0111-KDIB1-3.4010.361.2026.1.DW

Interpretacja indywidualna - stanowisko nieprawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego w podatku dochodowym od osób prawnych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

11 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 9 czerwca 2026 r., o wydanie interpretacji indywidualnej.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego

(…) (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych (dalej: „CIT”) i podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie produkcji jachtów oraz łodzi motorowych w zakładzie w (…).

Głównym odbiorcą wyrobów Spółki jest (…) z siedzibą w (…), będąca jednocześnie udziałowcem Spółki (dalej: „(…)”). Zamówienia na produkcję jachtów i łodzi składane są przez (…) na podstawie zamówień pozyskiwanych od dealerów, a Spółka realizuje produkcję na rzecz (…) zgodnie z przesyłaną dokumentacją techniczną.

Wnioskodawca posiada zezwolenia (dalej: „Zezwolenia”) na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie (…) Specjalnej Strefy Ekonomicznej (dalej: „SSE”), tj.:

- zezwolenie Nr (…) z (…) 2005 r. na działalność produkcyjną, handlową i usługową w zakresie wytworzonych wyrobów i świadczonych usług na terenie SSE, określonych w następujących pozycjach Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (dalej: „PKWiU”): (…);

- zezwolenie Nr (…) z (…) 2014 r. na działalność produkcyjną, handlową i usługową w zakresie wytworzonych wyrobów i świadczonych usług na terenie SSE, określonych w następujących pozycjach PKWiU: (…).

Spółka jest uprawniona do korzystania ze zwolnienia od podatku dochodowego od osób prawnych na podstawie posiadanych Zezwoleń zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 278 ze zm.; dalej: „ustawa o CIT”).

Zgodnie z obowiązującymi przepisami Specjalne Strefy Ekonomiczne (SSE) zakończą działalność z końcem grudnia 2026 r., a tym samym z końcem 2026 r. wygasną zezwolenia wydane na rzecz Spółki. Spółka obecnie korzysta z dostępnej pomocy publicznej przyznanej w ramach Zezwoleń.

Proces produkcyjny, w wyniku, którego powstają wyroby gotowe Spółki, realizowany jest w całości przez Spółkę. Spółka posiada dwie hale produkcyjne: Hala 1, która objęta jest Zezwoleniem SSE i w której odbywają się prace produkcyjne oraz Hala 2, w której odbywają się pomocnicze prace montażowe.

W Hali 1 realizowany jest etap procesu produkcyjnego, polegający na wytwarzaniu laminatowych elementów konstrukcyjnych jednostek pływających, w szczególności kadłubów, pokładów oraz mniejszych komponentów laminatowych (wraz z wykonaniem prac mających na celu przygotowanie tych elementów do dalszego wykorzystania lub montażu). Dodatkowo, w Hali 1 realizowany jest również etap wstępnego montażu, obejmujący w szczególności instalację wybranych elementów, takich jak grodzie, instalacje wodne i elektryczne, elementy ze sklejki, pompy, zbiorniki oraz moduły toaletowe.

Następnie, po zakończeniu etapu wytwarzania elementu konstrukcyjnego laminatu Spółka realizuje jeden z dwóch ustalonych modeli operacyjnych, przy czym zakres tych czynności uzależniony jest od specyfikacji zamówienia:

- w pierwszym modelu wytworzony kadłub i pokład łodzi wyprodukowane w Hali 1 są sprzedawane do (…), przy czym możliwe są 2 warianty:

- wyprodukowany pokład jest kierowany do Hali 2 (zlokalizowanej poza terenem SSE) w celu wykonania prac wykończeniowych (okucia), po czym powraca do Hali 1 i jest umieszczany na kadłubie (bez trwałego montażu), a oba elementy są sprzedawane łącznie do (…),

- w uzasadnionych przypadkach organizacyjnych (np. związanych z harmonogramem produkcji lub zapotrzebowaniem (…)) dopuszczalne jest także odrębne przekazanie kadłuba (bezpośrednio z Hali 1) oraz pokładu (po zakończeniu prac wykończeniowych - okucia - w Hali 2) do (…) w ramach sprzedaży (dalej: „Model 1”),

- w drugim modelu kadłub łodzi i pokład powstałe w Hali 1, przy czym pokład uprzednio poddany pracom wykończeniowym (okuciu) w Hali 2, są kierowane do Hali 2, zlokalizowanej poza terenem SSE, w której prowadzone są dalsze prace mające na celu wytworzenie finalnego produktu, tj. dodatkowe prace montażowe i wykończeniowe obejmujące w szczególności: montaż ogólny, montaż oprzyrządowania i wyposażenia, montaż mebli dostarczanych przez (…), montaż elementów laminatowych wytworzonych w Hali 1 oraz - w zależności od specyfikacji jednostki - montaż silników, kilów oraz innych elementów (półfabrykatów). Po zakończeniu prac montażowych w Hali 2 wyroby, tj. odpowiednio wyposażone łodzie są sprzedawane do (…) (dalej: „Model 2”).

Usługi montażowo-wyposażeniowe realizowane w Hali 2 wykonywane są przez pracowników Spółki.

Celem doposażania łodzi w Hali 2 jest nadanie łodziom pełnej funkcjonalności użytkowej wymaganej przez podmioty składające zamówienia w sytuacji, gdy taka usługa jest zamawiana. W przypadku Modelu 2 wykonanie montażu/wykończenia w Hali 2 jest warunkiem osiągnięcia przychodu z tytułu sprzedaży w pełni wyposażonych jednostek, ponieważ dealerzy, którzy zamawiają wyroby Spółki, oczekują dostawy odpowiednio wyposażonej łodzi, a nie jedynie półproduktu.

