0114-KDIP4-1.4012.334.2026.2.PS

Interpretacja indywidualna
– stanowisko prawidłowe

Szanowni Państwo,

stwierdzam, że Państwa stanowisko w sprawie oceny skutków podatkowych opisanego zdarzenia przyszłego w podatku od towarów i usług jest prawidłowe.

Zakres wniosku wspólnego o wydanie interpretacji indywidualnej

13 maja 2026 r. wpłynął Państwa wniosek wspólny o wydanie interpretacji indywidualnej. Uzupełnili go Państwo pismem z 13 maja 2026 r. – w odpowiedzi na wezwanie.

Zainteresowani, którzy wystąpili z wnioskiem

1. Zainteresowany będący stroną postępowania:

A.A.,

2. Zainteresowany niebędący stroną postępowania:

B. spółka z o.o.

Treść wniosku wspólnego jest następująca:

Opis zdarzenia przyszłego

Kupujący prowadzi działalność gospodarczą w formie spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, której przedmiotem przeważającej działalności, zgodnie z umową spółki jest realizacja projektów budowlanych związanych ze wznoszeniem budynków mieszkalnych (PKD 68.12.A).

Sprzedawca jest właścicielem Nieruchomości, na którą składają się objęte jedną księgą wieczystą dwie działki gruntu (Działka 1 i Działka 2), położone na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Dnia 2 kwietnia 2026 r. między Sprzedającym a Kupującym została zawarta umowa przedwstępna sprzedaży nieruchomości gruntowej w postaci Działki 1.

Sprzedawca nabył przedmiotową Nieruchomość od osoby fizycznej na podstawie umowy sprzedaży zawartej w 1989 r. Transakcja nie podlegała podatkowi od towarów i usług, w związku z czym Sprzedającemu nie przysługiwało prawo do pomniejszenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z nabycia Nieruchomości.

Zgodnie z wypisem z rejestru gruntów Działka 1 składa się z:

‒ gruntu ornego (RIIIb) o powierzchni 0,36ha,

‒ gruntu ornego (RIVa) o powierzchni 0,21ha,

‒ gruntu ornego (RIVb) o powierzchni 0,09ha,

‒ gruntu ornego (RV) o powierzchni 0,23ha,

‒ sadu (S-RV) o powierzchni 0,38ha,

‒ gruntu ornego zabudowanego (Br-RV) o powierzchni 0,04ha.

Sprzedający nie ponosił wydatków na ulepszenie Działki 1 w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym (tj. przebudowa, rozbudowa, rekonstrukcja, adaptacja lub modernizacja).

Na Działce 1 na obszarze oznaczonym jako grunt rolny zabudowany (Br-RV) znajdują się pozostałości dwóch budynków. Posiadają one niepełne ściany, zapadnięte dachy i nie nadają się do użytkowania.

Działka 1 nie była wykorzystywana do prowadzenia przez Sprzedającego działalności gospodarczej, jak również nie była przedmiotem umowy najmu, dzierżawy ani innej umowy o podobnym charakterze.

Nieruchomość znajduje się w majątku osobistym Sprzedawcy, nieobjętym wspólnością małżeńską.

Działka 1 zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego znajduje się w obszarze urbanistycznym oznaczonym symbolem: KDW tereny komunikacji drogi wewnętrzne, 1MN tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, 2MN tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, KDD tereny komunikacji drogi publiczne klasy drogi dojazdowej, KDL tereny komunikacji drogi publiczne klasy drogi lokalnej.

Działka 2 od 2018 r. jest nieodpłatnie udostępniona na rzecz podmiotu trzeciego.

Działka 1 od nabycia nie była udostępniona odpłatnie ani nieodpłatnie podmiotowi trzeciemu.

W odniesieniu do Działki 1 nie została wydana pozostająca w mocy decyzja o pozwoleniu na budowę, nie toczy się również postępowanie o wydanie takiej decyzji.

Kupujący po zawarciu umowy przyrzeczonej w ramach prowadzonej działalności planuje wybudować na Działce 1 i następnie sprzedać czternaście budynków mieszkalnych w zabudowie bliźniaczej (to jest siedem zespołów budynków po dwa budynki w każdym zespole budynków).

W związku z zawarciem umowy przedwstępnej, Kupujący wpłacił Sprzedającemu zadatek.

Sprzedający w ramach umowy przedwstępnej zobowiązał się do wydania Działki 1 w terminie jednego dnia po zapłacie przez Kupującego ceny.

Sprzedający wyraził zgodę na dysponowanie przez Kupującego Działką 1 na cele budowlane w celu składania wniosków oraz uzyskiwania pozwoleń, uzgodnień, sprawdzeń, opinii, warunków technicznych i przyłączy a także do prowadzenia na nieruchomości badań i odwiertów niezbędnych do potwierdzenia, iż nieruchomość jest wolna od zanieczyszczeń, a warunki glebowe umożliwiają realizację inwestycji.

Kupujący zobowiązał się jednocześnie, że w ramach prawa do dysponowania nieruchomością do dnia zawarcia umowy przyrzeczonej nie będzie prowadził na Działce 1 prac związanych z przygotowaniem gruntu pod budowę, w tym wykopów, wycinek (chyba, że Sprzedający wyrazi na to zgodę).

