0112-KDIL2-1.4011.430.2026.2.TR

Interpretacja indywidualna
– stanowisko w części prawidłowe i w części nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanych stanów faktycznych w podatku dochodowym od osób fizycznych jest prawidłowe w części odnoszącej się do pytania nr 1 i nieprawidłowe w części odnoszącej się do pytania nr 2.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

23 kwietnia 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 21 kwietnia 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnił go Pan pismem z 23 lipca 2026 r. (wpływ 30 lipca 2026 r.) – w odpowiedzi na wezwanie. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanów faktycznych po przeformułowaniu w uzupełnieniu wniosku

Jest Pan polskim rezydentem podatkowym i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Na podstawie decyzji holenderskiej instytucji ubezpieczeniowej przyznano Panu rentę z tytułu całkowitej niezdolności do pracy Prawo do świadczenia zostało ustalone od dnia 9 października 2020 r.

W dniu 8 czerwca 2022 r. otrzymała Pan jednorazową wypłatę obejmującą:

· wyrównanie renty za okres od dnia 9 października 2020 r. do dnia 31 maja 2022 r. w kwocie (...) euro;

· dodatek urlopowy za okres od dnia 9 października 2020 r. do dnia 30 kwietnia 2022 r. w kwocie (...) euro.

Od czerwca 2022 r. renta była wypłacana w miesięcznych transzach zgodnie z decyzją.

Jednorazowa wypłata wyrównania nastąpiła wyłącznie z przyczyn związanych z zakończeniem postępowania prowadzonego przez holenderską instytucję ubezpieczeniową. Nie miał Pan wpływu ani na termin wydania decyzji, ani na termin dokonania wypłaty świadczenia.

Kwota otrzymanego świadczenia została wykazana w zeznaniu PIT za 2022 r.

Od świadczenia został pobrany podatek w Królestwie Niderlandów, który został uwzględniony przy sporządzaniu zeznania podatkowego w Polsce.

Powziął Pan jednak wątpliwość dotyczącą prawidłowego zastosowania przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz postanowień Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów do jednorazowo wypłaconego wyrównania świadczenia obejmującego okres wcześniejszy.

Pytania po przeformułowaniu w uzupełnieniu wniosku

1. Czy jednorazowo wypłacone w 2022 r. wyrównanie renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy, obejmujące należności za okres od 9 października 2020 r do 31 maja 2022 r., stanowi przychód podlegający opodatkowaniu wyłącznie w roku jego otrzymania zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych?

2. Czy okoliczność, że kwota wypłacona jednorazowo w 2022 r. stanowi wyrównanie renty należnej za okres od dnia 9 października 2020 r. do dnia 31 maja 2022 r. ma znaczenie dla sposobu zastosowania przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz postanowień Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów przy ustalaniu skutków podatkowych otrzymanego świadczenia?

Pana stanowisko w sprawie po przeformułowaniu w uzupełnieniu wniosku

Stanowisko do pytania nr 1

W Pana ocenie, przychód został wykazany w zeznaniu podatkowym za rok 2022 zgodnie z literalnym brzmieniem art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Jednocześnie Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy w przypadku jednorazowo wypłaconego wyrównania świadczenia należnego za okres wcześniejszy sam fakt dokonania wypłaty w 2022 r. jest wystarczający do ustalenia wszystkich skutków podatkowych, czy też przy wykładni przepisów należy uwzględnić szczególny charakter świadczenia jako wyrównania należnego za okres od dnia 9 października 2020 r. do dnia 31 maja 2022 r.

Jeżeli odpowiedź na powyższe pytanie jest twierdząca, poprosił Pan o wskazanie, czy okoliczności opisane w pytaniu nr 2 mają wpływ na ocenę skutków podatkowych przedstawionego stanu faktycznego.

Stanowisko do pytania 2

W Pana ocenie, charakter otrzymanego świadczenia jako wyrównania należnego za wcześniejszy okres jest elementem stanu faktycznego, który powinien zostać uwzględniony przy interpretacji przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz postanowień Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów.

W Pana ocenie, fakt, że świadczenie obejmuje należności za okres wcześniejszy i zostało wypłacone jednorazowo z przyczyn niezależnych od Pana, uzasadnia dokonanie wykładni przepisów z uwzględnieniem rzeczywistego charakteru tego świadczenia.

Pana zdaniem, opodatkowanie całej kwoty świadczenia w jednym roku podatkowym prowadzi do nieproporcjonalnego i nadmiernego obciążenia podatkowego, które nie odpowiada rzeczywistej zdolności płatniczej podatnika. Świadczenie stanowi wyrównanie dochodów za lata ubiegłe, a jego jednorazowa wypłata wynika wyłącznie z procedur administracyjnych, niezależnych od wnioskodawcy.

W związku z powyższym zasadne jest zastosowanie takiej wykładni przepisów prawa podatkowego, która uwzględnia rzeczywisty charakter dochodu oraz eliminuje negatywne skutki jego kumulacji w jednym roku podatkowym.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest w części prawidłowe i w części nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 592 ze zm.):

Osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy).