Procesy składania i doposażania łodzi realizowane w Hali 2 mają charakter subsydiarny wobec działalności podstawowej prowadzonej w Hali 1 - nie stanowią odrębnego, samodzielnego procesu wytwórczego, lecz uzupełniają proces produkcyjny zlokalizowany na terenie SSE.

Pytanie

Czy w celu kalkulacji dochodu zwolnionego z opodatkowania CIT na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, Spółka jest uprawniona do uwzględnienia całości przychodów osiąganych ze sprzedaży łodzi oraz kosztów związanych z pracami montażowymi i doposażającymi wykonywanymi w Hali 2?

P aństwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym Spółka powinna - przy kalkulacji dochodu zwolnionego z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT - uwzględnić:

- całość przychodów ze sprzedaży łodzi oraz;

- całość kosztów ponoszonych na prace montażowe i doposażające wykonywane w Hali 2.

Prace montażowe i doposażające wykonywane w Hali 2 stanowią bowiem działalność pomocniczą w stosunku do zasadniczej działalności produkcyjnej prowadzonej na terenie SSE w Hali 1 i jako takie są nierozerwalnie związane z działalnością objętą Zezwoleniami.

Niezależnie od wariantu realizacji zamówienia oraz zakresu czynności wykonywanych w Hali 2, czynności te nie mają charakteru samoistnego, lecz każdorazowo pozostają funkcjonalnie związane z działalnością produkcyjną prowadzoną w Hali 1. Zakres tych czynności może ulegać zmianom w zależności od specyfikacji zamówienia, jednak nie wpływa to na ich pomocniczy charakter względem działalności podstawowej.

Uzasadnienie stanowiska Wnioskodawcy

Uwagi ogólne

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy o CIT, przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów.

Stosownie do art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, wolne od podatku są dochody, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1604 ze zm.; dalej: „ustawa o SSE”), przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Jednocześnie, zgodnie z art. 17 ust. 4 ustawy o CIT, zwolnienie podatkowe, o którym mowa w ust. 1 pkt 34, przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w zezwoleniu.

Mając na uwadze powyższe, dochód uzyskany przez podatnika korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, jeżeli spełnione są dwa następujące kryteria:

i) dochód taki musi pochodzić z działalności gospodarczej określonej w zezwoleniu,

ii) dochód taki musi pochodzić z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w zezwoleniu.

Na podstawie art. 17 ust. 6a ustawy o CIT, w przypadku prowadzenia przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej również poza terenem specjalnej strefy ekonomicznej określonym w zezwoleniu, działalność prowadzoną na terenie strefy wydziela się organizacyjnie, a wielkość zwolnienia określa się w oparciu o przychody i koszty uzyskania przychodów jednostki organizacyjnej prowadzącej działalność określoną w zezwoleniu.

W kontekście powyższego, Wnioskodawca zwraca uwagę, że przepisy ustawy o CIT i ustawy o SSE nie definiują pojęcia „działalności prowadzonej na terenie określonym w zezwoleniu”. W praktyce gospodarczej, z uwagi na złożoność i wysoką specjalizację procesów produkcyjnych przy prowadzeniu działalności na terenie określonym w zezwoleniu, niejednokrotnie zdarza się, że konieczne jest wykonanie pewnych czynności terytorialnie, poza tym terenem. W tym miejscu Wnioskodawca podkreśla jednak, że przepisy nie odnoszą się do poszczególnych czynności wykonywanych na terenie określonym w zezwoleniu, ale posługują się pojęciem działalności gospodarczej, co niewątpliwie jest pojęciem szerszym. Innymi słowy nawet jeśli pojedyncze czynności w ramach procesu produkcyjnego odbywają się poza terenem określonym w zezwoleniu, działalność gospodarcza może być prowadzona wyłącznie na terenie określonym w zezwoleniu. Działalność gospodarczą należy bowiem oceniać z perspektywy jej celu jako całości.

Wnioskodawca podkreśla, że przyjąć należy, że „działalność gospodarcza określona w zezwoleniu” to szereg czynności przedsiębiorcy, na które składa się wiele procesów, poczynając od pozyskania surowców, ich adaptacji do procesu produkcyjnego po wyprodukowanie gotowego wyrobu objętego zezwoleniem i jego sprzedaż. Nie wszystkie procesy muszą odbywać się na terenie określonym w zezwoleniu.

Przy określaniu zakresu działalności gospodarczej przedsiębiorcy każdorazowo powinna być dokonana analiza okoliczności faktycznych organizacji procesu produkcyjnego przy uwzględnieniu specyfiki branży. Jeżeli dane koszty zostały poniesione bądź dane przychody zostały uzyskane w ramach działalności niezbędnej do produkcji wyrobu gotowego, w ocenie Wnioskodawcy powinny być one uznane za działalność gospodarczą określoną w zezwoleniu i podlegać zwolnieniu zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT.

Co więcej, Wnioskodawca podkreśla, że w doktrynie w ramach działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej i na podstawie zezwolenia strefowego, wyróżnić można działalność podstawową oraz niezbędną do jej prowadzenia działalność pomocniczą. Przyjmuje się, że wykonanie poszczególnych czynności poza terenem określonym w zezwoleniu strefowym nie wyklucza możliwości zakwalifikowania przychodu uzyskanego ze sprzedaży wyprodukowanego przy ich wykorzystaniu wyrobu w całości do przychodu zwolnionego, tak długo jak czynności te stanowią działalność pomocniczą.

