Sprzedaż gruntu jako transakcji nieobjętej podatkiem od tow… — 0112-KDIL1-1.4012.430.2026.3.JKU

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

19 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 19 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie sprzedaży przez Pana gruntu jako transakcji nieobjętej podatkiem od towarów i usług. Uzupełnił go Pan pismem z 29 czerwca 2026 r. (wpływ 29 czerwca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Wnioskodawca otrzymał w dniu 28 sierpnia 2007 r. w drodze umowy darowizny niezabudowaną nieruchomość gruntową o numerze działki 1 (nr księgi wieczystej (...)).

Nieruchomość była gruntem rolnym, co jest odzwierciedlone w księdze wieczystej i rejestrze gruntów i jest nim do dzisiaj. Grunt nabyto z zamiarem prowadzenia działalności gospodarczej (sadowniczej) przez Wnioskodawcę. Otrzymany w drodze darowizny grunt od początku służył Wnioskodawcy w wykonywaniu działalności rolniczej (gospodarstwo sadownicze). Wnioskodawca jest z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnikiem ryczałtowym (zwolnionym z VAT), w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług (nie jest obowiązany do prowadzenia ksiąg rachunkowych).

Na gruncie znajdują się nasadzenia drzew owocowych. Wnioskodawca nie prowadzi pozarolniczej działalności gospodarczej.

Zgodnie z uchwałą Rady Miejskiej (…) w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego część działki nr 1 (około 0,58 ha) ma obecnie przeznaczenie: symbol klasy MN „tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej”. Wnioskodawca nie występował z wnioskiem o zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wnioskodawca składał jedynie wniosek do gminy o ujęcie w planie zagospodarowania przestrzennego części działki. Inicjatywa zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego należała do Gminy (...).

Wnioskodawca zamierza ograniczyć działalność sadowniczą i dokonać sprzedaży części gruntu na działce nr 1. Przeznaczona do sprzedaży część gruntu zostanie wycofana z działalności rolniczej i przekazana do majątku prywatnego Wnioskodawcy. Łączna powierzchnia działki wynosi 2,01 ha, a część działki przeznaczona do sprzedaży wynosić będzie około 0,58 ha. W tym celu nastąpi podział ewidencyjny i wydzielenie z działki nr 1 dwóch działek o powierzchni około 0,26 ha oraz 0,32 ha. Działka nr 1 do tej pory nie była przedmiotem umowy najmu, czy dzierżawy.

Wnioskodawca zamierza zawrzeć z przyszłym nabywcą przedwstępną umowę sprzedaży. W umowie strony postanowią, że umowa przyrzeczona działki o powierzchni 0,26 ha zostanie zawarta do końca kwietnia 2027 r. a działki o powierzchni 0,32 ha do końca kwietnia 2028 r. Wnioskodawca udzieli pełnomocnictwa przyszłemu nabywcy do czynności związanych z wystąpieniem o warunki przyłączeniowe dotyczące sieci wodociągowej. Wszelkie koszty w tym związane z czynnościami urzędowymi będą ponoszone przez pełnomocnika (przyszłego nabywcę).

Udzielenie pełnomocnictwa nie wpłynie na cenę sprzedaży gruntu, gdyż strony ustalą cenę przed zawarciem umowy przedwstępnej. Wnioskodawca w przeszłości nie dokonywał sprzedaży gruntu związanego z działalnością rolniczą ani żadną inną pozarolniczą działalnością gospodarczą, dlatego w związku z brakiem doświadczenia w tego typu transakcji oraz w celu zabezpieczenia się przed ewentualnym ryzykiem prawnym Wnioskodawca podpisał umowę z agentem nieruchomości, który będzie pośredniczył w transakcji sprzedaży gruntu. Wnioskodawca nie podejmował i nie będzie podejmować żadnych działań marketingowych oraz nie podejmował i nie będzie podejmować żadnych działań związanych z uzbrojeniem gruntu. Wnioskodawca nie podejmował działań polegających na uatrakcyjnieniu działki. Otrzymane z tytułu sprzedaży działki środki finansowe nie będą przeznaczone (refinansowane) na nabycie nieruchomości, czy na prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej.

