Nowy ORD-OG od września 2026 r.: jak przygotować wniosek o interpretację ogólną

Od 3 września 2026 r. wnioski o wydanie interpretacji ogólnej trzeba składać według nowego wzoru ustalonego przez Ministra Finansów i Gospodarki. Zmiana nie tworzy nowej procedury od podstaw, ale zastępuje formularz obowiązujący od 2024 r. i wymaga, by wnioskodawca uważnie dopasował dokument do aktualnego układu rubryk.

Kontekst: nowy formularz zastępuje rozporządzenie z 2024 r.

Rozporządzenie Ministra Finansów i Gospodarki z 24 lipca 2026 r. zostało wydane na podstawie art. 14a § 11 Ordynacji podatkowej. Ten przepis upoważnia ministra do określenia wzoru wniosku o wydanie interpretacji ogólnej oraz sposobu zapłaty należnej opłaty.

Interpretacja ogólna to urzędowe wyjaśnienie przepisów prawa podatkowego odnoszące się do problemu występującego szerzej niż w sprawie jednego podatnika. Wniosek nie służy więc opisaniu wyłącznie własnego rozliczenia tak, jak przy interpretacji indywidualnej. Jego celem jest wskazanie zagadnienia, w którym przepisy są rozumiane albo stosowane niejednolicie.

Nowy akt opublikowano 3 sierpnia 2026 r. Jego § 5 przewiduje wejście w życie po upływie 30 dni od ogłoszenia, czyli 3 września 2026 r. Od tego dnia zastąpi on rozporządzenie Ministra Finansów z 31 lipca 2024 r. (Dz.U. poz. 1200).

O uchyleniu poprzedniego aktu przesądza wprost § 4 nowego rozporządzenia:

Traci moc rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 31 lipca 2024 r. w sprawie wniosku o wydanie interpretacji ogólnej (Dz. U. poz. 1200).

— § 4 rozporządzenia Ministra Finansów i Gospodarki z 24 lipca 2026 r.

W praktyce oznacza to, że po wejściu w życie nowej regulacji punktem odniesienia dla osoby składającej wniosek będzie wzór ORD-OG stanowiący załącznik do rozporządzenia z 2026 r., a nie formularz ORD-OG (5) z aktu z 2024 r.

Co dokładnie mówią przepisy: wzór, adresat i opłata

Zakres regulacji jest stosunkowo wąski. Rozporządzenie nie opisuje samych przesłanek wydania interpretacji ogólnej w Ordynacji podatkowej, lecz ustala techniczną i formalną stronę złożenia wniosku: formularz oraz sposób opłacenia.

§ 1 pkt 1–2 brzmi:

Rozporządzenie określa:

wzór wniosku o wydanie interpretacji ogólnej przepisów prawa podatkowego (interpretacji ogólnej), zwanego dalej „wnioskiem”;

sposób uiszczenia opłaty za wniosek.

— § 1 rozporządzenia Ministra Finansów i Gospodarki z 24 lipca 2026 r.

Najważniejszą konsekwencją § 2 jest to, że wzór nie jest jedynie przykładem pomocniczym. Stanowi załącznik do rozporządzenia, a więc jest oficjalnym formularzem ORD-OG (6). Z jego nagłówka wynika również, że jasne pola wypełnia wnioskodawca, a ciemne pozostawia organowi. Formularz należy wypełniać dużymi drukowanymi literami, czarnym lub niebieskim kolorem.

Wniosek jest kierowany do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej. Trzeba też oznaczyć jego cel: formularz przewiduje odrębne pola dla „złożenia wniosku” i dla „uzupełnienia wniosku”. Uzupełnienie oznacza dosłanie brakujących lub dodatkowych informacji do wniosku już złożonego.

Nowy ORD-OG wymaga ponadto wskazania rodzaju sprawy. Do wyboru pozostają m.in.: CIT, PIT, VAT, akcyza, podatek od czynności cywilnoprawnych, podatek od spadków i darowizn, Ordynacja podatkowa, podatek od wydobycia niektórych kopalin oraz kategoria „inne”. Ta ostatnia obejmuje przykładowo podatek od gier, podatek od niektórych instytucji finansowych oraz zasady ewidencji i identyfikacji podatników i płatników.

Opłatę należy wpłacić na rachunek Krajowej Informacji Skarbowej. Przepis nie pozostawia tu wyboru innego rachunku organu:

Opłatę za wniosek uiszcza się na rachunek Krajowej Informacji Skarbowej.

— § 3 rozporządzenia Ministra Finansów i Gospodarki z 24 lipca 2026 r.

To prosty wymóg, ale praktycznie istotny: wnioskodawca powinien zweryfikować rachunek KIS przed zapłatą i powiązać wpłatę z konkretnym wnioskiem.

Jakie dane powinien zawierać wniosek po zmianie

Nowy formularz ORD-OG (6) zachowuje podstawową logikę poprzedniego wzoru, ale zmienia układ części danych identyfikacyjnych i adresowych. Dlatego nie należy mechanicznie przenosić informacji z dokumentu sporządzonego według formularza z 2024 r.

W pierwszej kolejności należy wpisać identyfikator podatkowy: NIP albo PESEL. Osoba fizyczna podaje nazwisko i pierwsze imię, a podmiot niebędący osobą fizyczną — pełną nazwę. Formularz przewiduje też dane dokumentu tożsamości i zagranicznego numeru identyfikacyjnego, jeżeli dotyczą wnioskodawcy.

Podmiot wpisany do rejestru powinien oznaczyć, czy chodzi o Krajowy Rejestr Sądowy, rejestr fundacji rodzinnych czy inny rejestr. W nowym wzorze, gdy zaznaczono „inny”, trzeba oddzielnie wskazać jego nazwę, a następnie numer w odpowiednim rejestrze.

Kolejny blok obejmuje adres zamieszkania albo siedziby. Adres do doręczeń wpisuje się tylko wtedy, gdy jest inny niż adres zamieszkania lub siedziby. To warunek wyraźnie zaznaczony w formularzu, więc nie ma potrzeby powielać tych samych danych w obu częściach.

Wniosek uwzględnia także działanie przez przedstawiciela albo pełnomocnika do doręczeń. Pełnomocnik do doręczeń to osoba wskazana do odbierania korespondencji w sprawie. W nowym wzorze dane takiej osoby wpisuje się wtedy, gdy ustanowiono więcej niż jednego pełnomocnika do doręczeń; formularz odwołuje się tu do art. 138g Ordynacji podatkowej. Przedstawiciel — przykładowo opiekun prawny lub kurator — działa natomiast za wnioskodawcę na zasadach wskazanych w art. 145 Ordynacji podatkowej.

Sednem dokumentu pozostaje precyzyjne przedstawienie zagadnienia prawnego: przepisów, których dotyczy problem, oraz rozbieżności w ich stosowaniu. Nie wystarczy ogólnie napisać, że „urzędy różnie interpretują VAT” albo że „praktyka jest niejednolita”. Wniosek powinien pozwolić organowi zrozumieć, na czym dokładnie polega problem prawny i jakie stanowiska są rozbieżne.

Przykład praktyczny: jeżeli problem dotyczy VAT, wnioskodawca powinien wybrać kategorię „podatek od towarów i usług”, wskazać konkretne przepisy oraz opisać, jakie odmienne sposoby ich stosowania chce objąć interpretacją ogólną. Sam opis działalności firmy, bez zdefiniowania problemu wspólnego dla szerszej grupy podatników, nie realizuje celu tego formularza.

Praktyczne konsekwencje: co zmienia się względem formularza z 2024 r.

Rozporządzenie z 2024 r. także regulowało wzór wniosku i wpłatę opłaty na rachunek KIS. Nowe rozporządzenie nie zmienia więc adresata wniosku ani podstawowego sposobu wniesienia opłaty. Zmienia jednak obowiązujący wzór: miejsce formularza ORD-OG (5) zajmuje ORD-OG (6).

W praktyce najbezpieczniejsza zasada jest jedna: od 3 września 2026 r. należy korzystać z załącznika do rozporządzenia z 24 lipca 2026 r. Stary formularz może zawierać podobne rubryki, ale różni się numeracją pozycji i układem części identyfikacyjnej oraz adresowej.

Przykładowo w formularzu z 2024 r. adres zamieszkania lub siedziby obejmował pozycje 13–21, a adres do doręczeń — pozycje 22–30. W nowym wzorze te bloki rozpoczynają się odpowiednio od pozycji 14 i 23. Takie przesunięcie nie przesądza o merytorycznej zmianie obowiązków, ale jest wystarczającym powodem, by nie posługiwać się dawnym szablonem.

Na co uważać przed wysłaniem ORD-OG

Po pierwsze, trzeba rozróżnić dane wnioskodawcy od danych osoby działającej w jego imieniu. Przedstawiciel i pełnomocnik do doręczeń nie są wpisywani „na wszelki wypadek”; formularz określa sytuacje, w których należy ich wskazać.

Po drugie, wybór rodzaju sprawy powinien odpowiadać rzeczywistemu rdzeniowi problemu. Jeżeli zagadnienie dotyczy Ordynacji podatkowej, nie należy automatycznie oznaczać CIT albo VAT tylko dlatego, że problem pojawił się przy rozliczeniu konkretnego podatku.

Po trzecie, należy sprawdzić, czy składany dokument jest nowym wnioskiem czy jego uzupełnieniem. Zaznaczenie niewłaściwego celu może utrudnić przyporządkowanie pisma przez organ.

Po czwarte, warto zachować potwierdzenie wpłaty opłaty na rachunek KIS oraz upewnić się, że wszystkie dane identyfikacyjne, adresowe i dane reprezentacji są spójne.

Co to oznacza w praktyce

Od 3 września 2026 r. używaj formularza ORD-OG (6) z załącznika do Dz.U. 2026 poz. 1037, a nie wcześniejszego ORD-OG (5).
Kieruj wniosek do Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej i opłatę wpłacaj na rachunek KIS.
Precyzyjnie wybierz kategorię podatku lub sprawy oraz zaznacz, czy składasz nowy wniosek, czy uzupełnienie.
Nie kopiuj bez sprawdzenia danych ze starego wzoru — nowy formularz ma inną numerację części identyfikacyjnej i adresowej.
Opisz problem prawny konkretnie, wskazując przepisy i rozbieżności w ich stosowaniu; ogólne niezadowolenie z praktyki organów nie zastąpi uzasadnienia wniosku.