Działalność pomocnicza

Przepisy ustawy o CIT oraz przepisy regulujące prowadzenie działalności na terenie określonym w zezwoleniu nie definiują pojęcia działalności pomocniczej. W konsekwencji, w opinii Wnioskodawcy, w celu właściwego zrozumienia pojęcia „działalność pomocnicza” należy przeprowadzić proces wykładni językowej oraz dokonać stosownej analizy stanowisk organów podatkowych, wyrażanych w interpretacjach indywidualnych, oraz treści wyroków sądów administracyjnych.

Zgodnie z definicją zawartą w Słowniku Języka Polskiego (https://sjp.pl/pomocnicze) przez „pomocnicze” należy rozumieć: „służące jako pomoc, wspomagające, ułatwiające coś, posiłkowe” lub „wykonujące dodatkowe, niesamodzielne prace”.

W konsekwencji, w opinii Wnioskodawcy, daną działalność należy uznać za działalność pomocniczą w stosunku do działalności zasadniczej, jeżeli nie stanowi ona dla celu samego w sobie - jest środkiem do lepszej realizacji działalności zasadniczej/wykorzystania usługi zasadniczej przez danego klienta.

Dodatkowo, analiza orzecznictwa oraz praktyki interpretacyjnej organów podatkowych wskazuje, że czynności mają charakter pomocniczy, gdy:

- pozostają w bezpośrednim powiązaniu przyczynowo skutkowym z działalnością zwolnioną podatnika objętą decyzją o wsparciu,

- nie są samodzielne gospodarczo i nie byłyby podejmowane przez podmiot, gdyby nie prowadziły do sprzedaży wyrobów objętych zwolnieniem,

- są nieodłącznym elementem danego procesu gospodarczego, objętego zwolnieniem.

Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie Spółki, czynności polegające na montażu/doposażaniu półproduktów powstałych w Hali 1, które wykonywane są poza terenem wskazanym w Zezwoleniach, mogą zostać uznane za działalność pomocniczą, gdyż:

- działalność ta pozostaje w bezpośrednim powiązaniu przyczynowo skutkowym z działalnością zwolnioną - usługi montażowo-wyposażeniowe są wykorzystywane w działalności Spółki, polegającej na sprzedaży jachtów/łodzi (produktu, objętego zwolnieniem);

- usługi montażowo-wyposażeniowe realizowane są wyłącznie na potrzeby sprzedaży jachtów/łodzi - nie stanowią dla Spółki samodzielnie realizowanej usługi (ani nie prowadzą one np. do wytworzenia nowych środków trwałych Spółki);

- Spółka nie podejmowałaby działań w zakresie usług montażowo-wyposażeniowych, w przypadku braku sprzedaży jachtów/łodzi, objętych zwolnieniem;

- czynności montażowo-wyposażeniowe stanowią uzupełnienie podstawowej działalności produkcyjnej prowadzonej na terenie określonym w Zezwoleniach i są co prawda integralnym elementem procesu produkcyjnego jednak nie jest to element o charakterze kluczowym w stosunku do zasadniczego procesu produkcyjnego, który jest realizowany na terenie określonym w Zezwoleniach;

- Spółka nie posiada/nie dysponuje stałym miejscem prowadzenia działalności gospodarczej poza obszarem wskazanym w Zezwoleniach.

W ocenie Spółki, jeżeli czynności polegające na doposażaniu półproduktów powstałych w Hali 1 objętej Zezwoleniami stanowią jedną z faz wytwarzania produkowanych i sprzedawanych przez Spółkę produktów, a zasadnicza produkcja i sprzedaż tych wyrobów będzie się mieścić w zakresie kodów PKWiU określonych w Zezwoleniach, to dochód uzyskany z ich sprzedaży w części odpowiadającej fazie realizowanej w Hali 2, jako dochód uzyskany z działalności prowadzonej na podstawie Zezwoleń będzie korzystał ze zwolnienia z CIT. Fakt wykonywania pewnych prac w Hali 2 nie może być utożsamiany z częściowym prowadzeniem działalności przez Spółkę poza terenem określonym w Zezwoleniach.

Powyższy sposób rozumienia przepisów znajduje potwierdzenie w:

- wyroku NSA z 14 czerwca 2017 r., sygn. II FSK 1438/15: „(...) pomiędzy czynnościami montażu i transportu a działalnością podstawową (wytwarzaniem konstrukcji stalowych) istnieje ścisły i nierozerwalny, funkcjonalny związek a zatem usługi, wykonywane przez spółkę wraz z dostawą konstrukcji metalowych, stanowią integralną część działalności strefowej spółki”,

- wyroku WSA w Krakowie z 9 stycznia 2015 r., sygn. I SA/Kr 1701/14, który został wydany w tej samej sprawie, co powyżej powołany wyrok NSA; Sąd zwrócił uwagę, że: „Jeżeli gwarancja za dostarczony do klienta towar uzależniona jest od warunków transportu i montażu zapewnianego w łącznej cenie świadczenia przez producenta działającego na terenie strefy - to wartość montażu i transportu na miejsce ostatecznego przeznaczenia, nie stanowiąca istotnego wartościowo elementu w porównaniu do wartości dostarczanego towaru (produktu), jest integralną częścią przedmiotu działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy (...)”,

- interpretacji indywidualnej z 16 maja 2024 r., nr 0114-KDIP2-1.4010.159.2024.2.KS: „Skoro użytkowanie dostarczanych przez Państwa maszyn/urządzeń bez specjalistycznego montażu jest niemożliwe, należy zgodzić się z Państwem, że czynności polegające na montażu (...) oraz (...) poza obszarem objętym decyzją o wsparciu (tj. w miejscu wskazanym przez klienta) mogą zostać uznane za działalność pomocniczą. Działalność ta stanowi uzupełnienie działalności prowadzonej w ramach i na terenie objętym decyzją o wsparciu i prowadzi do sprzedaży kompletnego urządzenia”,

- interpretacji indywidualnej z 20 grudnia 2024 r., nr 0114-KDIP2-1.4010.614.2024.1.KS: „Wykonywanie montażu oferowanych przez Państwa produktów w ramach działalności objętej decyzją o wsparciu, które z obiektywnych przyczyn muszą być wykonane w miejscu wskazanym przez klienta (także poza obszarem objętym decyzją o wsparciu), są czynnościami pomocniczymi. Pomiędzy tymi czynnościami a prowadzoną przez Państwa działalnością strefową w oparciu o otrzymaną decyzją o wsparciu istnieje ścisły, funkcjonalny związek. Zatem stanowią one integralną część prowadzonej przez Państwa działalności w oparciu o posiadaną decyzję o wsparciu”,

- interpretacji indywidualnej z 26 marca 2025 r., nr 0111-KDIB1-3.4010.47.2024.9.AN: „(…) działalność Montażu przez Państwa pracowników produktów (...) stanowi uzupełnienie działalności prowadzonej w ramach i na terenie objętym decyzją o wsparciu i prowadzi do sprzedaży kompletnego produktu. Wykonywanie przez Państwa pracowników montażu oferowanych produktów w ramach działalności objętej decyzją o wsparciu, które z obiektywnych przyczyn muszą być wykonane w miejscu wskazanym przez klienta, są ze sobą ściśle powiązane i w aspekcie gospodarczym tworzą jedną całość. W związku z powyższym, wykładnia art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT, prowadzi do wniosku, że wartość Montażu produktów (...), może stanowić przychód zwolniony z opodatkowania jednak tylko w takim zakresie, w jakim Usługi montażowe są wykonywane przez pracowników Państwa Spółki”,

- interpretacji indywidualnej z 26 maja 2025 r., nr 0111-KDIB1-3.4010.244.2025.1.AN: „Biorąc pod uwagę powyższe, skoro sprzedaż wyprodukowanych elementów (...) wraz z transportem do miejsca ich ostatecznej dostawy i montażem będą ze sobą ściśle powiązane, tworząc w aspekcie gospodarczym jedną całość tzw. usługę kompleksową, zgadzam się z Państwem, że dochód z usługi kompleksowej (tj. dostawa produktów - ich transport i montaż) świadczonej przez Państwa, w miejscu wskazanym przez klienta może podlegać zwolnieniu z opodatkowania na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a updop”,

- interpretacji indywidualnej z 5 stycznia 2021 r., nr 0114-KDIP2-1.4010.388.2020.2.KS: „Stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym realizowane przez Spółkę czynności dodatkowe takie jak transport Kontenerów/Budynków kontenerowych oraz ich montaż we wskazanym miejscu, a także świadczenie serwisu gwarancyjnego, oraz sprzedaż Elementów dodatkowych Kontenerów stanowią wraz z produkcją i sprzedażą Kontenerów oraz Budynków kontenerowych jedno świadczenie, z którego dochód w całości podlega zwolnieniu z podatku dochodowego na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34a Ustawy o CIT, w oparciu o Decyzję o wsparciu jest prawidłowe”.

W opinii Wnioskodawcy, w pojęciu „działalność gospodarcza prowadzona na terenie określonym w zezwoleniu” mieści się więc również wykonywanie pewnych czynności, poza tym terenem - w tym m.in. prace montażowe lub doposażające, jeżeli są one nierozerwalnie i funkcjonalnie związane z działalnością wykonywaną na terenie określonym w Zezwoleniach.

Odnosząc się do rozstrzygnięć Naczelnego Sądu Administracyjnego, w szczególności wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 czerwca 2017 r., o sygn. II FSK 1438/15 (który dotyczy m.in. transportu i montażu wyprodukowanych elementów poza terenem strefy), Spółka wskazuje, że oceniając możliwość zastosowania zwolnienia z podatku dochodowego dochodu, który powstaje poza terenem strefy, należy wziąć pod uwagę istnienie ścisłego, funkcjonalnego i nierozerwalnego związku pomiędzy czynnościami podstawowymi wykonanymi na terenie strefy, a czynnościami wykonanymi poza strefą.

Ponadto, Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 17 kwietnia 2019 r., sygn. II FSK 1149/17, wskazał dodatkowe czynniki mogące stanowić wskazówkę do uznania danego rodzaju czynności podejmowanych przez przedsiębiorcę za działalność pomocniczą:

- Słusznie Sąd pierwszej instancji przypisał istotne znaczenie użytemu w przytoczonych przepisach terminowi „działalność gospodarcza” i poczynił trafne spostrzeżenie, iż w pojęciu tym mieści się szereg działań składających się na działalność gospodarczą;

- Istotne jest też, by spełniony został wymóg subsydiarności, w tym wypadku świadczonej usługi do produktu głównego wytworzonego w strefie.

Biorąc pod uwagę powyższe, zdaniem Spółki, czynności polegające na pracach montażowych/ doposażaniu produktów powstałych w Hali 1, realizowane poza obszarem objętym Zezwoleniami (tj. w Hali 2) mogą zostać uznane za działalność pomocniczą. Działalność ta bowiem stanowi uzupełnienie działalności podejmowanej na terenie objętym Zezwoleniami i prowadzi do sprzedaży kompletnego produktu. Pomiędzy tymi czynnościami a działalnością podstawową Spółki istnieje ścisły i nierozerwalny, funkcjonalny związek, a zatem stanowią one integralną część jej działalności. Są to czynności, które nie prowadzą do powstania nowego wyrobu w oderwaniu od produkcji strefowej, lecz stanowią końcowy etap jego produkcji (montażu/doposażania).

