0113-KDIPT1-2.4012.569.2026.2.AJB

Interpretacja indywidualna – stanowisko prawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

10 czerwca 2026 r. wpłynął Pana wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z otrzymanych decyzji określających wysokość podatku należnego z tytułu importu towarów w okresie, w którym otrzymano decyzje i zapłacono zobowiązanie z nich wynikające wraz z odsetkami od zaległości podatkowych. Uzupełnił go Pan pismem z 10 lipca 2026 r. (wpływ 10 lipca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Wnioskodawca, prowadzący działalność gospodarczą pod firmą ... (NIP …), jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. Głównym przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest handel hurtowy i detaliczny preparatami rowerowymi.

W ramach tej działalności Wnioskodawca dokonuje regularnych importów towarów, które później przeznaczone są do dalszej odsprzedaży. W okresach kwiecień 2023 r., lipiec 2023 r., sierpień 2023 r. Wnioskodawca dokonał 4 zgłoszeń celnych za pośrednictwem agencji celnej działającej jako przedstawiciel pośredni we własnym imieniu lecz na rzecz Wnioskodawcy, zgłaszając do procedury dopuszczenia do obrotu towar wskazany we wpisie do rejestru zgłaszającego pod odpowiednim numerem.

Zgłaszający wpisując w polu 44 każdego z tych zgłoszeń (dodatkowe informacje/załączone dokumenty/świadectwa i pozwolenia) krajowy kod informacji dodatkowej „FR7- PL[NIP podatnika]” zadeklarował rozliczenie podatku od towarów i usług w deklaracji podatkowej składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy, tj. zgodnie z art. 33a ust. 1 ustawy VAT. Agencja celna pozwolenie na objęcie importowanych towarów uproszczeniem, o którym mowa w art. 166 oraz art. 182 Unijnego Kodeksu Celnego. W przypadku zastosowania uproszczeń, należny podatek od towarów i usług powinien być rozliczany przez klientów w ich deklaracjach podatkowych, zgodnie z art. 33a ustawy o podatku od towarów i usług. Agencja jest upoważnionym przedsiębiorcą AEO.

Powyższe oznacza, że podatnik był zobowiązany składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25 dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu (art. 99 ust. 1 ustawy VAT).

Zgodnie z przepisami art. 99 ust. 11b, ust. 11c ustawy VAT wprowadzonymi od 1 października 2020 r., podatnicy mają obowiązek przesłać do Urzędu Skarbowego w postaci dokumentu elektronicznego deklarację łącznie z ewidencją podatkową (tzw. Jednolity Plik Kontrolny JPK_VAT).

Mając powyższe na uwadze Wnioskodawca miał obowiązek przesłać do Urzędu Skarbowego JPK_VAT z deklaracją za miesiąc kwiecień 2023 r. do 25 maja 2023 r., za miesiąc lipiec 2023 r. do 25 sierpnia 2023 r., za miesiąc sierpień 2023 r. do 25 września 2023 r. i rozliczyć w nich kwotę podatku należnego z tytułu importu towarów wynikających z poszczególnych zgłoszeń celnych.

W wyniku dokonanej przez właściwy organ podatkowy weryfikacji i kontroli prawidłowości rozliczenia podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów w trybie art. 33a ustawy VAT przeprowadzonej na podstawie danych dostępnych w JPK_VAT ustalono, że Wnioskodawca dokonując importu towarów, skorzystał z rozliczenia podatku VAT w oparciu o procedurę wynikającą z art. 33a ustawy o podatku od towarów i usług, mimo iż nie spełnił jednego z warunków dających prawo do skorzystania z tego typu uproszczenia, tj. złożył deklarację podatkową za okres kwartalny zamiast miesięczny.

W myśl art. 33a ust. 1 ustawy o VAT podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT czynny może rozliczyć kwotę podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów. Oznacza to, że podatnik ma możliwość dokonania wyboru - może zastosować preferencję, o której mowa w art. 33a, ale może także rozliczyć podatek od importu towarów na zasadach ogólnych w sposób oparty na art. 33 ustawy o VAT.

Jak stanowi art. 99 ust. 3d ustawy o VAT w przypadku importu towarów dokonanego na zasadach określonych w art. 33a ust. 1 podatnicy, o których mowa w ust. 2 i 3, są obowiązani do składania deklaracji podatkowych za okresy miesięczne począwszy od rozliczenia za pierwszy miesiąc kwartału:

1. w którym dokonano tego importu - jeżeli nastąpiło to w pierwszym lub drugim miesiącu kwartału (...);

2. następujący po kwartale, w którym dokonano tego importu - jeżeli dokonanie tego importu nastąpiło w trzecim miesiącu kwartału. Z powyższego wynika zatem, że sam fakt dokonania importu towarów na zasadzie określonej w art. 33a ust. 1 ustawy powoduje, że podatnik, który składał deklaracje za okresy kwartalne, musi składać deklaracje za okresy miesięczne.

Analizując zatem dane dostępne w JPK_VAT w systemie WRO-system, AES/AIS System Eksportu i Importu oraz AIS-VAT właściwy organ podatkowy ustalił, że Wnioskodawca skorzystał z uprzywilejowanego rozliczenia podatku VAT, o czym świadczy nie tylko fakt spełnienia warunków określonych w art. 33a ust. 2 ustawy o VAT, ale przede wszystkim zadeklarowanie kodu „FR7- PL [NIP podatnika]” w polu nr 44 zgłoszenia stanowiącego wniosek o procedurę uproszczoną wynikającą z art. 33a ust. 1 ustawy o VAT, jak i wpisanie kodu metody płatności „G” oznaczającego płatność z przesuniętym terminem (pole 47 zgłoszenia). Mimo tego deklaracja za poszczególne miesiące 2023 r. wyszczególnione w komparycji niniejszego wniosku nie została złożona. Zamiast złożyć deklarację miesięczną za te okresy rozliczył podatek importowy w deklaracjach kwartalnych. Fakt ten stanowił oczywiste naruszenie zasad rozliczania tego podatku na zasadach określonych w art. 33a ustawy o VAT.

W przypadku, gdy podatnik nie rozliczył w całości lub w części podatku należnego z tytułu importu towarów na zasadach określonych w ust. 1 art. 33 ustawy VAT, może dokonać korekty deklaracji podatkowej w terminie 4 miesięcy, licząc od miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów (art. 33a ust. 6a ustawy VAT). Ponieważ podatnik nie dokonał korekty deklaracji w ww. terminie, tj. dokonał jej dopiero w czerwcu 2025 r., czyli po upływie 4 miesięcy, stracił on prawo do rozliczenia w deklaracji podatkowej podatku należnego z tytułu importu towarów wykazanych w poszczególnych zgłoszeniach celnych.

