0114-KDIP4-1.4012.375.2026.1.PS

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

29 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku od towarów i usług.

Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

A. (...) (dalej: „Spółka” lub „Wnioskodawca”) posiada siedzibę działalności gospodarczej na terytorium Polski, jest zarejestrowana jako czynny podatnik podatku od towarów i usług (dalej: „VAT”) oraz jest polskim rezydentem podatkowym. Spółka składa deklaracje VAT za okresy miesięczne. (...)

Wnioskodawca wykonuje czynności podlegające opodatkowaniu VAT i od dnia 1 kwietnia 2026 r. wystawia faktury ustrukturyzowane za pośrednictwem Krajowego Systemu e-Faktur (dalej: „KSeF”). Jednocześnie należy wskazać, że od dnia 1 lutego 2026 r., w związku z uchyleniem art. 106k ustawy o VAT, kontrahenci Spółki nie mają możliwości korygowania danych zawartych na fakturach poprzez wystawienie not korygujących.

W toku prowadzonej działalności mogą wystąpić sytuacje, w których Spółka dokona dostawy towarów lub świadczenia usług na rzecz określonego podatnika (dalej: „Podmiot A”), jednak wskutek omyłki wystawi fakturę ustrukturyzowaną na rzecz innego podmiotu (dalej: „Podmiot B”). W takim przypadku w polu Podmiot2/DaneIdentyfikacyjne/NIP struktury logicznej FA(3) zostanie wskazany numer identyfikacji podatkowej (NIP) Podmiotu B zamiast numeru NIP Podmiotu A, będącego rzeczywistym nabywcą towarów lub usług. W konsekwencji faktura ustrukturyzowana zostanie udostępniona w KSeF Podmiotowi B, którego numer NIP został wskazany na fakturze, mimo że podmiot ten nie był faktycznym nabywcą towarów lub usług udokumentowanych tą fakturą. W przypadku wystąpienia opisanej omyłki Wnioskodawca postępuje zgodnie z wytycznymi przedstawionymi przez Ministerstwo Finansów w dokumencie „Podręcznik KSeF 2.0”, w części II „Wystawianie i otrzymywanie faktur w KSeF”. Zgodnie z przedstawionymi tam zasadami anulowanie faktury nie jest możliwe w sytuacji wystawienia faktury na niewłaściwego nabywcę. W konsekwencji Spółka dokonuje korekty błędu poprzez:

i) wystawienie faktury korygującej do pierwotnej faktury ustrukturyzowanej wystawionej na Podmiot B, skutkującej wyzerowaniem wartości wykazanych na tej fakturze (tzw. faktura korygująca „do zera”),

ii) oraz wystawienie nowej faktury ustrukturyzowanej dokumentującej tę samą transakcję na rzecz właściwego nabywcy, tj. Podmiotu A.

Co do zasady faktura korygująca oraz nowa faktura ustrukturyzowana są wystawiane tego samego dnia. Dokumenty te pozostają względem siebie neutralne podatkowo, ponieważ korekta „do zera” oraz ponownie wystawiona faktura dotyczą tej samej transakcji i tej samej kwoty należności. W rezultacie łączny wpływ tych dokumentów na wysokość podstawy opodatkowania oraz kwotę podatku należnego wykazanego przez Spółkę wynosi zero, a prawidłowa wysokość zobowiązania podatkowego w VAT pozostaje niezmieniona. Należy dodatkowo wyjaśnić, że przedmiotem niniejszego wniosku jest wyłącznie błąd w zakresie identyfikacji nabywcy na fakturze, natomiast sama dostawa towarów lub świadczenie usług została faktycznie wykonana na rzecz Podmiotu A, który od początku był stroną transakcji.

Pytanie

Czy w opisanym stanie faktycznym, w przypadku wystawienia faktury korygującej „do zera” do faktury ustrukturyzowanej wystawionej omyłkowo na niewłaściwego nabywcę oraz wystawienia nowej faktury ustrukturyzowanej na rzecz właściwego nabywcy, Spółka jest uprawniona do wykazania dla celów VAT zarówno faktury korygującej, jak i nowej faktury sprzedażowej w tym samym okresie rozliczeniowym, tj. w miesiącu, w którym została wykazana pierwotna faktura ustrukturyzowana?

Państwa stanowisko w sprawie

Zdaniem Wnioskodawcy, w opisanym stanie faktycznym, jest on uprawniony do ujęcia zarówno faktury korygującej „do zera” wystawionej do faktury ustrukturyzowanej zawierającej błędne dane nabywcy, jak i nowej faktury ustrukturyzowanej wystawionej na rzecz właściwego nabywcy, w tym samym okresie rozliczeniowym dla celów VAT, tj. w miesiącu, w którym została wykazana pierwotna faktura ustrukturyzowana dokumentująca daną transakcję.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają m.in. odpłatna dostawa towarów oraz odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, przez sprzedaż rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Na podstawie art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, podatnikami są m.in. osoby prawne wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, bez względu na cel lub rezultat tej działalności.

Z kolei zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców i usługodawców.

