;

• systematyczny - jak zostało wskazane w stanie faktycznym każdy Projekt jest realizowany w ramach zaplanowanych i ciągłych działań mających na celu stworzenie optymalnego rozwiązania, by spełniało wymagania biznesowe;

• powtarzalny - rezultaty są możliwe do odtworzenia oraz zastosowania w tworzeniu nowych i ulepszaniu posiadanych produktów m.in. w postaci konkretnych programów komputerowych (np. jako nowe funkcjonalności).

Definicja działalności badawczo-rozwojowej również ma swoją definicję zaprezentowaną przez Główny Urząd Statystyczny. Zgodnie z nią również i w tym przypadku jest to działalność, której celem jest tworzenie nowych produktów, u których podstaw leżą oryginalne koncepcje i hipotezy.

Jak można zauważyć definicja ta jest podobna do tej zaprezentowanej w podręczniku Frascati.

Oprócz tego Wnioskodawca wskazuje, iż działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia.” (M. Poźniak-Niedzielska, A. Niewęgłowski, Prawo autorskie. System prawa prywatnego, tom 13, J. Barta (red.), wyd. 3, Warszawa 2013, s. 9.). Jak zostało wspomniane w stanie faktycznym, że każdy projekt, który zdaniem Wnioskodawcy stanowi projekt B+R jest innowacyjny na poziomie Jego przedsiębiorstwa. Zgodnie z wyżej prezentowanym podejściem Wnioskodawca śmie twierdzić, iż została wypełniona również przesłanka dot. spełnienia działalności twórczej.

Końcowo Wnioskodawca wskazuje, że uznanie prac w zakresie opracowywania nowych lub ulepszonych produktów i technologii w zakresie Projektów z branży IT za działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu ustawy o CIT zostało potwierdzone przez organy podatkowe, przykładowo:

• w interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 13 marca 2026 r. (sygn. 0111-KDIB1-3.4010.7.2026.3.AN),

• w interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 20 lutego 2026 r. (sygn. 0114-KDIP2-1.4010.667.2025.2.KW),

• w interpretacji Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 19 lutego 2026 r. (sygn. 0111-KDIB1-3.4010.721.2025.2.JMS).

W związku z powyższym, zdaniem Wnioskodawcy należy uznać, że realizowana przez Spółkę działalność w ramach opisanych w stanie faktycznym projektów spełnia definicję wskazaną w art. 4a pkt 28, a tym samym spełnia definicję działalności badawczo-rozwojowej wskazaną w art. 4a pkt 26 ustawy o CIT.

W tym kontekście, w ocenie Wnioskodawcy prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym Spółka może dokonać odliczenia na podstawie art. 18d ust. 1 ustawy o CIT, kosztów kwalifikowanych wymienionych w art. 18d ust. 2-3 ustawy o CIT dotyczących działalności odbywającej się w ramach procesu realizacji opisanych Projektów przedstawionych w opisie stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego, jako działalności stanowiącej działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT.

Ad. 2

Zgodnie z art. 18d ust. 2 ustawy o CIT za koszty kwalifikowane uznaje się m.in:

1. poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu (...)

Odnosząc się do Wynagrodzeń Pracowników, Wnioskodawca bezapelacyjnie stoi na stanowisku, że wskazani w stanie faktycznym Pracownicy są zaangażowani w realizację działalności badawczo-rozwojowej Spółki. Czas pracy poświęcony przez pracowników zaangażowanych w Projekty są niezbędne do realizacji Projektów z dziedziny IT. Bez ich zaangażowania % projektów ukończonych sukcesem byłby diametralnie niższy niż obecnie.

Jednocześnie Wnioskodawca wskazuje, iż nie można również zapomnieć o niewątpliwie kluczowym wkładzie pracowników innych działów, którzy są zaangażowani bezpośrednio w testowanie rezultatów Projektów oraz w proces projektowania funkcjonalności (pod kątem użyteczności, a nie stricte technicznym).

Podsumowując, Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż Wynagrodzenia Pracowników, o których mowa we wniosku stanowią koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 2 ustawy o CIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z brzmieniem art. 18d ust. 1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „updop”, „uCIT”):

podatnik uzyskujący przychody inne niż przychody z zysków kapitałowych odlicza od podstawy opodatkowania, ustalonej zgodnie z art. 18, koszty uzyskania przychodów poniesione na działalność badawczo-rozwojową, zwane dalej „kosztami kwalifikowanymi”. Kwota odliczenia nie może w roku podatkowym przekraczać kwoty dochodu uzyskanego przez podatnika z przychodów innych niż przychody z zysków kapitałowych.

Stosownie do 4a pkt 26 updop:

przez działalność badawczo-rozwojową należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

W myśl art. 4a pkt 27 updop:

ilekroć w ustawie jest mowa o badaniach naukowych, oznacza to:

a) badania podstawowe w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce,

b) badania aplikacyjne w rozumieniu art. 4 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Stosownie do art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (t. j. Dz. U. z 2024 r. poz. 1571 ze zm., dalej: „Ustawa SWIN”):

badania naukowe są działalnością obejmującą:

a) badania podstawowe rozumiane jako prace empiryczne lub teoretyczne mające przede wszystkim na celu zdobywanie nowej wiedzy o podstawach zjawisk i obserwowalnych faktów bez nastawienia na bezpośrednie zastosowanie komercyjne;

b) badania aplikacyjne rozumiane jako prace mające na celu zdobycie nowej wiedzy oraz umiejętności, nastawione na opracowywanie nowych produktów, procesów lub usług lub wprowadzanie do nich znaczących ulepszeń.

W art. 4a pkt 28 updop ustawodawca wskazał, że:

ilekroć w ustawie jest mowa o pracach rozwojowych - oznacza to prace rozwojowe w rozumieniu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce.

Zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy SWIN:

prace rozwojowe są działalnością obejmującą nabywanie, łączenie, kształtowanie i wykorzystywanie dostępnej aktualnie wiedzy i umiejętności, w tym w zakresie narzędzi informatycznych lub oprogramowania, do planowania produkcji oraz projektowania i tworzenia zmienionych, ulepszonych lub nowych produktów, procesów lub usług, z wyłączeniem działalności obejmującej rutynowe i okresowe zmiany wprowadzane do nich, nawet jeżeli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Rodzaje kosztów kwalifikowanych podlegających odliczeniu w ramach ulgi na działalność badawczo-rozwojową zostały wymienione w art. 18d ust. 2-3 updop.

W myśl art. 18d ust. 2 updop, za koszty kwalifikowane uznaje się m.in.:

1. poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na realizację działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w ogólnym czasie pracy pracownika w danym miesiącu;

1a) poniesione w danym miesiącu należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowane przez płatnika składki z tytułu tych należności określone w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło w danym miesiącu.

Stosownie z art. 18d ust. 5 updop:

koszty kwalifikowane podlegają odliczeniu, jeżeli nie zostały podatnikowi zwrócone w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

Zgodnie z art. 18d ust. 6 updop:

podatnikowi, który w roku podatkowym korzysta ze zwolnień podatkowych, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 34 lub 34a, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie tych przepisów.

Zgodnie z art. 18d ust. 7 updop:

kwota kosztów kwalifikowanych nie może przekroczyć:

1. w przypadku gdy podatnik, o którym mowa w ust. 3a, jest mikroprzedsiębiorcą, małym lub średnim przedsiębiorcą, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2-3a;

2. w przypadku pozostałych podatników, o których mowa w ust. 3a - 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1-4a i ust. 2a-3a, oraz 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 5;

3. w przypadku pozostałych podatników - 100% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 2-5, ust. 2a i 3, oraz 200% kosztów, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 1a.

Stosownie do art. 18d ust. 8 updop:

odliczenia dokonuje się w zeznaniu za rok podatkowy, w którym poniesiono koszty kwalifikowane. W przypadku gdy podatnik poniósł za rok podatkowy stratę albo wielkość dochodu podatnika jest niższa od kwoty przysługujących mu odliczeń, odliczenia - odpowiednio w całej kwocie lub w pozostałej części - dokonuje się w zeznaniach za kolejno następujące po sobie sześć lat podatkowych następujących bezpośrednio po roku, w którym podatnik skorzystał lub miał prawo skorzystać z odliczenia. Dokonując odliczenia, o którym mowa w zdaniu drugim, uwzględnia się kwoty pomniejszeń, o których mowa w art. 18db ust. 1.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 uCIT:

kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów ze źródła przychodów lub w celu zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1.

Należy także zwrócić uwagę na brzmienie przepisu art. 9 ust. 1b updop, zgodnie z którym

podatnicy prowadzący działalność badawczo-rozwojową, którzy zamierzają skorzystać z odliczenia, o którym mowa w art. 18d, są obowiązani w ewidencji, o której mowa w ust. 1, wyodrębnić koszty działalności badawczo-rozwojowej.

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy należy stwierdzić, że aby podatnikowi podatku dochodowego od osób prawnych przysługiwało prawo odliczenia w zeznaniu podatkowym kosztów kwalifikowanych poniesionych w danym roku podatkowym powinny być łącznie spełnione następujące warunki:

- podatnik poniósł koszty na działalność badawczo-rozwojową, koszty na działalność badawczo-rozwojową stanowiły dla podatnika koszty uzyskania przychodów w rozumieniu updop,

- koszty na działalność badawczo-rozwojową mieszczą się w zamkniętym katalogu kosztów kwalifikowanych określonym przepisami art. 18d ust. 2-3 updop,

- ww. koszty uzyskania przychodów stanowiły koszty kwalifikowane w rozumieniu updop, przy czym, jeżeli koszty kwalifikowane zostały poniesione w ramach badań podstawowych, badania te były prowadzone na podstawie umowy lub porozumienia z jednostką naukową w rozumieniu odrębnych przepisów,

- jeżeli w roku podatkowym prowadził działalność na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu, prawo do odliczenia przysługuje jedynie w odniesieniu do kosztów kwalifikowanych, które nie są przez podatnika uwzględniane w kalkulacji dochodu zwolnionego z podatku na podstawie zezwolenia/decyzji o wsparciu,

- w ewidencji, o której mowa w art. 9 ust. 1b updop, podatnik wyodrębnił koszty działalności badawczo-rozwojowej,

- podatnik wykazał w zeznaniu podatkowym koszty kwalifikowane podlegające odliczeniu,

- kwota odliczonych kosztów kwalifikowanych nie przekroczyła limitów określonych w updop,

- koszty kwalifikowane nie zostały zwrócone podatnikowi w jakiejkolwiek formie lub nie zostały odliczone od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym.

W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z zasadą przyjętą w orzecznictwie, jak i w doktrynie prawa podatkowego, ulgi podatkowe, w tym ulga badawczo-rozwojowa, są wyjątkiem od zasady równości i powszechności opodatkowania, tak więc przepisy regulujące prawo do ulgi winny być interpretowane ściśle.

Ad. 1

Odnosząc się do kwestii będącej przedmiotem Państwa wątpliwości w zakresie ustalenia, czy działalność Spółki w zakresie realizacji Projektów, o których mowa we wniosku spełniają przesłanki do uznania jej za działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, wskazać należy, że ustawodawca wprowadził definicję działalności badawczo-rozwojowej w art. 4a pkt 26 updop, zgodnie z którą (jak już wyżej wskazano) przez działalność badawczo-rozwojową, należy rozumieć działalność twórczą obejmującą badania naukowe lub prace rozwojowe, podejmowaną w sposób systematyczny w celu zwiększenia zasobów wiedzy oraz wykorzystania zasobów wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.

Kluczowe jest zawarte w definicji działalności badawczo-rozwojowej rozróżnienie, które wskazuje, że taka działalność obejmuje dwa rodzaje aktywności - badania podstawowe i badania aplikacyjne zdefiniowane w art. 4 ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy - Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce oraz prace rozwojowe, o których mowa w art. 4 ust. 3 tej ustawy.

Z ustawowej definicji wynika zatem, że taka działalność musi mieć charakter twórczy. Posłużenie się tym sformułowaniem wskazuje, że działalność badawczo-rozwojowa to taka aktywność, która nastawiona jest na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym, które nie mają odtwórczego charakteru. Jak podaje słownik języka polskiego PWN, działalność twórcza to zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia (działalność - zespół działań podejmowanych w jakimś celu), powstania czegoś (twórczy - mający na celu tworzenie, tworzyć - powodować powstanie czegoś). W doktrynie prawa autorskiego podkreśla się natomiast, że cecha twórczości związana jest przede wszystkim z rezultatem działalności człowieka o charakterze kreacyjnym i jest spełniona wówczas, gdy istnieje nowy wytwór intelektu. Działalność twórcza oznacza, że „ustawodawca za przedmiot prawa autorskiego uznaje tylko rezultat (przejaw) takiego działania, który choćby w minimalnym stopniu odróżnia się od innych rezultatów takiego samego działania, a zatem, że posiada cechę nowości, której stopień nie ma znaczenia”. Zatem, twórczość działalności badawczo-rozwojowej może przejawiać się opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Po drugie, z art. 4a pkt 26 updop, wynika, że działalność badawczo-rozwojowa musi być podejmowana w systematyczny sposób. Zgodnie ze słownikiem języka polskiego PWN słowo systematyczny oznacza (i) robiący coś regularnie i starannie, (ii) o procesach: zachodzący stale od dłuższego czasu, (iii) o działaniach: prowadzony w sposób uporządkowany, według pewnego systemu; też: o efektach takich działań; planowy, metodyczny. W związku z tym, że w definicji działalności badawczo-rozwojowej słowo „systematyczny” występuje w sformułowaniu „podejmowaną (działalność) w sposób systematyczny”, a więc odnosi się do „działalności”, czyli zespołu działań podejmowanych w jakimś celu, najbardziej właściwą definicją systematyczności w omawianym zakresie jest definicja obejmująca prowadzenie działalności w sposób uporządkowany, według pewnego systemu. Zatem, słowo systematycznie odnosi się również do działalności prowadzonej w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany. To oznacza, że działalność badawczo-rozwojowa jest prowadzona systematycznie niezależnie od tego, czy podatnik stale prowadzi prace badawczo-rozwojowe, czy tylko od czasu do czasu, a nawet incydentalnie, co wynika z charakteru prowadzonej przez niego działalności oraz potrzeb rynku, klientów, sytuacji mikro i makroekonomicznej. Z powyższego wynika, że spełnienie kryterium „systematyczności” danej działalności nie jest uzależnione od ciągłości tej działalności, w tym od określonego czasu przez jaki działalność taka ma być prowadzona ani też od istnienia planu co do prowadzenia przez podatnika podobnej działalności w przyszłości. Wystarczające jest, aby podatnik zaplanował i przeprowadził chociażby jeden projekt badawczo-rozwojowy, przyjmując dla niego określone cele do osiągnięcia, harmonogram i zasoby. Taka działalność może być uznana za działalność systematyczną, tj. prowadzoną w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany.

Po trzecie, taka działalność musi mieć określony cel, tj. powinna być nakierowana na zwiększenie zasobów wiedzy oraz ich wykorzystanie do tworzenia nowych zastosowań. Prowadząc działalność badawczo-rozwojową, przedsiębiorca rozwija specjalistyczną wiedzę oraz umiejętności, które może wykorzystać w ramach bieżących albo przyszłych projektów.

Pamiętać trzeba, że w ramach prac rozwojowych następuje połączenie wyników prac badawczych z wiedzą techniczną w celu wprowadzenia do produkcji nowego lub zmodernizowanego wyrobu, nowej technologii czy nowego systemu organizacji. Innymi słowy, prowadzone systematyczne prace opierają się na istniejącej wiedzy, uzyskanej w wyniku działalności badawczej oraz/lub doświadczeń praktycznych i mają na celu wytworzenie nowych materiałów, produktów lub urządzeń, inicjowanie nowych i znaczące udoskonalenie już istniejących procesów, systemów i usług. Podmioty gospodarcze zajmujące się działalnością badawczo-rozwojową realizują ją obok swojej działalności podstawowej (np. przedsiębiorstwa przemysłowe dysponujące własnym zapleczem badawczo-rozwojowym, laboratoria, zakłady i ośrodki badawczo-rozwojowe, działy badawczo-technologiczne, biura konstrukcyjne i technologiczne, zakłady rozwoju technik, biura studiów i projektów itp.). Prace rozwojowe nie obejmują rutynowych i okresowych zmian wprowadzanych do istniejących produktów, linii produkcyjnych, procesów wytwórczych, usług nawet jeśli takie zmiany mają charakter ulepszeń.

Co oznacza, że aktywność podatnika winna być nastawiona na tworzenie nowych i oryginalnych rozwiązań, często o charakterze unikatowym (które nie mają odtwórczego charakteru), związane z postępem naukowym, czy technologicznym.

Na powyższe kryteria wskazał także Minister Finansów w Objaśnieniach podatkowych z 15 lipca 2019 roku dotyczących preferencyjnego opodatkowania dochodów wytwarzanych przez prawa własności intelektualnej (dalej także: „Objaśnienia MF”), które w części 3.2.1. poświęcone są pojęciu działalności badawczo-rozwojowej, która znajduje zastosowanie m.in. do korzystania z ulgi badawczo-rozwojowej przewidzianej w art. 18d updop - co zostało wskazane w samej treści objaśnień (por. pkt 31 Objaśnień MF).

Zgodnie z Objaśnieniami MF, przez działalność twórczą należy rozumieć zespół działań podejmowanych w kierunku tworzenia, powstania czegoś, a twórczość działalności badawczo-rozwojowej przejawiać się może m.in.: opracowywaniem nowych koncepcji, narzędzi, rozwiązań niewystępujących dotychczas w praktyce gospodarczej podatnika lub na tyle innowacyjnych, że w znacznym stopniu odróżniają się od rozwiązań już funkcjonujących u podatnika.

Dodatkowo warto nadmienić, że walidacja (według Słownika języka polskiego PWN rozumiana jako ogół czynności mających na celu zbadanie odpowiedniości, trafności lub dokładności czegoś) nowego lub ulepszonego produktu/technologii/rozwiązań zwłaszcza w warunkach rzeczywistego funkcjonowania, gdzie głównym celem jest dalsze udoskonalenie techniczne, a których ostateczny kształt nie został określony została wyróżniona w Objaśnieniach MF jako typowe przejawy działalności twórczej w znaczeniu przyjmowanym dla potrzeb definicji prac badawczo-rozwojowych (por. pkt 36 Objaśnień MF).

Co więcej, jak podkreślono w Objaśnieniach MF, istotnym elementem tego rodzaju działalności jest kreatywna aktywność wynikająca z działalności człowieka.

Jak wskazano w Objaśnieniach MF (na co zwrócił już uwagę Organ powyżej), w świetle obowiązujących w Polsce znaczeń pojęcia „systematyczność”, prowadzenie działalności w taki sposób może oznaczać realizację tego rodzaju działań:

- w znaczeniu pierwszym - w sposób stały, od dłuższego czasu (regularnie), bądź

- w znaczeniu drugim - w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (planowo, metodycznie).

Dla potrzeb definicji działalności badawczo-rozwojowej, kryterium to należy rozumieć zgodnie z drugim znaczeniem. W świetle powyższego, oznacza to, że kryterium systematyczności jest spełnione, gdy działalność prowadzona jest w sposób uporządkowany, według pewnego systemu (metodycznie, zgodnie z planem).

Należy jeszcze raz zaakcentować, że trzecim kryterium uznania danej działalności za badawczo-rozwojową jest zwiększanie zasobów wiedzy (zgodnie z Objaśnieniami MF – pkt 43, to pojęcie odnosi się przede wszystkim do badań naukowych) lub wykorzystania istniejących zasobów wiedzy (na co nakierowane są przede wszystkim prace rozwojowe, obejmujące zdobywanie, łączenie i kształtowanie wiedzy) do tworzenia nowych zastosowań (nowych, zmienionych lub usprawnionych produktów, procesów lub usług).

Jednocześnie, jak zauważono w treści cytowanych Objaśnień MF, ustawodawca nie zdefiniował sformułowania „zwiększania zasobów wiedzy, jednak przyjąć można, że sformułowanie to należy rozumieć z perspektywy danego podatnika a kluczowym jest element celowościowy (tj. zwiększenie poziomu wiedzy oraz wykorzystanie jej do tworzenia nowych zastosowań), bez względu na to, czy zdobywana wiedza stanowić będzie nowość tylko z perspektywy danego podmiotu, albo czy po jej zastosowaniu będzie służyć wyłącznie jednemu podmiotowi, czy też znajdzie szersze zastosowanie (por. pkt 45 Objaśnień MF).

Z opisu wynika, że twórczy charakter prac realizowanych w ramach opisanych Projektów (tworzenie oprogramowania w pełnym cyklu – od fazy koncepcyjnej do gotowego produktu) przejawia się w szczególności w następujących aspektach:

1. Tworzenie nowej wiedzy i autorskich rozwiązań (od podstaw): Prace programistyczne nie polegają na odtwarzaniu istniejących na rynku szablonów czy prostej konfiguracji gotowych systemów. Pracownicy Wnioskodawcy projektują oprogramowanie oraz piszą kod źródłowy od podstaw. Każdy projekt wymaga indywidualnego podejścia, zaprojektowania rozwiązania spełniającego konkretne założenia funkcjonalne oraz techniczne (kompatybilność z pozostałymi programami komputerowymi użytkownika końcowego).

2. Samodzielne rozwiązywanie złożonych problemów inżynieryjnych: Proces tworzenia oprogramowania „end-to-end” wiąże się z koniecznością przezwyciężania specyficznych barier technologicznych, co zostało wskazane powyżej. Twórczy element przejawia się w procesie myślowym programistów, którzy muszą samodzielnie opracować algorytmy optymalizujące wydajność systemu, zarządzać przepływem danych oraz zapewnić wysoki poziom bezpieczeństwa aplikacji. Rezultat tych prac nie jest z góry przewidywalny, co wyklucza rutynowy charakter działań.

3. Projektowanie unikalnej architektury systemowej: Do zadań zespołu należy stworzenie od zera architektury oprogramowania (zarówno części backendowej, jak i frontendowej) oraz integracja wielu niezależnych podsystemów za pomocą autorskich interfejsów API. Wybór technologii, rozplanowanie mikroserwisów oraz optymalizacja zapytań do baz danych wymagają nieszablonowego myślenia i wysokich kwalifikacji programistycznych.

4. Indywidualny, autorski styl kodu źródłowego: Tworzony przez programistów kod źródłowy odzwierciedla ich indywidualne wybory i styl programistyczny w rozumieniu prawa autorskiego. Rezultatem prac jest unikalny, nowatorski program komputerowy, który podlega ochronie na gruncie art. 74 ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.

