0112-KDIL2-1.4011.617.2026.1.DJ

Interpretacja indywidualna
– stanowisko nieprawidłowe

Szanowny Panie,

stwierdzam, że Pana stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego stanu faktycznego w podatku dochodowym od osób fizycznych jest nieprawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

1 lipca 2026 r. wpłynął Pana wniosek z 1 lipca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej. Treść wniosku jest następująca:

Opis stanu faktycznego

Chciałby Pan skorzystać z ulgi na powrót za 2024-2025 rok. W 2024 roku uzyskał Pan dochód z tytułu wykonywania zawodu (…) na podstawie umowy o pracę. W 2025 roku otrzymywał Pan również dochód z tytułu pracy jako (…) na podstawie umowy o pracę oraz dochód z tytułu prowadzenia jednoosobowej działalności gospodarczej.

(…) 2023 roku przeniósł Pan swoje miejsce zamieszkania do Polski. Tego samego dnia złożył Pan wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt stały. (…) 2023 r. otrzymał Pan kartę stałego pobytu na podstawie polskiego pochodzenia.

W związku z Pana przyjazdem do Polski w (…) 2023 r. przeniósł Pan na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej swoje centrum interesów osobistych i gospodarczych (ośrodek interesów życiowych). Mieszka Pan i pracuje na stałe w X. Kupił Pan tutaj mieszkanie i samochód. Cała Pana rodzina przeprowadziła się na stałe do X. Nie posiada Pan żadnej nieruchomości ani dochodów poza Polską.

Od (…) 2023 r. Pana miejscem zamieszkania dla celów podatkowych jest Polska i podlega Pan nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w Polsce.

W każdym z lat 2024 -2025, w których zamierza Pan skorzystać z tzw. „ulgi na powrót" posiadał Pan miejsce zamieszkania i nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce.

W latach 2020-2022 oraz od początku roku 2023 do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeprowadził się Pan do Polski miał Pan miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w Rosji.

W latach 2020, 2021 lub 2022 ani jednego dnia nie przebywał Pan na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W latach 2020-2022 oraz w okresie od początku roku 2023 do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na Rzeczpospolitą Polską miał Pan stałe miejsce zamieszkania w Rosji.

W latach 2020-2022 oraz w okresie od początku roku 2023 do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił Pan miejsce zamieszkania na Rzeczpospolitą Polską Pana osobiste powiązania z Polską ograniczały się do Pana polskiego pochodzenia oraz dalszych krewnych zamieszkałych w Polsce. W tamtych latach mieszkał Pan (i Pana rodzina) w Rosji.

W Rosji miał Pan źródła dochodu, nieruchomości, pożyczki, konta bankowe, ubezpieczenie na życie, majątek ruchomy, rachunki za media itp., prowadził Pan aktywność społeczną, polityczną, kulturalną, obywatelską. Realizował Pan swoje zainteresowania, hobby, wypoczynek itp. w Rosji i na Białorusi.

Pan i Pana rodzina (…) otrzymali obywatelstwo polskie (…) 2025 roku zgodnie z Ustawą o repatriacji.

Nie posiadał Pan ważnej Karty Polaka, obywatelstwa polskiego lub innego państwa niż Rosji na moment przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski w 2023 roku.

Posiada Pan certyfikat rezydencji oraz inne dowody dokumentujące miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w poprzednim państwie zamieszkania, obejmujący lata 2020-2022 oraz okres od 1 stycznia 2023 r. do dnia przyjazdu do Polski. A konkretnie: zaświadczenie o pracy od (…) 2012 r. do (…) 2023 r., historię zatrudnienia od (…) 1994 r. do (…) 2023 r., zaświadczenie o wykonaniu obowiązku związanego z zapłatą podatków od (…) 2023 r., umowę kupna-sprzedaży mieszkania od (…) 2023 r., zaświadczenie o zameldowaniu od (…) 2023 r.

Nigdy nie korzystał Pan z ulgi na powrót.

Pytanie

Czy przysługuje Panu ulga na powrót w 2024 lub 2025 roku?