Podatnik, który wybrał rozliczenie podatku należnego z tytułu importu towarów na zasadach określonych w art. 33a ust. 1 ustawy VAT i nie rozliczył tego podatku w całości lub w części na tych zasadach w terminie, o którym mowa w ust. 6a, traci prawo do rozliczania podatku w deklaracji podatkowej w odniesieniu do kwoty podatku należnego z tytułu importu towarów, której nie rozliczył w deklaracji podatkowej. Podatnik jest obowiązany do zapłaty kwoty podatku wraz z odsetkami naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu do poboru kwoty należności celnych przywozowych wynikających z długu celnego (art. 33a ust. 7 ustawy VAT).

W wyniku ustaleń właściwego organu podatkowego stwierdzono, że poszczególnych zgłoszeń celnych dokonano w procedurze uproszczonej w formie wpisu do rejestru zgłaszającego. W związku z brakiem dokumentów, właściwy organ podatkowy wezwał strony (Wnioskodawcę oraz agencję celną) do przedłożenia wpisów do rejestru zgłaszającego. W odpowiedzi na wezwanie organu podatkowego agencja celna przesłała dokumenty, o które była wzywana.

Następnie zgodnie z art. 22 ust. 6 Unijnego Kodeksu Celnego, strony zostały powiadomione o zgromadzeniu dowodów mogących stanowić podstawę do wydania niekorzystnej decyzji w sprawie zmiany metody płatności podatku VAT w poszczególnych zgłoszeniach celnych z 2023 r. Powiadomienie dotyczyło stwierdzenia nieprawidłowości polegającej na nieuprawnionym zastosowaniu odroczonej płatności podatku VAT w odniesieniu do nierozliczonego podatku należnego z ww. zgłoszenia. Stronom umożliwiono przedstawienie stanowiska w terminie 30 dni od doręczenia powiadomienia lub uznania go za doręczone. Przedmiotowe powiadomienie zostało skutecznie doręczone stronom postępowania. Po upływie terminu do wypowiedzenia się w sprawie właściwy organ podatkowy wydał decyzję.

W przedmiotowej decyzji wskazano, że skoro Wnioskodawca powziął zamiar korzystania z uproszczonego rozliczania podatku od towarów i usług z tytułu importu, tym samym zobowiązał się do wypełniania obowiązków z tym związanych. Organ podatkowy stwierdził, że ustawodawca nie przewidział możliwości odstępstwa od wydania decyzji realizującej nakaz art. 33a ust. 7 ustawy VAT a podstawą zmiany danych w zgłoszeniu, niezależnie od omówionych wyżej przepisów ustawy o podatku od towarów i usług, jest art. 48 Unijnego Kodeksu Celnego, zgodnie z którym do celów kontroli celnych organy celne mogą weryfikować prawidłowość i kompletność informacji podanych w zgłoszeniu celnym. Ponadto wyjaśnił, że jeżeli podatnik utracił prawo do korzystania z uprawnienia wynikającego z art. 33a ww. ustawy, to jest on zobowiązany w terminie 10 dni, licząc od dnia jego powiadomienia przez organ celny o wysokości należności podatkowych, do wpłacenia kwoty obliczonego podatku (art. 33 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług). W przypadku gdy zgłoszenie celne dotyczące towarów, jest dokonywane przez przedstawiciela bezpośredniego lub pośredniego w rozumieniu przepisów celnych, przepis art. 33a ust. 7 ustawy o podatku od towarów i usług stosuje się odpowiednio, z tym że obowiązek zapłaty kwoty podatku wraz z odsetkami ciąży solidarnie na podatniku oraz na działającym na jego rzecz przedstawicielu. W przedmiotowej sprawie obowiązek zapłaty kwoty podatku wraz z odsetkami ciążył na Wnioskodawcy oraz agencji celnej dokonującej w imieniu podatnika zgłoszeń celnych.

Wnioskodawca po otrzymaniu decyzji w sprawie dokonał zapłaty kwoty podatku od towarów i usług obliczonych i wykazanych w poszczególnych zgłoszeniach celnych i określonych w treści poszczególnych decyzji właściwego organu podatkowego wraz ustawowymi odsetkami od zaległości podatkowych w terminie 10 dni od dnia doręczenia poszczególnych decyzji, tj. w maju 2026 r.

Ponadto, w uzupełnieniu wniosku wskazano, że:

1. Podatnik prowadzi działalność gospodarczą pod firmą ... od 03 lipca 2015 r.

2. Podatnik jest zarejestrowanym podatnikiem podatku od towarów i usług od 03 lipca 2015 r.

3. Zaimportowane towary, których dotyczą przedmiotowe decyzje określające wysokość należnego podatku z tytułu importu, były wykorzystywane przez podatnika w prowadzonej przez niego działalności gospodarczej.

4. Zaimportowane towary służyły podatnikowi do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. Wartość świadczeń skutkujących powstaniem obowiązku podatkowego stanowi integralny element ceny poszczególnych czynności podlegających opodatkowaniu bądź ceny dóbr i usług oferowanych przez podatnika w toku prowadzonej przez niego działalności gospodarczej.

5a. Podatnik otrzymał w sumie 4 decyzje dotyczące łącznie 4 różnych zgłoszeń celnych sporządzonych przez agencję działającą jako przedstawiciel pośredni, która we własnym imieniu, lecz na rzecz Podatnika (Wnioskodawcy) zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu towar wskazany we właściwych dokumentach celnych. Każda z tych decyzji określa kwotę podatku od towarów i usług należną z tytułu importu. W kontekście przedstawicielstwa pośredniego oraz bezgotówkowego rozliczania podatku VAT na podstawie art. 33a ustawy o podatku od towarów i usług, decyzja wydana przez właściwego Naczelnika Urzędu Celno-Skarbowego ma co do zasady dwóch adresatów. Są nimi Podatnik (importer) oraz przedstawiciel pośredni (agencja) – tak też miało miejsce w przedmiotowej sprawie. Wynika to bezpośrednio z faktu, że w przedstawicielstwie pośrednim agencja działa we własnym imieniu, ale na rzecz importera. Obie te strony stają się solidarnie odpowiedzialne za powstałe zobowiązania. Decyzje nie wskazują wprost podmiotu, który zobowiązany jest do zapłaty tej należności, gdyż to wynika z przepisów prawa, a mianowicie z powołanego w pytaniu art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy w kontekście importów dokonywanych w ramach przedstawicielstwa pośredniego. Każda z decyzji zawiera w swojej treści następującą sentencję: (…)

– nie określając w sposób bezpośredni podmiotu zobowiązanego do uiszczenia kwoty podatku wynikającego z decyzji.

5b. Wszystkie decyzje zostały wydane 12 maja 2026 r. i skutecznie doręczone Podatnikowi 19 maja 2026 r.