Aby móc stworzyć oprogramowanie pracownicy Wnioskodawcy muszą posiadać wiedzę m.in. w zakresie matematyki, inżynierii oprogramowania, projektowania interfejsów (UX/UI), bazy danych itd. Ze względu na fakt, iż branża IT jest jedną z najszybciej rozwijających się branż, pracownicy muszą stale poszerzać swoją wiedzę i umiejętności w zakresie najnowszych metod programowania, projektowania itd. Dodatkowo, pracownicy Wnioskodawcy muszą często poszerzać swoją wiedzę o informacje dot. branży użytkownika końcowego, przykładowo: przygotowując oprogramowanie dla działu księgowego programiści muszą poszerzyć swoją wiedzę właśnie o tę dziedzinę, aby oprogramowanie spełniało wszystkie wymagania.

W ramach realizowanych projektów Spółka wykorzystuje i rozwija wiedzę w zakresie inżynierii oprogramowania, architektury systemów i programów komputerowych, matematyki, projektowania interfejsów UX/UI oraz innych dziedzin, które są niezbędne do tworzenia konkretnego rozwiązania informatycznego.

Realizowane prace są prowadzone w sposób metodyczny, zaplanowany i uporządkowany wg ustalonych harmonogramów.

Efekty pracy są kreacją nowego, niesiniejącego wcześniej produktu/procesu/usługi w historii Wnioskodawcy. Praca, która musi zostać wykonana, by osiągnąć założone rezultaty projektu, nie wymaga jedynie określonych umiejętności, a rezultatów tego działania nie da się z góry określić i nie mają one charakteru powtarzalnego. Nie są jedynie techniczną, a są twórczą realizacją szczegółowych projektów.

Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy działalność Spółki w zakresie realizacji Projektów, o których mowa we Wniosku spełniają przesłanki do uznania jej za działalność badawczo-rozwojową w rozumieniu art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, uznałem za prawidłowe.

Ad. 2

W związku z realizacją projektów Spółka zatrudnia (na podstawie umów o pracę) specjalistów z branży IT, którzy realizują wyżej opisane projekty na potrzeby wewnętrzne Spółki, jak i całej grupy. Oprócz wyżej wspomnianych specjalistów, również osoby z innych działów są zaangażowane w realizację projektów, niemniej jednak ich zadania są inne. Osoby z innych (niż IT) działów zaangażowani są w głównej mierze w proces projektowania rozwiązań dla nich przeznaczonych oraz w proces testowania manualnego oraz weryfikacji, czy wszystkie wymagania, jakie zostały narzucone przez biznes zostały spełnione. Koszty wynagrodzeń pracowników stanowią należności, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, niemniej jednak Spółka w przyszłości nie wyklucza również zatrudniania osób, których koszty wynagrodzeń będą stanowić należności, o których mowa również w art. 13 pkt 8 lit. a ustawy o PIT.

W zakresie wynagrodzeń pracowników, wskazać należy, że przepisy podatkowe dają możliwość uznania za koszty kwalifikowane należności z tytułu wynagrodzeń pracownika, który realizuje wskazany cel, tj. wykonuje prace badawczo-rozwojowe. Istotne jest aby pracownik faktycznie wykonywał zadania będące realizacją prac badawczo-rozwojowych, wówczas wynagrodzenie takiego pracownika oraz koszty świadczeń poniesionych na jego rzecz będą mogły stanowić dla Wnioskodawcy koszt kwalifikowany w całości.

Zatem, w przypadku gdy pracownik w ramach świadczonej pracy wykonuje obowiązki nie tylko związane z działalnością badawczo-rozwojową, zasadnym jest wyodrębnienie (wyłączenie z ulgi badawczo-rozwojowej) tej części wynagrodzenia oraz świadczeń wypłaconych pracownikom zajmującym się działalnością badawczo-rozwojową, a także składek od tych przychodów, określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, która nie jest związana z realizacją działalności badawczo-rozwojowej.