Jednocześnie Sprzedający udzielił Kupującemu pełnomocnictwa do wszczynania i prowadzenia przez Sprzedającego w imieniu własnym jak również w imieniu Kupującego wszelkich postępowań administracyjnych dotyczących Działki 1 w zakresie realizacji planowanej inwestycji, w szczególności w celu uzyskania przez Kupującego decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej, decyzji wodno‑prawnej, decyzji środowiskowej, decyzji o pozwoleniu na budowę, decyzji w sprawie pozwolenia na wycinkę drzew oraz na podejmowanie wszelkich uzgodnień dotyczących wskazanych nieruchomości i inwestycji, w tym w szczególności uzgadniania wszelkiej dokumentacji projektowej i technicznej, dokonywania uzgodnień komunikacyjnych w zakresie budowy lub przebudowy dróg (w tym zawierania umów drogowych), jak i pozostałej infrastruktury technicznej oraz towarzszącej infrastruktury technicznej, występowania o warunki techniczne przyłączenia, jak i usunięcia kolizji sieci ciepłowniczej, wodnej, kanalizacyjnej, gazowej, teletechnicznej i energetycznej oraz prowadzenia negocjacji odnośnie ww. warunków technicznych i przyłączeniowych przed wszelkimi właściwymi organami oraz gestorami mediów oraz zawierania umów przyłączeniowych i umów o likwidację kolizji sieci.

Koszt tych działań będzie ponosił Kupujący.

W przypadku uzyskania jakichkolwiek decyzji, uzgodnień, umów, porozumień lub dokumentów dotyczących przyszłej inwestycji na rzecz Sprzedającego, w ramach umowy przyrzeczonej, Sprzedający przeniesie prawo do nich na rzecz Kupującego lub wyrazi zgodę na ich przeniesienie na rzecz Kupującego.

Co więcej, strony postanowiły, iż wszelkie działania objęte pełnomocnictwem podejmowane przez Kupującego (lub wskazane przez niego osoby), nie będą prowadzić do jakiejkolwiek odpowiedzialności Sprzedającego za działania Kupującego, w tym odpowiedzialności finansowej, jak również jakichkolwiek niekorzystnych skutków prawnych dla Sprzedającego.

Kupujący zgodnie z ustaleniami znajdującymi odzwierciedlenie w umowie przedwstępnej, jest zobowiązany do zawarcia umowy przyrzeczonej po uzyskaniu (w imieniu własnym lub Sprzedającego), pozytywnych warunków przyłączenia Działki 1 do sieci energetycznej i wodnokanalizacyjnej, umożliwiającej realizację planowanej inwestycji, ewentualnie warunków technicznych budowy sieci doprowadzającej media do Działki 1 (w przypadku konieczności budowy takiej sieci, a także po uzyskaniu ostatecznej decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej).

Kupującemu przysługuje prawo do odstąpienia od umowy przedwstępnej w przypadku:

‒ nieuzyskania pozytywnych warunków przyłączenia Działki 1 do sieci energetycznej oraz wodnokanalizacyjnej, umożliwiającej realizację planowanej przez Kupującego inwestycji, ewentualnie warunków technicznych budowy siedzi doprowadzającej wskazane media do Działki 1 w przypadku konieczności budowy takiej sieci lub uzyskania warunków, których wykonanie będzie nieopłacalne z punktów widzenia celowości i zyskowności przeprowadzenia inwestycji planowanej przez Kupującego (co pozostaje do oceny Kupującego),

‒ nieuzyskania decyzji o wyłączeniu gruntów Działki 1 z produkcji rolnej.

Uzupełnienie i doprecyzowanie opisu zdarzenia przyszłego

Po nabyciu w 1989 r. Sprzedający miał plany natury osobistej związane z Działką 1, ale zostały zaniechane.

Obecnie zatem Działka 1 nie jest wykorzystywana przez Sprzedającego w jakikolwiek sposób.

Jedynym działaniem podjętym przez Sprzedającego jest kontakt z pośrednikiem zajmującym się pośrednictwem w sprzedaży nieruchomości i skorzystania z jego usług w tym zakresie.

Pozyskanie nabywcy miało miejsce przez pośrednika, zajmującego się pośrednictwem w obrocie nieruchomościami.

Z uwagi na okoliczność, że pozostałości budynków posiadają niepełne ściany, zapadnięte dachy i nie nadają się do użytkowania, na moment sprzedaży nie stanowią budynków w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 524 ze zm.).

Działka 1 nie była wykorzystywana do wykonywania działalności rolniczej.

W przeszłości Sprzedający nie dokonywał transakcji sprzedaży nieruchomości.

Pytania

1. Czy planowana, przedstawiona w opisie zdarzenia przyszłego sprzedaż Działki 1 będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług?

2. Czy w przypadku uznania, iż planowana przedstawiona w opisie zdarzenia przyszłego sprzedaż Działki 1 będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zastosowanie znajdzie zwolnienie przedmiotowe?

3. Czy w przypadku uznania, iż planowana przedstawiona w opisie zdarzenia przyszłego sprzedaż Działki 1 będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług i nie będzie korzystała ze zwolnienia przedmiotowego, Kupującemu będzie przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego?

Państwa stanowisko w sprawie

1. Planowana sprzedaż Działki 1 nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ Sprzedający w związku z transakcją nie będzie działał jako podatnik VAT w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT.

2. W przypadku uznania stanowiska w zakresie pytania nr 1 za nieprawidłowe, w ocenie Wnioskodawców odpłatna dostawa Działki 1 nie będzie korzystała ze zwolnienia przedmiotowego.

3. W przypadku uznania stanowiska w zakresie pytania nr 1 za nieprawidłowe i w zakresie pytania nr 2 za prawidłowe, mając na uwadze plany inwestycyjne Kupującego, będzie mu przysługiwało prawo do pomniejszenia podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Ad 1.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), dalej jako ustawa o VAT lub ustawa o podatku od towarów i usług, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Stosownie do art. 2 pkt 6 ustawy o VAT, na potrzeby opodatkowania podatkiem od towarów i usług towary stanowią rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postaci energii.

W ślad za art. 45 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (t. j. Dz. U. z 2025 r. 1071 ze zm.), dalej jako Kodeks cywilny, rzeczami w rozumieniu niniejszego kodeksu są tylko przedmioty materialne.