Uzupełnienie wniosku

Wnioskodawca nie był i nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT.
Jak ujęto uprzednio we wniosku ORD-IN przedmiotowy grunt jest wykorzystywany w działalności rolniczej (sadowniczej). Przed wycofaniem z działalności rolniczej zostaną wycięte drzewa owocowe rosnące na przedmiotowym gruncie a następnie od dnia wycofania do dnia sprzedaży (umowy przyrzeczonej) grunt nie będzie użytkowany do działalności.
Przedmiotowy grunt od dnia nabycia jest wykorzystywany w działalności rolniczej (sadowniczej). Wnioskodawca jest rolnikiem ryczałtowym w rozumieniu VAT – więc sprzedaż owoców jest zwolniona z podatku VAT.
Zbiory owoców będą zakończone przed dniem wycofania gruntu z działalności rolniczej. Produkty rolne z przedmiotowej działki nie były i nie są przeznaczane na własne potrzeby.
Wycofanie gruntu z działalności rolniczej nie będzie podlegać opodatkowaniu, gdyż nie przysługiwało prawo do odliczenia przy jego nabyciu (art. 7 ust. 2 VAT). Grunt zostanie wycofany na podstawie oświadczenia właściciela zaraz po zbiorach owoców i wycięciu drzew na przedmiotowym gruncie. Data wycofania gruntu z działalności rolniczej planowana jest po zbiorach owoców: w 2026 r. (pierwsza działka) i w 2027 r. (druga działka). Od dnia wycofania do dnia sprzedaży – grunt nie będzie użytkowany do działalności rolniczej (gospodarczej).
W przeszłości Wnioskodawca nie dokonywał sprzedaży nieruchomości.
Wnioskodawca nie podejmował działań polegających na uatrakcyjnieniu działki.
Do gminy złożono standardowy wniosek do planu zagospodarowania przestrzennego w celu wypowiedzenia się właściciela gruntów co do planów i zamierzeń gminy w tym zakresie.
Działka do dnia sprzedaży nie będzie przedmiotem najmu, dzierżawy itp.
Do dnia sprzedaży działki nie będzie wydane jakiekolwiek pozwolenie na budowę w tym dla przyszłego nabywcy, gdyż przyszły nabywca otrzyma pełnomocnictwo wyłącznie w zakresie wystąpienia o warunki przyłączeniowe dotyczące sieci wodociągowej.
Umowa przedwstępna, która zostanie zawarta z nabywcą będzie zawierać: warunek wydzielenia działek przez właściciela i warunek zawarcia umowy sprzedaży (umowy przyrzeczonej) do dnia 30 kwietnia 2027 r. w przypadku działki o powierzchni 0,26 ha oraz do dnia 30 kwietnia 2028 r. w przypadku działki o powierzchni 0,32 ha. Ponadto właściciel zobowiąże się do sprzedaży nabywcy części gruntu pod przyszłe drogi dojazdowe do działek. Pozostałe prawa i obowiązki stron będą wynikać jedynie z obligatoryjnych zapisów umowy przedwstępnej określone w ustawie Kodeks Cywilny. Tak jak wskazał Pan we wniosku ORD-IN, Wnioskodawca udzieli pełnomocnictwa przyszłemu nabywcy do czynności związanych z wystąpieniem o warunki przyłączeniowe dotyczące sieci wodociągowej. Projektowana treść pełnomocnictwa „...do występowania z wnioskami, odbioru wszelkich dokumentów oraz korespondencji związanych z wydaniem warunków technicznych przyłączenia Inwestycji do sieci: wodno-kanalizacyjnej oraz kanalizacji deszczowej należącej do (...); przy czym pełnomocnik nie ma prawa udzielania dalszych pełnomocnictw i pełnomocnik działa w imieniu własnym na własną rzecz i na swój wyłączny koszt”.
W związku z brakiem doświadczenia w tego typu transakcji oraz w celu zabezpieczenia się przed ewentualnym ryzykiem prawnym Wnioskodawca podpisał umowę z agentem nieruchomości, który będzie pośredniczył w transakcji sprzedaży. Wnioskodawca udzielił pełnomocnictwa agentowi do wystąpienia o wydanie urzędowych zaświadczeń i dokumentów niezbędnych do sporządzenia umowy przedwstępnej. Koszty wydania zaświadczeń obciążają właściciela gruntu.
Wnioskodawca nie posiada innych nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży.
Wnioskodawca w przeszłości nie dokonywał sprzedaży nieruchomości.

Pytanie

Czy w świetle przedstawianego zdarzenia przyszłego prawidłowe jest stanowisko, że sprzedaż przez Wnioskodawcę gruntu będzie transakcją nieobjętą podatkiem od towarów i usług?

Jako przepisy mające być przedmiotem interpretacji wskazał Pan art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług.

Pana stanowisko w sprawie

W Pana ocenie, stanowisko, iż w świetle przedstawianego zdarzenia przyszłego – sprzedaż przez Wnioskodawcę gruntu będzie transakcją nieobjętą podatkiem od towarów i usług – jest prawidłowe.