Stosownie do art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r., poz. 592 ze zm., dalej: „updof”):

za przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej oraz spółdzielczego stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń, a w szczególności: wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki, nagrody, ekwiwalenty za niewykorzystany urlop i wszelkie inne kwoty niezależnie od tego, czy ich wysokość została z góry ustalona, a ponadto świadczenia pieniężne ponoszone za pracownika, jak również wartość innych nieodpłatnych świadczeń lub świadczeń częściowo odpłatnych.

W tym miejscu zauważyć należy, że wynagrodzenia zasadnicze, wynagrodzenia za godziny nadliczbowe, różnego rodzaju dodatki i nagrody zostały wymienione wprost w art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, jako przychody ze stosunku pracy, a zatem mieszczą się w katalogu kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 updop.

Natomiast, użyty w art. 12 ust. 1 updof, zwrot „w szczególności” oznacza, że poszczególne kategorie przychodów zostały wymienione jedynie przykładowo. Zatem, ww. katalog jest katalogiem otwartym. Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym.

Przepisy podatkowe dają możliwość uznania za koszty kwalifikowane, poza należnościami z tytułów, o których mowa w art. 12 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz sfinansowanych przez płatnika składek z tytułu tych należności określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (w myśl art. 18d ust. 2 pkt 1 updop), należności z tytułów, o których mowa w art. 13 pkt 8 lit. a ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, oraz sfinansowanych przez płatnika składek z tytułu tych należności określonych w ustawie z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (w myśl art. 18d ust. 2 pkt 1a updop).

Zgodnie z art. 13 pkt 8 lit. a updof:

za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, - z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9.

Zatem, koszty kwalifikowane prowadzonej działalności badawczo-rozwojowej stanowią wydatki na wynagrodzenia osób z którymi zawarta została umowa zlecenia lub umowa o dzieło, a którzy wykonują określone prace w ramach prowadzonej przez Państwa działalności badawczo-rozwojowej, w takiej części, w jakiej czas przeznaczony na wykonanie usługi w zakresie działalności badawczo-rozwojowej pozostaje w całości czasu przeznaczonego na wykonanie usługi na podstawie umowy zlecenia i o dzieło w danym miesiącu.

Mając powyższe na uwadze, należy zatem przyjąć, że to faktyczne wykonywanie określonych czynności w zakresie działalności badawczo-rozwojowej przesądza o tym, czy wynagrodzenie oraz składki od wynagrodzenia (w całości lub w części) stanowią koszt kwalifikowany, o którym mowa w art. 18d ust. 2 pkt 1 i 1a updop.

Należy podkreślić, że ustawodawca nie narzucił przedsiębiorcom formy podziału/wyodrębnienia. Wybór sposobu udokumentowania tych wydatków pozostawiony został podatnikom, którzy prowadzą działalność badawczo-rozwojową. Dlatego, wskazane jest, aby dla celów dowodowych, ewidencja czasu pracy, poświęconego przez pracowników na działalność badawczo-rozwojową, była prowadzona przez podatnika korzystającego z ulgi.

Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy Wnioskodawca ma prawo zaliczyć do kosztów kwalifikowanych, o których mowa w art. 18d ust. 2 ustawy o CIT wydatki na Wynagrodzenia Pracowników (część pytania oznaczonego we wniosku nr 2 z wyłączeniem kosztów wynagrodzeń pracowników zatrudnionych na postawie umowy o pracę za czas choroby, urlopu), uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

W zakresie części pytania oznaczonego we wniosku nr 2, dotyczącego kosztów wynagrodzeń pracowników zatrudnionych na postawie umowy o pracę za czas choroby i urlopu, zostanie wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/ zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;

2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa.