0113-KDIPT2-1.4011.430.2026.2.ISL

Interpretacja indywidualna – stanowisko nieprawidłowe

Szanowna Pani,

stwierdzam, że Pani stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

26 maja 2026 r. wpłynął Pani wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie skutków podatkowych umorzenia pożyczki na podjęcie działalności gospodarczej. Uzupełniła go Pani – w odpowiedzi na wezwanie – pismem z 3 lipca 2026 r. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Od sierpnia 2024 r. prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą w formie kancelarii adwokackiej ... W celu sfinansowania niezbędnych kosztów do rozpoczęcia jej prowadzenia skorzystała Pani z pożyczki na podjęcie wspomnianej działalności gospodarczej oferowanej przez Bank Gospodarstwa Krajowego w ramach rządowego programu „Pierwszy biznes – Wsparcie w starcie”. Pośrednikiem finansowym, który udzielił i obsługiwał Pani pożyczkę była ... z siedzibą w ...

Po złożeniu prawidłowo wypełnionego, kompletnego i podpisanego wniosku o pożyczkę wraz ze wszystkimi załącznikami zgodnie z wymaganiami pośrednika finansowego, 19 sierpnia 2024 r. zawarła Pani umowę inwestycyjną … z .... Na mocy jej postanowień otrzymała Pani pożyczkę w wysokości 99 000 zł, którą przeznaczyła na wydatki związane z rozpoczęciem działalności gospodarczej. Wśród wydatków znalazły się: laptop wraz z oprogramowaniem, telefon, toga adwokacka, okulary korekcyjne, samochód oraz krzesło biurowe, czyli elementy niezbędne do rozpoczęcia prowadzenia kancelarii i efektywnego świadczenia usług.

Pożyczka została przyznana na preferencyjnych warunkach, zgodnie z zasadami dopuszczalności pomocy de minimis. Do jej głównych zalet należało niskie oprocentowanie, możliwość skorzystania z okresu karencji oraz opcja częściowego umorzenia po spełnieniu określonych wymogów programu — w tym prowadzenia działalności gospodarczej przez wymagany czas, braku zaległości wobec instytucji publicznych oraz terminowej spłaty pozostałej części pożyczki. Pożyczkodawca potwierdził, że środki zostały wydatkowane zgodnie z ich przeznaczeniem, zaś 14 sierpnia 2025 r. po pozytywnej weryfikacji spełnienia warunków programu, otrzymała Pani decyzję o umorzeniu części pożyczki. Umorzenie miało charakter ostateczny i stanowiło bezzwrotną formę pomocy w ramach programu wspierania przedsiębiorczości poprzez inicjatywy rządowe służące rozwojowi i dynamizacji gospodarki.

Z daleko idącej ostrożności, 19 września 2025 r. zapłaciła Pani podatek dochodowy od umorzonej części pożyczki.

Uzupełnienie

1. Forma opodatkowania prowadzonej przez Panią działalności gospodarczej: opodatkowanie na zasadach ogólnych;

2. Rodzaj dokumentacji podatkowej prowadzony dla celów Pani działalności: księga przychodów i rozchodów;

3. Rok podatkowy, którego dotyczy wniosek: 2025 r.;

4. Okres, na jaki została zawarta umowa pożyczki: od 19 sierpnia 2024 r. do 20 lipca 2031 r. (dzień całkowitej spłaty pożyczki);

5. Pożyczka została udzielona na warunkach określonych w umowie pożyczki oraz w dokumentacji programowej właściwej dla tego rodzaju działania;

6. ...zawarła z Panią ww. umowę pożyczki działając w imieniu własnym, w ramach zawartej z Bankiem Gospodarstwa Krajowego Umowy Operacyjnej … w ramach Instrumentu finansowego Pierwszy biznes – Wsparcie w starcie z 27 marca 2024 r. realizowanym w ramach Działania 04.01 Europejskie pożyczki na samozatrudnienie w ramach programu Fundusze Europejskie dla Rozwoju Społecznego 2021-2027 współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego Plus;

7. Ww. pożyczkę otrzymała Pani w ramach instrumentu finansowego Pierwszy biznes – Wsparcie w starcie oraz rozporządzenia Ministra Funduszy i Polityki Regionalnej z 28 lipca 2023 r. w sprawie udzielania pomocy de minimis oraz pomocy publicznej z udziałem Banku Gospodarstwa Krajowego w ramach programu Fundusze Europejskie dla Rozwoju Społecznego 2021–2027 (Dz. U. z 2023 r. poz. 1663) współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego Plus oraz Funduszu Pracy;

8. Kwota pożyczki została wypłacona Pani na rachunek bankowy;

9. Podstawa prawna udzielenia Pani pożyczki: Umowa Operacyjna … zawarta przez ... z Bankiem Gospodarstwa Krajowego w ramach Instrumentu finansowego Pierwszy biznes – Wsparcie w starcie z 27 marca 2024 r. realizowanego w ramach Działania 04.01 Europejskie pożyczki na samozatrudnienie w ramach programu Fundusze Europejskie dla Rozwoju Społecznego 2021-2027 współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego Plus, i „Rządowy Program Pierwszy biznes – Wsparcie w starcie” oraz „Program Fundusze Europejskie dla Rozwoju Społecznego na lata 2021-2027 (FERS)” finansowane ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego Plus w okresie programowania 2021-2027 oraz Funduszu Pracy,

10. Wydatki sfinansowane pożyczką zostały przez Panią zaliczone do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej;

11. Umorzenie otrzymanej przez Panią pożyczki udzielone zostało po złożeniu przez Panią odpowiedniego pisemnego wniosku o umorzenie i spełnieniu wszystkich warunków zgodnie z Regulaminem udzielania pożyczek na podjęcie działalności gospodarczej oraz świadczenia usług doradztwa i szkoleń w ramach „Rządowego Programu Pierwszy biznes – Wsparcie w starcie” oraz „Programu Fundusze Europejskie dla Rozwoju Społecznego na lata 2021-2027 (FERS)” finansowanych ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego Plus w okresie programowania 2021-2027 oraz Funduszu Pracy;

12. Z treści zawartej umowy pożyczki wynikało, że Pożyczkodawca mógł umorzyć Pani część przyznanej kwoty pożyczki. Jednorazowe umorzenie pożyczki mogło nastąpić w części równej 6-krotnej wysokości przeciętnego wynagrodzenia, przyjmowanego w wysokości obowiązującej w dniu zawarcia Umowy Inwestycyjnej, jednak nie wyższej niż 50% wartości pożyczki, z zastrzeżeniem że wartość umorzenia nie może być wyższa niż kwota kapitału pożyczki pozostająca do spłaty w dniu umorzenia, po spełnieniu przez Panią jako wnioskodawcę łącznie następujących warunków (wynikających z § 12 Regulaminie udzielania pożyczek na podjęcie działalności gospodarczej oraz świadczenia usług doradztwa i szkoleń w ramach „Rządowego Programu Pierwszy biznes – Wsparcie w starcie” oraz „Programu Fundusze Europejskie dla Rozwoju Społecznego na lata 2021-2027 (FERS)” finansowanych ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego Plus w okresie programowania 2021-2027 oraz Funduszu Pracy):

1. na etapie ubiegania się o pożyczkę na podjęcie działalności gospodarczej wnioskodawca:

a) był osobą bezrobotną lub opiekunem osoby z niepełnosprawnością;

b) nie otrzymał bezzwrotnych środków z Funduszu Pracy lub innych bezzwrotnych środków publicznych na podjęcie działalności gospodarczej lub rolniczej, założenie lub przystąpienie do spółdzielni socjalnej;

c) w przypadku osoby bezrobotnej - w okresie 12 miesięcy bezpośrednio poprzedzających dzień złożenia wniosku, o którym mowa w § 9 ust. 1 Regulaminu:

• nie przerwał z własnej winy szkolenia, stażu, realizacji indywidualnego planu działania, udziału w działaniach w ramach Programu Aktywizacja i Integracja, o którym mowa w art. 62a ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, wykonywania prac społecznie użytecznych lub innej formy pomocy określonej w ustawie,
• nie odmówił bez uzasadnionej przyczyny przyjęcia propozycji odpowiedniej pracy lub innej formy pomocy określonej w ustawie oraz udziału w działaniach w ramach Programu Aktywizacja i Integracja, o którym mowa w art. 62a ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy,
• po skierowaniu podjął szkolenie, przygotowanie zawodowe dorosłych, staż, prace społecznie użyteczne lub inną formę pomocy określoną w ustawie z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy,

d) w przypadku opiekuna osoby z niepełnosprawnością:

• w okresie 12 miesięcy bezpośrednio poprzedzających dzień złożenia wniosku, o którym mowa w § 9 ust. 1 Regulaminu, nie przerwał z własnej winy szkolenia, stażu, pracy interwencyjnej, studiów podyplomowych, przygotowania zawodowego dorosłych;

2. prowadził działalność gospodarczą przez co najmniej 12 miesięcy;

3. nie zalega ze spłatą pożyczki;

4. nie otrzymał jednorazowych środków na podjęcie działalności gospodarczej, o których mowa w art. 46 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy,

13. Umorzenie części pożyczki dotyczyło wyłącznie kapitału pożyczki i nastąpiło w wysokości: 48 884,28 zł i nie obejmowało odsetek, ani innych należności wynikających z umowy;

14. W decyzji o umorzeniu pożyczki jako podstawę prawną umorzenia wskazano: „Na podstawie „Regulaminu udzielania pożyczek na podjęcie działalności gospodarczej oraz świadczenia usług doradztwa i szkoleń w ramach „Rządowego Programu Pierwszy biznes – Wsparcie w starcie” oraz „Programu Fundusze Europejskie dla Rozwoju Społecznego na lata 2021-2027 (FERS)” finansowanych ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego Plus w okresie programowania 2021-2027 oraz Funduszu Pracy” oraz zgodnie z Umową Inwestycyjną … z 19 sierpnia 2024 r.”, w decyzji nie wskazano źródła środków, z których nastąpiło umorzenie;

15. Wartość umorzonej pożyczki została wykazana w prowadzonej przez Panią ewidencji dla rozliczenia prowadzonej działalności;

16. Wyjaśniła Pani, że:

a) umorzona kwota pożyczki była finansowana zarówno ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego Plus, jak i z Funduszu Pracy – albowiem cała pożyczka finansowana była zarówno ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego Plus, jak i z Funduszu Pracy,

b) informacja w zakresie kwestii, jaka część umorzonej kwoty pożyczki przypada na każde z tych źródeł finansowania oraz w jakiej proporcji nie została Pani udostępniona jako pożyczkobiorcy i nie posiada Pani takiej informacji,

c) podział finansowania pożyczki nie wynika ani z zawartej umowy, ani regulaminu udzielania pożyczek – informacja ta została Pani przekazana za pośrednictwem korespondencji e-mail przez upoważnionego pracownika Banku Gospodarstwa Krajowego, który na Pani zapytanie wskazał, że „wkład dofinansowania z Funduszu Pracy wynosi 17,48% wartości Projektu”.

Pytanie (ostatecznie sformułowane w uzupełnieniu wniosku)

Czy wartość umorzonej części pożyczki w kwocie 48 884,28 zł, udzielonej Pani na podstawie Umowy Inwestycyjnej Nr … z 19 sierpnia 2024 r. przez ..., działającą w ramach instrumentu finansowego „Pierwszy biznes – Wsparcie w starcie” realizowanego w ramach Działania 04.01 Europejskie pożyczki na samozatrudnienie w ramach programu Fundusze Europejskie dla Rozwoju Społecznego 2021–2027 (FERS), współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego Plus (EFS+) oraz Funduszu Pracy - stanowi dla Pani przychód zwolniony z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 137 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm., dalej: „ustawa o PIT”), w roku podatkowym 2025, w którym dokonano umorzenia, przy uwzględnieniu, że:

• prowadzi Pani działalność gospodarczą opodatkowaną na zasadach ogólnych (skala podatkowa) i ewidencjonuje ją w KPiR;
• wydatki sfinansowane pożyczką zostały uprzednio zaliczone do kosztów uzyskania przychodów;
• umorzenie obejmowało wyłącznie kapitał pożyczki i nie obejmowało odsetek ani innych należności;
• decyzja o umorzeniu nie wskazuje wprost źródła środków (EFS+ lub Fundusz Pracy), z których nastąpiło umorzenie?

Pani stanowisko w sprawie (ostatecznie przedstawione w uzupełnieniu wniosku)

W Pani ocenie, wartość umorzonej części pożyczki w kwocie 48 884,28 zł, udzielonej Pani na podstawie Umowy Inwestycyjnej … z 19 sierpnia 2024 r. w ramach instrumentu finansowego „Pierwszy biznes – Wsparcie w starcie” realizowanego w ramach Działania 04.01 Europejskie pożyczki na samozatrudnienie w ramach programu Fundusze Europejskie dla Rozwoju Społecznego 2021–2027 (FERS), stanowi w całości przychód zwolniony z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 137 ustawy o PIT, w roku podatkowym 2025, w którym doszło do umorzenia.

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 137 ustawy o PIT, wolne od podatku są środki finansowe otrzymane przez uczestnika projektu jako pomoc udzielona w ramach programu finansowanego z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 5, 5a lub 5b ustawy o finansach publicznych, a więc m.in. z udziałem funduszy strukturalnych Unii Europejskiej. Zwolnienie to obejmuje również świadczenia o charakterze bezzwrotnym uzyskane w wyniku umorzenia pożyczek przyznanych w ramach takich programów.

Program „Pierwszy biznes – Wsparcie w starcie”, realizowany w ramach Działania 04.01 programu FERS 2021–2027, jest programem współfinansowanym ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego Plus (EFS+), a zatem programem, o którym mowa w powołanym przepisie.

Instrument, z którego Pani skorzystała, był – jak wynika z udzielonych przez Panią wyjaśnień oraz treści Umowy Operacyjnej … zawartej między Bankiem Gospodarstwa Krajowego, a ... – finansowany łącznie ze środków EFS+ oraz Funduszu Pracy, przy czym środki Funduszu Pracy stanowiły krajowy wkład współfinansujący ten sam, jednolity instrument unijny, a nie odrębne, autonomiczne źródło pomocy.

Umorzenie części kapitału pożyczki nastąpiło na podstawie jednej, niepodzielnej decyzji opartej na Regulaminie udzielania pożyczek oraz Umowie Inwestycyjnej, bez wyodrębnienia, w jakiej części umorzenie obciąża środki EFS+, a w jakiej Fundusz Pracy – co potwierdza, że dla Pożyczkodawcy i dla samego mechanizmu umorzenia była to jedna, integralna pomoc udzielona w ramach Programu. W konsekwencji, cała umorzona kwota kapitału powinna być kwalifikowana jednolicie jako pomoc udzielona w ramach programu finansowanego z udziałem środków europejskich w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 137 ustawy o PIT.

Przekazanie Pani kwoty pożyczki na rachunek bankowy stanowiło jedynie postawienie środków do czasowej dyspozycji, obwarowanej obowiązkiem zwrotu wynikającym z Umowy Inwestycyjnej. Dopiero umorzenie części kapitału – jako zdarzenie znoszące ten obowiązek – spowodowało, że środki te uzyskały charakter środków rzeczywiście „otrzymanych” w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 137 ustawy o PIT, tj. przekazanych Pani bezzwrotnie i w sposób definitywny, co wypełnia dyspozycję tego przepisu i skutkuje trwałym przysporzeniem majątkowym sfinansowanym z udziałem środków Programu.

Na powyższą kwalifikację nie wpływa fakt, że wydatki sfinansowane pożyczką zostały przez Panią uprzednio zaliczone do kosztów uzyskania przychodów – w chwili ich ponoszenia środki pochodzące z pożyczki miały bowiem charakter zwrotny, a zatem koszty te zostały rozpoznane prawidłowo na zasadach ogólnych; odrębnym zdarzeniem podatkowym, powstałym dopiero z chwilą umorzenia, jest samo zwolnienie z obowiązku zwrotu części kapitału, które podlega ocenie wyłącznie w świetle art. 21 ust. 1 pkt 137 ustawy o PIT. Bez znaczenia dla zastosowania zwolnienia pozostaje również okoliczność, że prowadzi Pani działalność gospodarczą opodatkowaną na zasadach ogólnych (skala podatkowa) i ewidencjonuje Pani ją w KPiR, gdyż zwolnienie to ma charakter przedmiotowy i znajduje zastosowanie niezależnie od wybranej formy opodatkowania oraz sposobu ewidencjonowania działalności. Podobnie fakt, że umorzenie obejmowało wyłącznie kapitał pożyczki, z wyłączeniem odsetek i innych należności, nie wyklucza zwolnienia, lecz jedynie precyzuje jego zakres kwotowy – zwolnieniu podlega cała umorzona kwota kapitału, tj. 48 884,28 zł.

Mając na uwadze powyższe, uważa Pani, że wartość umorzonej części pożyczki w kwocie 48 884,28 zł stanowi w całości przychód zwolniony z podatku dochodowego od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 137 ustawy o PIT.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawiła Pani we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ww. ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

W myśl art. 9 ust. 1a ww. ustawy:

Jeżeli podatnik uzyskuje dochody z więcej niż jednego źródła, przedmiotem opodatkowania w danym roku podatkowym jest, z zastrzeżeniem art. 25e, art. 29-30cb, art. 30da-30dh, art. 30e-30g, art. 30j-30p oraz art. 44 ust. 7e i 7f, suma dochodów z wszystkich źródeł przychodów.

Stosownie do art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 23o, art. 23u, art. 24-24b, art. 24c, art. 24e, art. 30ca, art. 30da oraz art. 30f nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

O uzyskaniu przychodu w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym do osób fizycznych można więc mówić w każdej sytuacji, gdy podatnik – czy to na skutek otrzymania określonych wartości majątkowych (środków pieniężnych, świadczeń w naturze czy też innych nieodpłatnych świadczeń), czy też gdy na skutek określonego zdarzenia powodującego zmniejszenie jego zobowiązań wobec innych podmiotów – uzyskuje określone przysporzenie majątkowe.

Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.

Stosownie do postanowień art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłami przychodów są: m. in.:

• pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3),
• inne źródła (pkt 9).

Wskazany podział źródeł przychodów ma istotny wpływ na ustalenie podstawy opodatkowania, sposób opodatkowania i jego wysokość.

Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Ilekroć w ustawie jest mowa o działalności gospodarczej albo pozarolniczej działalności gospodarczej, oznacza to działalność zarobkową:

a) wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową,

b) polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż,

c) polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych

– prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9.

Pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej użyte w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych opiera się zatem na trzech przesłankach:

• zarobkowym celu działalności,
• wykonywaniu działalności w sposób zorganizowany i ciągły,
• prowadzeniu działalności we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek.

Literalna wykładnia tego przepisu wskazuje, że działalnością gospodarczą jest działalność zarobkowa, czyli służąca osiąganiu zysków, wykonywana w sposób zorganizowany i ciągły, co oznacza, że jest to działalność przygotowana i uporządkowana oraz ma charakter powtarzalny.

Uzyskiwanie przychodów z konkretnego źródła przychodów jest kategorią obiektywną, niezależną od tego, czy podmiot prowadzący dany rodzaj działalności dopełnia (bądź nie) ciążących na nim obowiązków z tą działalnością związanych. Zatem to, czy podatnik powinien zaliczyć uzyskane przychody do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej należy oceniać na podstawie zbadania konkretnych okoliczności faktycznych.

Ponadto, aby można było zaliczyć dane przychody do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej, przychody te nie mogą być zaliczane do przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z treścią art. 5b ust. 1 ww. ustawy:

Za pozarolniczą działalność gospodarczą nie uznaje się czynności, jeżeli łącznie spełnione są następujące warunki:

1. odpowiedzialność wobec osób trzecich za rezultat tych czynności oraz ich wykonywanie, z wyłączeniem odpowiedzialności za popełnienie czynów niedozwolonych, ponosi zlecający wykonanie tych czynności;

2. są one wykonywane pod kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonych przez zlecającego te czynności;

3. wykonujący te czynności nie ponosi ryzyka gospodarczego związanego z prowadzoną działalnością.

W myśl art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.

Ponadto, zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Przychodem z działalności gospodarczej są również wartość umorzonych lub przedawnionych zobowiązań, z zastrzeżeniem ust. 3 pkt 6, w tym z tytułu zaciągniętych kredytów (pożyczek), z wyjątkiem umorzonych pożyczek z Funduszu Pracy.

Co do zasady − nie są przychodami z działalności gospodarczej takie przychody, które zostały zaliczone przez ustawodawcę do pozostałych źródeł przychodów znajdujących się w katalogu źródeł przychodów (art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9 ww. ustawy).

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 22 marca 2013 r. sygn. akt II FSK 1536/11:

Za przychody z działalności gospodarczej w rozumieniu art. 14 ust. 2 (w tym wymienione w pkt 6) należy uznać generalnie przychody, które wynikają ze źródła przychodów, jakie stanowi pozarolnicza działalność gospodarcza i które w następstwie prowadzenia tej działalności stają się wymagalną wierzytelnością. (…) Za słuszne uznać należy stanowisko Sądu pierwszej instancji, zgodnie z którym stosownie do treści art. 14 ust. 2 pkt 6 PDOFizU na gruncie podatku dochodowego przychodem z działalności gospodarczej jest wartość wszystkich umorzonych zobowiązań, w tym cywilnoprawnych, albowiem przepis ten nie wskazuje na rodzaj umorzonych zobowiązań.

Należy również wskazać, że stosownie do art. 21 ust. pkt 137 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych:

Wolne od podatku dochodowego są środki finansowe otrzymane przez uczestnika projektu jako pomoc udzielona w ramach programu finansowanego z udziałem środków, o których mowa w art. 5 ust. 3 pkt 1, 2 i 4, pkt 5 lit. a i b i pkt 5a-5d ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych.

Przystępując do oceny skutków podatkowych umorzenia części pożyczki udzielonej Pani w ramach „Rządowego Programu Pierwszy biznes – Wsparcie w starcie” oraz „Programu Fundusze Europejskie dla Rozwoju Społecznego na lata 2021-2027 (FERS)” finansowanych ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego Plus w okresie programowania 2021-2027 oraz Funduszu Pracy”, wskazać należy, że umowa pożyczki została uregulowana w przepisach ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 795).

Zgodnie z art. 720 § 1 Kodeksu cywilnego:

Przez umowę pożyczki dający pożyczkę zobowiązuje się przenieść na własność biorącego określoną ilość pieniędzy albo rzeczy oznaczonych tylko co do gatunku, a biorący zobowiązuje się zwrócić tę samą ilość pieniędzy albo tę samą ilość rzeczy tego samego gatunku i tej samej jakości.

Stosownie do art. 720 § 2 ww. Kodeksu:

Umowa pożyczki, której wartość przekracza tysiąc złotych, wymaga zachowania formy dokumentowej.

Podkreślić należy, że otrzymanie pożyczki i jej spłata na warunkach przewidzianych w umowie pożyczki są obojętne podatkowo. Przychód po stronie pożyczkobiorcy pojawia się w przypadku, kiedy dochodzi do umorzenia pożyczki, jej części lub odsetek. Wtedy bowiem pożyczkobiorca osiąga konkretne przysporzenie majątkowe (przychód w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych).

Zatem w sytuacji, w której na skutek umorzenia pożyczki – świadczeniobiorca uzyskuje przysporzenie, skutkujące powstaniem przychodu podlegającego opodatkowaniu. Osiąga bowiem korzyść majątkową o konkretnym wymiarze, gdyż zmniejsza się zobowiązanie jakie musiałby zapłacić gdyby nie umorzenie.

Pani wątpliwość dotyczy kwestii, czy wartość umorzonej części pożyczki w kwocie 48 884,28 zł, stanowi dla Pani przychód zwolniony z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 137 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w roku podatkowym 2025, w którym dokonano umorzenia.

W opisie sprawy wskazała Pani, że od sierpnia 2024 r. prowadzi Pani jednoosobową działalność gospodarczą w formie kancelarii adwokackiej. W celu sfinansowania niezbędnych kosztów do rozpoczęcia jej prowadzenia skorzystała Pani z pożyczki na podjęcie wspomnianej działalności gospodarczej oferowanej przez Bank Gospodarstwa Krajowego w ramach programu „Pierwszy biznes – Wsparcie w starcie”. Pośrednikiem finansowym, który udzielił i obsługiwał Pani pożyczkę była .... Po złożeniu prawidłowo wypełnionego, kompletnego i podpisanego wniosku o pożyczkę wraz ze wszystkimi załącznikami zgodnie z wymaganiami pośrednika finansowego, 19 sierpnia 2024 r. zawarła Pani umowę inwestycyjną z .... Na mocy jej postanowień otrzymała Pani pożyczkę w wysokości 99 000 zł, którą przeznaczyła na wydatki związane z rozpoczęciem działalności gospodarczej. Wśród wydatków znalazły się: laptop wraz z oprogramowaniem, telefon, toga adwokacka, okulary korekcyjne, samochód oraz krzesło biurowe, czyli elementy niezbędne do rozpoczęcia prowadzenia kancelarii i efektywnego świadczenia usług. Pożyczka została przyznana na preferencyjnych warunkach, zgodnie z zasadami dopuszczalności pomocy de minimis. Do jej głównych zalet należało niskie oprocentowanie, możliwość skorzystania z okresu karencji oraz opcja częściowego umorzenia po spełnieniu określonych wymogów programu — w tym prowadzenia działalności gospodarczej przez wymagany czas, braku zaległości wobec instytucji publicznych oraz terminowej spłaty pozostałej części pożyczki. Pożyczkodawca potwierdził, że środki zostały wydatkowane zgodnie z ich przeznaczeniem, zaś 14 sierpnia 2025 r. po pozytywnej weryfikacji spełnienia warunków programu, otrzymała Pani decyzję o umorzeniu części pożyczki. Umorzenie miało charakter ostateczny i stanowiło bezzwrotną formę pomocy w ramach programu wspierania przedsiębiorczości poprzez inicjatywy rządowe służące rozwojowi i dynamizacji gospodarki. Z daleko idącej ostrożności, 19 września 2025 r. zapłaciła Pani podatek dochodowy od umorzonej części pożyczki. Jednorazowe umorzenie pożyczki mogło nastąpić w części równej 6-krotnej wysokości przeciętnego wynagrodzenia, przyjmowanego w wysokości obowiązującej w dniu zawarcia Umowy Inwestycyjnej, jednak nie wyższej niż 50% wartości pożyczki. Umorzenie części pożyczki dotyczyło wyłącznie kapitału pożyczki i nie obejmowało odsetek, ani innych należności wynikających z umowy. Wydatki sfinansowane pożyczką zostały uprzednio zaliczone przez Panią do kosztów uzyskania przychodów.

Z opisu stanu wynika zatem, że pożyczkodawca umorzył Pani część przyznanej pożyczki.

Biorąc pod uwagę zaprezentowany we wniosku opis sprawy oraz powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że kwota umorzonego zobowiązania wynikającego z ww. umowy pożyczki stanowić będzie dla Pani przychód z działalności gospodarczej, zgodnie z przepisem art. 14 ust. 2 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Tego rodzaju przychód nie może być objęty postanowieniami art. 21 ust. 1 pkt 137 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, gdyż przepis ten dotyczy zwolnienia przychodu z tytułu otrzymania określonego rodzaju środków finansowych („środki finansowe otrzymane”), a nie przychodu jakim jest wartość umorzonego zobowiązania z tytułu zaciągniętej pożyczki.

Wobec powyższego, Pani stanowisko, w którym wskazała Pani, że wartość umorzonej części pożyczki (w 2025 r., w którym doszło do jej umorzenia) stanowi w całości przychód zwolniony z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 137 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy uznać za nieprawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Panią i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Przy wydawaniu niniejszej interpretacji dokonałem wyłącznie analizy okoliczności podanych we wniosku. Rolą postępowania w sprawie wydania indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego nie jest bowiem ustalanie, czy przedstawiony we wniosku stan faktyczny jest zgodny ze stanem rzeczywistym. W ramach postępowania o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego nie przeprowadzam postępowania dowodowego, lecz opieram się jedynie na stanie faktycznym przedstawionym we wniosku. Ustalenie stanu rzeczywistego stanowi domenę ewentualnego postępowania podatkowego. To na podatniku ciąży obowiązek udowodnienia w toku tego postępowania okoliczności faktycznych, z których wywodzi on dla siebie korzystne skutki prawne.

Interpretacja dotyczy tylko i wyłącznie zagadnienia będącego przedmiotem zapytania, inne kwestie nie podlegały ocenie.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pani sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosuje się Pani do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;

2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pani prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.