Jednocześnie na podstawie art. 46 § 1 Kodeksu cywilnego nieruchomościami są części powierzchni ziemskiej stanowiące odrębny przedmiot własności (grunty), jak również budynki trwale z gruntem związane lub części takich budynków, jeżeli na mocy przepisów szczególnych stanowią odrębny od gruntu przedmiot własności.

Zgodnie z art. 48 Kodeksu cywilnego z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, do części składowych gruntu należą w szczególności budynki i inne urządzenia trwale z gruntem związane, jak również drzewa i inne rośliny od chwili zasadzenia lub zasiania.

Przez sprzedaż, na mocy art. 2 pkt 22 ustawy o VAT rozumie się odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Stosownie do art. 7 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, rozumie się w szczególności przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel.

Należy zauważyć, że dostawa towarów rozumiana jako przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel obejmuje każdą czynność polegającą na przeniesieniu towaru przez podmiot, który przyznaje drugiej stronie prawo do faktycznego dysponowania nim, jakby była właścicielem tego towaru.

Jednakże nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu przywołanych wyżej przepisów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług. Aby bowiem dana czynność była opodatkowana VAT, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

W ślad za art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

W konsekwencji należy stwierdzić, że dostawa towarów podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług wyłącznie gdy jest dokonywana przez podmiot posiadający status podatnika, działającego w takim charakterze w ramach danej transakcji. Kwestię czy dana aktywność stanowi działalność gospodarzą należy ocenić na podstawie okoliczności faktycznych wypełniających lub nie znamiona tej działalności.

W pierwszej kolejności należy wskazać, że zgodnie z przywołanymi przepisami, działalność gospodarcza musi charakteryzować się ciągłością. Przesłanka ta ma na celu wyeliminowanie z zakresu przedmiotowego definicji działalności gospodarczej transakcji jednorazowych lub sporadycznych, które nie charakteryzują się powtarzalnością określonych czynności zmierzających do osiągnięcia zarobku. Podobnie Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z 20 września 2024 r., sygn. akt I FSK 101/21, w którym sąd wskazał, że o częstotliwości i ciągłości nie decyduje czasookres podejmowanych działań, ale kryterium powtarzalności oraz systematyczność dokonywanych zakupów oraz sprzedaży. Przesłanka ciągłości sprowadza się zatem do oceny czy na przestrzeni czasu szereg podejmowanych przez dany podmiot działań był nakierowany na realizację określonego celu biznesowego pod kątem ich ciągłego charakteru.

Aby dana aktywność gospodarcza lub zespół aktywności mógł zostać uznany za działalność gospodarczą musi ona charakteryzować się zorganizowanym charakterem w zakresie umożliwiającym realizację zakładanych celów biznesowych. Zakres zorganizowania jest uzależniony do rodzaju i wielości działalności, jej przedmiotu, warunków panujących na rynku jak również od innych czynników, których ocena powinna zostać dokonana w okolicznościach danego stanu faktycznego. W przypadku osoby fizycznej nie ma znaczenia w tym zakresie wybór formy organizacyjno-prawnej, lecz zakres podejmowanych przez niego działań. Ich ocena w kontekście analizowanej przesłanki powinna być kompleksowa, i obejmować wszystkie działania w ich całokształcie, zwracając przy tym szczególną uwagę na te elementy aktywności, które łączą się z nakładami inwestycyjnymi wykraczającymi poza standardowe działania zarządu majątkiem osobistym, niezwiązanym z działalnością gospodarczą.

Przesłanki ciągłości i zorganizowania są w szczególności spełnione jeżeli dany podmiot działa jak producent, handlowiec lub usługodawca, czyli w przypadku oceny skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości, podejmuje on działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców.

Analiza w tym zakresie powinna uwzględniać weryfikację stopnia aktywności w zakresie obrotu nieruchomościami, co znalazło potwierdzenie w wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 września 2025 r., sygn. akt I FSK 1258/22 oraz 6 grudnia 2024 r., sygn. akt I FSK 740/21.

Jednocześnie należy odróżnić sytuację podejmowania działań i angażowania środków jak producent, handlowiec lub usługodawca od okoliczności, w których w ramach zarządu majątkiem prywatnym osoba fizyczna podejmuje działania umożliwiające lub ułatwiające zbycie nieruchomości.

W orzecznictwie jako przykład działań niewykraczających poza sprawowanie zarządu nad majątkiem prywatnym wymienia się publikację ogłoszeń na portalach internetowych, podział gruntów na mniejsze działki, a także uzyskanie warunków zabudowy. Przykładem rozstrzygnięć potwierdzających to stanowisko są wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 28 października 2025 r., sygn. akt I FSK 881/22 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 19 marca 2024 r., sygn. akt I SA/Łd 19/24.

Przenosząc przywołane regulacje prawne oraz orzecznictwo na grunt przedstawionego zdarzenia przyszłego, w ocenie Sprzedającego, nie podejmuje on działalności, nie podejmuje on ciągłych i zorganizowanych działań w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców. W ocenie Wnioskodawców na powyższe nie wpływa okoliczność udzielenia Kupującemu pełnomocnictwa do zrealizowania czynności wyszczególnionych w opisie zdarzenia przyszłego.