Zgodnie z art. 106j ust. 1 pkt 5 ustawy o VAT, w przypadku gdy po wystawieniu faktury stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury, podatnik jest obowiązany wystawić fakturę korygującą. Nie ulega zatem wątpliwości, że błędne wskazanie nabywcy poprzez podanie niewłaściwego numeru NIP stanowi pomyłkę uzasadniającą wystawienie faktury korygującej.

Jednocześnie art. 29a ust. 10 ustawy o VAT określa przypadki, w których dochodzi do obniżenia podstawy opodatkowania, tj. m.in. w związku z udzieleniem rabatu, zwrotem towarów, zwrotem zaliczki czy zwrotem określonych dopłat.

Z kolei zgodnie z art. 29a ust. 13 ustawy o VAT, w brzmieniu obowiązującym od 1 lutego 2026 r., w przypadkach wskazanych w art. 29a ust. 10 pkt 1-3 ustawy o VAT obniżenia podstawy opodatkowania dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik wystawił fakturę korygującą w postaci faktury ustrukturyzowanej.

W ocenie Wnioskodawcy, powyższa regulacja nie znajduje zastosowania do sytuacji będącej przedmiotem niniejszego wniosku z następujących względów. Faktura korygująca, opisana w stanie faktycznym wniosku, nie dokumentuje żadnego zdarzenia skutkującego obniżeniem podstawy opodatkowania w rozumieniu art. 29a ust. 10 ustawy o VAT. Nie jest ona związana z udzieleniem rabatu, zwrotem towaru, zwrotem zaliczki, reklamacją ani innym zdarzeniem wpływającym na ekonomiczne parametry transakcji. Nie stanowi również korekty kwoty podatku należnego wynikającej z błędnego określenia ceny, podstawy opodatkowania lub stawki podatku. Celem wystawienia faktury korygującej w analizowanych okolicznościach jest wyłącznie wyeliminowanie z obrotu prawnego faktury wystawionej na podmiot, który nie był stroną transakcji.

W przedstawionym stanie faktycznym nie doszło bowiem do dostawy towarów ani świadczenia usług na rzecz Podmiotu B. Rzeczywistym nabywcą od początku pozostawał Podmiot A. Oznacza to, że faktura wystawiona na Podmiot B nie dokumentuje rzeczywistego zdarzenia gospodarczego, a wystawiona następnie faktura korygująca „do zera” pełni funkcję technicznego wyeliminowania błędnego dokumentu z obrotu.

Szczególny charakter tej korekty wynika z zasad funkcjonowania Krajowego Systemu e-Faktur. Zgodnie z wytycznymi Ministerstwa Finansów zawartymi w „Podręczniku KSeF 2.0”, w przypadku wystawienia faktury na niewłaściwego nabywcę nie jest możliwe anulowanie faktury. Konieczne jest natomiast wystawienie faktury korygującej „do zera” oraz ponowne wystawienie faktury na rzecz właściwego nabywcy. Mechanizm ten ma charakter wyłącznie techniczny i służy zapewnieniu prawidłowej identyfikacji odbiorcy dokumentu w systemie KSeF. Nie prowadzi natomiast do powstania nowego zdarzenia gospodarczego ani nie wpływa na wysokość należnego podatku. W konsekwencji, wystawienie faktury korygującej „do zera” oraz nowej faktury na rzecz właściwego nabywcy należy traktować jako dwa elementy jednej operacji mającej na celu prawidłowe udokumentowanie tej samej transakcji. Dokumenty te są ze sobą funkcjonalnie powiązane i pozostają neutralne z perspektywy rozliczeń VAT. Łączny wpływ obu dokumentów na podstawę opodatkowania oraz kwotę podatku należnego wynosi bowiem zero. Należy również zauważyć, że wprowadzenie obowiązkowego fakturowania w KSeF nie zmieniło zasad dotyczących ustalania momentu powstania obowiązku podatkowego ani zasad korygowania rozliczeń VAT w sytuacjach, gdy pierwotny dokument nie odzwierciedla rzeczywistego przebiegu zdarzeń gospodarczych. Techniczne wymogi funkcjonowania systemu KSeF nie powinny prowadzić do zmiany materialnoprawnych zasad opodatkowania.

Przyjęcie odmiennego stanowiska skutkowałoby sytuacją, w której w jednym okresie rozliczeniowym wykazywany byłby podatek należny wynikający z faktury dokumentującej transakcję, która w rzeczywistości nie została dokonana na rzecz wskazanego w niej podmiotu, natomiast jego wyeliminowanie następowałoby dopiero w kolejnym okresie rozliczeniowym. Prowadziłoby to do czasowego zniekształcenia rozliczeń VAT, mimo że rzeczywista wysokość zobowiązania podatkowego pozostaje niezmieniona. Stanowisko takie pozostawałoby również w sprzeczności z utrwalonym poglądem prezentowanym w orzecznictwie sądów administracyjnych, zgodnie z którym podatek wynikający z faktury dokumentującej czynność, która nie została dokonana, nie powinien wpływać na prawidłowe rozliczenie podatku VAT (por. wyrok NSA z 30 stycznia 2009 r., sygn. I FSK 1658/07). Dodatkowo za prezentowanym stanowiskiem przemawia fundamentalna dla systemu podatku od towarów i usług zasada neutralności VAT.

W przedstawionym stanie faktycznym wystawienie faktury korygującej „do zera” oraz nowej faktury na rzecz właściwego nabywcy nie prowadzi do zmiany ekonomicznych parametrów transakcji, w szczególności nie wpływa na wysokość podstawy opodatkowania ani kwotę podatku należnego. Korekta nie zmienia również momentu powstania obowiązku podatkowego, który pozostaje związany z pierwotnie dokonaną dostawą towarów lub wykonaniem usługi. Nie dochodzi także do zmiany podmiotu faktycznie uczestniczącego w transakcji, ponieważ od początku rzeczywistym nabywcą pozostaje Podmiot A. Korekta służy wyłącznie usunięciu błędu formalnego polegającego na nieprawidłowym wskazaniu danych nabywcy na fakturze oraz zapewnieniu zgodności dokumentacji z rzeczywistym przebiegiem zdarzenia gospodarczego. W konsekwencji, sposób rozliczenia omawianych dokumentów powinien odzwierciedlać rzeczywisty przebieg transakcji i pozostawać neutralny podatkowo, co uzasadnia odniesienie skutków korekty do okresu, w którym pierwotnie powstał obowiązek podatkowy z tytułu dokonanej sprzedaży.

Powyższe stanowisko znajduje również potwierdzenie w interpretacji indywidualnej wydanej przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej w dniu 24 marca 2026 r., sygn. 0114-KDIP1-3.4012.44.2026.1.AMA. W interpretacji tej, wydanej na tle analogicznego stanu faktycznego, Organ jednoznacznie wskazał, że: „(…) w okolicznościach przedstawionego zdarzenia przyszłego stwierdzić należy, że będą Państwo zobowiązani do uwzględnienia faktur korygujących pierwotne faktury ustrukturyzowane „do zera” oraz nowych poprawnie wystawionych faktur ustrukturyzowanych z właściwym (poprawnym) nr NIP w ewidencji, o której mowa w art. 109 ust. 3 ustawy i skorygowania uprzednio złożonych plików JPK_VAT z deklaracją podatkową za okres rozliczeniowy, w którym wystąpi przyczyna korekty, tj. za okres, w którym została ujęta faktura pierwotna zawierająca błędy (tj. w miesiącu, w którym pierwotnie powstał obowiązek podatkowy z tytułu dokonanej sprzedaży)”.

Przywołana interpretacja potwierdza zatem, że w przypadku wystawienia faktury ustrukturyzowanej na niewłaściwego nabywcę, a następnie wystawienia faktury korygującej „do zera” oraz nowej faktury na rzecz właściwego nabywcy, skutki tych dokumentów powinny zostać odniesione do okresu rozliczeniowego, w którym wykazano pierwotną fakturę dokumentującą daną transakcję. Tym samym prawidłowe jest ujęcie omawianej korekty poprzez skorygowanie rozliczenia za okres, w którym powstał obowiązek podatkowy z tytułu dokonanej sprzedaży. Mając na uwadze powyższe, zdaniem Wnioskodawcy, zarówno faktura korygująca „do zera”, jak i nowa faktura wystawiona na rzecz właściwego nabywcy powinny zostać ujęte w ewidencji VAT oraz wykazane w pliku JPK_VAT za ten sam okres rozliczeniowy, w którym została wykazana pierwotna faktura ustrukturyzowana dokumentująca daną transakcję.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz.775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zwanym dalej „podatkiem”, podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

W myśl art. 2 pkt 22 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

W świetle art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy:

Przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…).

Natomiast na podstawie art. 19a ust. 1 ustawy:

Obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towarów lub wykonania usługi, z zastrzeżeniem ust. 1a, 1b, 5 i 7-11, art. 14 ust. 6, art. 20, art. 21 ust. 1 i art. 138f.

Powyższy przepis formułuje zasadę ogólną, zgodnie z którą obowiązek podatkowy powstaje z chwilą dokonania dostawy towaru bądź wykonania usługi, co oznacza, że podatek staje się wymagalny w rozliczeniu za okres, w którym dokonana została dostawa towarów bądź świadczenie usług i powinien być rozliczony za ten okres.

Na podstawie art. 29a ust. 1 ustawy:

Podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

W świetle art. 29a ust. 10 ustawy:

Podstawę opodatkowania obniża się o:

1. kwoty udzielonych po dokonaniu sprzedaży opustów i obniżek cen;

2. wartość zwróconych towarów i opakowań;

3. zwróconą nabywcy całość lub część zapłaty otrzymaną przed dokonaniem sprzedaży, jeżeli do niej nie doszło;

4. wartość zwróconych kwot dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, o których mowa w ust. 1.

Stosownie do art. 29a ust. 13 ustawy:

W przypadkach, o których mowa w ust. 10 pkt 1-3, obniżenia podstawy opodatkowania, w stosunku do podstawy określonej na wystawionej fakturze z wykazanym podatkiem, dokonuje się za okres rozliczeniowy, w którym podatnik wystawił fakturę korygującą w postaci faktury ustrukturyzowanej, z zastrzeżeniem ust. 13a-13c.

Powyższy przepis odnosi się do sytuacji, w której w wyniku korekty faktury zmniejsza się podstawa opodatkowania.