Jednocześnie, Spółka podkreśla, że na terenie wskazanym w Zezwoleniach odbywają się najistotniejsze - z punktu widzenia działalności Spółki - procesy dotyczące zarządzania całością cyklu produkcyjnego i to na terenie określonym w Zezwoleniach powstaje „wartość dodana” - zaangażowanie Spółki w wytworzenie wyrobów w tym zakresie jest znaczące i dominujące.

W ocenie Spółki, zasadnym jest więc uznanie, iż wykonywanie przedmiotowych prac montażowych/doposażających należy zakwalifikować jako działalność pomocniczą w stosunku do zasadniczego procesu produkcyjnego wskazanego w Zezwoleniach. Wykonywane, poza terenem wskazanym w Zezwoleniach, prace są integralnym elementem prowadzonej przez Spółkę na terenie określonym w Zezwoleniach działalności gospodarczej, wyznaczonej treścią Zezwoleń.

Podsumowując:

- Procesy składania i doposażania łódek realizowane w Hali 2 mają charakter subsydiarny względem działalności prowadzonej na terenie SSE - działania te nie stanowią odrębnego, samodzielnego procesu wytwórczego;

- Spółka realizuje na terenie wskazanym w SSE zasadniczą większość procesu produkcyjnego objętego Zezwoleniami, a prace wykonywane poza terenem SSE stanowią wyłącznie uzupełnienie działalności prowadzonej na terenie SSE;

- Działania prowadzone poza terenem SSE są nierozerwalnie związane z działalnością objętą Zezwoleniami - ich realizacja nie byłaby możliwa bez właściwej (głównej) działalności Spółki prowadzonej na terenie SSE.

Realizowane przez Wnioskodawcę czynności montażu/doposażenia, wykonywane poza obszarem wskazanym w Zezwoleniach stanowią, w ocenie Spółki, integralny element prowadzonej przez nią działalności na obszarze wskazanym w Zezwoleniach.

W konsekwencji, wskazane w stanie faktycznym usługi montażowo-wyposażeniowe stanowić będą działalność pomocniczą względem działalności prowadzonej na terenie określonym w Zezwoleniach, a dochód powstały ze sprzedaży wyprodukowanych w ten sposób produktów podlegać będzie w całości zwolnieniu na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT.

Stanowisko organów podatkowych i sądów administracyjnych

Spółka zaznacza, że przyjęte przez nią stanowisko znajduje swoje odzwierciedlenie w licznych interpretacjach indywidualnych organów podatkowych, których przedmiotem był podobny stan faktyczny/zdarzenie przyszłe do przedstawionych przez Spółkę, w szczególności w orzecznictwie (wyrok NSA z 17 czerwca 2017 r., sygn. II FSK 1438/15, wyrok WSA w Krakowie z 9 stycznia 2015 r., sygn. I SA/KR 1701/14) oraz linii interpretacyjnej organów podatkowych (np. interpretacje indywidualne z: 26 maja 2025 r., nr 0111-KDIB1-3.4010.244.2025.1.AN; 26 marca 2025 r., nr 0111-KDIB1-3.4010.47.2024.9.AN; 20 grudnia 2024 r., nr 0114-KDIP2-1.4010.614.2024.1.KS; 16 maja 2024 r., nr 0114-KDIP2-1.4010.159.2024.2.KS oraz z 5 stycznia 2021 r.; nr 0114-KDIP2-1.4010.388.2020.2.KS).

Powyżej wskazane wyroki i interpretacje zostały co prawda wydane w odniesieniu do treści art. 17 ust. 1 pkt 34a ustawy o CIT (tj. decyzji o wsparciu), jednakże znajdują zastosowanie również w przedmiotowej sprawie, gdyż treść ww. przepisu jest analogiczna do treści normy zawartej w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT.

Podsumowanie

Biorąc pod uwagę powyższe, zdaniem Spółki, w celu kalkulacji dochodu zwolnionego z opodatkowania CIT na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, Spółka powinna uwzględnić całość przychodów osiąganych ze sprzedaży łodzi oraz kosztów związanych z ich montażem/ doposażeniem. Usługi montażowo-doposażeniowe realizowane w Hali 2 mają bowiem pomocniczy charakter względem zasadniczej produkcji kadłubów i innych elementów łodzi w Hali 1.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”),

przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

W myśl art. 7 ust. 2 ustawy o CIT,

dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Jednocześnie, należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 7 ust. 3 pkt 1 i 3 ustawy o CIT, przy ustalaniu dochodu stanowiącego podstawę opodatkowania nie uwzględnia się,

1. przychodów ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub za granicą, jeżeli dochody z tych źródeł nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym albo są wolne od podatku,

2. kosztów uzyskania przychodów, o których mowa w pkt 1 i 2.

Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy o CIT,

podatnicy są obowiązani do prowadzenia ewidencji rachunkowej, zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający określenie wysokości dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy, a także do uwzględnienia w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych informacji niezbędnych do obliczenia wysokości odpisów amortyzacyjnych zgodnie z przepisami art. 16a-16m.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT,

wolne od podatku są dochody, z zastrzeżeniem ust. 4-6d, uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej na podstawie zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (Dz.U. z 2023 r. poz. 1604 oraz z 2025 r. poz. 1173), przy czym wielkość pomocy publicznej udzielanej w formie tego zwolnienia nie może przekroczyć wielkości pomocy publicznej dla przedsiębiorcy, dopuszczalnej dla obszarów kwalifikujących się do uzyskania pomocy w największej wysokości, zgodnie z odrębnymi przepisami.