5c. Kwoty podatku wynikające z tych decyzji zostały uregulowane przez Podatnika (Wnioskodawcę) na konto właściwego organu podatkowego dnia 28 maja 2026 r. Uregulowana została zarówno kwota należności głównej, tj. zaległości podatkowej, jak i odsetek za zwłokę.

Pytanie

Czy Wnioskodawca będzie uprawniony do odliczenia podatku naliczonego wynikającego z otrzymanych decyzji określających wysokość podatku należnego z tytułu importu towarów w okresie, w którym otrzymał decyzje i zapłacił zobowiązanie z nich wynikające wraz z odsetkami od zaległości podatkowych?

Pana stanowisko w sprawie

Import towarów na terytorium kraju na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy z 11.03.2004 r. o podatku od towarów i usług – dalej u.p.t.u. – jest czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Przez import towarów zgodnie z definicją zawartą w art. 2 pkt 7 u.p.t.u. rozumie się przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej.

Podobnie art. 30 dyrektywy 2006/112/WE Rady z 28.11.2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – dalej dyrektywa VAT, stanowi, że import towarów oznacza wprowadzenie na terytorium Unii Europejskiej towarów, które nie znajdują się w swobodnym obrocie w rozumieniu art. 24 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską, jak też wprowadzenie na terytorium UE towarów znajdujących się w swobodnym obrocie pochodzących z terytorium trzeciego stanowiącego część terytorium celnego UE.

Podatnikami są - na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy - osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Stosownie do uregulowań art. 17 ust. 1 pkt 1 u.p.t.u. podatnikami podatku od towarów i usług są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, na których ciąży obowiązek uiszczenia cła, również w przypadku, gdy na podstawie przepisów celnych importowany towar jest zwolniony od cła albo cło na towar zostało zawieszone, w części lub w całości, albo zastosowano preferencyjną, obniżoną lub zerową stawkę celną.

Podobnie na mocy art. 17 ust. 1 pkt 2 u.p.t.u. podatnikami podatku od towarów i usług są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne uprawnione do korzystania z procedury uszlachetniania czynnego lub procedury odprawy czasowej, w tym również osoby, na które zgodnie z odrębnymi przepisami, zostały przeniesione prawa i obowiązki osoby uprawnionej do korzystania z procedury.

Na podstawie art. 19a ust. 9 u.p.t.u. obowiązek podatkowy w imporcie towarów powstaje co do zasady z chwilą powstania długu celnego. Wyjątek od tej reguły stanowią przepisy art. 19a ust. 10a i 11 u.p.t.u, które nie mają zastosowania w niniejszej sprawie.

Na podstawie art. 30b ust. 1 u.p.t.u. podstawą opodatkowania z tytułu importu towarów jest wartość celna powiększona o należne cło. Jeżeli przedmiotem importu są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym, podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o należne cło i podatek akcyzowy.

Podstawa opodatkowania, o której mowa w art. 30b ust. 1–3a u.p.t.u., stosownie do art. 30b ust. 4 i 6 u.p.t.u., obejmuje koszty dodatkowe, takie jak koszty prowizji, opakowania, transportu i ubezpieczenia – o ile nie zostały włączone do wartości celnej – ponoszone do pierwszego miejsca przeznaczenia na terytorium kraju, jak również wynikające z transportu do innego miejsca przeznaczenia znajdującego się na terytorium Unii Europejskiej, jeżeli miejsce to jest znane w momencie dokonania importu. Do podstawy opodatkowania dolicza się też opłaty oraz inne należności, jeżeli organy celne mają obowiązek pobierać te należności z tytułu importu towarów.

W art. 30b ust. 5 u.p.t.u. zostało zdefiniowane pojęcie pierwszego miejsca przeznaczenia. Rozumie się przez to miejsce wymienione w liście przewozowym lub jakimkolwiek innym dokumencie przewozowym, na podstawie którego towary są importowane. W przypadku braku takiej informacji za pierwsze miejsce przeznaczenia uważa się miejsce pierwszego przeładunku na terytorium kraju.

Na podstawie art. 30b ust. 7 u.p.t.u. przy ustalaniu podstawy opodatkowania, o której mowa w art. 30b ust. 1–3a u.p.t.u., przepisy art. 29a ust. 7 pkt 1 i 2 u.p.t.u. stosuje się odpowiednio. Tym samym podstawa opodatkowania nie obejmuje kwot:

1. stanowiących obniżkę cen w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty,

2. udzielonych nabywcy opustów i obniżek cen, uwzględnionych w momencie sprzedaży.

Zasady wymiaru i poboru podatku z tytułu importu towarów uregulowane zostały w dziale VII u.p.t.u. Na podstawie art. 33 ust. 1–4 u.p.t.u. podatnicy, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 1b u.p.t.u., są obowiązani do obliczenia i wykazania w:

1. zgłoszeniu celnym albo

2. rozliczeniu zamknięcia, o którym mowa w art. 175 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) 2015/2446 z dnia 28 lipca 2015 r. uzupełniającego rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 w odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnego kodeksu celnego - dalej „rozporządzenie 2015/2446”, w przypadkach, o których mowa w art. 324 lub art. 325 rozporządzenia 2015/2447

- kwoty podatku, z uwzględnieniem obowiązujących stawek, z zastrzeżeniem art. 33b u.p.t.u.

Jeżeli organ celny stwierdzi, że w zgłoszeniu celnym lub w rozliczeniu zamknięcia kwota podatku została wykazana nieprawidłowo, wówczas naczelnik urzędu celno-skarbowego wydaje decyzję określającą podatek w prawidłowej wysokości. Po przyjęciu zgłoszenia celnego lub po przedstawieniu rozliczenia zamknięcia podatnik może wystąpić z wnioskiem do naczelnika urzędu celno-skarbowego o wydanie decyzji określającej podatek w prawidłowej wysokości.

Przepis art. 33 ust. 4 u.p.t.u. zobowiązuje podatnika w terminie 10 dni, licząc od dnia jego powiadomienia przez organ celny o wysokości należności podatkowych, do wpłacenia kwoty obliczonego podatku, z zastrzeżeniem art. 33a i 33b u.p.t.u.

Z kolei na mocy art. 34 ust. 1 u.p.t.u. w przypadkach innych niż określone w art. 33 ust. 1–3 u.p.t.u. kwotę podatku należnego z tytułu importu towarów określa naczelnik urzędu celno-skarbowego w drodze decyzji.

Od 1.05.2016 r. zastosowanie mają przepisy rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z 9.10.2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny – dalej UKC. Na podstawie art. 166 ust. 1 UKC organy celne mogą wyrazić zgodę, aby osoba zgłosiła towary do procedury celnej w formie zgłoszenia uproszczonego, w którym można pominąć pewne dane, o których mowa w art. 162 UKC lub dokumenty załączane do zgłoszenia, o których mowa w art. 163 UKC.

Z kolei art. 166 ust. 2 UKC stanowi, że regularne stosowanie zgłoszenia uproszczonego, o którym mowa w art. 166 ust. 1 UKC, wymaga uzyskania pozwolenia organu celnego.

Natomiast przepisy art. 182 ust. 1–3 UKC stanowią, że organy celne mogą zezwolić osobie, na jej wniosek, na złożenie zgłoszenia celnego, w tym zgłoszenia uproszczonego, w formie wpisu do rejestru zgłaszającego, jeżeli dane tego zgłoszenia są do dyspozycji organów celnych w systemie elektronicznym zgłaszającego w momencie złożenia zgłoszenia celnego w formie wpisu do rejestru zgłaszającego. Zgłoszenie celne uznaje się za przyjęte w momencie dokonania wpisu towarów do rejestru.

Organy celne mogą, na wniosek, uchylić wymóg przedstawienia towarów. W takim przypadku towary uznaje się za zwolnione w momencie wpisu do rejestru zgłaszającego. Wymóg ten uchyla się, jeżeli spełnione są określone warunki.

Na podstawie art. 33a ust. 1-3 u.p.t.u. czynny podatnik VAT może rozliczyć VAT należny z tytułu importu towarów w bieżącej deklaracji VAT, o ile nie zalega on ze składkami na ubezpieczenie społeczne ZUS, ani nie posiada zaległości podatkowych w podatkach stanowiących dochód budżetu państwa, przekraczających odrębnie z każdego tytułu, w tym odrębnie w każdym podatku, odpowiednio 3% kwoty należnych składek i należnych podatków.

Konieczne jest też spełnienie warunku dokonywania zgłoszeń celnych przez przedstawiciela bezpośredniego lub pośredniego w rozumieniu przepisów celnych, chyba że podatnik posiada status upoważnionego przedsiębiorcy w rozumieniu art. 38 UKC lub posiada pozwolenie na stosowanie uproszczenia, o którym mowa w art. 166 oraz art. 182 UKC.

Stosownie do art. 33a ust. 6a ustawy, w brzmieniu obowiązującym do 31 grudnia 2025 r., w przypadku gdy podatnik nie rozliczył w całości lub w części podatku należnego z tytułu importu towarów na zasadach określonych w ust. 1, może dokonać korekty deklaracji podatkowej w terminie 4 miesięcy, licząc od miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów.

Natomiast zgodnie z art. 33a ust. 6a ustawy, w brzmieniu obowiązującym od 1 tycznia 2026 r. (zmiana wprowadzona ustawą z dnia 7 listopada 2025 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2025 r. poz. 1811), w przypadku gdy podatnik nie rozliczył w całości lub w części podatku należnego z tytułu importu towarów na zasadach określonych w ust. 1, może dokonać korekty deklaracji podatkowej:

1. w terminie 4 miesięcy, licząc od miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów;

2. w terminie późniejszym niż określony w pkt 1, jednak nie później niż w terminie miesiąca po upływie terminu na złożenie zgłoszenia uzupełniającego - w przypadku gdy podatnik stosuje uproszczenie, o którym mowa w art. 166 unijnego kodeksu celnego, i posiada status upoważnionego przedsiębiorcy w rozumieniu art. 38 unijnego kodeksu celnego.

Przy czym należy zaznaczyć, że art. 33a ust. 6a ustawy w brzmieniu obowiązującym od 1 tycznia 2026 r. stosuje się do importu towarów, dla których zgłoszenie uproszczone zostało złożone po dniu 18 czerwca 2025 r.

Na mocy art. 33a ust. 7 u.p.t.u. podatnik, który wybrał rozliczenie podatku należnego z tytułu importu towarów na zasadach określonych w ust. 1 i nie rozliczył tego podatku w całości lub w części na tych zasadach w terminie, o którym mowa w ust. 6a, traci prawo do rozliczania w deklaracji podatkowej podatku należnego z tytułu importu towarów wykazanego w zgłoszeniu celnym, w odniesieniu do którego nie rozliczył w całości podatku w deklaracji podatkowej. Podatnik jest obowiązany do zapłaty kwoty podatku wraz z odsetkami naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu do poboru kwoty należności celnych przywozowych wynikających z długu celnego.

W przypadku, gdy zgłoszenie celne dotyczące towarów, o których mowa w ust. 1, jest dokonywane przez przedstawiciela bezpośredniego lub pośredniego w rozumieniu przepisów celnych, przepis ust. 7 stosuje się odpowiednio, z tym że obowiązek zapłaty kwoty podatku wraz z odsetkami ciąży solidarnie na podatniku oraz na działającym na jego rzecz przedstawicielu – art. 33a ust. 8 ustawy.

Powyższy przepis wskazuje, że przedstawiciel (pośredni i bezpośredni) ponosi odpowiedzialność solidarną z importerem za zapłatę kwoty podatku z odsetkami z tytułu importu towarów. Zarówno przedstawiciel pośredni, jak i bezpośredni odpowiadają solidarnie z podatnikiem za podatek, który stanie się należny w przypadku utraty prawa do odliczenia VAT bezpośrednio w deklaracji podatkowej.

Zgodnie z art. 37 ust. 1 u.p.t.u. podatnik jest obowiązany zapłacić kwotę podatku określoną w decyzjach naczelnika urzędu celno-skarbowego, o których mowa w art. 33 ust. 2-3 oraz art. 34, w terminie 10 dni, licząc od dnia doręczenia tych decyzji.

Na podstawie art. 37 ust. 1a i 1b u.p.t.u. w przypadku, gdy kwota podatku należnego z tytułu importu towarów została określona w decyzjach, o których mowa w art. 33 ust. 2-3 oraz w art. 34, naczelnik urzędu skarbowego właściwy do poboru kwoty należności celnych przywozowych wynikających z długu celnego pobiera od niepobranej kwoty podatku odsetki z uwzględnieniem wysokości i zasad obowiązujących na potrzeby odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych, z zastrzeżeniem ust. 1aa i 1ab, z tym że ich wysokość jest liczona od dnia następującego po dniu powstania obowiązku podatkowego do dnia powiadomienia o wysokości należności podatkowych.

Od kwoty podatku wynikającego z decyzji, o której mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz w art. 34 u.p.t.u., niezapłaconej w terminie pobiera się odsetki za zwłokę zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej.

Powyższe zasady, stosownie do art. 37 ust. 3 u.p.t.u., stosuje się odpowiednio do decyzji dyrektora izby administracji skarbowej.

Do należności podatkowych określonych zgodnie z art. 33 ust. 1, z wyjątkiem przypadków określonych w art. 33a, stosuje się odpowiednio przepisy celne dotyczące powiadamiania dłużnika o kwocie należności wynikających z długu celnego.