Badając wszelkie okoliczności przedstawionego zdarzenia przyszłego w kontekście weryfikacji statusu Sprzedającego na gruncie art. 15 ust. 1 i 2 ustawy o VAT, nie ma bowiem podstaw do przypisania Sprzedającemu działań związku z czynnościami podejmowanymi przez pełnomocnika (Kupującego), będącymi standardowymi działaniami przy tego rodzaju inwestycjach. Kupujący wykonuje te czynności we własnym interesie na potrzeby realizacji własnych potrzeb biznesowych, ponieważ nabycie gruntu bez decyzji i pozwoleń, o które będzie się ubiegał, byłoby z jego punktu widzenia bezcelowe i nieuzasadnione ekonomicznie. Istotne znaczenie w tym zakresie ma okoliczność, że Kupujący w przypadku nieuzyskania pozytywnych warunków przyłączenia Działki 1 do sieci energetycznej oraz wodnokanalizacyjnej, umożliwiającej realizację planowanej przez Kupującego inwestycji, ewentualnie warunków technicznych budowy sieci doprowadzającej wskazane media do Działki 1 - w przypadku konieczności budowy takiej sieci lub uzyskania warunków, których wykonanie będzie nieopłacalne z punktów widzenia celowości i zyskowności przeprowadzenia inwestycji planowanej przez Kupującego (co pozostaje do oceny Kupującego) lub nieuzyskania decyzji o wyłączeniu gruntów Działki 1 z produkcji rolnej, ma prawo do odstąpienia od umowy przedwstępnej.

Na ocenę, zgodnie z którą działania Kupującego podejmowane są w jego interesie ekonomicznym wpływają również następujące ustalenia wyrażone w umowie przedwstępnej:

‒ obowiązek przystąpienia do umowy przyrzeczonej w przypadku uzyskania (w imieniu własnym lub Sprzedającego), pozytywnych warunków przyłączenia Działki 1 do sieci energetycznej i wodnokanalizacyjnej, umożliwiającej realizację planowanej inwestycji, ewentualnie warunków technicznych budowy sieci doprowadzającej media do Działki 1 (w przypadku konieczności budowy takiej sieci, a także po uzyskaniu ostatecznej decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej),

‒ postanowienie, że działania Kupującego nie będą prowadzić do jakiejkolwiek odpowiedzialności Sprzedającego za działania Kupującego, w tym odpowiedzialności finansowej, jak również jakichkolwiek niekorzystnych skutków prawnych dla Sprzedającego,

‒ uzgodnienie wszelkich istotnych warunki transakcji, w szczególności ceny.

Argumentacja Sprzedającego znajduje również zastosowanie w orzecznictwie sądów administracyjnych, czego przykładem są następujące rozstrzygnięcia:

‒ wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 27 listopada 2025 r., sygn. akt I FSK 1433/22,

‒ wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 listopada 2025 r., sygn. akt I FSK 1844/22,

‒ wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 maja 2025 r., sygn. akt I FSK 136/22,

‒ wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 6 listopada 2024 r., sygn. akt I FSK 1014/21,

‒ wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 września 2024 r., sygn. akt I FSK 1675/20.

Zatem w ocenie Wnioskodawców, w okolicznościach przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego sprzedaż Działki 1 nie będzie podlegała opodatkowaniu VAT, ponieważ Sprzedający nie będzie działał w charakterze podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

Ad 2.

W przypadku uznania stanowiska Sprzedającego za nieprawidłowe i uznania, że przedstawiona w opisie zdarzenia przyszłego sprzedaż Działki 1 będzie podlegała opodatkowaniu VAT, w ocenie Sprzedającego, nie znajdzie zastosowania zwolnienie przedmiotowe, w związku z tym odpłatna dostawa Działki 1 będzie podlega opodatkowaniu VAT według właściwej stawki podatku. W pierwszej kolejności w tym zakresie należy ustalić czy w okolicznościach przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego przedmiotem dostawy jest grunt zabudowany czy niezabudowany.

Zgodnie bowiem z art. 29a ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług podstawą opodatkowania, z zastrzeżeniem ust. 2, 3 i 5, art. 30a-30c, art. 32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5, jest wszystko, co stanowi zapłatę, którą dokonujący dostawy towarów lub usługodawca otrzymał lub ma otrzymać z tytułu sprzedaży od nabywcy, usługobiorcy lub osoby trzeciej, włącznie z otrzymanymi dotacjami, subwencjami i innymi dopłatami o podobnym charakterze mającymi bezpośredni wpływ na cenę towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika.

Stosownie do art. 29a ust. 8 ustawy o VAT w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu.

Tym samym, dla określenia skutków podatkowych w VAT sprzedaży nieruchomości w przypadku uznania, iż odpłatna dostawa jest dokonywana przez podatnika w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o VAT, konieczne jest ustalenie czy zabudowania znajdujące się na Działce 1 stanowią budynki lub budowle, o których mowa w art. 43 ust. 1 pkt 10 i 10a ustawy o VAT.

Jak stanowi art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, zwalnia się z podatku dostawę budynków, budowli lub ich części, z wyjątkiem gdy:

‒ dostawa jest dokonywana w ramach pierwszego zasiedlenia lub przed nim,

‒ pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą budynku, budowli lub ich części upłynął okres krótszy niż 2 lata.

Zgodnie z art. 2 pkt 14 ustawy o podatku od towarów i usług, pierwsze zasiedlenie stanowi oddanie do użytkowania pierwszemu nabywcy lub użytkownikowi lub rozpoczęcie użytkowania na potrzeby własne budynków, budowli lub ich części, po ich:

‒ wybudowaniu lub

‒ ulepszeniu jeżeli wydatki poniesione na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej.

Z kolei zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o VAT, zwalnia się z opodatkowania dostawę budynków, budowli lub ich części nieobjętą zwolnieniem, o którym mowa w pkt 10, pod warunkiem że:

‒ w stosunku do tych obiektów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego,

‒ dokonujący ich dostawy nie ponosił wydatków na ich ulepszenie, w stosunku do których miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, a jeżeli ponosił takie wydatki, to były one niższe niż 30% wartości początkowej tych obiektów.

Zgodnie z wypisem z rejestru gruntów Działka 1 jest zabudowana. Niemniej jednak zgodnie z informacjami przedstawionymi w opisie zdarzenia przyszłego na Działce 1 znajdują się pozostałości dwóch budynków. Posiadają one niepełne ściany, zapadnięte dachy i nie nadają się do użytkowania.

Na potrzeby stosowania przepisów ustawy o VAT, z uwagi na brak autonomicznej definicji budynku i budowli należy odwołać się do przepisów ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 524 ze zm.), dalej jako ustawa - Prawo budowlane. Podobne stanowisko zostało zaprezentowane w interpretacjach indywidualnych, wydanych przez Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 24 czerwca 2020 r., sygn. 0114-KDIP4-3.4012.146.2020.2.KM, z dnia 22 maja 2024 r., sygn. 0113-KDIPT1-2.4012.256.2024.1.KT oraz z dnia 27 listopada 2023 r., sygn. 0113-KDIPT1-3.4012.598.2023.2.JM.

Zgodnie z art. 3 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, ilekroć w ustawie jest mowa o obiekcie budowlanym, należy przez to rozumieć budynek, budowlę bądź obiekt małej architektury, wraz z instalacjami zapewniającymi możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, wzniesiony z użyciem wyrobów budowlanych.

Jednocześnie stosownie do art. 3 pkt 2 ww. ustawy na potrzeby stosowania przepisów ustawy Prawo budowlane budynek należy przez rozumieć jako taki obiekt budowlany, który jest trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiada fundamenty i dach.

Z kolei jak stanowi art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane, budowlę stanowi każdy obiekt budowlany niebędący budynkiem lub obiektem małej architektury, jak: obiekty liniowe, lotniska, mosty, wiadukty, estakady, tunele, przepusty, sieci techniczne, wolno stojące maszty antenowe, wolno stojące trwale związane z gruntem tablice reklamowe i urządzenia reklamowe, budowle ziemne, obronne (fortyfikacje), ochronne, hydrotechniczne, zbiorniki, wolno stojące instalacje przemysłowe lub urządzenia techniczne, oczyszczalnie ścieków, składowiska odpadów, stacje uzdatniania wody, konstrukcje oporowe, nadziemne i podziemne przejścia dla pieszych, sieci uzbrojenia terenu, budowle sportowe, cmentarze, pomniki, a także części budowlane urządzeń technicznych (kotłów, pieców przemysłowych, elektrowni jądrowych, elektrowni wiatrowych, biogazowni, biogazowni rolniczej, biometanowni i innych urządzeń), oraz fundamenty pod maszyny i urządzenia, w tym pod morskie turbiny wiatrowe oraz stacje elektroenergetyczne zlokalizowane na morzu, jako odrębne pod względem technicznym części przedmiotów składających się na całość użytkową.

Przenosząc powyższe na grunt okoliczności przedstawionych w opisie zdarzenia przyszłego, obiekty znajdujące się na Działce 1 nie stanowią budynków ani budowli w rozumieniu przepisów ustawy Prawo budowlane, w związku z czym na potrzeby ustawy o VAT Działkę 1 należy traktować jako grunt niezabudowany. Z uwagi na niepełne ściany i zapadnięte dachy obiekty nie spełniają definicji budynku. Z kolei na brak enumeratywnego wymienienia przedmiotowych obiektów w definicji budowli wyklucza możliwości ich uznania za budowle.

W okolicznościach przedstawionego opisu zdarzenia przyszłego potencjalnie istnieje zatem jedna podstawa prawna zwolnienia dostawy gruntów. Zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, zwalnia się z podatku dostawę towarów niezabudowanych innych niż tereny budowlane. W ślad za art. 2 pkt 33 ustawy o VAT, terenami budowlanymi na potrzeby stosowania przepisów ustawy o podatku od towarów i usług są grunty przeznaczone pod zabudowę zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, a w przypadku braku takiego planu - zgodnie z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, o których mowa w przepisach o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Działka 1, zgodnie z informacjami przedstawionymi w opisie zdarzenia przyszłego zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego znajduje się w obszarze urbanistycznym oznaczonym symbolem: KDW tereny komunikacji drogi wewnętrzne, 1MN tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, 2MN tereny zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej, KDD tereny komunikacji drogi publiczne klasy drogi dojazdowej, KDL tereny komunikacji drogi publiczne klasy drogi lokalnej. Zatem w odniesieniu do dostawy Działki 1 nie znajdzie zastosowania zwolnienie, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy o VAT, ponieważ w rozumieniu przepisów ustawy o VAT Działka 1 stanowi teren budowlany.

W ocenie Wnioskodawców, nie ma innej podstawy prawnej potencjalnie wymagającej analizy w okolicznościach przedstawionego zdarzenia przyszłego zatem nie ma możliwości zastosowania zwolnienia przedmiotowego.

W konsekwencji, w przypadku uznania, że przedstawiona w opisie zdarzenia przyszłego sprzedaż Działki 1 będzie podlegała opodatkowaniu VAT, w ocenie Sprzedającego nie znajdzie zastosowania zwolnienie przedmiotowe, w związku z tym odpłatna dostawa Działki 1 będzie podlega opodatkowaniu VAT według właściwej stawki podatku.

Ad 3.

Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124.

Mając na uwadze okoliczność, że w ramach prowadzonej działalności Kupujący planuje wybudować i sprzedać na Działce 1 czternaście budynków mieszkalnych w zabudowie bliźniaczej, a sprzedaż będzie podlegała opodatkowaniu VAT, Działka 1 po nabyciu przez Kupującego będzie wiązała się z wykonywaniem czynności opodatkowanych.

Zatem w przypadku uznania stanowiska w zakresie pytania nr 1 za nieprawidłowe i przyjęcia, że odpłatne zbycie Działki 1 w okolicznościach przedstawionego zdarzenia przyszłego podlega opodatkowaniu VAT i nie korzysta ze zwolnienia przedmiotowego, w ocenie Kupującego, będzie mu przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.

Ocena stanowiska

Stanowisko, które przedstawili Państwo we wniosku jest prawidłowe.

Uzasadnienie interpretacji indywidualnej

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2025 r. poz. 775 ze zm.), zwanej dalej „ustawą”:

Opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług (...) podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.