Na podstawie art. 3 ust. 1a ww. ustawy:

Za osobę mającą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się osobę fizyczną, która:

1. posiada na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej centrum interesów osobistych lub gospodarczych (ośrodek interesów życiowych) lub

2. przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej dłużej niż 183 dni w roku podatkowym.

W myśl art. 4a ustawy:

Przepisy art. 3 ust. 1, 1a, 2a i 2b stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska.

Ustawodawca przesądził zatem, że zgodnie z zasadą nieograniczonego obowiązku podatkowego osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów. Stąd też do tej kategorii osób mają zastosowanie ogólne reguły podatkowe, korygowane wyłącznie treścią umów międzynarodowych w sprawie zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu.

Ponieważ jest Pan polskim rezydentem podatkowym, a przedmiotowe wyrównanie renty otrzymał Pan z Holandii, to w analizowanej sprawie znajdą zastosowanie uregulowania konwencji z dnia 13 lutego 2002 r. między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów w sprawie eliminowania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu oraz zapobiegania uchylaniu się i unikaniu opodatkowania (Dz.U. z 2003 r., Nr 216, poz. 2120 ze zm., dalej: konwencja).

W myśl art. 18 ust. 1 ww. konwencji:

Z zastrzeżeniem postanowień artykułu 19 ustęp 2, emerytury i renty oraz inne podobne świadczenia, jak również renty kapitałowe, powstałe w Umawiającym się Państwie i wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w drugim Umawiającym się Państwie mogą być opodatkowane w pierwszym wymienionym Państwie.

Zgodnie z art. 18 ust. 2 ww. konwencji:

Wypłacone emerytury i renty oraz inne wypłaty realizowane zgodnie z przepisami prawa o ubezpieczeniach społecznych Umawiającego się Państwa osobie mającej miejsce zamieszkania w drugim Umawiającym się Państwie mogą być opodatkowane w pierwszym wymienionym Państwie.

Natomiast w art. 18 ust. 3 ww. konwencji wskazano, że:

Emerytura i renta, inne podobne świadczenie lub renta kapitałowa będą uważane za powstające w Umawiającym się Państwie, o ile składki lub wpłaty związane z taką emeryturą, rentą lub innym podobnym świadczeniem lub rentą kapitałową lub uprawnienia wynikające z takiej emerytury, renty lub innego podobnego świadczenia lub renty kapitałowej kwalifikują się do ulgi podatkowej w tym Państwie. Przeniesienie emerytury, renty, innego podobnego świadczenia lub renty kapitałowej z funduszu emerytalnego lub podmiotu prowadzącego działalność ubezpieczeniową w Umawiającym się Państwie do funduszu emerytalnego lub podmiotu prowadzącego działalność ubezpieczeniową w innym państwie nie będzie ograniczało w żaden sposób praw do opodatkowania pierwszego z Państw zgodnie z niniejszym artykułem.

Postanowienie w konwencji, zgodnie z którym danego rodzaju dochód „może podlegać” opodatkowaniu w jednym z państw (najczęściej w państwie źródła) wskazuje, że państwo źródła ma prawo opodatkować dany dochód, bez względu na to, czy dochód ten podlegać będzie opodatkowaniu w drugim państwie (państwie rezydencji, czyli w Pana przypadku – w Polsce). Przypisanie prawa do opodatkowania nie ma tutaj charakteru wyłączności. Oznacza to, że renta wypłacana z Holandii na rzecz osoby mającej miejsce zamieszkania w Polsce podlega opodatkowaniu zarówno w Holandii, jak i w Polsce.

Jednocześnie, w celu zapobieżenia podwójnemu opodatkowaniu tego dochodu w Polsce, należy zastosować określoną w konwencji metodę unikania podwójnego opodatkowania.

Stosownie do art. 23 ust. 5 ww. konwencji:

Jeżeli osoba mająca miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce osiąga dochód, który może być opodatkowany w Niderlandach zgodnie z postanowieniami konwencji (z wyłączeniem sytuacji, gdy te postanowienia zezwalają na opodatkowanie przez Niderlandy wyłącznie z tego powodu, że dany dochód jest także dochodem uzyskiwanym przez osobę mającą miejsce zamieszkania lub siedzibę w Niderlandach), Polska zezwoli na odliczenie od podatku od dochodu takiej osoby kwoty równej podatkowi od dochodu zapłaconemu w Niderlandach. Jednakże odliczenie takie nie może przekroczyć tej części podatku od dochodu, obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która przypada na taki dochód, który może być opodatkowany w Niderlandach.

Mając zatem na uwadze wskazane we wniosku okoliczności, otrzymane przez Pana w roku 2022 wyrównanie renty w świetle przepisów ww. konwencji polsko-holenderskiej może być opodatkowane zarówno w Holandii, jak i w Polsce, z zastosowaniem właściwej metody unikania podwójnego opodatkowania.