W świetle art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług (dalej VAT) podatnikiem podatku są osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Zdaniem Wnioskodawcy, w przedstawionym stanie przyszłym sprzedaż gruntu nastąpi w ramach zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Wnioskodawca nie prowadzi działalności polegającej na nabywaniu i zbywaniu nieruchomości. Ponadto Wnioskodawca nie prowadził i nie będzie prowadzić aktywnych działań marketingowych czy polegających na uzbrojeniu terenu.

Nabycie gruntu nastąpiło w drodze darowizny 19 lat temu i w związku z tym Wnioskodawca nie odliczył podatku naliczonego z tego tytułu. Mimo, że Wnioskodawca jest podatnikiem podatku VAT z tytułu prowadzenia działalności rolniczej, to w przedstawionych okolicznościach w odniesieniu do sprzedaży przedmiotowego gruntu Wnioskodawca nie będzie występował w charakterze podatnika podatku VAT. Przeznaczone ze sprzedaży gruntu środki finansowe nie będą reinwestowane w nieruchomości związane z działalnością gospodarczą.

Z orzecznictwa sądów administracyjnych wynika, że o prowadzeniu działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami świadczą aktywne działania typowe dla handlowca, jak np. działania marketingowe czy uzbrojenie gruntu w celu uzyskania wyższej ceny.

W wyroku z dnia 16 stycznia 2025 r., sygn. I FSK 2198/21 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził: „z przywołanego wyroku TSUE w sprawach połączonych Jarosław Słaby (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć (C-181/10) wprost wynika, że sama liczba i zakres transakcji sprzedaży, fakt, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny, długość okresu, w jakim te transakcje następowały, jak i wysokość osiągniętych z nich przychodów, nie ma znaczenia dla przesądzenia, w jakim charakterze działa podatnik dokonujący sprzedaży gruntów, bowiem całość powyższych elementów może odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego (pkt 37-38 wyroku).

Profesjonalny przedsiębiorca sprzedałby działki, aby uzyskać środki na zakup kolejnych nieruchomości, zaangażowałby własne środki na podniesienie wartości i atrakcyjności, uzbroiłby działki w celu zwiększenia ich wartości”.

Zdaniem Wnioskodawcy, spieniężenie majątku otrzymanego wiele lat temu w darowiźnie nie jest czynnością typową dla przedsiębiorcy zajmującego się obrotem nieruchomościami. Profesjonalny przedsiębiorca zaangażowałby własne środki w celu uzbrojenia i podniesienia wartości gruntu Nie zmienia charakteru transakcji (jako prywatnej i nieprofesjonalnej) także udzielenie przyszłemu nabywcy pełnomocnictwa, które ma jednie ułatwić temu przyszłemu nabywcy przeprowadzenie przyszłej inwestycji. W wyroku z dnia 19 listopada 2025 r., sygn. I FSK 1152/20 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził: „Powyższej oceny nie zmienia także treść wyroku TSUE z 3 kwietnia 2025 r. w sprawie C-213/24 w sprawie Grzera, ECLI:EU:C:2025:238, wydanego już po wydaniu zaskarżonego wyroku, w którym Trybunał stwierdził, że: „artykuł 9 ust. 1 dyrektywy Rady 2006/112/WE z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej należy interpretować w ten sposób, że: można uznać za podatnika do celów podatku od wartości dodanej (VAT) prowadzącego samodzielnie działalność gospodarczą osobę, która sprzedaje grunt stanowiący pierwotnie część jej majątku osobistego, powierzając przygotowanie sprzedaży profesjonalnemu przedsiębiorcy, który jako pełnomocnik tej osoby podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując w celu tej sprzedaży środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców lub usługodawców w rozumieniu tego przepisu. Wyrok ten zapadł na tle istotnie odmiennych okoliczności faktycznych, gdzie sprzedawcy działek gruntu zawarli umowę zlecenia z podmiotem, któremu wyznaczył zakres aktywności na rzecz uatrakcyjnienia nieruchomości, co miało znaleźć odzwierciedlenie w uzyskaniu przez niego w efekcie tych działań, atrakcyjnej ceny. Wynagrodzenie zleceniobiorcy odpowiadało różnicy między cenami określonymi w umowie zlecenia a rzeczywistymi cenami sprzedaży”.