Pana stanowisko w sprawie

Pana zdaniem, stan faktyczny pozwoli Panu skorzystać z ulgi na powrót.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawił Pan we wniosku jest nieprawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.):

Wolne od podatku dochodowego są przychody podatnika, który przeniósł miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do wysokości nieprzekraczającej w roku podatkowym kwoty 85 528 zł, osiągnięte:

a) ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy,

b) z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8,

c) z pozarolniczej działalności gospodarczej, do których mają zastosowanie zasady opodatkowania określone w art. 27, art. 30c albo art. 30ca albo ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym w zakresie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych,

d) z zasiłku macierzyńskiego, o którym mowa w ustawie z dnia 25 czerwca 1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa

- w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych, licząc od początku roku, w którym podatnik przeniósł to miejsce zamieszkania, albo od początku roku następnego, z zastrzeżeniem ust. 39, 43 i 44.

Na podstawie art. 21 ust. 39 ustawy:

Przy obliczaniu kwoty przychodów podlegających zwolnieniu od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie uwzględnia się przychodów podlegających opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym na podstawie niniejszej ustawy, zwolnionych od podatku dochodowego oraz od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.

Stosowanie do art. 21 ust. 43 powołanej ustawy:

Zwolnienie, o którym mowa w ust. 1 pkt 152, przysługuje pod warunkiem, że:

1. w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej podatnik podlega nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu oraz

2. podatnik nie miał miejsca zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w okresie obejmującym:

a) trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

b) okres od początku roku, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, do dnia poprzedzającego dzień, w którym zmienił miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oraz

3. podatnik:

a) posiada obywatelstwo polskie, Kartę Polaka lub obywatelstwo innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej lub

b) miał miejsce zamieszkania:

- nieprzerwanie co najmniej przez okres, o którym mowa w pkt 2, w państwie członkowskim Unii Europejskiej lub państwie należącym do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki, lub

- na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nieprzerwanie przez co najmniej 5 lat kalendarzowych poprzedzających okres, o którym mowa w pkt 2, oraz

4. posiada certyfikat rezydencji lub inny dowód dokumentujący miejsce zamieszkania dla celów podatkowych w okresie niezbędnym do ustalenia prawa do tego zwolnienia, oraz

5. nie korzystał uprzednio, w całości lub w części, z tego zwolnienia - w przypadku podatników, którzy ponownie przeniosą miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

W myśl natomiast art. 21 ust. 44 ustawy:

Suma przychodów zwolnionych od podatku na podstawie ust. 1 pkt 148 i 152-154 nie może w roku podatkowym przekroczyć kwoty 85 528 zł.

Ww. przepisy zostały wprowadzone z dniem 1 stycznia 2022 r. przez art. 1 pkt 13 lit. a) tiret 13 ustawy z dnia 29 października 2021 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2021 r. poz. 2105).

Ponadto, z art. 53 ww. ustawy zmieniającej wynika, że:

Zwolnienie, o którym mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy zmienianej w art. 1, ma zastosowanie do podatników, którzy przenieśli miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej po dniu 31 grudnia 2021 r.

Zwolnienie przedmiotowe, o którym mowa w ww. art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych polega na zwolnieniu od podatku dochodowego niektórych przychodów osiągniętych w czterech kolejno po sobie następujących latach podatkowych przez podatników, którzy w wyniku przeniesienia miejsca zamieszkania na terytorium Polski po dniu 31 grudnia 2021 r. podlegają w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu.

Zwolnieniu z opodatkowania podlegają wyłącznie przychody uzyskane ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej i spółdzielczego stosunku pracy, z umów zlecenia, o których mowa w art. 13 pkt 8, z pozarolniczej działalności gospodarczej oraz z zasiłku macierzyńskiego.

Odnosząc się do Pana wątpliwości zakreślonych zadanym we wniosku pytaniem wskazuję, że nie będzie Pan uprawniony do skorzystania z tzw. „ulgi na powrót” we wskazanych przez Pana latach.

Zauważyć bowiem należy, że w celu skorzystania z ww. preferencji podatkowej, tj. tzw. „ulgi na powrót” spełnione muszą być również wszystkie dodatkowe warunki wskazane w art. 21 ust. 39, 43 i 44 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Literalne brzmienie art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a i b ww. ustawy wskazują, że w przypadku tzw. „ulgi na powrót” powinniśmy mieć do czynienia z jedną z kategorii podatników „powracających”, tj. z podatnikiem:

- który posiada wymienione w lit. a przepisu obywatelstwo polskie lub Kartę Polaka lub też obywatelstwo innego niż Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej

- lub, który we wcześniejszym okresie miał określone w lit. b miejsce zamieszkania.

Z opisu sprawy wynika, że w latach 2020-2022 oraz od początku roku 2023 do dnia poprzedzającego dzień, w którym przeniósł Pan swoje miejsce zamieszkania do Polski posiadał Pan miejsce zamieszkania w Rosji. Zatem, nie mieszkał Pan w żadnym z państw członkowskich Unii Europejskiej lub państw należących do Europejskiego Obszaru Gospodarczego, Konfederacji Szwajcarskiej, Australii, Republice Chile, Państwie Izrael, Japonii, Kanadzie, Meksykańskich Stanach Zjednoczonych, Nowej Zelandii, Republice Korei, Zjednoczonym Królestwie Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej lub Stanach Zjednoczonych Ameryki. W Pana przypadku nie został spełniony warunek wskazany w art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Także przesłanka wymieniona w art. 21 ust. 43 pkt 3 lit. a ww. ustawy nie została również zrealizowana. Z przedstawionych przez Pana okoliczności wynika bowiem, że na dzień przeprowadzki do Polski w 2023 roku, nie posiadał Pan obywatelstwa polskiego (otrzymał Pan obywatelstwo polskie (…) 2025 r. zgodnie z Ustawą o repatriacji) lub obywatelstwa innego niż Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej. Posiadał Pan wyłącznie obywatelstwo rosyjskie. Na moment przeniesienia miejsca zamieszkania do Polski nie posiadał Pan także ważnej Karty Polaka.

Analiza przepisów dotyczących omawianej preferencji (tj. tzw. „ulgi na powrót”) w sposób jednoznaczny wskazuje, że podatnik Kartę Polaka, obywatelstwo polskie lub obywatelstwo innego niż Rzeczpospolita Polska państwa członkowskiego Unii Europejskiej lub państwa należącego do Europejskiego Obszaru Gospodarczego albo Konfederacji Szwajcarskiej musi posiadać na dzień przeniesienia zamieszkania do Polski (co nie miało miejsca w niniejszej sprawie).

Skoro ulga ma dotyczyć podatnika przenoszącego miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, oznacza to, że warunki konieczne do jej zastosowania (w tym posiadanie Karty Polaka lub posiadania polskiego obywatelstwa) muszą być spełnione na moment przeniesienia miejsca zamieszkania.

Wskazać należy, że ulgi i zwolnienia są wyjątkiem od zasady powszechności opodatkowania wynikającej z art. 84 Konstytucji RP stanowiącego, że każdy jest obowiązany do ponoszenia ciężarów i świadczeń publicznych, w tym podatków, określonych w ustawie. Oznacza to, że wszelkie odstępstwa od tej zasady muszą bezwzględnie wynikać z przepisów prawa i być interpretowane ściśle z jego literą. Tym samym podkreślenia wymaga fakt, że tylko określone zdarzenia prawne, bądź spełnienie określonych przesłanek, od których ustawodawca uzależnia prawo do zwolnienia z opodatkowania, skutkuje zwolnieniem przychodu z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Oznacza to, że w prawie podatkowym w stosunku do wszelkich ulg i zwolnień zabronione jest stosowanie rozszerzającej wykładni przepisów.

Wobec tego, w świetle przedstawionych przez Pana okoliczności nie spełnia Pan m.in. warunków wskazanych w art. 21 ust. 43 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W konsekwencji, niezależnie od pozostałych przesłanek (czy będą spełnione, czy też nie), nie przysługuje Panu prawo do skorzystania z ulgi na powrót, o której mowa w art. 21 ust. 1 pkt 152 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy stanu faktycznego, który Pan przedstawił i stanu prawnego, który obowiązywał w dacie zaistnienia zdarzenia.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Pana sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego i zastosuje się Pan do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;

2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Ma Pan prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego (…). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej.