0112-KDIL2-1.4011.491.2026.2.KP

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

14 maja 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 8 maja 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 22 czerwca 2026 r. (wpływ 29 czerwca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wraz z AA zawarł Pan umowę kredytową z dnia (…) listopada 2005 r. z bankiem A (obecnie B Bank – zwanym dalej Bankiem) w wysokości (…) CHF, w celu sfinansowania kosztów zakupu nowobudowanego lokalu mieszkalnego w C. Kredytu udzielono na okres (…) miesięcy.

W (…) czerwca 2007 r. zawarł Pan z AA związek małżeński i posiadacie Państwo ustrój ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej. Kontynuowaliście Państwo systematyczne spłacanie rat wynikających z zawartej umowy kredytowej jako strony umowy kredytu hipotecznego waloryzowanego kursem waluty obcej (CHF), zawartej z poprzednikiem prawnym obecnego banku B.

Kredyt został zaciągnięty wyłącznie na cele mieszkaniowe w celu zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych i nie miał związku z prowadzeniem działalności gospodarczej. Oświadcza Pan, że kredyt hipoteczny został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej i został on udzielony Państwu jako osobom fizycznym – konsumentom.

W dniu (…) października 2025 r. przed mediatorem w Sądzie Arbitrażowym przy Krajowej Izbie Gospodarczej zawarliście Państwo ugodę mediacyjną przeprowadzoną w sprawie pomiędzy B Bank a uczestnikami żoną Wnioskodawcy i Wnioskodawcą.

W dniu (…) grudnia 2025 r. postanowieniem Sądu Okręgowego zatwierdzona została ugoda mediacyjna zawarta (…) października 2025 r. przed mediatorem w Sądzie Arbitrażowym przy Krajowej Izbie Gospodarczej, przeprowadzona w sprawie pomiędzy B Bank a uczestnikami żoną Wnioskodawcy i Wnioskodawcą.

Celem ugody było polubowne rozwiązanie sporu dotyczącego ważności i sposobu wykonania wyżej wymienionej umowy kredytowej ze względu na zawarte w niej klauzule abuzywne (niedozwolone). Na mocy ugody Strony dokonały ostatecznego rozliczenia wzajemnych roszczeń. W ramach porozumienia Bank dokonał umorzenia pozostałej do spłaty części kapitału i odsetek oraz wypłaty świadczenia pieniężnego w łącznej kwocie (…) PLN.

Wypłacona kwota ((…) PLN) stanowi w istocie zwrot części środków pieniężnych, które Państwo jako kredytobiorcy nadpłaciliście Państwo na rzecz Banku w toku wieloletniej spłaty kredytu ponad nominalną wartość udostępnionego kapitału. Nadpłata ta wynikała z zastosowania przez Bank mechanizmu indeksacji/denominacji, który w świetle orzecznictwa TSUE oraz sądów polskich jest wadliwy. Wypłacona kwota nie stanowi odsetek za opóźnienie, odszkodowania, zadośćuczynienia ani żadnej innej formy gratyfikacji lecz jest zwrotem nienależnie pobranego przez Bank świadczenia (zwrotem własnych środków Wnioskodawcy i jego małżonki).

W związku z wystawieniem przez Bank informacji PIT-11 (w związku z wypłatą świadczenia w kwocie (…) PLN na rzecz Pana żony oraz wypłatą świadczenia w kwocie (…) PLN na rzecz Wnioskodawcy) rozliczając się wspólnie z małżonką z Urzędem Skarbowym wykazał Pan powyższe kwoty jako inne źródła przychodu w zeznaniu rocznym i uiścił Pan z tego tytułu podatek do zapłaty.

W zaistniałym stanie prawnym, po przeanalizowaniu dostępnego orzecznictwa i powszechnie dostępnych informacji dotyczących omawianych zagadnień zwraca się Pan z pytaniem i prośbą o wydanie interpretacji indywidualnej w temacie – czy wypłacona przez Bank kwota (łącznie (…) PLN) stanowiąca w sensie ekonomicznym i prawnym zwrot nienależnie pobranych od kredytobiorców świadczeń (nadpłaconego kapitału) w ramach rozliczenia kredytu hipotecznego, stanowi dla Państwa (Pana i Pana żony) przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, w szczególności przychód z innych źródeł, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9, w związku z art. 20 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

W uzupełnieniu wniosku wskazał Pan co następuje.

Potwierdza Pan, że w wyniku zawarcia ugody bank zwrócił Panu środki pieniężne w kwocie uprzednio spłaconej przez Pana jako kredytobiorcę (uwzględniając wartość udostępnionego kredytu w CHF).

Potwierdza Pan, że zwrot środków, które zostały wpłacone przez Pana do banku tytułem spłaty rat kapitałowo-odsetkowych dotyczy środków, które w wyniku ugody stały się nienależne bankowi.

Potwierdza Pan, że złożony przez Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej dotyczy Pana praw i obowiązków wynikających z przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w kontekście złożonego przez Pana we wniosku opisu sprawy.

Potwierdza Pan, że Pana stanowisko w sprawie odnosi się wyłącznie do Pana osoby i w związku z tym zwraca się Pan do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z prośbą o wydanie interpretacji indywidualnej jako Wnioskodawca.

Potwierdza Pan, że kredyt zaciągnięty przez Pana w banku został zaciągnięty wyłącznie na cele mieszkaniowe w celu zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych i nie miał związku z prowadzeniem działalności gospodarczej.

W związku z zawartą ugodą mediacyjną zawartą z bankiem w dniu (…) października 2025 r. i zatwierdzoną w dniu (…) grudnia 2025 r. postanowieniem Sądu Okręgowego strony dokonały ostatecznego i polubownego rozwiązania sporu dotyczącego ważności i sposobu wykonywania umowy kredytowej ze względu na zawarte w niej klauzule abuzywne (niedozwolone).

Na tej podstawie bank dokonał umorzenia pozostałej do spłaty części kapitału z tytułu rat kapitałowo-odsetkowych. Na podstawie ww. ugody bank dodatkowo wypłacił Panu jako kredytobiorcy kwotę z tytułu rozliczenia umowy w kwocie (…) PLN.

Wypłacona Panu kwota stanowi w istocie zwrot części środków pieniężnych, które zostały nadpłacone bankowi w toku wieloletniej spłaty kredytu ponad nominalną wartość udostępnionego kapitału – jest zatem zwrotem nienależnie pobranych przez bank, spłacanych przez Pana, własnych środków.

Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Czy zwrot środków, otrzymanych na podstawie Ugody z bankiem dotyczącej kredytu frankowego, powinien podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych?

Pana stanowisko w sprawie

W Pana ocenie, po przeanalizowaniu dostępnego orzecznictwa i powszechnie dostępnych informacji dotyczących kwestii zwrotu nienależnie pobranych od Państwa jako kredytobiorców świadczeń (jako nadpłaconego kapitału) w ramach rozliczenia kredytu hipotecznego oraz wyjaśnienia czy świadczenia takie stanowią dla Państwa przychód podlegający opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, opierając się na aktualnej linii orzeczniczej stoi Pan na stanowisku, że w zakresie podanej kwoty spełniacie Państwo przesłanki do zaniechania poboru podatku na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, za czym w Pana ocenie przemawiają dodatkowo następujące argumenty:

1. Otrzymanie zwrotu nadpłaconych rat w wyniku ugody z Bankiem nie stanowi dla Państwa jako kredytobiorców przychodu, ponieważ jest to jedynie odzyskanie własnych, wcześniej opodatkowanych środków.

W przypadku zwrotu nadpłaconych rat kredytowych (kapitałowo-odsetkowych) po zawarciu ugody nie mamy do czynienia z nowym majątkiem, lecz z restytucją czyli zwrotem środków, które już wcześniej znajdowały się w portfelu kredytobiorców i zostały opodatkowane, zatem nie jest to realne wzbogacenie co wyklucza konieczność zapłaty PIT.

2. Kwota umorzonego kapitału, która normalnie byłaby opodatkowana, korzysta z zaniechania poboru podatku na mocy ww. rozporządzenia Ministra Finansów.

Przywilej ten dotyczy kredytów na własne cele mieszkaniowe i obowiązuje do końca 2026 r.

3. Opierając się na aktualnej linii orzeczniczej, nawet w sytuacji kiedy bank błędnie wystawi informację PIT-11, podatnik ma prawo nie wykazywać tej kwoty w zeznaniu rocznym.

Podstawową kwestią jest jednak posiadanie ugody, która precyzyjnie definiuje charakter wypłacanych środków.

W rozpatrywanej sprawie ugoda taka została zawarta, a następnie Sąd Okręgowy w Poznaniu postanowieniem z dnia 30 grudnia 2025 r. zatwierdził ugodę mediacyjną zawartą w dniu 3 października 2025 r.

4. Sądy administracyjne konsekwentnie stają po stronie obywateli wskazując na brak definitywnego przysporzenia.

Przykładowo wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2019 r. o sygnaturze akt II FSK 100/19 mówi, że zwrot nienależnie pobranych świadczeń (a za takie uznaje się nadpłacone raty w wadliwym kredycie) nie stanowi przychodu. Jest to jedynie przywrócenie stanu posiadania sprzed bezprawnego pobrania środków przez bank.

5. W najnowszych pismach takich jak interpretacja indywidualna z dnia 12 stycznia 2026 r. o znaku 0112-KDIL2-1.4011.1027.2025.1.DJ Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej potwierdził, że otrzymana przez wnioskodawcę kwota zwrotu nadpłaconych rat kapitałowo-odsetkowych, dokonana w wykonaniu ugody, nie stanowi dla wnioskodawcy przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Podobne stanowisko występuje w interpretacji o sygnaturze 0113-KDIPT2-2.4011.274.2025.2.EC. Fiskus przyznał w niej, że skoro kredytobiorca otrzymuje z powrotem to, co nienależnie (nadmiarowo) wpłacił, to nie dochodzi do powstania przychodu.

6. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej w interpretacji indywidualnej z 2 marca 2026 r. (sygn. 0115-KDIT1.4011.6.2026.1.JG) potwierdził, że frankowicze rozliczający się z bankiem na drodze ugody sądowej nie muszą płacić podatku dochodowego od otrzymanych kwot.

Stanowisko to dotyczy zarówno zwrotu nadpłaconych rat jak i zwrotu kosztów postępowania – opłaty sądowej oraz wynagrodzenia pełnomocnika procesowego. Organ podatkowy potwierdził neutralność podatkową całej kwoty. Kluczowe jest pojęcie realnego przysporzenia majątkowego. Przychód podatkowy powstaje wyłącznie wtedy, gdy podatnik faktycznie się wzbogaca. Tymczasem kredytobiorca odzyskuje jedynie własne środki wpłacone w wykonaniu wcześniejszej umowy. Nie dochodzi zatem do przyrostu majątku lecz wyłącznie do wyrównania wcześniejszego uszczuplenia. Tę linię od lat potwierdza Naczelny Sąd Administracyjny – m.in. w wyroku z 31 sierpnia 2017 r., sygn. FSK 2253/15.

7. Ugruntowana linia orzecznicza Sądów administracyjnych i konsekwentne stanowisko organów podatkowych wskazuje, że bank nie ma prawa wystawiać informacji o przychodzie z tytułu zwrotu nadpłaconych rat kredytu, a sam podatnik nie płaci podatku od otrzymanych z tego tytułu środków. Dodatkowo nie ma obowiązku wykazywania tych kwot w zeznaniu rocznym PIT.

Niezależnie od powyższego, kierując się zasadą ostrożności wykazał Pan ww. świadczenie w zeznaniu rocznym PIT. Natomiast po ponownym przeanalizowaniu dostępnego orzecznictwa i powszechnie dostępnych informacji, zwraca się Pan do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej o wydanie interpretacji indywidualnej w niniejszej sprawie.

Ponadto, uzupełniając wniosek wskazał Pan również, że w Pana ocenie jako Wnioskodawcy, zwrot środków otrzymanych na podstawie ugody z bankiem dotyczącej kredytu frankowego nie powinien podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, ponieważ zwrot ten stanowi jedynie odzyskanie nadpłaconych środków, a nie uzyskanie dodatkowego dochodu.

Zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podlega dochód, który stanowi nadwyżkę sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania. W przypadku zwrotu nadpłaconych środków na podstawie ugody, nie dochodzi do powstania nowego przychodu, a jedynie do odzyskania środków, które zostały wcześniej nadpłacone na skutek niekorzystnych warunków umowy kredytowej. W związku z tym, zwrot ten nie powinien być traktowany jako przychód podlegający opodatkowaniu.

W przedmiotowej sprawie, w Pana ocenie mamy do czynienia ze zwrotem nienależnie pobranego świadczenia, a więc zwrot ten nie stanowił dla Pana jako Wnioskodawczym przychodu. W przypadku zwrotu świadczenia otrzymał Pan bowiem z powrotem swój kapitał jako zwrot zapłaconych bankowi kwot. Nie ma zatem podstaw, aby zwrócone kwoty uznać za dochód podlegający opodatkowaniu.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21 , 52 , 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku

Z przepisu tego wynika, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlega – co do zasady – każdy dochód osiągnięty przez osobę fizyczną. Zgodnie natomiast z definicją dochodu jest nim nadwyżka przychodów nad kosztami ich uzyskania.

Pojęciem pierwotnym dla dochodu jest więc pojęcie przychodu. Ten z kolei jest definiowany przez ustawodawcę w art. 11 ust. 1 ustawy:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15 , art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19 , art. 25b , art. 30ca , art. 30da i art. 30f , są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Za przychody należy zatem uznać otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Dla celów podatkowych przyjmuje się, że nieodpłatne świadczenie obejmuje każde działanie lub zaniechanie na rzecz innej osoby oraz wszystkie zdarzenia prawne i zdarzenia gospodarcze w działalności podmiotów, których skutkiem jest przysporzenie majątku innej osoby, mające konkretny wymiar finansowy.

Z definicji przychodu można wywieść, że za przychody podatkowe mogą być uznane tylko takie świadczenia, które są określonym przyrostem majątkowym (zarówno zwiększającym aktywa, jak i zmniejszającym pasywa) – mają definitywny, a nie zwrotny charakter.

O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też w wyniku określonego zdarzenia, które powoduje zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Odrębnym źródłem przychodów są m.in. określone w art. 10 ust. 1 pkt 9 „inne źródła”.

W myśl art. 20 ust. 1 ww. ustawy:

Za przychody z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 , uważa się w szczególności: kwoty wypłacone po śmierci członka otwartego funduszu emerytalnego wskazanej przez niego osobie lub członkowi jego najbliższej rodziny, w rozumieniu przepisów o organizacji i funkcjonowaniu funduszy emerytalnych, kwoty uzyskane z tytułu zwrotu z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego oraz wypłaty z indywidualnego konta zabezpieczenia emerytalnego, w tym także dokonane na rzecz osoby uprawnionej na wypadek śmierci oszczędzającego, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego, alimenty, stypendia, świadczenia otrzymane z tytułu umowy o pomocy przy zbiorach, dotacje (subwencje) inne niż wymienione w art. 14 , dopłaty, nagrody i inne nieodpłatne świadczenia nienależące do przychodów określonych w art. 12-14 i art. 17 .

Użycie w tym przepisie sformułowania „w szczególności” wskazuje, że katalog przychodów z innych źródeł ma otwarty charakter – nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przepisie. O przychodzie podatkowym z innych źródeł będziemy mówić w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe, które można przypisać do tego źródła.

Instytucja kredytu uregulowana została przepisami ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Prawo bankowe (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 38).

Zgodnie z treścią art. 69 ust. 1 ww. ustawy:

Przez umowę kredytu bank zobowiązuje się oddać do dyspozycji kredytobiorcy na czas oznaczony w umowie kwotę środków pieniężnych z przeznaczeniem na ustalony cel, a kredytobiorca zobowiązuje się do korzystania z niej na warunkach określonych w umowie, zwrotu kwoty wykorzystanego kredytu wraz z odsetkami w oznaczonych terminach spłaty oraz zapłaty prowizji od udzielonego kredytu.

Podkreślić należy, że otrzymanie kredytu i jego spłata na warunkach przewidzianych w umowie kredytu są obojętne podatkowo. Przychód po stronie kredytobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia kredytu, jego części lub odsetek. Wtedy bowiem kredytobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Wobec powyższego, skoro Bank w wyniku zawartej ugody zwrócił Panu środki pieniężne w kwocie uprzednio przez Pana spłaconej, która w świetle postanowień ugody została uznana za nienależną Bankowi, to jej otrzymanie nie spowodowało po Pana stronie dodatkowego przysporzenia majątkowego.

W konsekwencji pieniądze te nie stanowią Pana przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ich uzyskanie nie skutkuje po Pana stronie obowiązkiem zapłaty podatku dochodowego.

Jednocześnie należy podkreślić, że skoro otrzymanie przez Pana w wyniku zawartej ugody zwrotu z banku będzie neutralne podatkowo, to w tym zakresie nie znajdzie zastosowania rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 11 marca 2022 r. w sprawie zaniechania poboru podatku dochodowego od niektórych dochodów (przychodów) związanych z kredytem hipotecznym udzielonym na cele mieszkaniowe, z uwagi na brak wystąpienia przychodu w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, który mógłby być objęty tym rozporządzeniem.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Ponadto zwracam uwagę, że Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wydaje interpretację indywidualną na wniosek podmiotu, który chce się dowiedzieć, czy w jego indywidualnej sprawie mają zastosowanie określone przepisy prawa podatkowego (podmiot taki jest nazywany „zainteresowanym”). Interpretacja wyjaśnia, czy w danej sytuacji dla wnioskodawcy powstają określone prawa lub obowiązki podatkowe.

Z uwagi na to, że wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej stosowania przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, został złożony przez Pana jako jednego ze współkredytobiorców, niniejsza interpretacja stanowi odpowiedź na pytanie w niej zawarte tylko w odniesieniu do Pana osoby. Nie wywiera ona skutku prawnego dla drugiego współkredytobiorcy (Pana żony).

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;

2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.