Art. 7 ust. 1 ustawy:

Przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).

Art. 2 pkt 6 i 22 ustawy:

Ilekroć w dalszych przepisach jest mowa o:

6. towarach - rozumie się przez to rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii;

7. sprzedaży - rozumie się przez to odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.

Na podstawie definicji zawartej w art. 2 pkt 6 ustawy, zbycie nieruchomości gruntowych traktowane jest jako czynność odpłatnej dostawy towarów, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług na podstawie art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Nie każda czynność stanowiąca dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ustawy podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, ponieważ aby dana czynność podlegała opodatkowaniu tym podatkiem, musi być wykonana przez podmiot, który w związku z jej wykonaniem jest podatnikiem podatku od towarów i usług.

Pojęcia „podatnik” i „działalność gospodarcza” zostały określone w art. 15 ust. 1 i 2 ustawy.

W myśl art. 15 ust. 1 i 2 ustawy:

1. Podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.

2. Działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystywaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych.

Definicja działalności gospodarczej zawarta w ustawie ma charakter uniwersalny, pozwalający na objęcie pojęciem „podatnik” tych wszystkich podmiotów, które prowadzą określoną działalność, występując w profesjonalnym obrocie gospodarczym.

Właściwe jest zatem wykluczenie osób fizycznych z grona podatników w przypadku, gdy dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży lub wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej. Nie jest podatnikiem podatku od towarów i usług ten, kto jako osoba fizyczna dokonuje jednorazowych lub okazjonalnych transakcji, za które nie jest przewidziana ściśle regularna zapłata oraz nie prowadzi zorganizowanej, czy zarejestrowanej działalności gospodarczej, a tylko np. wyzbywa się majątku osobistego. Dokonywanie określonych czynności incydentalnie, poza sferą prowadzonej działalności gospodarczej, również nie pozwala na uznanie danego podmiotu za podatnika w zakresie tych czynności.

Pojęcie „majątku prywatnego” nie występuje na gruncie analizowanych przepisów, jednak wynika z wykładni art. 15 ust. 2 ustawy, w której zasadne jest odwołanie się do treści orzeczenia TSUE w sprawie C‑291/92 (Finanzamt Uelzen v. Dieter Armbrecht). Dotyczyło ono kwestii opodatkowania sprzedaży przez osobę, będącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, części majątku niewykorzystywanej do prowadzonej działalności gospodarczej, a służącej jej do celów prywatnych. „Majątek prywatny” to zatem taka część majątku danej osoby fizycznej, która nie jest przez nią przeznaczona ani wykorzystywana dla potrzeb prowadzonej działalności gospodarczej. Ze wskazanego orzeczenia wynika, że podatnik musi w całym okresie posiadania danej nieruchomości wykazywać zamiar wykorzystywania części nieruchomości w ramach majątku osobistego. Przykładem takiego wykorzystania nieruchomości mogłoby być np. wybudowanie domu dla zaspokojenia własnych potrzeb mieszkaniowych.

Potwierdzone to zostało również w wyroku TSUE z 21 kwietnia 2005 r., sygn. akt C-25/03 Finanzamt Bergisch Gladbach v. HE, który stwierdził, że majątek prywatny to mienie wykorzystywane dla zaspokojenia potrzeb własnych.

Problem odnoszący się do rozstrzygnięcia, czy sprzedaż nieruchomości jest sprzedażą majątku osobistego, czy też stanowi sprzedaż realizowaną przez podatnika prowadzącego w tym zakresie działalność gospodarczą, był przedmiotem orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z 15 września 2011 r. w sprawach połączonych Jarosław Słaby przeciwko Ministrowi Finansów (C‑180/10) oraz Emilian Kuć i Halina Jeziorska-Kuć przeciwko Dyrektorowi Izby Skarbowej w Warszawie (C-181/10).

Z ww. orzeczenia wynika m.in., że czynności związane ze zwykłym wykonywaniem prawa własności nie mogą same z siebie być uznawane za prowadzenie działalności gospodarczej. Sama liczba i zakres transakcji sprzedaży nie ma charakteru decydującego i nie może stanowić kryterium rozróżnienia między czynnościami dokonywanymi prywatnie, które znajdują się poza zakresem zastosowania dyrektywy, a czynnościami stanowiącymi działalność gospodarczą. Trybunał stwierdził, że dużych transakcji sprzedaży można dokonywać również jako czynności osobistych.

Podobnie okoliczność, że przed sprzedażą zainteresowany dokonał podziału gruntu na działki w celu osiągnięcia wyższej ceny łącznej sama z siebie, nie jest decydująca. Nie ma takiego charakteru również długość okresu, w jakim te transakcje następowały, ani wysokość osiągniętych z nich przychodów. Całość powyższych elementów może bowiem odnosić się do zarządzania majątkiem prywatnym zainteresowanego.

Trybunał wyjaśnił, że inaczej jest w przypadku, gdy zainteresowany podejmuje aktywne działania w zakresie obrotu nieruchomościami, angażując środki podobne do wykorzystywanych przez producentów, handlowców i usługodawców w rozumieniu art. 9 ust. 1 akapit drugi dyrektywy. Przykładowo podane zostały działania polegające na uzbrojeniu terenu albo na działaniach marketingowych. Działania takie nie należą do zakresu zwykłego zarządu majątkiem prywatnym. Przyjęcie więc, że dany podmiot sprzedając grunt działa w charakterze podatnika prowadzącego handlową działalność gospodarczą (jako handlowiec) wymaga ustalenia, czy jego działalność w tym zakresie przybiera formę zawodową (profesjonalną). Przejawem takiej aktywności może być np. nabycie terenu przeznaczonego pod zabudowę, jego uzbrojenie, wydzielenie dróg wewnętrznych, działania marketingowe podjęte w celu sprzedaży działki, wykraczające poza zwykłe formy ogłoszenia, uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy terenu, czy wystąpienie o opracowanie planu zagospodarowania przestrzennego dla sprzedawanego obszaru, prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie usług deweloperskich lub innych tego rodzaju usług o zbliżonym charakterze. Na tego rodzaju aktywność „handlową” wskazywać musi ciąg powyższych okoliczności, a nie stwierdzenie jedynie faktu wystąpienia pojedynczych z nich. Tylko wtedy działania sprzedającego przybierają formę zawodową (profesjonalną), a w konsekwencji zorganizowaną.

Ze wskazanych regulacji należy wywnioskować, że w świetle definicji zawartej w art. 15 ustawy, dla uznania określonych zachowań danego podmiotu za działalność gospodarczą istotne znaczenie ma ich zorganizowany charakter. Przy czym taka działalność wystąpi również w przypadku wykorzystywania towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Zatem dostawa towarów (w tym gruntów) będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług w sytuacji, gdy działaniom podmiotu dokonującego tej dostawy można przypisać znamiona prowadzenia działalności gospodarczej, co w efekcie przesądza o uzyskaniu przez niego statusu podatnika.

Państwa wątpliwości dotyczą kwestii, czy z sprzedaż Działki 1 będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

W przypadku osób fizycznych, które dokonują sprzedaży, przekazania, bądź darowizny towarów stanowiących część majątku osobistego, tj. majątku, który nie został nabyty w celu jego odsprzedaży lub wykonywania innych czynności w ramach działalności gospodarczej, należy przeanalizować okoliczności, w jakich będzie realizowana transakcja. Co do zasady bowiem osoby fizyczne, które dokonują transakcji w ramach zarządu majątkiem prywatnym, wykluczone są z grona podatników VAT.

Wskazali Państwo, że Sprzedawca nabył Działkę 1 od osoby fizycznej na podstawie umowy sprzedaży zawartej w 1989 r. Transakcja nie podlegała podatkowi od towarów i usług, w związku z czym Sprzedającemu nie przysługiwało prawo do pomniejszenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z nabycia Działki 1.

Po nabyciu w 1989 r. Sprzedający miał plany natury osobistej związane z Działką 1, ale zostały zaniechane.

Sprzedający nie ponosił wydatków na ulepszenie Działki 1 w rozumieniu przepisów ustawy o podatku dochodowym (tj. przebudowa, rozbudowa, rekonstrukcja, adaptacja lub modernizacja).

Działka 1 nie była wykorzystywana do prowadzenia przez Sprzedającego działalności gospodarczej, jak również nie była przedmiotem umowy najmu, dzierżawy ani innej umowy o podobnym charakterze. Działka 1 od nabycia nie była udostępniona odpłatnie ani nieodpłatnie podmiotowi trzeciemu. Obecnie Działka 1 nie jest wykorzystywana przez Sprzedającego w jakikolwiek sposób. Działka 1 nie była wykorzystywana do wykonywania działalności rolniczej.

Pozyskanie nabywcy miało miejsce przez pośrednika, zajmującego się pośrednictwem w obrocie nieruchomościami.

W związku z zawarciem umowy przedwstępnej, Kupujący wpłacił Sprzedającemu zadatek. Sprzedający w ramach umowy przedwstępnej zobowiązał się do wydania Działki 1 w terminie jednego dnia po zapłacie przez Kupującego ceny.

Sprzedający wyraził zgodę na dysponowanie przez Kupującego Działką 1 na cele budowlane w celu składania wniosków oraz uzyskiwania pozwoleń, uzgodnień, sprawdzeń, opinii, warunków technicznych i przyłączy, a także do prowadzenia na nieruchomości badań i odwiertów niezbędnych do potwierdzenia, iż nieruchomość jest wolna od zanieczyszczeń, a warunki glebowe umożliwiają realizację inwestycji. Kupujący zobowiązał się jednocześnie, że w ramach prawa do dysponowania nieruchomością do dnia zawarcia umowy przyrzeczonej nie będzie prowadził na Działce 1 prac związanych z przygotowaniem gruntu pod budowę, w tym wykopów, wycinek (chyba, że Sprzedający wyrazi na to zgodę).

Jednocześnie Sprzedający udzielił Kupującemu pełnomocnictwa do wszczynania i prowadzenia przez Sprzedającego w imieniu własnym jak również w imieniu Kupującego wszelkich postępowań administracyjnych dotyczących Działki 1 w zakresie realizacji planowanej inwestycji, w szczególności w celu uzyskania przez Kupującego decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej, decyzji wodno‑prawnej, decyzji środowiskowej, decyzji o pozwoleniu na budowę, decyzji w sprawie pozwolenia na wycinkę drzew oraz na podejmowanie wszelkich uzgodnień dotyczących wskazanych nieruchomości i inwestycji. Wszelkie działania objęte pełnomocnictwem podejmowane przez Kupującego (lub wskazane przez niego osoby), nie będą prowadzić do jakiejkolwiek odpowiedzialności Sprzedającego za działania Kupującego, w tym odpowiedzialności finansowej, jak również jakichkolwiek niekorzystnych skutków prawnych dla Sprzedającego.

Kupujący jest zobowiązany do zawarcia umowy przyrzeczonej po uzyskaniu (w imieniu własnym lub Sprzedającego), pozytywnych warunków przyłączenia Działki 1 do sieci energetycznej i wodnokanalizacyjnej, umożliwiającej realizację planowanej inwestycji, ewentualnie warunków technicznych budowy sieci doprowadzającej media do Działki 1 (w przypadku konieczności budowy takiej sieci, a także po uzyskaniu ostatecznej decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej).

W rozpatrywanej sprawie należy zatem zauważyć, że Kupujący już się zgłosił, właściciel nieruchomości (Sprzedający) nie musi podejmować działań, aby zachęcić kogokolwiek do jego nabycia. Skutki prawne czynności wykonanych przez pełnomocnika (Kupującego) w sensie prawnym rzeczywiście dotyczą właściciela gruntu (m.in. uzyskanie decyzji o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej, decyzji wodno-prawnej, decyzji środowiskowej, decyzji o pozwoleniu na budowę, decyzji w sprawie pozwolenia na wycinkę drzew oraz na podejmowanie wszelkich uzgodnień dotyczących wskazanych nieruchomości i inwestycji). Jednak starania pełnomocnika nie są staraniami Sprzedającego, który podejmuje szereg czynności, aby przedmiot sprzedaży uczynić bardziej atrakcyjnym dla potencjalnych nabywców czy podnieść jego cenę.

Kupujący będzie wykonywał czynności wynikające z udzielonego pełnomocnictwa we własnym interesie, dla zrealizowania własnych celów gospodarczych, tak aby przystosować Działkę 1 do swoich potrzeb.

Z przedstawionego opisu sprawy nie wynika taka aktywność Sprzedającego związana ze sprzedażą Działki 1, która wykraczałaby poza ramy czynności związanych ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Sprzedający nie podjął w związku ze sprzedażą Działki 1 ciągu działań, które wskazywałyby na aktywność w zakresie obrotu nieruchomościami.

Wobec powyższego, w rozpatrywanej sprawie sprzedaż Działki 1, będzie można uznać za czynność związaną ze zwykłym wykonywaniem prawa własności. Sprzedający będzie korzystał z przysługującego mu prawa do rozporządzania własnym majątkiem, co oznacza, że nie wypełni przesłanek zdefiniowanych w art. 15 ust. 1 i ust. 2 ustawy i z tytułu sprzedaży Działki 1 nie wystąpi w roli podatnika podatku od towarów i usług, a czynność sprzedaży Działki 1 nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem VAT.

Państwa stanowisko w zakresie pytania nr 1 jest prawidłowe.

Odstępuję od odpowiedzi na pytania nr 2 i nr 3, gdyż oczekiwali Państwo odpowiedzi na nie tylko w przypadku uznania Państwa stanowiska w zakresie pytania nr 1 za nieprawidłowe, co nie nastąpiło.

Dodatkowe informacje

Informacja o zakresie rozstrzygnięcia

Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego, które Państwo przedstawili i stanu prawnego, który obowiązuje w dniu wydania interpretacji.

Należy podkreślić, że zgodnie z art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Państwo ponoszą ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego). Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, gdy rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie z opisem zdarzenia przyszłego podanym przez Państwa w złożonym wniosku. W wydanej interpretacji indywidualnej oparto się m.in. na informacji, że po nabyciu w 1989 r. Sprzedający miał plany natury osobistej związane z Działką 1, (...). Jeżeli jednak w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej bądź kontroli celno‑skarbowej zostałoby ustalone, że Działka 1 nie była nabyta wyłącznie na cele prywatne Sprzedającego, wówczas interpretacja nie wywoła skutków prawnych w zakresie niepodlegania sprzedaży Działki 1 opodatkowaniu podatkiem VAT.

Pouczenie o funkcji ochronnej interpretacji

· Funkcję ochronną interpretacji indywidualnych określają przepisy art. 14k-14nb ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 622). Interpretacja będzie mogła pełnić funkcję ochronną, jeśli Państwa sytuacja będzie zgodna (tożsama) z opisem stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego. Z funkcji ochronnej będą mogli skorzystać Ci z Państwa, którzy zastosują się do interpretacji.

· Zgodnie z art. 14na § 1 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n Ordynacji podatkowej nie stosuje się, jeśli stan faktyczny lub zdarzenie przyszłe będące przedmiotem interpretacji indywidualnej jest elementem czynności, które są przedmiotem decyzji wydanej:

1. z zastosowaniem art. 119a;

2. w związku z wystąpieniem nadużycia prawa, o którym mowa w art. 5 ust. 5 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług;

3. z zastosowaniem środków ograniczających umowne korzyści.

· Zgodnie z art. 14na § 2 Ordynacji podatkowej:

Przepisów art. 14k-14n nie stosuje się, jeżeli korzyść podatkowa, stwierdzona w decyzjach wymienionych w § 1, jest skutkiem zastosowania się do utrwalonej praktyki interpretacyjnej, interpretacji ogólnej lub objaśnień podatkowych.

Pouczenie o prawie do wniesienia skargi na interpretację przez Zainteresowanego, który jest stroną postępowania

A.A. (Zainteresowany będąca stroną postępowania – art. 14r § 2 Ordynacji podatkowej) ma prawo do zaskarżenia tej interpretacji indywidualnej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w (...). Zasady zaskarżania interpretacji indywidualnych reguluje ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2026 r. poz. 143 ze zm.; dalej jako „PPSA”).

Skargę do Sądu wnosi się za pośrednictwem Dyrektora KIS (art. 54 § 1 PPSA). Skargę należy wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia interpretacji indywidualnej (art. 53 § 1 PPSA):

· w formie papierowej, w dwóch egzemplarzach (oryginał i odpis) na adres: Krajowa Informacja Skarbowa, ul. Warszawska 5, 43-300 Bielsko-Biała (art. 47 § 1 PPSA), albo

· w formie dokumentu elektronicznego, w jednym egzemplarzu (bez odpisu), na adres Krajowej Informacji Skarbowej na platformie ePUAP: /KIS/wnioski albo /KIS/SkrytkaESP (art. 47 § 3 i art. 54 § 1a PPSA).

Skarga na interpretację indywidualną może opierać się wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 57a PPSA).

Podstawa prawna dla wydania interpretacji

Podstawą prawną dla wydania tej interpretacji jest art. 13 § 2a, art. 14b § 1 i art. 14r Ordynacji podatkowej.