0113-KDIPT1-2.4012.568.2026.2.KT

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej

9 czerwca 2026 r. wpłynął Państwa wniosek z 8 czerwca 2026 r. o wydanie interpretacji indywidualnej, który dotyczy braku prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją zadania pn. ... . Uzupełnili go Państwo pismem z 13 lipca 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie.

Treść wniosku jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego (ostatecznie przedstawiony w uzupełnieniu)

Gmina ... zamierza aplikować do Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w ... o przyznanie środków w ramach zadania z dziedziny edukacja ekologiczna na zadanie pn. ....

Zadanie realizowane będzie w 2027 roku i polegać będzie na zorganizowaniu warsztatów i wycieczek dla mieszkańców gminy ..., mających na celu podniesienie świadomości ekologicznej społeczeństwa.

Zadanie mieści się w zakresie obowiązkowych zadań własnych Gminy, o których mowa w art. 7 ust. 1 pkt 8 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 662) – edukacja publiczna.

Nabywane towary i usługi związane z realizacją przedmiotowego zadania będą wykorzystywane do czynności zwolnionych od podatku od towarów i usług.

Gmina ponosić będzie koszty realizacji zadania. Wszystkie faktury w ramach realizacji tego zadania dokumentujące nabycie towarów i usług wystawione będą na Gminę .... Gmina jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pytanie

Czy w przedstawionym stanie faktycznym, Gminie ... będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją ww. zadania w ramach projektu?

Państwa stanowisko w sprawie

Gminie nie będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, bowiem nie występuje bezpośredni związek ze sprzedażą opodatkowaną.

Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124 tej ustawy.

Kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług. Prawo to przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.

Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność w myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

W interpretacji ogólnej MF z 10 czerwca 2020 r., nr PT1.8101.3.2019, w której Minister stwierdził, że jednostki samorządu terytorialnego, realizując określone czynności z zakresu edukacji publicznej i pomocy społecznej, co do zasady nie występują w roli podatników VAT i czynności te nie podlegają VAT, o ile są wykonywane w ścisłym reżimie publicznoprawnym, a pobierane opłaty – jeśli w ogóle występują – nie stanowią rzeczywistego ekwiwalentu świadczenia. Podkreślono w nie wprost, że odpłatność, jeśli jest, nie ma charakteru rynkowego i nie odzwierciedla pełnych kosztów jednostki.

Zadania edukacyjne jako sfera imperium, nie działalność gospodarcza.

NSA i WSA wielokrotnie wskazywały, że gmina, realizując zadania z zakresu edukacji publicznej (prowadzenie szkół, przedszkoli, stołówek, organizacja wycieczek, zajęć dodatkowych, turystyki szkolnej) działa jako organ władzy publicznej, a nie jako podatnik VAT (np. wyrok NSA z 31.05.2021 r., I FSK 1901/18, wyrok WSA w Lublinie z 30.01.2018 r., I SA/Lu 1030/17, wyrok NSA z 03.12.2020 r., I FSK 370/19, wyrok NSA z 09.12.2020 r., I FSK 2415/18, wyrok WSA w Lublinie z 16.11.2018 r., I SA/Lu 615/18). Podkreślono, że:

1. zakres i warunki świadczeń wynikają z przepisów prawa oświatowego, a nie z autonomicznej polityki gospodarczej gminy,

2. gmina nie ma swobody charakterystycznej dla przedsiębiorców; działa według norm publicznoprawnych, z określonym kręgiem adresatów (dzieci, młodzież, mieszkańcy).

W szczególności NSA i WSA uznały, że czynności takie jak:

• organizowanie wycieczek, „zielonych szkół”, wyjazdów edukacyjnych,
• działalność edukacyjna poprzez turystykę i krajoznawstwo,
• organizacja wypoczynku, uczestnictwo w wydarzeniach kulturalnych, sportowych,

są elementem realizacji zadań edukacyjnych, wykraczającym poza zwykłe lekcje, lecz nadal pozostającym w sferze publicznoprawnej edukacji. W takich sytuacjach gmina nie występuje jako usługodawca, a pobierane (częściowe) opłaty nie stanowią wynagrodzenia w rozumieniu VAT; nie podlegają więc opodatkowaniu.

W stanie faktycznym Gminy ... edukacja ekologiczna stanowi tematyczną odmianę edukacji publicznej – mieści się zarówno w zadaniach z art. 7 ust. 1 pkt 8 u.s.g. (edukacja publiczna), jak i w politykach ekologicznych (ochrona środowiska). Brak jakiejkolwiek opłaty dodatkowo dowodzi, że gmina nie prowadzi tu działalności gospodarczej.

W realiach Gminy ... sytuacja jest jeszcze bardziej „jednoznacznie publicznoprawna”, gdyż edukacja ekologiczna będzie w pełni nieodpłatna dla mieszkańców, a więc brak jest jakiegokolwiek świadczenia wzajemnego. Tym bardziej potwierdza to brak statusu podatnika i brak prawa do odliczenia.

Kryteria publicznoprawnego charakteru działań (imperium/dominium).

Orzecznictwo wykształciło kryteria rozróżnienia sfery imperium i dominium na gruncie art. 15 ust. 6 ustawy o VAT i art. 13 ust. 1 dyrektywy 2006/112/WE:

1. czy czynności mieszczą się w zadaniach nałożonych przepisami prawa publicznego (u.s.g., prawo oświatowe, ustawy szczególne) (wyrok NSA z 17.06.2021 r., I FSK 2386/19),

2. czy krąg beneficjentów i warunki korzystania wynikają z przepisów, a nie z dowolnych ustaleń stron (wyrok WSA w Gdańsku z 08.01.2020 r., I SA/Gd 1384/19,

3. czy występuje swoboda umów i rynkowy charakter świadczenia (brak – gdy wynika z reżimu administracyjnego, a opłaty mają charakter publicznoprawny) (wyrok WSA w Rzeszowie z 11.09.2018 r., I SA/Rz 541/18),

4. czy pozostawienie czynności poza VAT prowadziłoby do znaczących zakłóceń konkurencji (co przy ograniczonym, zamkniętym kręgu odbiorców – uczniów, mieszkańców – co do zasady nie zachodzi) (wyrok NSA z 25.11.2021 r., I FSK 833/18).

Sądy podkreśliły też, że sama forma cywilnoprawna (np. umowy z rodzicami, porozumienia) nie przesądza o działalności gospodarczej – decyduje charakter zadania i reżim publicznoprawny (wyrok WSA w Rzeszowie z 30.10.2018 r., I SA/Rz 632/18).

Orzecznictwo TSUE i kryterium „odpłatności” oraz działalności gospodarczej.

Art. 13 dyrektywy 2006/112/WE – podmioty prawa publicznego TSUE wyjaśnił, że krajowe, regionalne i lokalne organy władzy nie są podatnikami w zakresie działań, które podejmują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają opłaty (wyrok NSA z 06.07.2022 r., I FSK 313/19). Za podatników mogą być uznane tylko wtedy, gdy brak opodatkowania prowadziłby do znaczących zakłóceń konkurencji (wyrok NSA z 02.12.2020 r., I FSK 394/19).

W sprawach dotyczących edukacji podnoszono, że:

• usługi są ograniczone do wąskiego, ustawowo określonego kręgu beneficjentów (uczniowie, rodzice, mieszkańcy) i nie są oferowane na otwartym rynku,
• adresaci usług edukacyjnych publicznych i komercyjnych to inne grupy odbiorców, a ich potrzeby i warunki świadczenia różnią się zasadniczo, co wyklucza znaczące zakłócenie konkurencji.

Analogicznie, warsztaty i wycieczki ekologiczne gminy kierowane do mieszkańców w ramach edukacji ekologicznej, finansowane ze środków WFOŚiGW i budżetu gminy, nie stanowią konkurencyjnej oferty rynkowej.

Brak prawa do odliczenia podatku naliczonego – art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.

Art. 86 ust. 1 ustawy o VAT uzależnia prawo do odliczenia od tego, czy nabywane towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.

W doktrynie i orzecznictwie podkreśla się, że możliwy jest także związek pośredni, jednak zawsze musi istnieć relacja z działalnością gospodarczą opodatkowaną podatnika (wyrok WSA we Wrocławiu z 22.07.2011 r., I SA/Wr 536/11).

W przypadku wydatków, które mają być poniesione przez Gminę ... na nieodpłatną edukację ekologiczną:

1. brak jest jakiegokolwiek związku (choćby pośredniego) z czynnościami opodatkowanymi gminy; nabyte towary i usługi będą wykorzystane wyłącznie do realizacji zadania publicznego, finansowanego z dotacji i środków budżetu,

2. zadanie to nie generuje obrotu opodatkowanego ani nie wpływa na zwiększenie sprzedaży opodatkowanej (np. najmu, usług komunalnych świadczonych odpłatnie), lecz stanowi odrębną sferę publicznoprawną.

W podobnych sytuacjach – budowa dróg gminnych, infrastruktury, działań edukacyjnych – WSA i NSA przyjmowały konsekwentnie brak prawa do odliczenia VAT, gdyż gmina nie występuje jako podatnik, a czynności znajdują się poza systemem VAT (wyrok WSA w Opolu z 18.08.2011 r., I SA/Op 216/11).

W orzecznictwie (m.in. w odniesieniu do wycieczek szkolnych, organizacji wypoczynku, biletów do teatru, transportu uczniów) podkreślono, że czynności te, choć często wiążą się z konkretnymi zakupami towarów i usług, służą wyłącznie realizacji zadania edukacyjnego, a nie działalności gospodarczej; tym samym brak jest prawa do odliczenia podatku naliczonego (wyrok WSA w Lublinie z 16.11.2018 r., I SA/Lu 615/18).

Edukacja ekologiczna dla mieszkańców, jako program warsztatów i wyjazdów edukacyjnych, ma identyczną konstrukcję: jest to narzędzie wykonywania zadania publicznego (podniesienie świadomości ekologicznej społeczności lokalnej), finansowane ze środków publicznych, bez świadczeń wzajemnych i bez powiązania z obrotem opodatkowanym.

W odniesieniu do edukacji publicznej i działalności oświatowej, w tym zajęć dodatkowych, stołówek, wycieczek, doktryna i judykatura akcentują, że gmina działa w ramach władztwa publicznego, a nie jako przedsiębiorca (wyrok WSA w Gdańsku z 09.06.2015 r., I SA/Gd 656/15).

Zastosowanie tych kryteriów do edukacji ekologicznej Gminy ... prowadzi do wniosku, że:

1. działanie to jest w całości zdeterminowane zadaniami publicznymi (polityka środowiskowa, edukacja publiczna),

2. brak jest jakiejkolwiek odpłatności – tym samym nie powstaje stosunek wymiany świadczeń,

3. brak jest pola konkurencji z podmiotami prywatnymi – działania są skierowane do mieszkańców jako członków wspólnoty, a nie do dowolnych konsumentów.

Skoro zatem Gmina, realizując opisane zadanie z zakresu edukacji ekologicznej, nie działa jako podatnik VAT, a nabywane towary i usługi będą wykorzystywane wyłącznie do czynności pozostających poza zakresem opodatkowania, nie zostaje spełniony podstawowy warunek z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. W konsekwencji Gminie ... nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków ponoszonych na realizację przedmiotowego projektu.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z przepisem art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą o VAT”:

W zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

W myśl art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a) ustawy o VAT:

Kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.

Z art. 87 ust. 1 ustawy o VAT wynika, że:

W przypadku, gdy kwota podatku naliczonego, o której mowa w art. 86 ust. 2, jest w okresie rozliczeniowym wyższa od kwoty podatku należnego, podatnik ma prawo do obniżenia o tę różnicę kwoty podatku należnego za następne okresy lub do zwrotu różnicy na rachunek bankowy.

Zasady dokonywania zwrotu różnicy podatku na rachunek bankowy podatnika określone zostały w art. 87 ust. 2 – ust. 6 ustawy o VAT.

W świetle art. 88 ust. 4 ustawy o VAT:

Obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się również do podatników, którzy nie są zarejestrowani jako podatnicy VAT czynni, zgodnie z art. 96, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 86 ust. 2 pkt 7.

Prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje zarejestrowany, czynny podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest związek zakupów z wykonywanymi czynnościami opodatkowanymi.

Przedstawiona wyżej zasada wyklucza zatem możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z usługami i towarami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku VAT oraz niepodlegających temu podatkowi.

Według zapisu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT:

Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

Na mocy art. 15 ust. 2 ustawy o VAT:

Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Jak stanowi art. 15 ust. 6 ustawy o VAT:

Nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.

Powyższy zapis jest odzwierciedleniem art. 13 obowiązującej od dnia 1 stycznia 2007 r. Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej – (Dz. Urz. UE.L. Nr 347 z 11.12.2006 s. 1, ze zm.), zgodnie z którym:

Krajowe, regionalne i lokalne organy władzy oraz inne podmioty prawa publicznego nie są uważane za podatników w związku z działalnością, którą podejmują lub transakcjami, których dokonują jako organy władzy publicznej, nawet jeśli pobierają należności, opłaty, składki lub płatności w związku z takimi działaniami lub transakcjami.

Jednakże w przypadku gdy podejmują one takie działania lub dokonują takich transakcji, są uważane za podatników w odniesieniu do tych działań lub transakcji, gdyby wykluczenie ich z kategorii podatników prowadziło do znaczących zakłóceń konkurencji.

W każdych okolicznościach podmioty prawa publicznego są uważane za podatników w związku z czynnościami określonymi w załączniku I, chyba że niewielka skala tych działań sprawia, że mogą być one pominięte.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 662 ze zm.):

Gmina wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność.

Jak stanowi art. 6 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym:

Do zakresu działania gminy należą wszystkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów.

Katalog zadań własnych gminy został określony w art. 7 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym.

Z powołanych wyżej przepisów wynika, że jednostki samorządu terytorialnego są podatnikami podatku od towarów i usług jedynie w zakresie wszelkich czynności, które mają charakter cywilnoprawny, tzn. są przez nie realizowane na podstawie umów cywilnoprawnych. Będą to zatem wszystkie realizowane przez te jednostki (urzędy) czynności w sferze ich aktywności cywilnoprawnej, np. czynności sprzedaży, zamiany (nieruchomości i ruchomości), wynajmu, dzierżawy itd., umów prawa cywilnego (nazwanych i nienazwanych).

Mając na uwadze powołane powyżej przepisy prawa oraz przedstawiony opis sprawy należy stwierdzić, że rozliczenie podatku naliczonego na zasadach określonych w art. 86 ust. 1 ustawy o VAT uwarunkowane jest tym, aby nabywane towary i usługi były wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług. W omawianej sprawie warunek uprawniający do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie jest spełniony, ponieważ – jak wynika z całokształtu okoliczności sprawy – nabywane towary i usługi związane z realizacją zadania nie będą wykorzystywane do czynności opodatkowanych od podatku od towarów i usług. W związku z powyższym, nie będą mieli Państwo prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od wydatków ponoszonych z tytułu realizacji ww. zadania. Tym samym, z tego tytułu nie będzie przysługiwało Państwu prawo do zwrotu różnicy podatku, o której mowa w art. 87 ust. 1 ustawy o VAT.

Podsumowując, stwierdzam, że nie będą mieli Państwo prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w związku z realizacją zadania pn. ....

Tym samym uznałem Państwa stanowisko za prawidłowe.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa:

Składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego oraz do przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej tego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego.

Jestem ściśle związany przedstawionym we wniosku opisem sprawy. Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem sprawy podanym w złożonym wniosku. Zatem, wydając przedmiotową interpretację oparłem się na wynikającym z treści wniosku opisie sprawy. W przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej bądź celno-skarbowej zostanie określony odmienny stan sprawy, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych. Ponadto, w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego w opisie sprawy, udzielona odpowiedź traci swoją aktualność.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622 ze zm.). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem sprawy i zastosują się Państwo do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 ustawy Ordynacja podatkowa:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;

2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 ustawy Ordynacja podatkowa:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację

Mają Państwo prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA),

albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP:/KIS/wnioski albo/KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a oraz art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.