W sytuacji Wnioskodawcy, cena sprzedaży zostanie ustalona przed udzieleniem pełnomocnictwa, a pełnomocnik jest jednocześnie przyszłym nabywcą – który będzie wykonywał działania na przedmiotowym gruncie z własnej inicjatywy, które będą służyć wyłącznie realizacji jego własnych celów. W cytowanej powyżej sprawie C-213/24 Grzera pełnomocnictwo nie zostało udzielone przyszłemu nabywcy, ale firmie pośredniczącej, która zgodnie z umową otrzyma wynagrodzenie za swoje działania w tym marketingowe – jako nadwyżkę ceny jaką będzie w stanie wynegocjować z przyszłymi nabywcami działek. To ten podmiot pośredniczący (a nie sprzedawca gruntu) wystawiał działki na portalach lokalnych ustalając ostateczną cenę działek. W interesie pośrednika (umocowanego) było maksymalne uatrakcyjnienie gruntu w celu uzyskania jak najwyższej ceny. A zatem wskazane orzeczenie nie znajdzie zastosowania w niniejszej sprawie.

W wyroku z dnia 24 marca 2023 r., sygn. I FSK 2068/22 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził: „…Ponadto za czynność świadczącą o tym, że działalność skarżącej i jej męża wykracza poza zakres czynności typowych dla zarządu własnym majątkiem nie mogła być uznana okoliczność udzielenia pełnomocnictwa przyszłemu nabywcy do wykonywania czynności przygotowujących nieruchomość do jej przyszłego zagospodarowania w sposób odpowiadający potrzebom działalności gospodarczej wykonywanej przez tego nabywcę. Sąd pierwszej instancji prawidłowo zaakcentował to, że przyszły nabywca nieruchomości został upoważniony do podejmowania czynności we własnym imieniu i na własne ryzyko w odniesieniu do nieruchomości, którą ma w przyszłości nabyć a skarżąca nie ponosi jakichkolwiek kosztów wykonania tych czynności. Cena nieruchomości została z góry ustalona i nie podlega żadnym zmianom z uwagi na możliwość podjęcia przez przyszłego nabywcę ww. czynności. Skuteczność umowy przedwstępnej nie jest uzależniona od podjęcia ww. czynności przez nabywcę. Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał, że przyszły nabywca jest jedynym i wyłącznym beneficjentem podejmowanych przez siebie czynności. Tym samym w jego interesie i na jego koszt będą podejmowane ww. czynności. Czynności te w oczywisty sposób wiążą się z działalnością gospodarczą nabywcy nieruchomości i to w jego interesie leży ich wykonywanie. Czynności te mają na celu realizację celów gospodarczych przyszłego nabywcy nieruchomości. Dodatkowo należy podkreślić, że z okoliczności wskazanych we wniosku o wydanie interpretacji wynika, że to nabywca nieruchomości decydować będzie, jakie konkretnie czynności związane z nieruchomością zostaną przez niego dokonane przed ostatecznym nabyciem nieruchomości. Sama skarżąca nie ma wpływu na te czynności i nie decyduje o ich podejmowaniu”.

Całokształt przedstawionych okoliczności obiektywnie wskazuje, że działania Wnioskodawcy należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym i co za tym z tytułu zawarcia umowy sprzedaży części działki nr 1 nie będzie podatnikiem podatku od towarów i usług.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Przy czym na podstawie art. 2 pkt 6 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o towarach – rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.

Natomiast stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży – rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy zbycie nieruchomości, dokonywane przez podatnika, traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której stanowi art. 7 ust. 1 ustawy, podlegającej opodatkowaniu na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Wskazać należy, że nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów, w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza”, na potrzeby podatku od towarów i usług, zostały określone w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Natomiast stosownie do art. 15 ust. 2 ustawy:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Określony w ustawie zakres opodatkowania podatkiem od towarów i usług wskazuje, że do tego, aby faktycznie zaistniało opodatkowanie danej czynności, konieczne jest, aby czynność podlegającą opodatkowaniu wykonał podmiot, który dla tej właśnie czynności będzie działał jako podatnik.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie, ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym. Ponadto, działalność gospodarczą stanowi wykorzystywanie towarów w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Przez ciągłe wykorzystywanie składników majątku należy rozumieć takie wykorzystywanie majątku, które charakteryzuje się powtarzalnością lub długim okresem trwania. Zatem, czerpanie dochodów ze składnika majątku wskazuje na prowadzenie działalności gospodarczej.

Analizując powyższe przepisy stwierdzić należy, że dostawa towarów podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie wówczas, gdy dokonywana będzie przez podmiot mający status podatnika, a dodatkowo działającego w takim charakterze w odniesieniu do danej transakcji. Istotnym dla określenia, że w odniesieniu do konkretnej dostawy, mamy do czynienia z podatnikiem podatku od towarów i usług jest stwierdzenie, że prowadzi on działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów ustawy.

W tym miejscu należy również wskazać, że na podstawie art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. Urz. UE L Nr 347 z 11 grudnia 2006 r. s. 1 z późn. zm.), zwanej dalej „Dyrektywą 2006/112/WE Rady”:

„Podatnikiem” jest każda osoba prowadząca samodzielnie w dowolnym miejscu jakąkolwiek działalność gospodarczą, bez względu na cel czy też rezultaty takiej działalności.

„Działalność gospodarcza” obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie. Za działalność gospodarczą uznaje się w szczególności wykorzystywanie, w sposób ciągły, majątku rzeczowego lub wartości niematerialnych w celu uzyskania z tego tytułu dochodu.

Z przytoczonych regulacji prawa wspólnotowego wynika, że podatnikiem podatku od towarów i usług może być każda osoba, która okazjonalnie dokonuje czynności opodatkowanych, przy czym czynności te winny być związane z działalnością zdefiniowaną jako działalność gospodarcza, tj. wszelką działalnością producentów, handlowców i osób świadczących usługi, włącznie z górnictwem, działalnością rolniczą i wykonywaniem wolnych zawodów lub uznanych za takie.

Warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług w świetle powyższych przepisów jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Właściwym zatem jest wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej ani też nie został wykorzystany w trakcie jego posiadania na cele działalności gospodarczej.

W kontekście powyższych rozważań nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Przyjęcie, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego działalność gospodarczą wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem zaś takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np.: nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „gospodarczą” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Zatem, w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży przedmiotowej nieruchomości, istotne jest, czy w celu dokonania jej sprzedaży podjął Pan aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy. Skutkowałoby to koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług.

Dodatkowo należy wskazać, że działalność gospodarcza powinna cechować się stałością, powtarzalnością i niezależnością jej wykonywania, bowiem związana jest z profesjonalnym obrotem gospodarczym. Nie jest natomiast działalnością handlową, a zatem i gospodarczą, sprzedaż majątku prywatnego, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży, czy też prowadzenia działalności, ani też w trakcie posiadania nie został wykorzystany do działalności gospodarczej.

Z orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C-180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10) wynika, że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie mogą stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą.

Inaczej jest natomiast – wyjaśnił Trybunał – w wypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi Dyrektywy. Zatem za podatnika należy uznać osobę, która w celu dokonania sprzedaży gruntów angażuje podobne środki wykazując aktywność w przedmiocie zbycia nieruchomości porównywalną do działań podmiotów zajmujących się profesjonalnie tego rodzaju obrotem, tj. działania wykraczające poza zakres zwykłego zarządu majątkiem prywatnym.

W powyższym wyroku Trybunał stwierdził również, że osoby fizycznej, która prowadziła działalność rolniczą na gruncie nabytym ze zwolnieniem z podatku od wartości dodanej i przekształconym wskutek zmiany planu zagospodarowania przestrzennego niezależnej od woli tej osoby w grunt przeznaczony pod zabudowę, nie można uznać za podatnika podatku od wartości dodanej w rozumieniu art. 9 ust. 1 i art. 12 ust. 1 Dyrektywy 2006/112/WE Rady, zmienionej Dyrektywą 2006/138, kiedy dokonuje ona sprzedaży tego gruntu, jeżeli sprzedaż ta następuje w ramach zarządu majątkiem prywatnym tej osoby.

Wskazane orzeczenie Trybunału odnosiło się do rolnika, który korzystał ze zwolnienia od podatku VAT – zatem sytuacji, która występuje w analizowanej sprawie.

Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów ustawy, jednakże wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadnym jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C-291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht), które dotyczyło kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych. Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Ze wskazanych powyżej orzeczeń wynika zatem, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania nieruchomości w ramach majątku prywatnego.

Uznanie, że dany podmiot w odniesieniu do konkretnej czynności działa jako podatnik podatku od towarów i usług, wymaga oceny każdorazowo odnoszącej się do okoliczności faktycznych danej sprawy. W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

W świetle przytoczonych wyżej przepisów zauważyć należy, że status podatnika podatku od towarów i usług wynika z okoliczności dokonania czynności podlegających opodatkowaniu tym podatkiem.

Zatem, należy jeszcze raz powtórzyć, że w kwestii podlegania opodatkowaniu sprzedaży 2 działek wydzielonych z działki nr 1 istotne jest, czy w danej sprawie, w celu dokonania sprzedaży, podjął Pan aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producenta, handlowca i usługodawcę w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy, co skutkuje koniecznością uznania Pana za podmiot prowadzący działalność gospodarczą w rozumieniu tego przepisu, a więc za podatnika podatku od towarów i usług, czy też sprzedaż nastąpi w ramach zarządu majątkiem prywatnym.

Przejawem takiej aktywności określonej osoby w zakresie obrotu nieruchomościami, która może wskazywać, że jej czynności przybierają formę zorganizowaną może być np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działek, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Przy czym, na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyżej przytoczonych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich.

Ze wskazanych regulacji wynika, że w świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy, dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą, istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym, taka działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem, dostawa towarów (w tym gruntów) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy, można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika.

Z wniosku wynika, że:

· Otrzymał Pan 28 sierpnia 2007 r. w drodze umowy darowizny niezabudowaną nieruchomość gruntową o numerze działki 1. Nie był i nie jest Pan czynnym podatnikiem podatku VAT.

· Nieruchomość była gruntem rolnym, co jest odzwierciedlone w księdze wieczystej i rejestrze gruntów i jest nim do dzisiaj. Grunt nabyto z zamiarem prowadzenia działalności gospodarczej (sadowniczej). Otrzymany w drodze darowizny grunt od początku służył Panu w wykonywaniu działalności rolniczej (gospodarstwo sadownicze). Jest Pan z tytułu prowadzenia gospodarstwa rolnikiem ryczałtowym (zwolnionym z VAT), w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług (nie jest obowiązany do prowadzenia ksiąg rachunkowych). Na gruncie znajdują się nasadzenia drzew owocowych. Nie prowadzi Pan pozarolniczej działalności gospodarczej. Zbiory owoców będą zakończone przed dniem wycofania gruntu z działalności rolniczej. Produkty rolne z przedmiotowej działki nie były i nie są przeznaczane na własne potrzeby.

· Nie występował Pan z wnioskiem o zmianę miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Składał Pan jedynie wniosek do gminy o ujęcie w planie zagospodarowania przestrzennego części działki. Inicjatywa zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego należała do Gminy.

· Zamierza Pan ograniczyć działalność sadowniczą i dokonać sprzedaży części gruntu na działce nr 1. Przeznaczona do sprzedaży część gruntu zostanie wycofana z działalności rolniczej i przekazana do majątku prywatnego.

· Zamierza Pan zawrzeć z przyszłym nabywcą przedwstępną umowę sprzedaży. W umowie strony postanowią, że umowa przyrzeczona działki o powierzchni 0,26 ha zostanie zawarta do końca kwietnia 2027 r. a działki o powierzchni 0,32 ha do końca kwietnia 2028 r. Udzieli Pan pełnomocnictwa przyszłemu nabywcy do czynności związanych z wystąpieniem o warunki przyłączeniowe dotyczące sieci wodociągowej. Wszelkie koszty w tym związane z czynnościami urzędowymi będą ponoszone przez pełnomocnika (przyszłego nabywcę).

· Udzielenie pełnomocnictwa nie wpłynie na cenę sprzedaży gruntu, gdyż strony ustalą cenę przed zawarciem umowy przedwstępnej. W przeszłości nie dokonywał Pan sprzedaży gruntu związanego z działalnością rolniczą ani żadną inną pozarolniczą działalnością gospodarczą, dlatego w związku z brakiem doświadczenia w tego typu transakcji oraz w celu zabezpieczenia się przed ewentualnym ryzykiem prawnym podpisał Pan umowę z agentem nieruchomości, który będzie pośredniczył w transakcji sprzedaży gruntu. Nie podejmował Pan i nie będzie podejmować żadnych działań marketingowych oraz nie podejmował i nie będzie podejmować żadnych działań związanych z uzbrojeniem gruntu. Nie podejmował Pan działań polegających na uatrakcyjnieniu działki. Otrzymane z tytułu sprzedaży działki środki finansowe nie będą przeznaczone (refinansowane) na nabycie nieruchomości, czy na prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej.

· Wycofanie gruntu z działalności rolniczej nie będzie podlegać opodatkowaniu, gdyż nie przysługiwało prawo do odliczenia przy jego nabyciu. Grunt zostanie wycofany na podstawie oświadczenia właściciela zaraz po zbiorach owoców i wycięciu drzew na przedmiotowym gruncie. Data wycofania gruntu z działalności rolniczej planowana jest po zbiorach owoców: w 2026 r. (pierwsza działka) i w 2027 r. (druga działka). Od dnia wycofania do dnia sprzedaży – grunt nie będzie użytkowany do działalności rolniczej (gospodarczej).