Jak stanowi art. 29a ust. 14 ustawy:

Przepisy ust. 13–13c stosuje się odpowiednio w przypadku stwierdzenia pomyłki w kwocie podatku na fakturze i wystawienia faktury korygującej do faktury, w której wykazano kwotę podatku wyższą niż należna.

Zgodnie natomiast z art. 29a ust. 17 ustawy:

W przypadku gdy podstawa opodatkowania uległa zwiększeniu, korekty tej podstawy dokonuje się w rozliczeniu za okres rozliczeniowy, w którym zaistniała przyczyna zwiększenia podstawy opodatkowania.

Dla celów powstania obowiązku podatkowego dokonanie czynności np. świadczenia usług następuje więc z chwilą faktycznego ich dokonania, za wyjątkiem przypadków, w których przepisy ustawy określają wprost ten moment.

Zgodnie z zasadą ogólną określoną art. 19a ust. 1 ustawy generalnie brak jest powiązania momentu powstania obowiązku podatkowego z datą wystawienia faktury.

Przepis art. 2 pkt 31 ustawy stanowi, że:

Ilekroć w przepisach ustawy jest mowa o fakturze - rozumie się przez to dokument w postaci papierowej lub w postaci elektronicznej zawierający dane wymagane ustawą i przepisami wydanymi na jej podstawie.

Według art. 2 pkt 32a ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o fakturze ustrukturyzowanej - rozumie się przez to fakturę wystawioną przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur wraz z przydzielonym numerem identyfikującym tę fakturę w tym systemie.

Zasady dotyczące wystawiania faktur ustrukturyzowanych oraz faktur korygujących te faktury zostały określone w przepisach ustawy o podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 106b ust. 1 pkt 1 ustawy:

Podatnik jest obowiązany wystawić fakturę dokumentującą sprzedaż, a także dostawę towarów i świadczenie usług, o których mowa w art. 106a pkt 2, dokonywane przez niego na rzecz innego podatnika podatku, podatku od wartości dodanej lub podatku o podobnym charakterze lub na rzecz osoby prawnej niebędącej podatnikiem.

W myśl art. 106ba ustawy:

W przypadku gdy faktura jest wystawiana na rzecz podatnika albo osoby prawnej niebędącej podatnikiem, podmioty te są obowiązane do podania numeru, o którym mowa odpowiednio w art. 106e ust. 1 pkt 5, pkt 24 lit. b, pkt 26 albo 27, jeżeli posługują się tym numerem na potrzeby danej czynności.

Zgodnie z art. 106ga ust. 1 ustawy:

Podatnicy są obowiązani wystawiać faktury ustrukturyzowane przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur.

Jak stanowi art. 106ga ust. 2 ustawy:

Obowiązek, o którym mowa w ust. 1, nie dotyczy wystawiania faktur:

1. przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej ani stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju;

2. przez podatnika nieposiadającego siedziby działalności gospodarczej na terytorium kraju, który posiada stałe miejsce prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium kraju, przy czym to stałe miejsce prowadzenia działalności nie uczestniczy w dostawie towarów lub świadczeniu usług, dla których wystawiono fakturę;

3. przez podatnika korzystającego z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 7, 7a i 9, dokumentujących czynności rozliczane w tych procedurach;

4. na rzecz nabywcy towarów lub usług będącego osobą fizyczną nieprowadzącą działalności gospodarczej;

5. w przypadku odpowiednio udokumentowanych dostaw towarów lub świadczenia usług, określonych w przepisach wydanych na podstawie art. 106s;

6. przez podatnika korzystającego ze zwolnienia, o którym mowa w art. 113a ust. 1.

Stosownie do art. 106gb ust. 1 ustawy:

Faktura ustrukturyzowana jest wystawiana i otrzymywana przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur za pomocą oprogramowania interfejsowego, w postaci elektronicznej i zgodnie z wzorem dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne.

W myśl art. 106gb ust. 8 ustawy:

Minister właściwy do spraw finansów publicznych udostępnia na elektronicznej platformie usług administracji publicznej wzór faktury ustrukturyzowanej.

Faktura jest dokumentem potwierdzającym zaistnienie zdarzenia gospodarczego (np. potwierdzeniem nabycia określonych usług). Wystawienie faktury należy rozumieć jako sporządzenie ww. dokumentu oraz jego przekazanie innemu podmiotowi (nabywcy), a przez to wprowadzenie faktury do obrotu prawnego.

Elementy, jakie powinna zawierać faktura, zostały wymienione w art. 106e ustawy.

Zgodnie z art. 106e ust. 1 pkt 1-15 i pkt 26 ustawy:

Faktura powinna zawierać:

1. datę wystawienia;

2. kolejny numer nadany w ramach jednej lub więcej serii, który w sposób jednoznaczny identyfikuje fakturę;

3. imiona i nazwiska lub nazwy podatnika i nabywcy towarów lub usług oraz ich adresy;

4. numer, za pomocą którego podatnik jest zidentyfikowany na potrzeby podatku, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. a oraz pkt 25;

5. numer, za pomocą którego nabywca towarów lub usług jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, pod którym otrzymał on towary lub usługi, z zastrzeżeniem pkt 24 lit. b, pkt 26 i 27;

6. datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4 , o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury;

7. nazwę (rodzaj) towaru lub usługi;

