0114-KDIP2-1.4010.214.2026.1.JF

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób prawnych jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

3 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z tego samego dnia o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych, w zakresie ustalenia, czy Wnioskodawca, jako następca prawny C. Sp. z o.o., jest zobowiązany do złożenia odrębnego zeznania rocznego, o którym mowa w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. za okres od dnia 1 stycznia 2026 r. do dnia wykreślenia C. Sp. z o.o. z Krajowego Rejestru Sądowego.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

A. sp. z o.o. (dalej: Wnioskodawca), będąca czynnym zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług, do dnia 31 maja 2026 r. funkcjonowała pod nazwą B. Sp. z o.o. Z dniem 1 czerwca 2026 r. Wnioskodawca połączył się poprzez przejęcie (metodą łączenia udziałów) ze spółką C. Sp. z o.o. Połączenie nastąpiło w trybie art. 493 § 1 ustawy z dnia 15 września 2000 r. Kodeks spółek handlowych (Dz. U. z 2024 r. poz. 18 ze zm., dalej zwana „KSH”), zgodnie z którym spółka przejmowana zostaje rozwiązana, bez przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego, w dniu wykreślenia z rejestru. Wykreślenie z rejestru KRS spółki C. nastąpiło w dniu 1 czerwca 2026 r. i w tym też dniu nastąpiło ujawnienie w rejestrze KRS faktu połączenia.

A. Sp. z o.o. jest zatem następcą prawnym spółki C. Sp. z o.o. zarówno uwzględniając wskazany powyżej przepis KSH jak również art. 93 § 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.).

Na podstawie art. 12 ust. 2 pkt 4 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz.U. z 2026 r. poz. 522 ze zm., dalej zwana „ustawą o rachunkowości”) księgi rachunkowe, z zastrzeżeniem ust. 3- 3d tego artykułu, zamyka się w jednostce przejmowanej na dzień połączenia związanego z przejęciem jednostki przez inną jednostkę, to jest na dzień wpisu do rejestru tego połączenia.

Niemniej jednak zgodnie z art. 12 ust. 3 pkt 2 ustawy o rachunkowości ksiąg rachunkowych można nie zamykać w przypadku połączenia jednostek, gdy w myśl ustawy rozliczenie połączenia następuje metodą łączenia udziałów i nie powoduje powstania nowej jednostki. Ustawodawca, w przypadku połączenia przez przejęcie metodą łączenia udziałów przewidział zatem prawo wyboru czy księgi rachunkowe podmiotu przejmowanego będą zamykane. Wnioskodawca podjął decyzję, w oparciu o wskazane przepisy, że nie dokona zamknięcia ksiąg rachunkowych C. Sp. z o.o.

Zarówno w przypadku Wnioskodawcy jak i C. Sp. z o.o. rok podatkowy jest zgodny z rokiem kalendarzowym.

Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym Wnioskodawca, jako następca prawny C. Sp. z o.o., jest zobowiązany do złożenia odrębnego zeznania rocznego, o którym mowa w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. za okres od dnia 1 stycznia 2026 r. do dnia wykreślenia C. Sp. z o.o. z Krajowego Rejestru Sądowego?

Państwa stanowisko w sprawie

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że w przedstawionym stanie faktycznym, jako następca prawny C. Sp. z o.o., nie jest zobowiązany do złożenia odrębnego zeznania rocznego, o którym mowa w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. za okres od dnia 1 stycznia 2026 r. do dnia wykreślenia C. Sp. z o.o. z Krajowego Rejestru Sądowego.

Zgodnie z art. 493 § 1 KSH spółka przejmowana zostaje rozwiązana, bez przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego, w dniu wykreślenia z rejestru. Połączenie następuje z dniem wpisania połączenia do rejestru właściwego według siedziby, odpowiednio spółki przejmującej albo spółki nowo zawiązanej (dzień połączenia). Wpis ten wywołuje skutek wykreślenia spółki przejmowanej albo spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki (art. 493 § 2 KSH). W takim wypadku połączenie następuje z dniem wpisania połączenia do rejestru właściwego według siedziby, odpowiednio spółki przejmującej albo spółki nowo zawiązanej (dzień połączenia). Wpis ten wywołuje skutek wykreślenia spółki przejmowanej albo spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki, z uwzględnieniem art. 507 KSH.

Spółka przejmująca, na podstawie art. 494 § 1 KSH wstępuje z dniem połączenia we wszystkie prawa i obowiązki spółki przejmowanej Zasada ta została wyrażona również w art. 93 § 2 Ordynacji podatkowej, zgodnie, z którym osoba prawna łącząca się przez przejęcie innej osoby prawnej, wstępuje we wszelkie, przewidziane w przepisach prawa podatkowego, prawa i obowiązki każdej z łączących się spółek. Oznacza to, iż stanie się w relacjach z kontrahentami jak i organami podatkowymi z tą chwilą ich pełnym sukcesorem.

Na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. podatnicy zobowiązani są składać urzędom skarbowym zeznanie o wysokości dochodu (straty) osiągniętego w roku podatkowym, tj. w okresie od pierwszego do ostatniego dnia roku podatkowego - do końca trzeciego miesiąca roku następnego i w tym terminie wpłacić podatek należny albo różnicę między podatkiem należnym od dochodu wykazanego w zeznaniu a sumą należnych zaliczek za okres od początku roku.

Złożenie zeznania uzależnione jest z kolei od obowiązku zamknięcia ksiąg rachunkowych, który wynika z przepisów ustawy o rachunkowości. Zgodnie z art. 8 ust. 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. jeżeli z odrębnych przepisów wynika obowiązek zamknięcia ksiąg rachunkowych (sporządzenia bilansu) przed upływem przyjętego przez podatnika roku podatkowego, za rok podatkowy uważa się okres od pierwszego dnia miesiąca następującego po zakończeniu poprzedniego roku podatkowego do dnia zamknięcia ksiąg rachunkowych. W tym przypadku za następny rok podatkowy uważa się okres od dnia otwarcia ksiąg rachunkowych do końca przyjętego przez podatnika roku podatkowego.

Przy łączeniu spółek kiedy księgi rachunkowe zamyka się w jednostce przejmowanej na dzień przejęcia jednostki przez inną jednostkę (art. 12 ust. 2 pkt 4 ustawy o rachunkowości) spółka przejmująca (następca prawny) ma obowiązek złożenia zeznania CIT-8 za rok podatkowy kończący się w dacie zamknięcia ksiąg rachunkowych spółki przejmowanej. Obowiązek zamknięcia ksiąg rachunkowych, a tym samym zakończenia roku podatkowego i złożenia do urzędu skarbowego zeznania, uzależniony jest od zastosowania do rozliczeń połączeń rachunkowej metody nabycia (art. 44b ustawy o rachunkowości) lub metody łączenia udziałów (art. 44c ustawy o rachunkowości).

Rozliczenie połączenia metodą nabycia polega na sumowaniu poszczególnych pozycji aktywów i pasywów spółki przejmującej, według ich wartości księgowej, z odpowiednimi pozycjami aktywów i pasywów spółki przejętej, według ich wartości godziwej ustalonej na dzień ich połączenia. Przy tej metodzie spółka przejmowana podlega odrębnemu od spółki przejmującej rozliczeniu podatkowemu.

Przy łączeniu spółek przez przejęcie, w sytuacji gdy rozliczenie tego połączenia następuje metodą łączenia udziałów, jeżeli nie powstaje nowa jednostka, można nie zamykać i nie otwierać ksiąg rachunkowych (tak jak zamierza postąpić Wnioskodawca), Połączenie spółek metodą łączenia udziałów rozlicza się i ujmuje w księgach rachunkowych spółki, na którą przechodzi majątek łączących się spółek. Przy metodzie łączenia udziałów w spółkach przejmowanych nie powstaje obowiązek dokonywania rozliczenia rocznego, a przychody i koszty podatkowe osiągnięte przez spółki przejmowane do dnia połączenia powinny zostać zsumowane z przychodami i kosztami podatkowymi, osiągniętymi przez spółki przejmujące w roku połączenia i wykazane łącznie w jednym rozliczeniu podatkowym (CIT-8).

Jak wskazano w stanie faktycznym, na podstawie art. 12 ust. 3 ustawy o rachunkowości Wnioskodawca nie ma obowiązku zamknięcia ksiąg rachunkowych przejętej spółki C. Sp. z o.o. i zamknięcia takiego nie dokonana. W takim zatem przypadku, uwzględniając treść art. 8 ust. 6 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. rok podatkowy C. Sp. z o.o. nie został zakończony z chwilą wykreślenia tego podmiotu z Krajowego Rejestru Sądowego, a co za tym idzie nie wystąpiło zdarzenie, które wymagałaby na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. do złożenia zeznania rocznego w związku z wykreśleniem, C. Sp. z o.o. z KRS.

W rezultacie Wnioskodawca jako następca prawny C. Sp. z o.o. jest obowiązany do uwzględnienia w swoim zeznaniu rocznym składanym do dnia 31 marca 2027 r. danych z ksiąg rachunkowych C. Sp. z o.o.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zasady organizacji i funkcjonowania spółek prawa handlowego oraz problematyka łączenia spółek została uregulowana w przepisach ustawy z dnia 15 września 2000 r. ustawy Kodeks spółek handlowych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 18 ze zm., dalej: „KSH”).

Zgodnie z art. 491 § 1 KSH:

Spółki kapitałowe mogą się łączyć ze sobą oraz ze spółkami osobowymi; spółka osobowa, z wyłączeniem spółki komandytowo-akcyjnej, nie może jednakże być spółką przejmującą albo spółką nowo zawiązaną.

W myśl art. 492 § 1 KSH:

Połączenie może być dokonane:

1. przez przeniesienie całego majątku spółki (przejmowanej) na inną spółkę (przejmującą) za udziały lub akcje, które spółka przejmująca przyznaje wspólnikom spółki przejmowanej (łączenie się przez przejęcie);

2. przez zawiązanie spółki kapitałowej albo spółki komandytowo-akcyjnej, na którą przechodzi majątek wszystkich łączących się spółek za udziały albo akcje nowej spółki (łączenie się przez zawiązanie nowej spółki).

Jak wynika z art. 493 KSH:

§ 1. Spółka przejmowana albo spółki łączące się przez zawiązanie nowej spółki zostają rozwiązane, bez przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego, w dniu wykreślenia z rejestru.

§ 2. Połączenie następuje z dniem wpisania połączenia do rejestru właściwego według siedziby, odpowiednio spółki przejmującej albo spółki nowo zawiązanej (dzień połączenia). Wpis ten wywołuje skutek wykreślenia spółki przejmowanej albo spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki, z uwzględnieniem art. 507.

§ 3. Wykreślenie z rejestru spółki przejmowanej nie może nastąpić przed dniem zarejestrowania podwyższenia kapitału zakładowego spółki przejmującej, jeżeli takie podwyższenie ma nastąpić, i przed dniem wpisania połączenia do rejestru właściwego według siedziby spółki przejmowanej.

§ 4. Wykreślenie spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki nie może nastąpić przed dniem wpisania do rejestru nowej spółki.

§ 5. Wykreślenie z rejestru, o którym mowa w § 3 i § 4, następuje z urzędu.

Stosownie do art. 494 § 1 KSH:

Spółka przejmująca albo spółka nowo zawiązana wstępuje z dniem połączenia we wszystkie prawa i obowiązki spółki przejmowanej albo spółek łączących się przez zawiązanie nowej spółki.

W przypadku dokonania połączenia na powyższych zasadach, spółka przejmowana przestaje istnieć, wspólnicy spółki przejmowanej stają się wspólnikami spółki przejmującej oraz wszystkie aktywa i pasywa spółki przejmowanej przechodzą na spółkę przejmującą.

Prawa i obowiązki następców prawnych reguluje także ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm., dalej: „Ordynacja podatkowa”).

W świetle art. 93 § 1 Ordynacji podatkowej:

Osoba prawna lub spółka komandytowo-akcyjna zawiązane (powstałe) w wyniku łączenia się:

1. osób prawnych,

2. osobowych spółek handlowych,

3. osobowych i kapitałowych spółek handlowych

- wstępują we wszelkie przewidziane w przepisach prawa podatkowego prawa i obowiązki każdej z łączących się osób lub spółek.

Zgodnie z art. 93 § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepis § 1 stosuje się odpowiednio do osoby prawnej i spółki komandytowo-akcyjnej łączących się przez przejęcie:

1. innej osoby prawnej (osób prawnych);

2. osobowej spółki handlowej (osobowych spółek handlowych).

Zgodnie z przepisem art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 554 ze zm., dalej: „ustawa o CIT”):

Podatnicy, z wyjątkiem zwolnionych od podatku na podstawie art. 6 ust. 1, z zastrzeżeniem ust. 1d i 1da, art. 17 ust. 1 pkt 4a lit. a oraz przepisów ustawy wymienionej w art. 40 ust. 2 pkt 8, są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2a, składać urzędom skarbowym zeznanie, według ustalonego wzoru, o wysokości dochodu osiągniętego (straty poniesionej) w roku podatkowym - do końca trzeciego miesiąca roku następnego i w tym terminie wpłacić podatek należny albo różnicę między podatkiem należnym od dochodu wykazanego w zeznaniu a sumą zapłaconych zaliczek za okres od początku roku.

W myśl art. 8 ust. 1 ustawy o CIT:

Rokiem podatkowym, z zastrzeżeniem ust. 2, 2a, 3 i 6, jest rok kalendarzowy, chyba że podatnik postanowi inaczej w statucie albo w umowie spółki, albo w innym dokumencie odpowiednio regulującym zasady ustrojowe innych podatników; wówczas rokiem podatkowym jest okres kolejnych dwunastu miesięcy kalendarzowych.

Zgodnie natomiast z art. 8 ust. 6 ustawy o CIT:

Jeżeli z odrębnych przepisów wynika obowiązek zamknięcia ksiąg rachunkowych (sporządzenia bilansu) przed upływem przyjętego przez podatnika roku podatkowego, za rok podatkowy uważa się okres od pierwszego dnia miesiąca następującego po zakończeniu poprzedniego roku podatkowego do dnia zamknięcia ksiąg rachunkowych. W tym przypadku za następny rok podatkowy uważa się okres od dnia otwarcia ksiąg rachunkowych do końca przyjętego przez podatnika roku podatkowego.

Mając na uwadze powyższe, rok podatkowy spółki będącej podatnikiem CIT kończy się na skutek zaistnienia jednego z dwóch zdarzeń tj.:

• zakończenia przyjętego przez podatnika roku podatkowego wskazanego w umowie spółki, albo
• wystąpienia sytuacji, w której z odrębnych przepisów wynika obowiązek zamknięcia ksiąg rachunkowych podatnika.

Przepisami odrębnymi, o których mowa w art. 8 ust. 6 ustawy o CIT są przepisy ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 522 ze zm., dalej: „UoR”).

Zgodnie z art. 12 ust. 2 pkt 4 UoR:

Księgi rachunkowe zamyka się, z zastrzeżeniem ust. 3-3d w jednostce przejmowanej na dzień połączenia związanego z przejęciem jednostki przez inną jednostkę, to jest na dzień wpisu do rejestru tego połączenia.

Jednakże, zgodnie z art. 12 ust. 3 pkt 2 UoR:

Można nie zamykać i nie otwierać ksiąg rachunkowych w przypadku połączenia jednostek, gdy w myśl ustawy rozliczenie połączenia następuje metodą łączenia udziałów i nie powoduje powstania nowej jednostki.

W myśl art. 44c ww. ustawy:

Łączenie metodą łączenia udziałów polega na sumowaniu poszczególnych pozycji odpowiednich aktywów i pasywów oraz przychodów i kosztów połączonych spółek, według stanu na dzień połączenia, po uprzednim doprowadzeniu ich wartości do jednolitych metod wyceny i dokonaniu wyłączeń, o których mowa w ust. 2 i 3.

Przesłanki zastosowania przy przejmowaniu jednej spółki przez drugą, metody łączenia udziałów zawiera art. 44a ust. 2 ustawy o rachunkowości, który stanowi, że:

W razie łączenia się spółek, na skutek którego nie następuje utrata kontroli nad nimi przez ich dotychczasowych udziałowców, można zastosować metodę łączenia udziałów, o której mowa w art. 44c; w szczególności dotyczy to łączenia się spółek zależnych w sposób bezpośredni lub pośredni od tej samej jednostki dominującej, jak również w razie połączenia jednostki dominującej niższego szczebla z jej jednostką zależną.

Stosownie do art. 7 ust. 1 i ust. 2 ustawy o CIT:

1. Przedmiotem opodatkowania podatkiem dochodowym jest dochód stanowiący sumę dochodu osiągniętego z zysków kapitałowych oraz dochodu osiągniętego z innych źródeł przychodów. W przypadkach, o których mowa w art. 21, art. 22 i art. 24b, przedmiotem opodatkowania jest przychód.

2. Dochodem ze źródła przychodów, z zastrzeżeniem art. 11c, art. 11i, art. 24a, art. 24b, art. 24ca, art. 24d i art. 24f, jest nadwyżka sumy przychodów uzyskanych z tego źródła przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów.

Państwa wątpliwości dotyczą ustalenia, czy Państwo jako następca prawny C. Sp. z o.o., są zobowiązani do złożenia odrębnego zeznania rocznego, o którym mowa w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. za okres od dnia 1 stycznia 2026 r. do dnia wykreślenia C. Sp. z o.o. z Krajowego Rejestru Sądowego.

Jak wskazali Państwo w opisie sprawy z dniem 1 czerwca 2026 r. połączyli się Państwo poprzez przejęcie (metodą łączenia udziałów) ze spółką C. Sp. z o.o. Połączenie nastąpiło w trybie art. 493 § 1 KSH, zgodnie z którym spółka przejmowana zostaje rozwiązana, bez przeprowadzenia postępowania likwidacyjnego, w dniu wykreślenia z rejestru. Wykreślenie z rejestru KRS spółki C. nastąpiło w dniu 1 czerwca 2026 r. i w tym też dniu nastąpiło ujawnienie w rejestrze KRS faktu połączenia. A. Sp. z o.o. jest zatem następcą prawnym spółki C. Sp. z o.o. Podjęli Państwo decyzję, że nie dokonają zamknięcia ksiąg rachunkowych C. Sp. z o.o. Zarówno w Państwa przypadku jak i C. Sp. z o.o. rok podatkowy jest zgodny z rokiem kalendarzowym.

Biorąc pod uwagę wyżej powołane przepisy należy wskazać, że Państwo nie mają obowiązku zamknięcia ksiąg rachunkowych przejętej spółki C. Sp. z o.o. i zamknięcia takiego Państwo nie dokonali. W takim zatem przypadku, rok podatkowy C. Sp. z o.o. nie został zakończony z chwilą wykreślenia tego podmiotu z Krajowego Rejestru Sądowego, w związku z tym nie wystąpiła konieczność do złożenia zeznania rocznego w związku z wykreśleniem, C. Sp. z o.o. z KRS.

W konsekwencji, Państwa stanowisko wskazujące, że Państwo jako następca prawny C. Sp. z o.o., nie jest zobowiązany do złożenia odrębnego zeznania rocznego, o którym mowa w art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. za okres od dnia 1 stycznia 2026 r. do dnia wykreślenia C. Sp. z o.o. z Krajowego Rejestru Sądowego należy uznać za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Jednocześnie wskazuję, że interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywiste zdarzenie przyszłe sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywać się będzie ze zdarzeniem przyszłym podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

• Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.
• Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej stanowi element czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;

2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

• Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.