· W przeszłości nie dokonywał Pan sprzedaży nieruchomości.

· Nie podejmował Pan działań polegających na uatrakcyjnieniu działki.

· Do gminy złożono standardowy wniosek do planu zagospodarowania przestrzennego w celu wypowiedzenia się właściciela gruntów co do planów i zamierzeń gminy w tym zakresie.

· Działka do dnia sprzedaży nie będzie przedmiotem najmu, dzierżawy itp.

· Do dnia sprzedaży działki nie będzie wydane jakiekolwiek pozwolenie na budowę w tym dla przyszłego nabywcy, gdyż przyszły nabywca otrzyma pełnomocnictwo wyłącznie w zakresie wystąpienia o warunki przyłączeniowe dotyczące sieci wodociągowej.

· Umowa przedwstępna, która zostanie zawarta z nabywcą będzie zawierać: warunek wydzielenia działek przez właściciela i warunek zawarcia umowy sprzedaży (umowy przyrzeczonej) do 30 kwietnia 2027 r. w przypadku działki o powierzchni 0,26 ha oraz do dnia 30 kwietnia 2028 r. w przypadku działki o powierzchni 0,32 ha. Ponadto właściciel zobowiąże się do sprzedaży nabywcy części gruntu pod przyszłe drogi dojazdowe do działek. Pozostałe prawa i obowiązki stron będą wynikać jedynie z obligatoryjnych zapisów umowy przedwstępnej określone w ustawie Kodeks Cywilny. Tak jak wskazał Pan we wniosku ORD-IN, Wnioskodawca udzieli pełnomocnictwa przyszłemu nabywcy do czynności związanych z wystąpieniem o warunki przyłączeniowe dotyczące sieci wodociągowej. Projektowana treść pełnomocnictwa „...do występowania z wnioskami, odbioru wszelkich dokumentów oraz korespondencji związanych z wydaniem warunków technicznych przyłączenia Inwestycji do sieci: wodno-kanalizacyjnej oraz kanalizacji deszczowej należącej do (...); przy czym pełnomocnik nie ma prawa udzielania dalszych pełnomocnictw i pełnomocnik działa w imieniu własnym na własną rzecz i na swój wyłączny koszt”. Wnioskodawca nie posiada innych nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży. Wnioskodawca w przeszłości nie dokonywał sprzedaży nieruchomości.

Pana wątpliwości dotyczą ustalenia, czy sprzedaż przez Pana gruntu będzie transakcją nieobjętą podatkiem od towarów i usług.

Jak wynika z dokonanej wyżej analizy przepisów, warunkiem opodatkowania danej czynności podatkiem od towarów i usług jest spełnienie dwóch przesłanek łącznie: po pierwsze dana czynność ujęta jest w katalogu czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, po drugie – czynność została wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Jak wyjaśniono wyżej – odwołując się do treści przepisów ustawy – w przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży bądź wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy szczególnie wnikliwie przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

Analiza sprawy w kontekście powołanych przepisów oraz wyroku TSUE z 15 września 2011 r. w sprawach C-180/10 i C-181/10 prowadzi do wniosku, że planowana sprzedaż 2 działek wydzielonych z działki nr 1, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, gdyż brak jest przesłanek, aby w związku z tą transakcją uznać Pana za podatnika tego podatku. Z zawartego we wniosku opisu sprawy, jak i uzupełnienia nie wynika bowiem taka Pana aktywność, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności.

Dokonując rozstrzygnięcia kwestii będącej przedmiotem Pana zapytania, należy wskazać, że udzieli Pan pełnomocnictwa przyszłemu nabywcy do czynności związanych z wystąpieniem o warunki przyłączeniowe dotyczące sieci wodociągowej. Wszelkie koszty w tym związane z czynnościami urzędowymi będą ponoszone przez pełnomocnika (przyszłego nabywcę). Umowa przedwstępna, która zostanie zawarta z nabywcą będzie zawierać: warunek wydzielenia działek przez właściciela i warunek zawarcia umowy sprzedaży (umowy przyrzeczonej) do 30 kwietnia 2027 r. w przypadku działki o powierzchni 0,26 ha oraz do dnia 30 kwietnia 2028 r. w przypadku działki o powierzchni 0,32 ha. Ponadto właściciel zobowiąże się do sprzedaży nabywcy części gruntu pod przyszłe drogi dojazdowe do działek. Pozostałe prawa i obowiązki stron będą wynikać jedynie z obligatoryjnych zapisów umowy przedwstępnej określone w ustawie Kodeks Cywilny. Tak jak wskazał Pan we wniosku, projektowana treść pełnomocnictwa „...do występowania z wnioskami, odbioru wszelkich dokumentów oraz korespondencji związanych z wydaniem warunków technicznych przyłączenia Inwestycji do sieci: wodno-kanalizacyjnej oraz kanalizacji deszczowej. Udzielenie pełnomocnictwa nie wpłynie na cenę sprzedaży gruntu, gdyż strony ustalą cenę przed zawarciem umowy przedwstępnej”.