Przedmiotem niniejszego wniosku jest prawo do odliczenia podatku przez Wnioskodawcę (zarejestrowanego czynnego podatnika podatku VAT) wynikającego z decyzji organu podatkowego wydanych dla Wnioskodawcy, które określały wysokość podatku należnego z tytułu importu towarów. Do zapłaty podatku określonego w decyzjach organu był Wnioskodawca, co też uczynił płacąc go wraz z odsetkami od zaległości podatkowych w terminie 10 dni od momentu doręczenia decyzji Wnioskodawcy. Zaimportowane towary, będące przedmiotem skorygowanych z urzędu zgłoszeń celnych przez właściwy organ podatkowy, były własnością Wnioskodawcy i były wykorzystywane przez niego w działalności gospodarczej w związku z czynnościami opodatkowanymi.

Podstawowe zasady dotyczące odliczania podatku naliczonego zostały sformułowane w art. 86 ust. 1 ustawy. W myśl tego przepisu - w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Natomiast w myśl art. 86 ust. 2 pkt 2 ustawy kwotę podatku naliczonego stanowi w przypadku importu towarów - kwota podatku:

a. wynikająca z dokumentu celnego,

b. należnego, w przypadku, o którym mowa w art. 33a,

c. wynikająca z deklaracji importowej, w przypadku, o którym mowa w art. 33b.

d. wynikająca z decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2-3 i art. 34.

W myśl art. 86 ust. 10 i ust. 10b pkt 1 ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy. Jednak w przypadku, gdy kwota podatku wynika z dokumentu celnego, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał dokument celny.

Na podstawie art. 86 ust. 10d ustawy, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje:

1. w przypadku stosowania w imporcie towarów uproszczenia, o którym mowa w art. 182 unijnego kodeksu celnego - za okres rozliczeniowy, w którym podatnik dokonał wpisu do rejestru zgłaszającego; obniżenie kwoty podatku należnego następuje pod warunkiem dokonania przez podatnika zapłaty podatku wykazanego w dokumencie celnym stanowiącym zgłoszenie uzupełniające dotyczące tego okresu rozliczeniowego, z zastrzeżeniem art. 33a;

2. w przypadku decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz art. 34 - w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał decyzję; obniżenie kwoty podatku należnego następuje pod warunkiem dokonania przez podatnika zapłaty podatku wynikającego z decyzji.

Ponadto w myśl art. 168 lit. e Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz.Urz.UE.L 347 z 11.12.2006 str. 1, z późn. zm.), jeżeli towary i usługi wykorzystywane są na potrzeby opodatkowanych transakcji podatnika, podatnik jest uprawniony, w państwie członkowskim, w którym dokonuje tych transakcji, do odliczenia następujących kwot od kwoty VAT, który jest zobowiązany zapłacić - VAT należnego lub zapłaconego z tytułu importu towarów na terytorium tego państwa członkowskiego.

Podatnik ma więc prawo do odliczenia podatku VAT należnego lub zapłaconego w związku z importem towarów do państwa członkowskiego, w którym przeprowadza on transakcje podlegające opodatkowaniu w zakresie, w jakim te (importowane) towary są wykorzystywane do celów tych opodatkowanych transakcji.

Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, prawo do odliczenia VAT obciążającego nabycie towarów lub usług zakłada, że wydatki poczynione w celu ich nabycia stanowią elementy cenotwórcze transakcji objętych podatkiem należnym, które rodzą prawo do odliczenia (np. wyroki C–465/03 w sprawie Kretztechnik, pkt 35; C–435/05 w sprawie Inverstrand BV, pkt 23; C–437/06 w sprawie Securenta, pkt 27; C-29/08 w sprawie AB SKF pkt 57).

Zatem, co do zasady, prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje tylko czynnym podatnikom podatku od towarów i usług w przypadku, gdy dokonywane zakupy mają związek z czynnościami opodatkowanymi. Odliczyć można więc podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Przy czym, związek ten może być bezpośredni lub pośredni.

O bezpośrednim związku dokonywanych zakupów z działalnością można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży - towary handlowe lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów będących przedmiotem dostawy, czy też niezbędne do świadczenia usług; bezpośrednio więc wiążą się z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania firmy. Mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym osiąganymi przychodami. Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością gospodarczą, istnieć musi związek przyczynowo - skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług, a powstaniem obrotu.

Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w tych terminach, na mocy art. 86 ust. 11 u.p.t.u., może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika rozliczającego się kwartalnie, w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Z kolei, jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej:

1. za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, albo

2. za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych, po okresie rozliczeniowym, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego

- nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego – w myśl art. 86 ust. 13 u.p.t.u.

W przepisach prawa krajowego kwestia prawa do odliczenia VAT z tytułu importu towarów uregulowana została w powołanym art. 86 ustawy, zgodnie z którym podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia VAT w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Zatem, aby podatnik miał prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z otrzymanych dokumentów celnych, czy też z decyzji właściwego organu podatkowego warunkiem koniecznym jest wykorzystanie importowanego towaru do działalności opodatkowanej tego podatnika. Przy czym, jak wskazał TSUE, koszt świadczeń powodujących naliczenie podatku, powinien być włączony w cenę poszczególnych transakcji objętych podatkiem należnym lub w cenę towarów lub usług świadczonych przez podatnika w ramach jego działalności gospodarczej. W przypadku decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2 i 3 oraz art. 34 u.p.t.u., prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał decyzję. Obniżenie kwoty podatku należnego następuje pod warunkiem, że podatnik dokonał zapłaty podatku wynikającego z decyzji (art. 86 ust. 10d pkt 2 ustawy).

Wnioskodawca uważa, że będzie miał prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego w związku z dokonaniem importu towarów i zapłatą nałożonego na niego zobowiązania z tytułu decyzji wydanych przez właściwy organ podatkowy, ponieważ jego zdaniem istnieje związek pomiędzy podatkiem VAT z tytułu importu zapłaconym przez Wnioskodawcę a czynnościami opodatkowanymi w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej.

Wnioskodawca stoi na stanowisku, że prawo podatnika do odliczenia podatku naliczonego w związku z importem towarów jest ściśle uwarunkowane łącznym spełnieniem trzech przesłanek, które można skategoryzować w trzech obszarach:

1. aspekt faktyczny: musi dojść do rzeczywistego sprowadzenia towarów na terytorium kraju (zaistnienie czynności importu);

2. aspekt formalny: podatnik musi dysponować właściwym dokumentem celnym (lub decyzją), który precyzyjnie określa wysokość należnego podatku VAT;

3. aspekt celowościowy: importowane towary muszą pozostawać w bezpośrednim związku z działalnością opodatkowaną prowadzoną przez podatnika.