W myśl art. 17 ust. 4 ustawy o CIT,

zwolnienia podatkowe, o których mowa w ust. 1 pkt 34 i 34a, przysługują podatnikowi wyłącznie odpowiednio z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie określonym w zezwoleniu lub z tytułu dochodów uzyskanych z realizacji nowej inwestycji na terenie określonym w decyzji o wsparciu.

Jak stanowi art. 17 ust. 6a i 6b ustawy o CIT,

6a. w przypadku prowadzenia przez przedsiębiorcę działalności gospodarczej również poza terenem specjalnej strefy ekonomicznej określonym w zezwoleniu lub terenem określonym w decyzji o wsparciu, działalność prowadzoną na terenie strefy lub na terenie określonym w decyzji o wsparciu wydziela się organizacyjnie, a wielkość zwolnienia określa się w oparciu o przychody i koszty uzyskania przychodów jednostki organizacyjnej prowadzącej działalność określoną w zezwoleniu lub w decyzji o wsparciu.

6b. przy ustalaniu wielkości zwolnienia od podatku dochodowego, przysługującego przedsiębiorcy prowadzącemu działalność na podstawie zezwolenia lub na podstawie decyzji o wsparciu za pośrednictwem jednostki organizacyjnej, o której mowa w ust. 6a, przepisy rozdziału 1a oddziału 2 stosuje się odpowiednio do transakcji między tą jednostką organizacyjną a pozostałą częścią przedsiębiorstwa podatnika.

Według art. 12 ust. 1 ustawy z dnia 20 października 1994 r. o specjalnych strefach ekonomicznych (t. j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1604 ze zm., dalej: „ustawa o SSE”),

dochody uzyskane z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie strefy w ramach zezwolenia, o którym mowa w art. 16 ust. 1, przez osoby prawne lub osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą są zwolnione od podatku dochodowego, odpowiednio na zasadach określonych w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych lub w przepisach o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zwolnienie to stanowi pomoc publiczną, przy czym wielkość tej pomocy nie może przekroczyć jej maksymalnej wielkości określonej w przepisach wydanych na podstawie art. 4 ust. 4.

W myśl art. 16 ust. 1 ustawy o SSE,

podstawą do korzystania z pomocy publicznej, udzielanej zgodnie z ustawą, jest zezwolenie na prowadzenie działalności gospodarczej na terenie danej strefy uprawniające do korzystania z pomocy publicznej, zwane dalej „zezwoleniem”.

Powyższe regulacje prawne ustanawiają podstawowe warunki korzystania z ulgi podatkowej z tytułu prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej działalności gospodarczej, jaką jest niezapłacony przez przedsiębiorcę strefowego podatek dochodowy.

Zasadniczym elementem stosowania tej ulgi jest więc łączne wystąpienie dwóch warunków:

- prowadzenie działalności gospodarczej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej,

- uzyskiwanie dochodu z działalności gospodarczej określonej w zezwoleniu.

Powyższe warunki, jak każdy wyjątek od zasady powszechności opodatkowania, należy interpretować ściśle. Przedmiotowe zwolnienie podatkowe przysługuje podatnikowi wyłącznie z tytułu dochodów uzyskanych z działalności gospodarczej prowadzonej fizycznie na terenie strefy. Jeżeli cześć działalności podmiotu prowadzona jest poza strefą, dochód z tej części pochodzący nie podlega zwolnieniu. Dochód „uzyskany” z działalności to wyłącznie taki dochód, którego źródłem przychodów jest prowadzona działalność gospodarcza. Zwolnieniem podatkowym objęty jest zatem dochód wygenerowany bezpośrednio z działalności gospodarczej prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, wymienionej wprost w zezwoleniu.

Zwolnienie podatkowe uregulowane w art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, w związku z art. 12 ustawy o SSE, nie jest zwolnieniem podmiotowym w tym sensie, że nie dotyczy wszystkich dochodów osiąganych przez podmiot posiadający status przedsiębiorcy wyposażonego w zezwolenie umożliwiające prowadzenie działalności na obszarze specjalnej strefy ekonomicznej. Jest zwolnieniem, które uzależniono od dziedziny stosunków prawnych, w jakie wstępuje przedsiębiorca-adresat zezwolenia na działalność strefową. Stosunki te muszą być stosunkami gospodarczymi celowo ukierunkowanymi na osiągnięcie dochodu lub stanowiącymi nieodzowne następstwo realizacji tych pierwszych, wskutek ich złożonej natury. Ich zakres przedmiotowy ustalono za pomocą dwóch kryteriów: przedmiotu działalności gospodarczej określonej w zezwoleniu wydanym na podstawie art. 16 ust. 1 cyt. ustawy o SSE oraz miejscem realizacji czynności prawnych skutkujących powstaniem dochodu - terenem specjalnej strefy ekonomicznej.

Z kolei kosztami uzyskania przychodów z działalności gospodarczej, prowadzonej na podstawie uzyskanego zezwolenia strefowego, są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów z tej działalności.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy w celu kalkulacji dochodu zwolnionego z opodatkowania CIT na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, Spółka jest uprawniona do uwzględnienia całości przychodów osiąganych ze sprzedaży łodzi oraz kosztów związanych z pracami montażowymi i doposażającymi wykonywanymi w Hali 2.

Przepisy ustawy o CIT oraz przepisy ustawy o SSE nie definiują pojęcia działalności pomocniczej. W związku z tym, należy posłużyć się definicją zawartą w Rozporządzeniu Rady (EWG) nr 696/93 z dnia 15 marca 1993 r. w sprawie jednostek statystycznych do celów obserwacji i analizy systemu produkcyjnego we Wspólnocie (Dz. U.UE. L 93.76.1, dalej: „Rozporządzenie EWG”).

Zgodnie z treścią Rozporządzenia EWG (Sekcja II lit. C pkt 6),

działalność pomocnicza w ramach danej jednostki prowadzona jest w celu umożliwienia lub ułatwienia produkcji określonych towarów i usług przez daną jednostkę na rzecz stron trzecich. Produkty działalności pomocniczej nie są jako takie dostarczane stronom trzecim.

Dodatkowo, zgodnie z lit. B pkt 1 Sekcji IV Rozporządzenia EWG,

1. Za działalność pomocniczą uznaje się taką działalność, która spełnia wszystkie następujące warunki:

a) służy tylko jednostce, do której się odnosi; innymi słowy wytworzone towary lub usługi nie mogą być sprzedawane w obrocie;

b) porównywalna działalność na podobną skalę realizowana jest w podobnych jednostkach produkcyjnych;

c) wytwarza usługi lub wyjątkowo dobra nietrwałe, które nie wchodzą w skład produktu końcowego jednostki (np. drobne narzędzia lub rusztowania);

d) wpływa na koszty bieżące samej jednostki, tzn. nie powoduje tworzenia środków trwałych brutto.

2. Rozróżnienie między działalnością pomocniczą i działalnością główną lub drugorzędną może być opisane za pomocą następujących przykładów:

- produkcja drobnych narzędzi na potrzeby jednostki jest działalnością pomocniczą (zgodnie ze wszystkimi kryteriami),

- transport na potrzeby własne jest zwykle działalnością pomocniczą (zgodnie ze wszystkimi kryteriami),

- sprzedaż własnych produktów jest działalnością pomocniczą, ponieważ regułą jest, że nie można produkować bez sprzedaży. Jednakże jeżeli w obrębie przedsiębiorstwa produkcyjnego można wydzielić punkt sprzedaży detalicznej (sprzedaż bezpośrednia użytkownikowi końcowemu), który tworzy np. jednostkę lokalną, to taki punkt sprzedaży może być - wyjątkowo i w celach niektórych analiz - uznany za jednostkę rodzaju działalności. Taka jednostka obserwacji będzie podwójnie sklasyfikowana, tzn. raz w zależności od rodzaju działalności (działalność główna lub drugorzędna), którą prowadzi w przedsiębiorstwie, i oprócz tego w zależności od swego własnego rodzaju działalności (sprzedaż detaliczna).

Zgodnie natomiast z pkt 10 Załącznika do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 grudnia 2007 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) (Dz. U. z 2007 r. Nr 251 poz. 1885 z późn. zm. dalej: „Rozporządzenie PKD”),

działalność jest działalnością pomocniczą, jeżeli spełnia wszystkie następujące warunki,

- służy wyłącznie jednostce,

- nakłady na działalność pomocniczą stanowią koszt jednostki,

- efekt końcowy (zazwyczaj usługi, rzadziej wyroby) nie stanowi części produktu finalnego jednostki i nie generuje nakładów brutto na środki trwałe.

Tym samym, za działalność pomocniczą uznaje się działalność, która spełnia kumulatywnie wszystkie powyższe warunki.

Aby odpowiedzieć na zadane przez Państwa pytanie należy ocenić całość przedstawionego we wniosku opisu procesu w wyniku którego powstają wyroby gotowe Spółki.

Jak wynika z opisu sprawy, proces produkcyjny, w wyniku, którego powstają wyroby gotowe Spółki, realizowany jest w całości przez Spółkę. Spółka posiada dwie hale produkcyjne: Hala 1, która objęta jest Zezwoleniem SSE i w której odbywają się prace produkcyjne oraz Hala 2, w której odbywają się pomocnicze prace montażowe.

W Hali 1 realizowany jest etap procesu produkcyjnego, polegający na wytwarzaniu laminatowych elementów konstrukcyjnych jednostek pływających, w szczególności kadłubów, pokładów oraz mniejszych komponentów laminatowych (wraz z wykonaniem prac mających na celu przygotowanie tych elementów do dalszego wykorzystania lub montażu). Dodatkowo, w Hali 1 realizowany jest również etap wstępnego montażu, obejmujący w szczególności instalację wybranych elementów, takich jak grodzie, instalacje wodne i elektryczne, elementy ze sklejki, pompy, zbiorniki oraz moduły toaletowe.

Następnie, po zakończeniu etapu wytwarzania elementu konstrukcyjnego laminatu Spółka realizuje jeden z dwóch ustalonych modeli operacyjnych, przy czym zakres tych czynności uzależniony jest od specyfikacji zamówienia:

- w pierwszym modelu wytworzony kadłub i pokład łodzi wyprodukowane w Hali 1 są sprzedawane do (…), przy czym możliwe są 2 warianty:

- wyprodukowany pokład jest kierowany do Hali 2 (zlokalizowanej poza terenem SSE) w celu wykonania prac wykończeniowych (okucia), po czym powraca do Hali 1 i jest umieszczany na kadłubie (bez trwałego montażu), a oba elementy są sprzedawane łącznie do (…),

- w uzasadnionych przypadkach organizacyjnych (np. związanych z harmonogramem produkcji lub zapotrzebowaniem (…)) dopuszczalne jest także odrębne przekazanie kadłuba (bezpośrednio z Hali 1) oraz pokładu (po zakończeniu prac wykończeniowych - okucia - w Hali 2) do (…) w ramach sprzedaży (dalej: „Model 1”),

- w drugim modelu kadłub łodzi i pokład powstałe w Hali 1, przy czym pokład uprzednio poddany pracom wykończeniowym (okuciu) w Hali 2, są kierowane do Hali 2, zlokalizowanej poza terenem SSE, w której prowadzone są dalsze prace mające na celu wytworzenie finalnego produktu, tj. dodatkowe prace montażowe i wykończeniowe obejmujące w szczególności: montaż ogólny, montaż oprzyrządowania i wyposażenia, montaż mebli dostarczanych przez (…), montaż elementów laminatowych wytworzonych w Hali 1 oraz - w zależności od specyfikacji jednostki - montaż silników, kilów oraz innych elementów (półfabrykatów). Po zakończeniu prac montażowych w Hali 2 wyroby, tj. odpowiednio wyposażone łodzie są sprzedawane do (…) (dalej: „Model 2”).

Podstawowym warunkiem przyznania pomocy publicznej, jaką jest zwolnienie z opodatkowania podatkiem dochodowym, jest fakt prowadzenia danej działalności gospodarczej na terenie określonym w Zezwoleniu w zakresie wskazanym w Zezwoleniu.

Mając na względzie powyższe, nie sposób uznać, iż w Hali 2 mają miejsce czynności o charakterze działalności pomocniczej.

Jak sami wskazują Państwo:

- celem doposażania łodzi w Hali 2 jest nadanie łodziom pełnej funkcjonalności użytkowej wymaganej przez podmioty składające zamówienia,

- kadłub łodzi i pokład powstałe w Hali 1, są kierowane do Hali 2, zlokalizowanej poza terenem SSE, w której prowadzone są dalsze prace mające na celu wytworzenie finalnego produktu,

- w przypadku Modelu 2 wykonanie montażu/wykończenia w Hali 2 jest warunkiem osiągnięcia przychodu z tytułu sprzedaży w pełni wyposażonych jednostek, ponieważ dealerzy, którzy zamawiają wyroby Spółki, oczekują dostawy odpowiednio wyposażonej łodzi, a nie jedynie półproduktu,

- procesy składania i doposażania łodzi realizowane w Hali 2 mają charakter subsydiarny wobec działalności podstawowej prowadzonej w Hali 1 - nie stanowią odrębnego, samodzielnego procesu wytwórczego, lecz uzupełniają proces produkcyjny zlokalizowany na terenie SSE.

Skoro po zakończeniu etapu wytwarzania laminatowych elementów konstrukcyjnych jednostek pływających w Hali 1 na terenie specjalnej strefy ekonomicznej, nie dochodzi jeszcze do powstania finalnego produktu, a jak sami wskazują Państwo, dochodzi do wytworzenia jedynie półproduktu, w istocie należy uznać, iż w Hali 2 nie dochodzi jedynie do czynności mających charakter działalności pomocniczej, lecz do przeniesienia części procesu produkcyjnego poza terenem specjalnej strefy ekonomicznej.

Jak podkreślają Państwo, celem doposażania łodzi w Hali 2 jest nadanie łodziom pełnej funkcjonalności użytkowej.

Uwzględniając powyższe, nie sposób uznać, iż w przypadku gdy po wytworzeniu półproduktu, proces produkcyjny jest przeniesiony poza terenem specjalnej strefy ekonomicznej, zasadnicza część wytworzenia produktu jest wykonana na terenie określonym w Zezwoleniu.

Jeżeli dany rodzaj (przedmiot) działalności gospodarczej jest prowadzony poza terenem specjalnej strefy ekonomicznej, wówczas dochody z takiej działalności nie podlegają zwolnieniu. Wolny od podatku CIT jest wyłącznie dochód uzyskany z działalności gospodarczej, w zakresie określonym w zezwoleniu, prowadzonej na terenie specjalnej strefy ekonomicznej.

Państwa stanowisko w zakresie ustalenia, czy w celu kalkulacji dochodu zwolnionego z opodatkowania CIT na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 34 ustawy o CIT, Spółka jest uprawniona do uwzględnienia całości przychodów osiąganych ze sprzedaży łodzi oraz kosztów związanych z pracami montażowymi i doposażającymi wykonywanymi w Hali 2, jest nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego oraz zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w części dotyczącej zdarzenia przyszłego - stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.

Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem stanu faktycznego/ zdarzenia przyszłego podanym przez Wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

W odniesieniu do powołanych interpretacji indywidualnych, należy zauważyć, że interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane są w indywidualnych sprawach podatników i niewątpliwie kształtują sytuację prawną tych podatników w sprawach będących przedmiotem rozstrzygnięcia, lecz dotyczą konkretnych stanów faktycznych/zdarzeń przyszłych co oznacza, że należy je traktować indywidualnie. Ponadto, wydane zostały w innym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym od omawianego.

Powołane orzeczenia sądów administracyjnych są rozstrzygnięciami wydanymi w konkretnych sprawach, osadzonych w określonym stanie faktycznym/zdarzeniu przyszłym i tylko do nich się odnoszącymi, w związku z tym, nie mają waloru wykładni powszechnie obowiązującej. Orzeczenia sądowe są dla organu nieocenionym źródłem wiedzy i materiałem poznawczym, bieżąco wykorzystywanym w toku załatwiania spraw. Z tego względu należy pamiętać, że orzeczenia mają charakter indywidualny, nie wiążą organów podatkowych i są formalnie wiążące dla organu podatkowego tylko w konkretnej sprawie. Orzeczenia nie mają mocy prawnej precedensów i charakteru wykładni powszechnie obowiązującej.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

- Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosują się Państwo do interpretacji.

- Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności będących przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;

2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

- Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

- w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

- w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.