W przedmiotowej sprawie należy zauważyć, że pełnomocnik jest jednocześnie przyszłym nabywcą, a więc właściciel gruntu (Pan) nie musi już podejmować działań, aby zachęcić kogokolwiek do jego nabycia. Skutki prawne czynności wykonanych przez pełnomocnika (nabywcę) w sensie prawnym rzeczywiście dotyczą właściciela gruntu (uzyskanie decyzji, pozwoleń itd.). Jednak starania pełnomocnika nie są staraniami właściciela podejmowanymi w tym celu, aby pozyskać kupującego, aby oferowany grunt uczynić atrakcyjniejszym dla potencjalnego nabywcy, aby podnieść jego cenę.

Podkreślić należy, że podjęte przez nabywcę działania nie prowadzą do podwyższenia ceny sprzedaży działki w ostatecznej umowie sprzedaży, zaś nabywca wykonuje te czynności we własnym interesie, dla zrealizowania własnych potrzeb, w celu przystosowania działek do swoich określonych potrzeb.

Mimo, że składał Pan wniosek do gminy o ujęcie w planie zagospodarowania przestrzennego części działki to inicjatywa zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego należała do Gminy. Ponadto, warunkiem umowy przedwstępnej jest wydzielenie przez Pana 2 działek. Jednakże, nie wystąpił ciąg zdarzeń, które jednoznacznie przesądzają, że planowana sprzedaż części działki nr 1 wypełnia przesłanki działalności gospodarczej. Nie podjął Pan aktywnych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, które świadczyłyby o angażowaniu środków w sposób podobny do wykorzystywanych przez handlowców. W przeszłości nie dokonywał Pan sprzedaży gruntu związanego z działalnością rolniczą ani żadną inną pozarolniczą działalnością gospodarczą, dlatego w związku z brakiem doświadczenia w tego typu transakcji oraz w celu zabezpieczenia się przed ewentualnym ryzykiem prawnym podpisał Pan umowę z agentem nieruchomości, który będzie pośredniczył w transakcji sprzedaży gruntu. Nie podejmował Pan i nie będzie podejmować żadnych działań marketingowych oraz nie podejmował i nie będzie podejmować żadnych działań związanych z uzbrojeniem gruntu. Nie podejmował Pan działań polegających na uatrakcyjnieniu działki. Nie podjął Pan również żadnych czynności zmierzających do podniesienia wartości gruntu. Zatem, mając na uwadze opis sprawy, nie można uznać, że w odniesieniu planowanej sprzedaży części działki nr 1 zachowa się Pan jak handlowiec.

W związku z powyższym, skoro w przedmiotowej sprawie nie wystąpią przesłanki stanowiące podstawę uznania Pana za podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy, prowadzącego działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ustawy, to planowana sprzedaż części działki nr 1, nie będzie stanowiła czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Podsumowanie

Przy sprzedaży części działki nr 1, nie wystąpi Pan jako podatnik podatku VAT, a sprzedaż ta nie będzie stanowiła odpłatnej dostawy towarów i nie będzie czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Tym samym, Pana stanowisko uznałem za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej:

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną).

W związku z powyższym, wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem Pana wniosku (pytania). Inne kwestie przedstawione w opisie zdarzenia przyszłego, bądź we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być, zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, rozpatrzone.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem zdarzenia przyszłego. Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu zdarzenia przyszłego. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność.

Zatem, należy zaznaczyć, że interpretacja indywidualna opiera się na wynikającym z treści wniosku opisie zdarzenia przyszłego. W konsekwencji w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Ponadto, niniejsza interpretacja rozstrzyga wyłącznie w zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 1 dotyczącego podatku VAT. W zakresie pytania oznaczonego we wniosku nr 2 dotyczącego podatku dochodowego od osób fizycznych zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

z zastosowaniem art. 119a;
w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;
z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.

0112-KDIL1-1.4012.430.2026.3.JKU

Podsumowanie

Odblokuj pełną analizę tej interpretacji

Teza

Powiązane interpretacje

Tresc