8. miarę i ilość (liczbę) dostarczonych towarów lub zakres wykonanych usług;

9. cenę jednostkową towaru lub usługi bez kwoty podatku (cenę jednostkową netto);

10. kwoty wszelkich opustów lub obniżek cen, w tym w formie rabatu z tytułu wcześniejszej zapłaty, o ile nie zostały one uwzględnione w cenie jednostkowej netto;

11. wartość dostarczonych towarów lub wykonanych usług, objętych transakcją, bez kwoty podatku (wartość sprzedaży netto);

12. stawkę podatku albo stawkę podatku od wartości dodanej w przypadku korzystania z procedur szczególnych, o których mowa w dziale XII w rozdziałach 6a, 7 i 9;

13. sumę wartości sprzedaży netto, z podziałem na sprzedaż objętą poszczególnymi stawkami podatku i sprzedaż zwolnioną od podatku;

14. kwotę podatku od sumy wartości sprzedaży netto, z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku;

15. kwotę należności ogółem;

(…)

26. w przypadku gdy nabywca towarów lub usług jest podatnikiem niezarejestrowanym na potrzeby podatku albo osobą prawną niebędącą podatnikiem i niezarejestrowaną na potrzeby podatku - numer identyfikacji podatkowej tego nabywcy, jeżeli posiada on taki numer.

Stosownie do art. 106i ust. 1 ustawy:

Fakturę wystawia się nie później niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru lub wykonano usługę, z zastrzeżeniem ust. 2-9.

W praktyce zdarzają się również sytuacje, gdy po wystawieniu faktury następują zdarzenia gospodarcze mające wpływ na treść pierwotnej faktury lub faktura zawiera błędy. W takiej sytuacji, ustawodawca wskazuje na możliwość skorygowania tej faktury przez wystawienie faktury korygującej.

W myśl art. 106j ust. 1 ustawy:

W przypadku gdy po wystawieniu faktury:

1. podstawa opodatkowania lub kwota podatku wskazana w fakturze uległa zmianie,

2. (uchylony)

3. dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań,

4. dokonano zwrotu nabywcy całości lub części zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4,

5. stwierdzono pomyłkę w jakiejkolwiek pozycji faktury

- podatnik wystawia fakturę korygującą.

Z kolei w myśl art. 106j ust. 2 ustawy:

Faktura korygująca powinna zawierać:

1. (uchylony)

2. numer kolejny oraz datę jej wystawienia;

2a) numer identyfikujący w Krajowym Systemie e-Faktur fakturę, której dotyczy faktura korygująca, z wyjątkiem faktur korygujących wystawianych do faktur, dla których nie został nadany numer identyfikujący w Krajowym Systemie e-Faktur;

3. dane zawarte w fakturze, której dotyczy faktura korygująca:

a) określone w art. 106e ust. 1 pkt 1-5,

b) nazwę (rodzaj) towaru lub usługi objętych korektą;

4. (uchylony)

5. jeżeli korekta wpływa na zmianę podstawy opodatkowania lub kwoty podatku należnego - odpowiednio kwotę korekty podstawy opodatkowania lub kwotę korekty podatku należnego z podziałem na kwoty dotyczące poszczególnych stawek podatku i sprzedaży zwolnionej;

6. w przypadkach innych niż wskazane w pkt 5 - prawidłową treść korygowanych pozycji.

Przepis art. 106j ust. 2a ustawy stanowi, że:

Faktura korygująca może zawierać:

1. wyrazy „FAKTURA KORYGUJĄCA” albo „KOREKTA”;

2. przyczynę korekty.

Na podstawie art. 106j ust. 4 ustawy:

Fakturę korygującą fakturę ustrukturyzowaną wystawia się w postaci faktury ustrukturyzowanej albo faktury, o której mowa w art. 106nda ust. 1.

Fakturę korygującą wystawia się m.in. w razie stwierdzenia pomyłki w cenie, stawce lub kwocie podatku bądź w jakiejkolwiek innej pozycji faktury, również, gdy dokonano zwrotu podatnikowi towarów i opakowań, udzielono rabatu, bądź upustów i obniżek cen. Wystawiana jest ona w celu podania właściwych, prawidłowych i zgodnych z rzeczywistością kwot i innych danych, decydujących o rzetelności wystawionego dokumentu.

Istotą faktur korygujących jest więc korekta faktur pierwotnych, tak aby dokumentowały rzeczywisty przebieg zdarzeń gospodarczych.

Jednocześnie należy wskazać, że obowiązek składania deklaracji podatkowych reguluje art. 99 ust. 1 ustawy, według którego:

Podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani składać w urzędzie skarbowym deklaracje podatkowe za okresy miesięczne w terminie do 25. dnia miesiąca następującego po każdym kolejnym miesiącu, z zastrzeżeniem ust. 2–10, art. 130c, art. 133 i art. 138g ust. 2.

Zgodnie z art. 99 ust. 7c ustawy:

Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1–3, zawierają dane niezbędne do rozliczenia podatku, obliczenia jego wysokości, w tym wysokości podstawy opodatkowania, podatku należnego i podatku naliczonego, a także dane dotyczące podatnika.

Na podstawie art. 99 ust. 11b ustawy:

Deklaracje, o których mowa w ust. 1-3, 3c-6, 8-9 i 11a, składa się wyłącznie za pomocą środków komunikacji elektronicznej.

Z kolei art. 99 ust. 11c ustawy wskazuje, że:

Deklaracje podatkowe, o których mowa w ust. 1-3, są składane zgodnie z wzorem dokumentu elektronicznego w rozumieniu ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, który obejmuje deklarację i ewidencję, o której mowa w art. 109 ust. 3. Dokument elektroniczny, o którym mowa w zdaniu pierwszym, jest przesyłany w sposób określony w przepisach wydanych na podstawie art. 193a § 3 Ordynacji podatkowej i zgodnie z wymaganiami określonymi w tych przepisach.

Stosownie do art. 99 ust. 13a ustawy:

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi i udostępni na elektronicznej platformie usług administracji publicznej wzór dokumentu, o którym mowa w ust. 11c.

Natomiast w świetle art. 99 ust. 13b ustawy:

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres danych, o których mowa w ust. 7c, wraz z objaśnieniami co do sposobu wypełniania i miejsca składania deklaracji podatkowych, o których mowa w ust. 1-3, oraz niezbędnymi pouczeniami, uwzględniając konieczność prawidłowego rozliczenia podatku oraz kontroli tego obowiązku przez organ podatkowy.

Stosownie do art. 99 ust. 12 ustawy:

Zobowiązanie podatkowe, kwotę zwrotu różnicy podatku, kwotę zwrotu podatku naliczonego lub różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1, przyjmuje się w kwocie wynikającej z deklaracji podatkowej, chyba że organ podatkowy określi je w innej wysokości.

Na podstawie treści art. 109 ust. 3 ustawy:

Podatnicy, z wyjątkiem podatników wykonujących wyłącznie czynności zwolnione od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 lub przepisów wydanych na podstawie art. 82 ust. 3 oraz podatników, u których sprzedaż jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9 albo art. 113a ust. 1, są obowiązani prowadzić ewidencję zawierającą dane pozwalające na prawidłowe rozliczenie podatku i sporządzenie informacji podsumowującej, w szczególności dane dotyczące:

1. rodzaju sprzedaży i podstawy opodatkowania, wysokości kwoty podatku należnego, w tym korekty podatku należnego, z podziałem na stawki podatku;

2. kwoty podatku naliczonego obniżającego kwotę podatku należnego, w tym korekty podatku naliczonego;

3. kontrahentów;

4. dowodów sprzedaży i zakupów.

Przytoczona regulacja wskazuje zatem, na konieczność prowadzenia przez podatnika ewidencji, służącej prawidłowemu sporządzeniu JPK_VAT z deklaracją.

Prowadząc ewidencje VAT podatnik powinien mieć przede wszystkim na uwadze cel, wyraźnie określony w ustawie, któremu ma służyć nałożenie na podatnika obowiązków ewidencyjnych. Należy również zauważyć, że art. 109 ust. 3 ustawy nie przewiduje ustalenia powszechnie obowiązującej formy ewidencji, wskazuje jedynie na elementy, które powinna zawierać ewidencja.

Elementy nowego JPK_VAT określa rozporządzenie Ministra Finansów, Inwestycji i Rozwoju z 15 października 2019 r. w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2019 r. poz. 1988 ze zm.) oraz opracowane na jego podstawie wzory struktury logicznej JPK_VAT, w formie JPK_V7M i JPK_V7K.

Stosownie do § 9 ww. rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług:

Ewidencja zawiera:

1. dane identyfikacyjne podatnika:

a) identyfikator podatkowy NIP podatnika,

b) w przypadku gdy podatnik jest:

– osobą fizyczną – wskazanie nazwiska, pierwszego imienia oraz daty urodzenia podatnika,

– podatnikiem niebędącym osoba fizyczną – wskazanie pełnej nazwy podatnika;

2. oznaczenie okresu, za który prowadzona jest ewidencja.

Na podstawie § 10 ust. 2 pkt 1 ww. rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu danych zawartych w deklaracjach podatkowych i w ewidencji w zakresie podatku od towarów i usług:

Poza danymi, o których mowa w ust. 1, ewidencja zawiera następujące dane dotyczące faktur dokumentujących dokonanie przez podatnika czynności podlegających opodatkowaniu, o których mowa w ust. 1 pkt 1, 2 i pkt 7 lit. a i b, oraz faktur lub innych dowodów związanych z czynnościami podlegającymi opodatkowaniu, o których mowa w ust. 1 pkt 3-5 i pkt 7 lit. c-e:

a) numer, za pomocą którego nabywca, dostawca lub usługodawca jest zidentyfikowany na potrzeby podatku lub podatku od wartości dodanej, zapisywany poprzez wyodrębnienie kodu kraju oraz kodu cyfrowo-literowego,

b) imię i nazwisko lub nazwę nabywcy, dostawcy lub usługodawcy, z zastrzeżeniem ust. 1 pkt 7 lit. b,

c) numer odpowiednio faktury lub innego dowodu albo faktury korygującej,

d) datę wystawienia odpowiednio faktury lub innego dowodu albo faktury korygującej,

e) datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi lub datę otrzymania zapłaty, o której mowa w art. 106b ust. 1 pkt 4 ustawy, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury, a w przypadku, o którym mowa w art. 106e ust. 1a ustawy, datę dokonania lub zakończenia dostawy towarów lub wykonania usługi, o ile taka data jest określona i różni się od daty wystawienia faktury,

f) datę upływu terminu płatności w przypadku korekty dokonanej zgodnie z art. 89a ust. 1 ustawy lub datę uregulowania lub zbycia należności w przypadku korekty dokonanej zgodnie z art. 89a ust. 4 ustawy,

g) numer identyfikujący fakturę w Krajowym Systemie e-Faktur.

Z ogólnych założeń dotyczących wypełniania części ewidencyjnej w strukturze JPK_V7M i JPK_V7K wynika, że korektę błędnego wpisu niewpływającego na wysokość podatku należnego lub naliczonego dokonuje się co do zasady poprzez jego wystornowanie, tj. wpisanie ze znakiem przeciwnym całego wpisu oraz ponowne dodanie prawidłowego wpisu z podaniem pierwotnego numeru dokumentu (np. DowodSprzedazy, NrKontrahenta lub NazwaKontrahenta).

Zgodnie z art. 109 ust. 3b ustawy:

Podatnicy, o których mowa w art. 99 ust. 1 , są obowiązani przesyłać, na zasadach określonych w art. 99 ust. 11c , za każdy miesiąc do urzędu skarbowego, za pomocą środków komunikacji elektronicznej, ewidencję, o której mowa w ust. 3, łącznie z deklaracją podatkową, w terminie do złożenia tej deklaracji.

Według art. 109 ust. 14 ustawy:

Minister właściwy do spraw finansów publicznych określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres danych, o których mowa w ust. 3, oraz sposób wykazywania danych w ewidencji przesyłanej zgodnie z ust. 3b i 3c, uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowości rozliczeń podatników oraz kontroli obowiązków podatników przez organ podatkowy, identyfikowania obszarów, w których występują nadużycia w podatku lub narażonych na te nadużycia, oraz możliwości techniczno-organizacyjne prowadzenia przez podatników ewidencji.

Ponadto, zgodnie z art. 81 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622), zwanej dalej „Ordynacją podatkową”:

Jeżeli odrębne przepisy nie stanowią inaczej, podatnicy, płatnicy i inkasenci mogą skorygować uprzednio złożoną deklarację.

Stosownie do art. 81 § 2 Ordynacji podatkowej:

Skorygowanie deklaracji następuje przez złożenie korygującej deklaracji.

Wskazane wyżej przepisy statuują ogólną zasadę, prawo podatnika do korygowania uprzednio złożonych plików JPK_VAT z deklaracją podatkową. Złożony przez podatnika korygujący plik JPK_VAT z deklaracją podatkową zastępuje pierwotny (korygowany) plik JPK_VAT z deklaracją podatkową i pociąga za sobą skutki prawne, pozbawiając jednocześnie pierwotny plik JPK_VAT z deklaracją podatkową mocy prawnej.

Korekta JPK_VAT z deklaracją podatkową ma na celu poprawienie błędu, który został popełniony przy jego sporządzeniu. Może on dotyczyć określenia wysokości zobowiązania podatkowego, wysokości nadpłaty lub zwrotu podatku oraz innych danych zawartych w treści tego pliku. Należy zauważyć, że skorygowanie pliku JPK_VAT z deklaracją podatkową polega na ponownym, poprawnym jego wypełnieniu.

Z przedstawionych okoliczności sprawy wynika, że wykonują Państwo czynności podlegające opodatkowaniu VAT i od dnia 1 kwietnia 2026 r. wystawiają Państwo faktury ustrukturyzowane za pośrednictwem Krajowego Systemu e-Faktur. W toku prowadzonej działalności mogą wystąpić sytuacje, w których dokonają Państwo dostawy towarów lub świadczenia usług na rzecz określonego podatnika, jednak wskutek omyłki wystawą Państwo fakturę ustrukturyzowaną na rzecz innego podmiotu. W takim przypadku w polu Podmiot2/DaneIdentyfikacyjne/NIP struktury logicznej FA(3) zostanie wskazany numer identyfikacji podatkowej (NIP) Podmiotu B zamiast numeru NIP Podmiotu A, będącego rzeczywistym nabywcą towarów lub usług. W konsekwencji faktura ustrukturyzowana zostanie udostępniona w KSeF Podmiotowi B, którego numer NIP został wskazany na fakturze, mimo że podmiot ten nie był faktycznym nabywcą towarów lub usług udokumentowanych tą fakturą. W konsekwencji dokonują Państwo korekty błędu poprzez wystawienie faktury korygującej do pierwotnej faktury ustrukturyzowanej wystawionej na Podmiot B, skutkującej wyzerowaniem wartości wykazanych na tej fakturze (tzw. faktura korygująca „do zera”) oraz wystawienie nowej faktury ustrukturyzowanej dokumentującej tę samą transakcję na rzecz właściwego nabywcy, tj. Podmiotu A. Co do zasady faktura korygująca oraz nowa faktura ustrukturyzowana są wystawiane tego samego dnia. Dokumenty te pozostają względem siebie neutralne podatkowo, ponieważ korekta „do zera” oraz ponownie wystawiona faktura dotyczą tej samej transakcji i tej samej kwoty należności.

Państwa wątpliwości dotyczą kwestii, czy w przypadku wystawienia faktury korygującej „do zera” do faktury ustrukturyzowanej wystawionej omyłkowo na niewłaściwego nabywcę oraz wystawienia nowej faktury ustrukturyzowanej na rzecz właściwego nabywcy, są Państwo uprawnieni do wykazania dla celów VAT zarówno faktury korygującej, jak i nowej faktury sprzedażowej w tym samym okresie rozliczeniowym, tj. w miesiącu, w którym została wykazana pierwotna faktura ustrukturyzowana.

Faktury są dokumentami o charakterze sformalizowanym. Zatem, co do zasady, faktury muszą być wystawione zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa. Prawidłowość materialnoprawna faktury zachodzi, jeżeli odzwierciedla ona prawdziwe zdarzenie gospodarcze. Oznacza to, że nie można uznać za prawidłową fakturę, gdy sprzecznie z jej treścią wskazuje ona zdarzenie gospodarcze, które w ogóle nie zaistniało. Faktura potwierdza zaistniałe zdarzenia gospodarcze, a jej elementy formalne wymagane przez art. 106e ust. 1 ustawy mają wyłącznie znaczenie dowodowe. Jedynie braki merytoryczne faktury mogą wywołać skutek materialny w postaci zmian w przedmiocie lub podstawie opodatkowania, a także doprowadzić do niewłaściwego określenia wysokości podatku.

Zaznaczyć w tym miejscu należy, że w tej sprawie przedmiotem Państwa wątpliwości są zawierające błędy niewartościowe faktury ustrukturyzowane, czyli faktury wystawione przy użyciu Krajowego Systemu e-Faktur wraz z przydzielonym numerem identyfikującym tę fakturę w tym systemie. Nie są to więc faktury nie przyjęte (odrzucone) przez ten system.

Ze względu na uwarunkowania Krajowego Systemu e-Faktur prawidłowe wskazanie numeru NIP nabywcy, wymagane przez art. 106e ust. 1 pkt 5 i pkt 26 ustawy, jest niezwykle istotne dla prawidłowego przesłania faktury ustrukturyzowanej w KSeF, w tym udostępnienia tej faktury właściwemu kontrahentowi w tym systemie. System ten nie sprawdza bowiem poprawności danych kontrahenta.

Jeśli więc na fakturze ustrukturyzowanej podany zostanie przez Państwa błędny NIP, to faktura ustrukturyzowana, po jej prawidłowym przetworzeniu w systemie KSeF, z błędnym NIP nabywcy (pomyłka w numerze NIP, bądź NIP w całości nieprawidłowy) będzie dostępna w tym systemie. Tym samym, fakturę taką otrzyma podmiot o istniejącym na tej fakturze numerze NIP. Zatem taka faktura nie będzie prawidłowo dokumentowała Państwa sprzedaży, ponadto nie dotrze do nabywcy usługi na którego rzecz dokonali Państwo sprzedaży.

Prawidłowym rozwiązaniem w takich sytuacjach jest wystawienie faktury korygującej „do zera” dla błędnego kontrahenta i nowej faktury ustrukturyzowanej dla właściwego nabywcy (z poprawnym numerem NIP).

Podkreślić jednak należy, że wprowadzenie obowiązkowego fakturowania w systemie KSeF nie zmienia zasad związanych z korygowaniem uprzednio złożonych plików JPK_VAT z deklaracją podatkową przez podatników. Techniczne rozwiązania tego systemu nie powinny mieć więc wpływu na moment wykazywania faktur korygujących w systemie KSeF w pliku JPK_VAT z deklaracją podatkową.

W tej sprawie, przyczyna zaistnienia korekty wystawionej faktury ustrukturyzowanej (podanie błędnego nr NIP) będzie miała miejsce w momencie wystawienia tej faktury. Wystawienie faktury korygującej będzie wynikać z błędu popełnionego przez Państwa przy dokumentowaniu sprzedaży. Ponadto w tym przypadku faktura ustrukturyzowana pierwotna nie dokumentuje dokonanej sprzedaży, gdyż wskazano błędny NIP nabywcy.

W sytuacji, gdy korekta spowodowana jest przyczynami istniejącymi już w momencie wystawienia faktury pierwotnej, to powinna ona zostać rozliczona w deklaracji podatkowej za okres, w którym została wykazana pierwotna faktura ustrukturyzowana. Powinni więc Państwo rozliczyć dokonaną sprzedaż zgodnie z momentem powstania obowiązku podatkowego dla danej sprzedaży.

W konsekwencji, w przypadku wystawienia faktury korygującej „do zera” do faktury ustrukturyzowanej wystawionej omyłkowo na niewłaściwego nabywcę oraz wystawienia nowej faktury ustrukturyzowanej na rzecz właściwego nabywcy, są Państwo uprawnieni do wykazania dla celów VAT zarówno faktury korygującej, jak i nowej faktury sprzedażowej w tym samym okresie rozliczeniowym, tj. w miesiącu, w którym została wykazana pierwotna faktura ustrukturyzowana.

Państwa stanowisko jest prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego i zastosują się Państwo do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;

2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

• w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo
• w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.