W Polsce do ww. świadczenia zastosowanie znajdują przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zgodnie z treścią art. 9 ust. 1 ustawy:

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21 , 52 , 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają zatem wszelkie dochody osiągane przez podatnika, z wyjątkiem tych dochodów, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę jako zwolnione od podatku, bądź od których zaniechano poboru podatku.

Stosownie zaś do art. 10 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy:

Źródłami przychodów są: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta.

Na podstawie art. 11 ust. 1 ww. ustawy:

Przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9, 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, pkt 11, art. 19, art. 25b, art. 30ca, art. 30da i art. 30f, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń.

Ponadto art. 12 ust. 7 cyt. ustawy wskazuje, że:

Przez emeryturę lub rentę rozumie się łączną kwotę świadczeń emerytalnych i rentowych, w tym kwoty emerytur kapitałowych wypłacanych na podstawie ustawy o emeryturach kapitałowych, wraz ze wzrostami i dodatkami, z wyłączeniem dodatków rodzinnych i pielęgnacyjnych oraz dodatków dla sierot zupełnych do rent rodzinnych; rentą lub rentą rodzinną jest również świadczenie pieniężne, o którym mowa w ustawie z dnia 8 lutego 2023 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym członkom rodziny funkcjonariuszy lub żołnierzy zawodowych, których śmierć nastąpiła w związku ze służbą albo podjęciem poza służbą czynności ratowania życia lub zdrowia ludzkiego albo mienia (Dz.U. poz. 658 ).

Otrzymane przez Pana z Holandii wyrównanie renty stanowi zatem przychód, o którym mowa we wskazanym art. 12 ust. 7 ww. ustawy.

W sytuacji gdy zgodnie z przepisami konwencji polsko-holenderskiej świadczenie to podlega opodatkowaniu również w Holandii, wówczas w Polsce należy zastosować metodę unikania podwójnego opodatkowania w postaci proporcjonalnego zaliczenia.

Metoda ta znajduje odzwierciedlenie w art. 27 ust. 9 i 9a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Stosownie do art. 27 ust. 9 i 9a ustawy:

Jeżeli podatnik, o którym mowa w art. 3 ust. 1 , osiąga również dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, a umowa o unikaniu podwójnego opodatkowania nie stanowi o zastosowaniu metody określonej w ust. 8, lub z państwem, w którym dochody są osiągane, Rzeczpospolita Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, dochody te łączy się z dochodami ze źródeł przychodów położonych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. W tym przypadku od podatku obliczonego od łącznej sumy dochodów odlicza się kwotę równą podatkowi dochodowemu zapłaconemu w obcym państwie. Odliczenie to nie może jednak przekroczyć tej części podatku obliczonego przed dokonaniem odliczenia, która proporcjonalnie przypada na dochód uzyskany w państwie obcym.

W przypadku podatnika, o którym mowa w art. 3 ust. 1 , uzyskującego wyłącznie dochody z tytułu działalności wykonywanej poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub ze źródeł przychodów znajdujących się poza terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, które nie są zwolnione od podatku na podstawie umów o unikaniu podwójnego opodatkowania lub z państwem, w którym dochody są osiągane, Rzeczpospolita Polska nie zawarła umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania, zasady określone w ust. 9 stosuje się odpowiednio.

Otrzymane przez Pana z Holandii wyrównanie renty podlega zatem opodatkowaniu zarówno w Holandii, jak i w Polsce. Świadczenie to podlega rozliczeniu w zeznaniu rocznym PIT-36 oraz załączniku PIT/ZG. Do tego świadczenia ma zastosowanie metoda unikania podwójnego opodatkowani w postaci proporcjonalnego zaliczenia. Odliczenie podatku zapłaconego za granicą jest możliwe tylko do wysokości podatku przypadającego proporcjonalnie na dochód uzyskany w Holandii.

Podsumowując, na gruncie opisanych stanów faktycznych stwierdzam, że :

1) Jednorazowo wypłacone Panu w roku 2022 r. wyrównanie renty z tytułu całkowitej niezdolności do pracy, obejmujące należności za okres od 9 października 2020 r do 31 maja 2022 r., stanowi przychód podlegający opodatkowaniu wyłącznie w roku jego otrzymania, zgodnie z art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

2) Okoliczność, że kwota wypłacona jednorazowo w roku 2022 stanowi wyrównanie renty należnej za okres od dnia 9 października 2020 r. do dnia 31 maja 2022 r. pozostaje bez wpływu dla sposobu zastosowania przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz postanowień Konwencji między Rzecząpospolitą Polską a Królestwem Niderlandów przy ustalaniu skutków podatkowych otrzymanego świadczenia, w kontekście roku podatkowego, w którym to świadczenie podlega rozliczeniu, ponieważ – stosownie do art. 11 ust. 1 ww. ustawy – podlega rozliczeniu w zeznaniu podatkowym za rok jego otrzymania przez Pana, tj. za rok 2022.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Zgodnie z zakresem wniosku wyznaczonym zadanymi pytaniami, interpretacja nie rozstrzyga o opodatkowaniu dodatku urlopowego.

Interpretacja dotyczy stanów faktycznych, które Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzeń.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;

2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.