Zatem analiza przedstawionych okoliczności sprawy prowadzi – w opinii Wnioskodawcy – do wniosku, że w przedmiotowej sprawie zostały spełnione wszystkie ww. przesłanki dające prawo do odliczenia, tj. doszło do rzeczywistego sprowadzenia towarów na terytorium kraju, istnieje związek pomiędzy importem towarów, a czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez Wnioskodawcę oraz jest on w posiadaniu właściwego dokumentu z precyzyjnie określoną kwotą należnego podatku VAT, co oznacza, że podatnik będzie miał prawo do odliczenia podatku VAT w związku z dokonaniem importu towarów i zapłatą nałożonego na niego zobowiązania wykazanego przez właściwy organ podatkowy w przedmiotowych decyzjach.

W świetle powyższego, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że po otrzymaniu decyzji i zapłacie wynikającego z nich podatku, nabył prawo do wykazania tej kwoty jako podatku naliczonego w deklaracji za okres, w którym decyzje te zostały mu doręczone.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej ustawą:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają:

1. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju;

2. eksport towarów;

3. import towarów na terytorium kraju;

4. wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju;

5. wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.

W myśl art. 2 pkt 7 ustawy:

Przez import towarów należy rozumieć przywóz towarów z terytorium państwa trzeciego na terytorium Unii Europejskiej.

Na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 1 ustawy:

Podatnikami są również osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne na których ciąży obowiązek uiszczenia cła, również w przypadku, gdy na podstawie przepisów celnych importowany towar jest zwolniony od cła albo cło na towar zostało zawieszone, w części lub w całości, albo zastosowano preferencyjną, obniżoną lub zerową stawkę celną.

Stosownie do art. 19a ust. 9 ustawy:

Obowiązek podatkowy z tytułu importu towarów powstaje z chwilą powstania długu celnego, z zastrzeżeniem ust. 10a i 11.

Zgodnie z art. 5 ust. 6, 15, 18 i 19 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego Unijny Kodeks Celny (Dz. Urz. UE L 269 z 10 października 2013 r. str. 1 ze zm.) – zwanego dalej UKC:

6. „przedstawiciel celny” oznacza każdą osobę ustanowioną przez inną osobę w celu prowadzenia czynności i załatwiania formalności wymaganych przepisami prawa celnego przed organami celnymi;

7. „zgłaszający” oznacza osobę, która składa zgłoszenie celne, deklarację do czasowego składowania, przywozową deklarację skróconą, wywozową deklarację skróconą, zgłoszenie do powrotnego wywozu lub powiadomienie o powrotnym wywozie we własnym imieniu, albo osobę, w której imieniu takie zgłoszenie, deklaracja lub powiadomienie są składane;

8. „dług celny” oznacza nałożony na określoną osobę obowiązek zapłaty stosownej kwoty należności celnych przywozowych lub wywozowych, określonej dla danych towarów na mocy obowiązujących przepisów prawa celnego;

9. „dłużnik” oznacza każdą osobę odpowiedzialną za dług celny.

Natomiast stosownie do art. 77 ust. 2 i 3 UKC:

2. Dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego.

3. Dłużnikiem jest zgłaszający. W przypadku przedstawicielstwa pośredniego dłużnikiem jest również osoba, na której rzecz dokonuje się zgłoszenia celnego.
   Jeżeli zgłoszenie celne dotyczące jednej z procedur, o których mowa w ust. 1, zostaje sporządzone na podstawie danych powodujących, że nie zostają pobrane w całości lub części należności celne przywozowe, osoba, która dostarczyła dane wymagane do sporządzenia zgłoszenia i która wiedziała lub powinna była wiedzieć, że dane te są nieprawdziwe, jest również dłużnikiem.

Jednocześnie, jak stanowi art. 18 ust. 1 UKC:

Każda osoba może ustanowić przedstawiciela celnego.

Przedstawicielstwo może być bezpośrednie - w tym przypadku przedstawiciel celny działa w imieniu i na rzecz innej osoby, lub pośrednie - w tym przypadku przedstawiciel celny działa we własnym imieniu, lecz na rzecz innej osoby.

Zgodnie z powołanymi przepisami, dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego, natomiast dłużnikiem, czyli podmiotem odpowiedzialnym za dług celny jest zgłaszający. Obowiązek uiszczenia cła związany jest z długiem celnym ciążącym na określonym podmiocie. Zatem, w przypadku importu towarów, podatnikiem jest ten podmiot, który jest dłużnikiem celnym, czyli co do zasady podmiot dokonujący zgłoszenia celnego lub podmiot, na rzecz którego działa przedstawiciel pośredni.

Jak stanowi art. 30b ust. 1 ustawy:

Podstawą opodatkowania z tytułu importu towarów jest wartość celna powiększona o należne cło. Jeżeli przedmiotem importu są towary opodatkowane podatkiem akcyzowym, podstawą opodatkowania jest wartość celna powiększona o należne cło i podatek akcyzowy.

Zgodnie z art. 33 ust. 1 ustawy:

Podatnicy, o których mowa w art. 17 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 1b, są obowiązani do obliczenia i wykazania w:

1. zgłoszeniu celnym albo

2. rozliczeniu zamknięcia, o którym mowa w art. 175 rozporządzenia 2015/2446, w przypadkach, o których mowa w art. 324 lub art. 325 rozporządzenia 2015/2447

- kwoty podatku, z uwzględnieniem obowiązujących stawek, z zastrzeżeniem art. 33b.

Według art. 33 ust. 2 ustawy:

Jeżeli przed zwolnieniem towaru, o którym mowa w art. 194 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny (Dz.Urz. UE L 269 z 10.10.2013, str. 1, z późn. zm.16)), zwanego dalej „unijnym kodeksem celnym”, organ celny stwierdzi, że w zgłoszeniu celnym kwota podatku została wykazana nieprawidłowo, naczelnik urzędu celno-skarbowego wydaje decyzję, w której określa:

1. podatek w prawidłowej wysokości - w przypadku gdy decyzja jest wydawana przed zwolnieniem towaru;

2. różnicę między kwotą podatku w prawidłowej wysokości a kwotą podatku już wykazaną – w przypadku gdy decyzja jest wydawana po zwolnieniu towaru.

Art. 33 ust. 2a ustawy stanowi:

Jeżeli po zwolnieniu towaru, o którym mowa w art. 194 unijnego kodeksu celnego, organ celny stwierdzi, że w zgłoszeniu celnym, rozliczeniu zamknięcia albo decyzji kwota podatku została wykazana nieprawidłowo albo nie została określona w prawidłowej wysokości, naczelnik urzędu celno-skarbowego wydaje decyzję określającą różnicę między kwotą podatku w prawidłowej wysokości a kwotą podatku już wykazaną albo określoną.

Zgodnie z art. 33 ust. 3 i 4 ustawy:

3. Po przyjęciu zgłoszenia celnego lub po przedstawieniu rozliczenia zamknięcia podatnik może wystąpić z wnioskiem do naczelnika urzędu celno-skarbowego o wydanie decyzji określającej różnicę między kwotą podatku w prawidłowej wysokości a kwotą podatku już wykazaną albo określoną.

4. Podatnik jest obowiązany w terminie 10 dni, licząc od dnia jego powiadomienia przez organ celny o wysokości należności podatkowych, do wpłacenia kwoty obliczonego podatku, z zastrzeżeniem art. 33a i art. 33b.

W myśl art. 33a ust. 1 ustawy:

Podatnik zarejestrowany jako podatnik VAT czynny może rozliczyć kwotę podatku należnego z tytułu importu towarów w deklaracji podatkowej składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów.

Jednocześnie na podstawie art. 33a ust. 2 ustawy:

Przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem:

1. przedstawienia przez podatnika naczelnikowi urzędu celno-skarbowego, wydanych nie wcześniej niż 6 miesięcy przed dokonaniem importu:
   a) zaświadczeń o braku zaległości we wpłatach należnych składek na ubezpieczenie społeczne oraz we wpłatach poszczególnych podatków stanowiących dochód budżetu państwa, przekraczających odrębnie z każdego tytułu, w tym odrębnie w każdym podatku, odpowiednio 3% kwoty należnych składek i należnych zobowiązań podatkowych w poszczególnych podatkach; udział zaległości w kwocie składek lub podatku ustala się w stosunku do kwoty należnych wpłat za okres rozliczeniowy, którego dotyczy zaległość,
   b) potwierdzenia zarejestrowania podatnika jako podatnika VAT czynnego.

2. (uchylony)

3. dokonywania zgłoszeń celnych przez przedstawiciela bezpośredniego lub pośredniego w rozumieniu przepisów celnych.

Według art. 33a ust. 2a ustawy:

Wymóg przedstawienia przez podatnika dokumentów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, uważa się za spełniony również w przypadku złożenia przez podatnika oświadczeń o tej samej treści.

Stosownie do art. 33a ust. 5 ustawy:

W przypadku gdy zgłoszenie celne dotyczące towarów, o których mowa w ust. 1, jest dokonywane przez przedstawiciela pośredniego w rozumieniu przepisów celnych, uprawnienie, o którym mowa w ust. 1, przysługuje podatnikowi, na rzecz którego jest składane zgłoszenie celne. Przepisy ust. 2-3 stosuje się odpowiednio.

Art. 33a ust. 6a ustawy stanowi, że:

W przypadku gdy podatnik nie rozliczył w całości lub w części podatku należnego z tytułu importu towarów na zasadach określonych w ust. 1, może dokonać korekty deklaracji podatkowej w terminie 4 miesięcy, licząc od miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów.

Zgodnie z art. 33a ust. 6a ustawy w brzmieniu obowiązującym od 2 stycznia 2026 r.:

W przypadku gdy podatnik nie rozliczył w całości lub w części podatku należnego z tytułu importu towarów na zasadach określonych w ust. 1, może dokonać korekty deklaracji podatkowej:

1. w terminie 4 miesięcy, licząc od miesiąca następującego po miesiącu, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu importu tych towarów;

2. w terminie późniejszym niż określony w pkt 1, jednak nie później niż w terminie miesiąca po upływie terminu na złożenie zgłoszenia uzupełniającego - w przypadku gdy podatnik stosuje uproszczenie, o którym mowa w art. 166 unijnego kodeksu celnego, i posiada status upoważnionego przedsiębiorcy w rozumieniu art. 38 unijnego kodeksu celnego.

Przy czym należy zaznaczyć, że art. 33a ust. 6a ustawy w nowym brzmieniu stosuje się do importu towarów, dla których zgłoszenie uproszczone zostało złożone po dniu 18 czerwca 2025 r.

Z art. 33a ust. 7 ustawy wynika:

Podatnik, który wybrał rozliczenie podatku należnego z tytułu importu towarów na zasadach określonych w ust. 1 i nie rozliczył tego podatku w całości lub w części na tych zasadach w terminie, o którym mowa w ust. 6a, traci prawo do rozliczania w deklaracji podatkowej podatku należnego z tytułu importu towarów wykazanego w zgłoszeniu celnym, w odniesieniu do którego nie rozliczył w całości podatku w deklaracji podatkowej. Podatnik jest obowiązany do zapłaty kwoty podatku wraz z odsetkami naczelnikowi urzędu skarbowego właściwemu do poboru kwoty należności celnych przywozowych wynikających z długu celnego.

Art. 34 ustawy stanowi:

W przypadkach innych niż określone w art. 33 ust. 1-3 kwotę podatku należnego z tytułu importu towarów określa naczelnik urzędu celno-skarbowego w drodze decyzji.

W myśl art. 37 ust. 1 ustawy:

Podatnik jest obowiązany zapłacić kwotę podatku określoną w decyzjach naczelnika urzędu celno-skarbowego, o których mowa w art. 33 ust. 2-3 oraz art. 34, w terminie 10 dni, licząc od dnia doręczenia tych decyzji.

Natomiast z art. 37 ust. 1a ustawy wynika:

W przypadku gdy kwota podatku należnego z tytułu importu towarów została określona w decyzjach, o których mowa w art. 33 ust. 2-3 oraz w art. 34, naczelnik urzędu skarbowego właściwy do poboru kwoty należności celnych przywozowych wynikających z długu celnego pobiera od niepobranej kwoty podatku odsetki z uwzględnieniem wysokości i zasad obowiązujących na potrzeby odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych, z zastrzeżeniem ust. 1aa i 1ab, z tym że ich wysokość jest liczona od dnia następującego po dniu powstania obowiązku podatkowego do dnia powiadomienia o wysokości należności podatkowych.

Z opisu sprawy wynika, że jest Pan zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT prowadzącym działalność gospodarczą od 3 lipca 2015 r. Głównym przedmiotem ww. działalności jest handel hurtowy i detaliczny preparatami rowerowymi. W ramach tej działalności dokonuje Pan regularnych importów towarów, które później przeznaczone są do dalszej odsprzedaży. W okresach kwiecień 2023 r., lipiec 2023 r., sierpień 2023 r. dokonał Pan 4 zgłoszeń celnych za pośrednictwem agencji celnej działającej jako przedstawiciel pośredni we własnym imieniu lecz na Pana rzecz, zgłaszając do procedury dopuszczenia do obrotu towar wskazany we wpisie do rejestru zgłaszającego pod odpowiednim numerem. Zgłaszający wpisując w polu 44 każdego z tych zgłoszeń zadeklarował rozliczenie podatku od towarów i usług w deklaracji podatkowej składanej za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy, tj. zgodnie z art. 33a ust. 1 ustawy VAT. Miał Pan obowiązek przesłać do Urzędu Skarbowego JPK_VAT z deklaracją za miesiąc kwiecień 2023 r. do 25 maja 2023 r., za miesiąc lipiec 2023 r. do 25 sierpnia 2023 r., za miesiąc sierpień 2023 r. do 25 września 2023 r. i rozliczyć w nich kwotę podatku należnego z tytułu importu towarów wynikających z poszczególnych zgłoszeń celnych.

W wyniku dokonanej przez właściwy organ podatkowy weryfikacji i kontroli prawidłowości rozliczenia podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów w trybie art. 33a ustawy VAT przeprowadzonej na podstawie danych dostępnych w JPK_VAT ustalono, że dokonując importu towarów, skorzystał Pan z rozliczenia podatku VAT w oparciu o procedurę wynikającą z art. 33a ustawy o podatku od towarów i usług, mimo iż nie spełniał jednego z warunków dających prawo do skorzystania z tego typu uproszczenia, tj. złożył deklarację podatkową za okres kwartalny zamiast miesięczny.

W związku z powyższym otrzymał Pan w sumie 4 decyzje dotyczące łącznie 4 różnych zgłoszeń celnych sporządzonych przez agencję działającą jako przedstawiciel pośredni, która we własnym imieniu, lecz na Pana rzecz, zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu towar wskazany we właściwych dokumentach celnych. Każda z tych decyzji określa kwotę podatku od towarów i usług należną z tytułu importu. Obowiązek zapłaty kwoty podatku wraz z odsetkami ciążył na Panu oraz agencji celnej dokonującej w Pana imieniu zgłoszeń celnych. Wszystkie decyzje zostały wydane 12 maja 2026 r. i skutecznie doręczone Panu 19 maja 2026 r. Po otrzymaniu ww. decyzji w sprawie dokonał Pan 28 maja 2026 r. zapłaty kwoty należności głównej, tj. zaległości podatkowej, jak i odsetek za zwłokę.

Odnosząc się do kwestii objętej zakresem pytania należy zauważyć, że stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy:

W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Według art. 86 ust. 2 pkt 2 ustawy:

Kwotę podatku naliczonego stanowi w przypadku importu towarów - kwota podatku:

a) wynikająca z otrzymanego dokumentu celnego,

b) należnego, w przypadku, o którym mowa w art. 33a,

c) wynikająca z deklaracji importowej, w przypadku, o którym mowa w art. 33b,

d) wynikająca z decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2-3 i art. 34.

W myśl art. 86 ust. 10 ustawy:

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do nabytych lub importowanych przez podatnika towarów i usług powstał obowiązek podatkowy.

Przy czym, na podstawie art. 86 ust. 10b pkt 1 ustawy:

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 oraz pkt 2 lit. a - powstaje nie wcześniej niż w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał fakturę lub dokument celny.

Jednocześnie, zgodnie z art. 86 ust. 10d pkt 2 ustawy:

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w przypadku decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2-3 oraz art. 34 - w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał decyzję; obniżenie kwoty podatku należnego następuje pod warunkiem dokonania przez podatnika zapłaty podatku wynikającego z decyzji.

Z kolei art. 86 ust. 11 ustawy stanowi:

Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego w terminach określonych w ust. 10, 10d i 10e, może obniżyć kwotę podatku należnego w deklaracji podatkowej za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, w deklaracji podatkowej za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych.

Natomiast z art. 86 ust. 13 ustawy wynika:

Jeżeli podatnik nie dokonał obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w terminach, o których mowa w ust. 10, 10d, 10e i 11, może on obniżyć kwotę podatku należnego przez dokonanie korekty deklaracji podatkowej:

1. za okres, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego, albo

2. za jeden z trzech następnych okresów rozliczeniowych, a w przypadku podatnika, o którym mowa w art. 99 ust. 2 i 3, za jeden z dwóch następnych okresów rozliczeniowych, po okresie rozliczeniowym, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego

- nie później jednak niż w ciągu 5 lat, licząc od początku roku, w którym powstało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego.

Należy zatem wskazać, że stosownie do art. 86 ust. 2 pkt 2 lit. d i ust. 10 oraz ust. 10d pkt 2 ustawy, podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w rozliczeniu za okres, w którym w odniesieniu do importowanych towarów powstał obowiązek podatkowy, w zakresie, w jakim towary te wykorzystywane są do wykonywania czynności opodatkowanych. W przypadku decyzji, o których mowa w art. 33 ust. 2-3 oraz art. 34, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego powstaje w rozliczeniu za okres, w którym podatnik otrzymał decyzję; przy czym, obniżenie kwoty podatku należnego następuje pod warunkiem dokonania przez podatnika zapłaty podatku wynikającego z decyzji.

Z opisu sprawy wynika, że po otrzymaniu wydanych 12 maja 2026 r. i skutecznie doręczonych Panu 19 maja 2026 r. 4 decyzji dokonał Pan 28 maja 2026 r. zapłaty kwoty należności głównej, tj. zaległości podatkowej, jak i odsetek za zwłokę. Jednocześnie podał Pan, że zaimportowane towary, których dotyczą ww. decyzje były wykorzystywane przez Pana w prowadzonej działalności gospodarczej i służyły Panu do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług.

Mając zatem na uwadze obowiązujące przepisy prawa oraz przedstawione okoliczności sprawy należy uznać, że po dokonaniu zapłaty podatku wynikającego z otrzymanych przez Pana decyzji określających wysokość podatku należnego z tytułu importu towarów ma Pan prawo do odliczenia podatku naliczonego z ww. decyzji, na podstawie art. 86 ust. 1 w zw. z art. 86 ust. 2 pkt 2 lit. d) ustawy. Powyższe prawo odliczenia podatku naliczonego wynikającego z otrzymanych decyzji przysługuje Panu stosownie do art. 86 ust. 10d pkt 2 ustawy, w rozliczeniu za okres, w którym otrzymał Pan ww. decyzje organu celno-skarbowego.

Zatem Pana stanowisko uznaje za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia.

Informuję, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (zapytania). Inne kwestie przedstawione we wniosku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.

Ponadto wskazuję, że wezwanie, które zostało do Pana wystosowane było zasadne i zawierało prośbę o udzielenie informacji niezbędnych do wydania interpretacji indywidualnej w trybie art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa dla zaistniałego stanu faktycznego.

Zaznaczam także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego. Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem stanu faktycznego. Ponosi Pan ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty opis sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym przez Pana w złożonym wniosku. W związku z powyższym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, wydana interpretacja traci swą aktualność.

Jednocześnie podkreślam, że niniejsza interpretacja została wydana na podstawie przedstawionego we wniosku opisu sprawy co oznacza, że w przypadku gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, kontroli celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.

Zauważyć należy, że stosownie do art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej na wniosek zainteresowanego, wydaje w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W przedmiotowej sprawie powyższa interpretacja indywidualna wywiera zatem skutek prawny wyłącznie dla Pana.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosuje się Pan do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;

2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.